XVIIII.
cōceſſiones ſeu ordinationes apl̓ice ſedis obſeruare. Et ī principio dicti. c. ꝑ hoc dicit̉: ꝙ qͣꝫuisin aliqͦ a ſede apl̓ica ſint deputati inꝗſitores: nōꝑ hoc tollit̉ ep̄is ptās: qn̄ ēt poſſint ꝓcedere contra hereticos nō exēptos: ⁊ pōt ep̄s iure ordinario p̄cede̓ ꝯͣ hereticos. Contra exeptos ēt ſꝫ iure delegationis ẜm glo. ibi. Et allegat. c. ad abolendā in fi. de hereti. ¶ Ꝙ aūt dictū ē ī dictoc. p hoc: ꝙ ep̄s ⁊ inꝗſitor cū diuiſim ꝓcedūt: dehent ſibi cōicare ꝓceſſus: intelligit talē cōicationē neceſſario fiendam: qn̄ nil aliud reſtat: niſi vtſnīa ꝑmulget̉. Ꝙ ſi aliter nō poſſet cōmode ꝓcedere: niſi viſis actis alteriꝰ tūc ſemel tm̄ cōicatiotribuat̉: vt habet̉ in extrauaganti Bn̄dicti. xi. q̄incipit ex eo. ¶ Itē in cle. de hereti. multoꝝ dicitur ꝙ tā ep̄s qͣꝫ inꝗſitor: vnꝰ ſine alio pōt citare ⁊capere ⁊ tute cuſtodire ⁊ carceribꝰ mācipare. Sꝫdeputare duro carceri: ⁊ ꝗ magis ad penā qͣꝫ adcuſtodiā videat̉: vel tormentis exponere vel adſnīam ꝓcedere: nō pōt ep̄s ſine inꝗſitore nec incſitor ſine ep̄o aut eiꝰ ſuꝑ hiꝰ delegato aut ep̄aliſede vacante delegato capituli: ſi ſui adinuicemoſſit copiā hr̄e infra octo dies: poſtqͣꝫ ſe requiſierint. Pn̄t tn̄ ꝗlibet p̄dictoꝝ cōmittere alterivices ſuas: vel ꝑ lr̄as ſignificare ſuū cōſiliū ⁊ aſſenſū: hec ibi. Et cū q̄rit̉ vtꝝ auctoritas īꝗſitoris:in hiꝰ ſit ordinaria vel delegata. Et circa hiꝰ ꝗdālegiſte dicūt: ꝙ hꝫ ptātē ordinariā: qꝛ hꝫ vniuerſitatē cāꝝ qͦ ad hereticos. Et ordinarius dr̄ ꝙ hꝫvniuerſitate cāꝝ. ff. de iudi. l. cū p̄tor. §. i. ⁊ extrade appel. romani li. vi. Et ſic cōdemnatū contraſnīam ſuā pōt reſtituere ex cā poſtea cōprobata:puta ſi doceat̉ cōdēnatus malo dolo cōuictus ⁊hiꝰ. Sꝫ canoniſte oīno tenēt cōtrariū dicētes: ꝙhꝫ auctoritatē delegatā nō ordinariā: quantūcūqꝫ hēat vniuerſitate cāꝝ: qꝛ nō oīuꝫ ſꝫ eaꝝ q̄ ꝑtinent ad crimē hereſis. Et ꝓ iſta opinione eſt expreſſe ex. dicti. c. ꝑ hoc qd̓ tenere videt̉ archid̓.Et ſic ſnīam ſiue male ſiue bn̄ ꝓceſſerit: tollere n̄pōt. Et idē tenet Io. an. De notarijs inquiſitoꝝ ⁊carceribꝰ ⁊ cuſtodibꝰ carcerū hereticoꝝ ſtatuiturin cle. in. c. multoꝝ de hereti. ꝙ notarij inꝗſitiōiscorā ep̄o cū inꝗſitore vel ſubſtitutis ab eis iurabūt ſuū officiū fideliter exercere. Et idē fiet dealijs ꝑſonis neceſſarijs ad dictū officiū. ¶ Itemꝗlibet carcer vel murꝰ hereticoꝝ debet eē cōisep̄o ⁊ inꝗſitori: ⁊ dꝫ hr̄e duoſcuſtodes: vnū quevolet ep̄s ⁊ ei ꝓuidebit: ⁊ alterū quē volet īꝗſitor⁊ ei ꝓuidebit. Et vterqꝫ eoꝝ pōt hr̄e ſub ſe fidelē mīſtrū: ⁊ illiꝰ loci erūt due claues: qͣꝝ vnꝰ cuſtodū vnā ⁊ aliꝰ aliā tenebit. Et poterit officiū miniſtrādi carceratis ꝯmittere ſuo mīſtro. Et tenēt̉p̄dicti cuſtodes: anteqͣꝫ exequant̉ officiū corameis: a ꝗbus aſſignant̉ iurare tactis euāgelijs: ꝙ īcuſtodia oēm diligentiā quā poterūt adhibebūtEt ꝙ alicui incarceratoꝝ n̄ loquat̉ vnꝰ niſi alioaudiēte: ⁊ ꝙ ipſis carceratis fidelit̓ ꝯferrētꝭ ꝓuiſione: quā ipſi recipiūt de cōi ordinatione: ⁊ ꝙ aparentibꝰ vel alijs ꝑſonis ꝯfert̉ eiſdē. Niſi ep̄i vl̓
