Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
30v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

Dicit etiā in ꝑplexis queſtionibꝰ ſacerdos parochialis eccl̓ie dꝫ ita diſcretꝰ: vt talia difficilia ſciat: nec ꝓcedendū ī eis ſine ſuꝑioris cōſilio vel auctoritate: hec alb. in. 4. Durandꝰ ordinis minoꝝ in ſūma ſua dicit: qͦtiens ꝯfeſſor ſeingerit ad ꝯfeſſiones audiēdas: totiens ſe offertad rn̄dendū de qͦlibet: interdū de caſibꝰ inopinatis inauditis al̓s de qōnibꝰ ꝑplexis valde.Dꝫ ꝯfeſſor ſcire diſcernere int̓ peccata dr̄iaspctōꝝ: vn̄ ſcire dꝫ ſi ea expͥmit ſibi penitēs ſinpeccata vel: vtrū ꝯͣctus qͣs facit ſint liciti vl̓illiciti. Et qn̄ tenet̉ ad reſtitutionē vel. Et vtrūdebeat ipſū ꝓhibe̓ a cōione vel dimitte̓ accede̓.qꝛ ſi cōfeſſor iudicat licitū: qd̓ eſt illicitū: ꝯfeſſor qͣꝫ penitens in foueā cadūt: niſi forte ꝓbabilis igͦrantia excuſet: puta ſi hꝫ aliquē doctorēautenticū famoſū cꝰ opinioni īnitit: vn̄ ſi ꝯfeſſor ē exꝑtus in caſibꝰ: ita nec ſe ſcit iudicare: nec nouit dubitare: ꝑiculo aīe ſue auditꝯfeſſiones. Pe. de pal̓. in. 4. di. 19. on̄dit plusſcīe reꝗri in eo ſe ingerit: qͣꝫ in eo ponitur adhoc a ſuꝑioribꝰ ſuis ex obīe iniūctione. Et depōt intelligi dictū rigoroſū durandi: de ſcd̓o dicto dictū Tho. alb. Dicit enī ſic ipſe pe. oīs ſacerdos hꝫ clauē ſcīe: ſicut potētie .i. auctoritatēdiſcernēdi ſicut potentiā ligādi ſoluēdi: ſꝫ multi habeāt ſcīam debitā ecōuerſo. Multiſacerdotes hn̄t ſcīaꝫ. hn̄t auctoritatē diſcernēdi. Scd̓i ꝗdem ſine pctō: ſꝫ pͥmi pctō ſi hocꝓcurarēt: al̓s ſi inuiti excuſati ſūt: ſi ꝓpoſuerūt īpedimentū nec ſūt auditi. Munꝰ enī. ī officiū iudicādi neceſſariū eſt. Et pōt ad hoc compelli adofficiū iudicādi ad p̄lationē carēs ſcīa: tūcpeccat: ſicut in religionibꝰ fieri ꝯſueuit. Quicoactus ſponte accipit ptātē ſiue p̄lationis ſeu audiēdi ꝯfeſſionē hn̄s ſufficientē ſcīam peccat:ſꝫ inuitꝰ coactus accipit ſꝫ ſuſcipit peccat: vn̄ ſine pctō ab inſcio hr̄i ſuſcipi pōt: ſꝫ accipi pōt ptās iudicādi: hec pe. Si tn̄ in eo eſſettanta ignorātia oīno ineptꝰ eſſet: qꝛ nec ēt ſcit: tho. alb. dicūt.. credo excuſaret̉ a peccato: ēt fi ex obīa iniūcta pone̓t ſe ad id: ad qd̓ ēoīno ineptꝰ ꝑiculo aīaꝝ. Utrū aūt cōfeſſorneat̉ ſcire de oībus: ſibi dicunt̉ in ꝯfeſſione.ſint mortalia vel venialia: henricꝰ in qd̓libet ſicrn̄det diſtinguēdo: pctā ſūt in duplici generedam ſūt pct̄a qꝛ ꝓhibita: qꝛ ſi eēnt ꝓhibit.eēt pctā: vt ſūt oīa ſūt mere de iure poſitiuo:vt audire miſſā die dn̄ica: ſemel ꝯfiteri cōicarelanno hiꝰ. Et talia tenet̉ ꝗlibet ꝯfeſſor ſcire: niſi hēat cauſā rōnabilē: excuſet: vt ſi fortepore ꝓhibitiōis erat ī terra longinqua vel ī carcere: alia ſūt pctā qꝛ ꝓhibita .ſ. ab hoīe: ſꝫ qꝛnaturā ſui mala ſūt: etiā ſi ꝓhibeant̉. Et hoꝝq̄dā ſūt capitalia: iſta tenet̉ ꝗlibet ꝯfeſſor ſcireſaltē in generali .ſ. ſūt ſeptē pctā capitalia .ſ. ſuꝑbia luxuria ⁊c̄. Hec enī ſūt qͣſi elemēta pͥncipia de neceſſitate oꝫ ſcire. Quedā aūt pctā ſūt: queſūt ſpēs capitaliū: vt illa recipiūt hoꝝ p̄dicatio

