XVII.
curati poterāt ante hanc cōſtitutionē .ſ. dudū abſoluere: ita ꝙ reſeruatio p̄iudicet fratribꝰ .i. ꝙ nōpoterūt tūc etiā ab illis reſeruatis abſoluere: qd̓eſt ꝯͣ hoc qd̓ dicit hic Io. de lig. Et intelligit̉ iſtareſeruatio caſuū ep̄aliū de actibꝰ exterioribꝰ: etrū effectu nō de actibꝰ interioribꝰ. Si quis enimdeſiderauit vel ēt q̄ſiuit occidere aliū: iſtud homicidiū cordis nō eſt de reſeruatis ep̄is: dicit ētpe. de pa. ꝙ inceſtus ꝗ cōmittit̉ a pueris: ꝗ nō hahēt vſū rōnis nō reſeruat̉ ep̄is: qꝛ nec ꝑ hoc tollitur virginitas: nec cauſat̉ affinitas. ¶ Et nota ꝙquicūqꝫ abſoluit alique ab aliquo pctō in caſu īquo nō pōt: ſiue qꝛ reſeruatus eſt ep̄o: ſiue quianullā hꝫ piātē vel auctoritatē ſcient̓: vel etiaꝫ exigͦrantia iuris craſſa: nō tn̄ cenſurā aliquā ſeu excōicatione ex hoc incurrit: ſiue ſit clericus ſecularis ſiue religioſus dictus abſoluens: ẜm franc.zab. ⁊ zen. Et tenet̉ illū quē ſic abſoluit auiſarede errore ſuo: ſi cognoſcit vel pōt inuenire. Illetn̄ quo ad deū excuſat̉: dū hoc ignorat. Et quoddictū eſt ꝙ cōfēſſor dꝫ illū auiſare que abſoluitcū nō poſſet: intelligit̉ qn̄ fieri pōt ſine ſcandalonotabili: vn̄ ꝗdam multū periti dicūt: ꝙ talis cōfeſſor petat auctoritatē a ſuꝑiori ſuꝑ caſu in quonō potuit abſoluere: ⁊ tn̄ abſoluit. qua habita vocet illū: quē abſoluerat cū nō poſſet: ⁊ ꝑ aliqueꝫmodū coopertū interroget de aliquibꝰ: q̄ ſibi cōfeſſus eſt quaſi meliꝰ volens informari: ac ſi nonplene intellexiſſet: ⁊ ſi qua alia cōmiſit criminapoſtea: ⁊ ſic abſoluat ab oībus iterū: ⁊ tūc vt prius alias auditis: vel ſi magnū ſcandalū ex hoc timeret̉: qꝛ p̄dictus modus ſeruari nō poſſet: abſoluat abſentē: ſi ab vltima cōfeſſioneadhuc credit̉ ꝑſeuerare in gr̄a. Aut vt alijs placet: cum exhoc timeret̉ notabile ſcandalū euenire cōmittatſūmo ſacerdoti .ſ. xp̄o: p̄ſertim qn̄ multitudo eſtſic neglecta vel multū diſtant a loco: vbi ē confeſſor. Religioſꝰ aūt ſi abſolueret ab aliqua ſnīaexcōicationis ſuſpenſionis vel interdicti in iurepoſita: incurreret excōicationē: a qua nō poſſetabſolui circa ſedē apl̓icam: extra de p̓uile. religioſi ī cle. Secus ſi abſolueret a ſnīa hoīs: quiatūc nō incurreret ẜm pau. qͣꝫuis grauit̓ peccaret.Sꝫ clerici ſeculares abſoluēdo a ſentetijs iurisqͣꝫuis ⁊ ipſi malefaciāt: nō tn̄ cenſuram incurrūt.Nota ēt ꝙ vt dicit Io. an. extra de offi. vi. ſuꝑ. c.ſua nobis. in glo. ſi ep̄ūs dedit vicariū generaleꝫ⁊ in mandato expreſſit aliquid de illis: qd̓ reꝗrit ſpāle mandatum ſecuta generali clauſula. Etoīa alia q̄ nos poſſumus etiā ſi mandatū exigātſpāle ẜm hoſti. ſatis videt̉ ꝙ talis etiā ſpālia poſſit ad inſtar ꝓcuratoris. Secus ſi aliꝗd de ſpiritualibus nō fuiſſet expreſſū: hec ibi. Qd̓ videturintelligendū quantū eſt de virtute verborū ⁊ inforo cōtentioſo. Nā in foro cōſcīe ſi alicui conſtaret de intētione cōferentis auctoritatē: ꝙ hocintenderit etiā ſi nō exp̄ſſiſſet aliqd̓ ſpāle in generali cōceſſione: intelligerent̉ ſpālia. 22. q. 5. humane. Et hoc idem dici pōt de auctoritate data
