Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
31r
Einzelbild herunterladen
 

.XVII.

mortalit̓ peccat. Tn̄ effectū ſacr̄i ꝯfert ſacr̄o:ſi eſt p̄ciſus vel ſuſpenſus quantūcunqꝫ aliusmalus: vn̄ augꝰ .i. q. i. Dictū eſt a dn̄o ī nūeris adaaron. Uos ponite nomen meum ſuꝑ filijs iſrl̓ego dn̄s bn̄dicā eos: vt gratiā tradita miniſteriū ordinati tranſfūdat hoībꝰ nec volūtas ſacerdotis ꝓdeſſe vel obeſſe poſſit: ſꝫ ī meritū bn̄dictione poſcentis. Qd̓ aūt dr̄ eadem. q. remiſſionēpctōꝝ auari dant ſil̓ia: intelligit ẜm glo. velſimplicit̓ de p̄ciſis: vel ſi intelligat de toleratis.tales dant ex merito vite .i. ſūt digni dareDebet aūt p̄cipue duo hr̄e .ſ. timorē: vn̄ fiat circūſpectus: zelū aīaꝝ vnde ſit ſolicitus. Quantumad pͥmū ꝯſiderare dꝫ: qꝛ ipſe ē vt mare eneū īplo dn̄i: vbi lauabant̉ aīalia offerēda ī ſacrificiū:vn̄ ex īmundicijs a ꝗbꝰ illud abluebat: efficiebatur imundū: vn̄ gregꝰ. in paſtorali dicit: ſit plerūqꝫ vt animus paſtoris audita tētatione ouis:ipſe tentet̉: timore tremore dꝫ poni ſeponere ingere̓: leuitate riſibus ibi ſtare:vn̄ in figuram labiū illius maris erat de ſpeculismulierū: ſignificat ſcripturā vbi ſūt exēpla ſanctaꝝ aīaꝝ: ad quā ſepe debꝫ inſpice̓ ad videndūmaculas ſuas intelligendū inſidias diaboli: vn̄ſubdit greg. vbi.. hec nequaqͣꝫ timēda ſūt paſtori: qꝛ tanto citiꝰ ꝗs liberat a ſua: quāto magis fatigat̉ aliena. Quantū ad zelum dicit gregꝰ.nullū ſacrificiū eſt deo acceptū vt zelus aīaꝝ. Et fructū. hiꝰ on̄dit Iaco. 5. c. vbi pꝰ ꝓmulgatio ꝯfeſſionis dicit. Qui cōuerti fecerit pctōrē aberrore vie ſue ſaluabit aīam eiꝰ: oꝑit multitudine̓ peccatoꝝ. minus trahunt̉ aīe ad deūjeſſionē: qn̄ diligent̓ fit: qͣꝫ p̄dicationē moder tꝑe: vt exꝑientia docet. Dꝫ igit̉ tardare qn̄vocat̉ ad hiꝰ. Quō aūt hr̄e ſe debet ad penitentēon̄dit augꝰ. de pe. di. 6. c. i. pꝰ mediū dicēs. Diligēsnꝗſitor ſubtilis inueſtigator: ſapient̓ qͣſi aſtuteinterroget a peccatore: forſitan igͦret: vel verecūdia velit occultare. Cognito crimīe varietais eius dubitet inueſtigare locū tp̄s ⁊c̄... diximus: ꝗbus cognitis aſſit beniuolus paratus erigere: ſecū onus portare: habeat dulcedi in affectione pietatē in alteriꝰ crimīe diſcretio in varietate: adiuuet ꝯfitentem orando aliabona eo ſaciendo. Semꝑ iuuet leniēdo ꝯſolādo ſpem ꝓmittēdo opus fuerit: ēt increpādodoleat loquēdo: inſtruat oꝑando. Sit ꝑticeps laboris: ſi vult fieri ꝑticeps gaudij: doceat ꝑſeuerantiā. hec augꝰ Ex his ꝟbis aug. pꝫ ſufficit ꝯfeſſorē audire: ſibi dicūt̉ a ꝯfitente: dealijs ipſū interrogare: niſi eſſet ꝑſona bn̄ ī hisꝑita ꝯſciētiata: ſufficient̉ ſcit dicere vel dare oꝫ: ſꝫ ꝑſone cōiter ſint groſſe in iſtis: etiā ille ſūt in alijs negocijs mūdi vel ſciētijs acuti:ꝑmittendū eſt dicere vnicuiqꝫ qd̓ vult: ordine vult: de pctīs ſe ſufficient̉ dicit: eſt ite interrogandū: ne moleſtet̉ in oꝫ: ſꝫ ſi aliꝗd bene intellexiſſet p̄cipue de mortalibꝰ: facere dꝫ ſibi declarare: vt intelligat. De his aūt