inꝗſitoris vel ſuoꝝ cōmiſſarioꝝ ordinatio refrāget: ⁊ eodē mō iurabūt p̄dicti cuſtodū miniſtri ⁊corā eiſdē: hec oīa in dicto. c. multoꝝ d̓ hereticisin cle. De multis q̄ ꝯcedunt̉ inꝗſitoribꝰ ꝓ expediendo officio inꝗſitionis. Bonifaciꝰ. 8. inꝗſitoribus heretice prauitatis ſic ait. Uobis ⁊ veſtrūſingulis cōmittēdi citationes ⁊ denunciationesſuīaꝝ: qͣs in quoſlibet hereticos credētes receptatores ⁊ defēſores ⁊ fautores eoꝝ tuleritis. Aduocandi qͦꝫ ꝓut expedierit ꝑitos qͦſlibet: vt nobis aſſiſtant: ⁊ in hiꝰ ferēdis ſn̄ijs ꝑbeant cōſiliūopportunū. Ac eis ꝙ ſuꝑ his humilit̓ pareant invirtute obīe iniūgendi. Cōuocandi ēt clerū ⁊ populū ciuitatū caſtroꝝ aliorūqꝫ locorū ꝓut dictonegocio fidei videritis expedire. Et ꝯͣ illos qͦs īꝓuincia in qͣ inꝗſitionis officiū eſt cōmiſſū: hereſeos crime ꝯſtiterit cōmiſiſſe: lꝫ ad alias ꝑtesſe tranſferēdos duxerint: ꝓcedēdi: nec nō faciēdi a ꝗbuſlibet aſſignari vobis libros ſeu quaternos ⁊ alia ſcripta in ꝗbus inꝗſitiones facte ac ꝓceſſus ꝑ qͦſcūqꝫ auctoritate ſedis apl̓ice vel legatoꝝ eiꝰ habiti ꝯͣ hereticos ꝯtinent̉. Et illoꝝ ꝗ veſtris mādatis obediētes humilit̓ ſtant ꝓpter hereſim in carcere vel ī muro recluſi: pena vna cuꝫp̄latis quoꝝ iuriſdictioni ſūt mitigādi vel cōmutandi cū videritis expedire. Priuādi p̄terea velpͥuatos nunciādi dignitatibꝰ ⁊ alijs bn̄ficijs eccleſiaſticis de dyoceſanoꝝ vl̓ in abſentia ſua ſuoꝝvicarioꝝ ꝯſilio. Et officijs publicis ⁊ honoribuſꝗbuſcūqꝫ eoſdē hereticos credētes receptatores⁊ defenſores ipſoꝝ eorūqꝫ filios ac nepotes plenaͣ ꝯcedimus facultatē. Sūt aūt dyoceſani in pͥuādo tales vel nūciando pͥuatos bn̄ficijs hiꝰ reꝗrendi. Ni forte ꝯſtaret legitime: ꝙ ijdē ſcienterhiꝰ ꝑſonis eadē bn̄ficia ꝯtuliſſent. Tūc enī eos īhis reꝗͥrendos nō eē cenſemꝰ: ſꝫ potiꝰ ſuo iudiceniēdos: hec oīa in. c. vt cōmiſſi de hereti. li. vi.Circa ſententias ferendas ꝯͣ hereticos ⁊ hiꝰ notat q̄dam Io. an. ī nouel.vt cōmiſſi de hereti. li. vi. ¶ Primo nota ẜm archid̓. ꝙ nō ē neceſſe ī crimīe hereſis nouā ſnīamꝓmulgari: qꝛ iā ꝑ canones ē antiꝗtus ꝓmulgata.Et ſic potiꝰ ꝓnunciat̉ declarat qͣꝫ ꝓmulget. 24..q i. c. i. Tn̄ qd̓ circa hoc expediēs iudicabit̉ ipſorū inꝗſitoꝝ prudētie ⁊ arbitrio relinquit̉. e. ti. cūſcd̓m. 2º ꝙ circa hiꝰ diſcuſſionē .ſ. hereticoꝝ vocent̉ ꝑiti: nō quicūqꝫ ſꝫ in theologia iure canonico vel ciuili. Cū enī de crimine mere eccl̓iaſticotractet̉: ꝑ canones cognoſci dꝫ ⁊ decidi: ad hoc..ii. q. i. ſi ꝗs cū clerico. Cū ſuffragio tn̄ ⁊ famulatulegū. ii. q. 3. ſūmoꝑe. Gratis aūt debēt in hiꝰ deẜuire: pn̄t tn̄ reciꝑe tales ꝑiti ſalariū ſui laboris ſieis det̉ ſꝫ nō exigere. Cꝫ qꝛ pōt cōuocari clerus⁊ populus in hiꝰ ſententijs ferendis. Quod fieriſolet ꝑ inꝗſitores ad audiendas ſententias ⁊ penas q̄ inferūt̉ hereticis vidēdas: ⁊ expedit ppl̓otalia publice fieri ad inſtructionē ⁊ trorē ¶ 4º ꝯͣabſentes putat archi. ꝙ ſi ꝯſtat de eoꝝ ꝑfidia ex