ab ep̄o cōfeſſoribꝰ: qꝛ .ſ. dicendo do vobis aucͣtoritatē meā: in confeſſionibꝰ nō intelligit̉ ꝑ hoccōceſſiſſe caſus ſuos: niſi alicui cōſtaret: ꝙ ꝑ hecverba generalia intendit caſus ſuos concedere.Sꝫ dicēdo cōcedo iſtu ⁊ illuꝫ ⁊ oēs alios meoscaſus: tūc intelligit̉ totū dediſſe. Itē nota ꝙ penitentiarij minores in curia pn̄t abſoluere vndecūqꝫ veniētes ab oībus caſibꝰ pctōꝝ ⁊ ſentētijsep̄is reſeruatis. hn̄t enī auctoritatē quaſi ep̄aleꝫin foro pnīe: ⁊ maiore quo ad quoſdā caſus excōicationū ⁊ diſpenſationū. Sūmus aūt pnīarius adhuc habet maiore in pluribꝰ alijs caſibꝰ excōicationū ⁊ diſpenſationū. ¶ Item nota ꝙ cuꝫcōfeſſor nō intelligit cōfitente aut ex imꝑitia lingue aut ex dormitione aut ex diſtractione mētisad alia applicata vel ſimili cauſa ẜm Io. in qd̓libetꝭ ꝙ cū ſacr̄alis cōfeſſio preexigat cōfeſſionē.Confeſſio vero importat reuelationē q̄ nō pōteſſe ſine relatione vniꝰ .ſ. cōfitentis ⁊ ꝑceptionealterius .ſ. cōfeſſoris: qꝛ alterum iſtoꝝ deficit inp̄ſa to caſu: credo de illo pctō nō eſſe cōfeſſionē⁊ ꝑ cōſequens nō impēdi abſolutionē: hec ille.Et ẜm hoc tenet̉ dicere illi ꝙ iteret cōfeſſioneꝫ.Si tn̄ nō facit⁊ cōfeſſus: qui de hoc non ꝑpendit:abſolutꝰ eſt coram deo: nec tenetur iterare quſqꝫneſcit illū nō ꝑcepiſſe ſeu intellexiſſe pctā ſua. Ethec vera ſunt de pctīs grauioribꝰ .i. mortalibꝰ: q̄ſūt de neceſſitate cōfitēda: nō de venialibꝰ ad qͣꝗs de neceſſitate nō tenet̉. Et vbi talia modiceraro obaudiunt̉ ab eo qui al̓s noſcit ꝑſonam.¶ De ſcientia quā dꝫ habere cōfeſſor. Ca. 4Icto de poteſtatecōfeſſoris: nūc videndū eſt de ſcīa eiusEſt enī duplex clauis ordinis .ſ. clauis potentie⁊ clauis ſcīe: vn̄ xp̄s petro dixit. Tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄. math̓. 16. Nota tn̄ ꝙ ſcīa nondr̄ clauis: ſꝫ ipſa ptās diſcernēdi ſiue examinādi⁊ cognoſcēdi ī foro cōſcīe: ⁊ ptās determinandiſeu diffiniēdi cām .i. ligādi ⁊ ſoluēdi dr̄ clauis potētie. Iſta duplex ptās ē vna ī eēntia: ſꝫ duplex īeffectu. Scīa aūt acꝗfita nō ē clauis ſꝫ iuuat bn̄vti clauud̓ his clauibꝰ hēs di. 20. ꝑ totū. ibi videDe quātitate ſcientiecōfeſſoris: qͣꝫtā .ſ. oꝫ eū hr̄e ꝑitiā dic̄ augꝰ. de pedi. 6. c. i. Dꝫ vt ſpūalis iudex ſciat cogͦſcere ꝗcꝗddꝫ iudicare: dic̄ tho. ī. 4. di. 17. in expōne lr̄e. hecſcīa ⁊ ſi nō ſit maior: in tāta dꝫ eſſe: v̓t ſciat diſcernere int̓ pctm̄ ⁊ pctm̄: ⁊ int̓ mortale ⁊ veniale⁊ ſi in aliqͦ eēt dubitatio: ſciat cōſiderare: vt poſſit recurre ed ꝑitiores. ¶ Albertꝰ aūt in. 4. dicitꝙ nō tenet̉ ſacerdos ſcire diſcerne̓ niſi ī cōi: queſint capitalia: ⁊ q̄ ſint mortalia cōia ⁊ q̄ venialiaex gene̓: ſꝫ hec neſciēs dicit idem: puto ꝙ peccetmortaliter audiendo confeſſiones: ⁊ eum inſtituens plus peccat qͣꝫ ipſe. Et eum ꝑmittens inſtitutum miniſtrare ſi ſua intereſt talem ꝓhibere.