nem vt fornicatio ebrietas hi. Fornicatio .n.quedā luxuria: ebrietas q̄dam gula: hoꝝ peccatoꝝ ſūt ſpēs q̄dam ſūt important malū deſubſtantia ſui actꝰ: eo ſtatim noīata hn̄t anne malū vt fornicatio: de talibꝰ ēt ꝯfeſſor ſciretenet̉ vtrū ſint mortalia vel non. Quedā aūt deſubſtātia ſui actꝰ hn̄t d̓formitatē ſꝫ ex libidīefaciētis: ſicut cognoſce̓ vxorē ꝓpriā: qd̓ ē peecatū de ſe: tn̄ poſſet cognoſce̓ cuꝫ tanta libidine eēt mortale: vt ſi cognoſce̓t: ēt ſi eēt ſuaꝫ de talibus oꝫ ꝯfeſſor ſciat vtrū ſint mortalia vel venialia. Alia ſūt pctā: ſūt filie pctōꝝcapitaliū: vt illa pctā quoꝝ fines terminant̉ ordinant̉ ad fines capitaliū ſicut dolus acꝗſitio reiiniuſte: de talibꝰ pctīs frequent̉ opiniones ꝯͣrieſūt int̓ doctores: de talibus tenet̉ ſimplicit̓curatus ordinariꝰ ſcire: vtrū ſint mortalia vl̓. Curatus aūt ordinariꝰ vt ep̄s archiep̄s ceteri alijſuꝑiores p̄lati tenent̉ ſcire: qꝛ ipſi ſūt purgatores tenent alios purgare ꝑficere illnare: tenent̉ nouū vetꝰ teſtm̄ ſcire. heCaueat aūt ꝯfeſſor ne ſit p̄ceps ad dādū ſententiā de mortali qn̄ ē certꝰ clarus. Et vbiin aliqͣ materia ſūt varie opiniones: qꝛ pluriū etſolenniū doctoꝝ: vtrū ſit licitū vel illicitde ſoluēdo decimas: vbi eſt de motn̄ ſemꝑ ad dandū: ſi eccleſia pete̓t: qd̓ adā dieos eſſe ī ſtatu dānationis: vt Inno. Alijvt btūs tho. Io. an. archi. Et de emptionriū in monte florentie vel imp̄ſtitoꝝ venetivl̓ locis Ianue qd̓ ꝗdā eſſe vſurā dicūt. Alij arlicitū dicūt de multis alijs hiꝰ: ꝯſulat ſemꝑtutius ē .ſ. a talibus abſtineāt: extra de ſporuenis. tn̄ cōdemnet ꝯͣriū faciētes ſeu ꝯͣiopinionē tenētes: nec ꝓpter hec deneget abtionē: ſed vt dicit guil. dicat cōfeſſor illiciēdo eſt tutū ſꝫ dubiū: ſibi bene ꝓuideSi aūt oīno cōſcīa cōfeſſoris dictaret illud eſſemortale: nec poſſet cōſcīam depone̓: qd̓ tn̄ debret ad cōſiliū ſapiētū: nullo dꝫ face ꝯͣ cōſcīaqꝛ peccaret mortalit̓. 28. q. i. §. vlti. Sed illudtale eēt ꝯͣ coēm opi. doctoꝝ: cōiter ſic ſeruat̉ aſapientioribus: qͣꝫuis aliquē doc. audiret ꝯͣriū tenere: de leui dꝫ illi adhere̓. Quō ēt ꝗs dꝫ deponere in hiꝰ cōſcīam erroneā vel ſcrupuloſam:hēs.. in pͥma ꝑte ti. 2. in. c. de conſcientia. De bonitate confeſſoris quō ſe debeat habe̓.ad penitentem. Ca. v.E bonitate confeſſoris in ſe ī exercitio talis officij dicitaugꝰ. de pe. di. 6. Sacerdos anteqͣꝫ ſtatuit̉ oīsguor: ī nullo illoꝝ ſit iudicādus: ī alio iudicareē ꝓmptus. Iudicās enī aliū eſt iudicādus condēnat ſeipſū. Cogͦſcat igit̉ ſe ꝑurget in ſe qd̓ videt alios ſibi offerre: hec ille. Scd̓m .n. tho. ī. 41 alios audiēs cōfeſſiōes ſcīa mortalis .ſ. pctū