plene dixit: puta qꝛ dixit circūſtantias neceſſarias vel numerū: hiꝰ interrogare dꝫ: vtplene dicat quantū ē neceſſariū. De illis ꝟo peccatis nec dixit: nec ſcit dicere interrogare debꝫipſū. Et ẜm Ray. hoſti. in ſūma. Interrogationes fieri debēt de ſeptē vicijs capitalibꝰ eoruꝫſpeciebꝰ filiabus: de ꝗbus diffuſe hēs.. in ſcd̓aꝑte totū. tn̄ debet interrogari oēs de oībꝰſꝫ plus minus ẜm ꝯditionē ꝑſonaꝝ. Sicut aūt ꝯfitet̉ hꝫ neceſſe tenere magis vnū ordinēqꝫ aliū dicēdo pctā ſua: ita nec ꝯfeſſor int̓rogando. Tn̄ ad meliꝰ memorie cōmendandū. de ꝗbꝰdꝫ interrogare: de ꝗbus interrogauit ne amplius hēat replicare: cōgruū eſt tenere aliquē ordinē. Et ſi placet interroget de decē preceptis:deinde de vicijs capitalibꝰ. Decē p̄cepta cōtinentur in his verſibꝰ Unū cole deū: ne iures vana ipſū. Sabbata ſcīfices: habeas ī honoreparentes. occiſor eris fur mechus teſtisiniquus. Alteriꝰ thorū: nec reꝫ cupias alienā. Aliquā declarationē hoꝝ hēs.. ī pͥma ꝑte ti..i. c. 2. Septē ꝟo vicia capitalia continent. in iſtoverſu in vna ipſius dictiōe. Ut tibi ſit vitā: ſemꝑſaligio vita. In illa dictione ſaligia ſūt ſeptē lr̄e aquibꝰ incipiūt noīa ſeptē capitaliū viciorū. In sintelligit̉ ſuꝑbia ſub cōprehendunt̉ multe circūſtantie vt vana gl̓ia. In a auaricia. In l luxuria. In i inuidia. In g gula. In i iracundia. In aaccidia. Sꝫ anteqͣꝫ interroget de pctō: priꝰ q̄ratexcōicatione maiori. Et ſi inueniet aliqͣ irretitū ſi hꝫ auctoritatē ſuꝑ hoc abſoluat pͥus: ſihꝫ remittat ad pōt abſoluere. Tho. in. 4dicit in int̓rogationibꝰ confeſſor tria dꝫ ſeruare. Primū eſt vt int̓roget oēs de oībus: ſꝫ int̓rogent̉ ꝑſone de pctīs: cōſueuerūt reꝑiri ī hoībus illius cōditionis ſtatus vt ſtipendiarij derapinis incendijs. Clerici de ſimonia horisomiſſis: adoleſcētes de luxurijs hiꝰ. Un̄ a pͥncipio cōfeſſionis decēs ē interrogare cōfitenteꝫde cōditione ſua: de exercitio: de ſtatu an̄ clericꝰvel laicus ſolutꝰ vel cōiugatꝰ hiꝰ: vt inde prudētius poſſit formare int̓rogatiōes quantū tp̄s ē fecit vltimā cōfeſſionē: ſi fecit pnīam ſibi iniunctā vtrū in ſtatu pctī mortalis. Scd̓m qd̓dꝫ ſeruare cōfeſſor ē: vt interrogēt̉ ipſi pctōresa remotis de pctīs in genere: ī vltima ſpecie pctī ſubito: ne ſi neſciebat tale pctm̄: addiſcat: ſic ducat̉ in tētationē: vt ꝟbi gr̄a. Si fatet̉ ſe cōmiſiſſe viciū luxurie: ſtatim q̄rat ſacerdos: ſi ſeipſū manibꝰ ſuis polluit hiꝰ: ſꝫ interroget de ſeu ꝗbus hiꝰ Tertiū eſt īpctīs carnalibꝰ deſcēdat nimis ad ꝑticularescircūſtantias neceſſarias: qꝛ hoc eſt ſeipſū intentationē inducere ad inuētiones pctōꝝ doce̓eos: ignorant: aliqn̄ poſtea talia referūt̉ ī plateis in ſcandalū in deriſū ſacr̄oꝝ: vt ꝟbi gratia.Si vir fatet̉ mulierē polluiſſe extra vas debitū vlteriꝰ q̄rat ſacerdos in ꝑte corꝑis quō.enī hꝫ vltimā ſpēm pctī. Al̓s turpitudines qͣs