Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
30r
Einzelbild herunterladen
 

XVII.

curati poterāt ante hanc cōſtitutionē .ſ. dudū abſoluere: ita reſeruatio p̄iudicet fratribꝰ .i.poterūt tūc etiā ab illis reſeruatis abſoluere: qd̓eſt ꝯͣ hoc qd̓ dicit hic Io. de lig. Et intelligit̉ iſtareſeruatio caſuū ep̄aliū de actibꝰ exterioribꝰ: et effectu de actibꝰ interioribꝰ. Si quis enimdeſiderauit vel ēt q̄ſiuit occidere aliū: iſtud homicidiū cordis eſt de reſeruatis ep̄is: dicit ētpe. de pa. inceſtus cōmittit̉ a pueris: hahēt vſū rōnis reſeruat̉ ep̄is: qꝛ nec hoc tollitur virginitas: nec cauſat̉ affinitas. Et notaquicūqꝫ abſoluit alique ab aliquo pctō in caſu īquo pōt: ſiue qꝛ reſeruatus eſt ep̄o: ſiue quianullā hꝫ piātē vel auctoritatē ſcient̓: vel etiaꝫ exigͦrantia iuris craſſa: tn̄ cenſurā aliquā ſeu excōicatione ex hoc incurrit: ſiue ſit clericus ſecularis ſiue religioſus dictus abſoluens: ẜm franc.zab. zen. Et tenet̉ illū quē ſic abſoluit auiſarede errore ſuo: ſi cognoſcit vel pōt inuenire. Illetn̄ quo ad deū excuſat̉: hoc ignorat. Et quoddictū eſt cōfēſſor dꝫ illū auiſare que abſoluit poſſet: intelligit̉ qn̄ fieri pōt ſine ſcandalonotabili: vn̄ ꝗdam multū periti dicūt: talisfeſſor petat auctoritatē a ſuꝑiori ſuꝑ caſu in quo potuit abſoluere: tn̄ abſoluit. qua habita vocet illū: quē abſoluerat poſſet: aliqueꝫmodū coopertū interroget de aliquibꝰ: ſibifeſſus eſt quaſi meliꝰ volens informari: ac ſi nonplene intellexiſſet: ſi qua alia cōmiſit criminapoſtea: ſic abſoluat ab oībus iterū: tūc vt prius alias auditis: vel ſi magnū ſcandalū ex hoc timeret̉: qꝛ p̄dictus modus ſeruari poſſet: abſoluat abſentē: ſi ab vltima cōfeſſioneadhuc credit̉ ꝑſeuerare in gr̄a. Aut vt alijs placet: cum exhoc timeret̉ notabile ſcandalū euenire cōmittatſūmo ſacerdoti .ſ. xp̄o: p̄ſertim qn̄ multitudo eſtſic neglecta vel multū diſtant a loco: vbi ē confeſſor. Religioſꝰ aūt ſi abſolueret ab aliqua ſnīaexcōicationis ſuſpenſionis vel interdicti in iurepoſita: incurreret excōicationē: a qua poſſetabſolui circa ſedē apl̓icam: extra de p̓uile. religioſi ī cle. Secus ſi abſolueret a ſnīa hoīs: quiatūc incurreret ẜm pau. qͣꝫuis grauit̓ peccaret.Sꝫ clerici ſeculares abſoluēdo a ſentetijs iurisqͣꝫuis ipſi malefaciāt: tn̄ cenſuram incurrūt.Nota ēt vt dicit Io. an. extra de offi. vi. ſuꝑ. c.ſua nobis. in glo. ſi ep̄ūs dedit vicariū generaleꝫ in mandato expreſſit aliquid de illis: qd̓ reꝗrit ſpāle mandatum ſecuta generali clauſula. Etoīa alia nos poſſumus etiā ſi mandatū exigātſpāle ẜm hoſti. ſatis videt̉ talis etiā ſpālia poſſit ad inſtar ꝓcuratoris. Secus ſi aliꝗd de ſpiritualibus fuiſſet expreſſū: hec ibi. Qd̓ videturintelligendū quantū eſt de virtute verborū inforo cōtentioſo. in foro cōſcīe ſi alicui conſtaret de intētione cōferentis auctoritatē: hocintenderit etiā ſi exp̄ſſiſſet aliqd̓ ſpāle in generali cōceſſione: intelligerent̉ ſpālia. 22. q. 5. humane. Et hoc idem dici pōt de auctoritate data

ab ep̄o cōfeſſoribꝰ: qꝛ .ſ. dicendo do vobis aucͣtoritatē meā: in confeſſionibꝰ intelligit̉ hoccōceſſiſſe caſus ſuos: niſi alicui cōſtaret: hecverba generalia intendit caſus ſuos concedere.Sꝫ dicēdo cōcedo iſtu illuꝫ oēs alios meoscaſus: tūc intelligit̉ totū dediſſe. Itē nota penitentiarij minores in curia pn̄t abſoluere vndecūqꝫ veniētes ab oībus caſibꝰ pctōꝝ ſentētijsep̄is reſeruatis. hn̄t enī auctoritatē quaſi ep̄aleꝫin foro pnīe: maiore quo ad quoſdā caſus excōicationū diſpenſationū. Sūmus aūt pnīarius adhuc habet maiore in pluribꝰ alijs caſibꝰ excōicationū diſpenſationū. Item nota cuꝫcōfeſſor intelligit cōfitente aut ex imꝑitia lingue aut ex dormitione aut ex diſtractione mētisad alia applicata vel ſimili cauſa ẜm Io. in qd̓libetꝭ ſacr̄alis cōfeſſio preexigat cōfeſſionē.Confeſſio vero importat reuelationē pōteſſe ſine relatione vniꝰ .ſ. cōfitentis ꝑceptionealterius .ſ. cōfeſſoris: qꝛ alterum iſtoꝝ deficit inp̄ſa to caſu: credo de illo pctō eſſe cōfeſſionē cōſequens impēdi abſolutionē: hec ille.Et ẜm hoc tenet̉ dicere illi iteret cōfeſſioneꝫ.Si tn̄ facit⁊ cōfeſſus: qui de hoc non ꝑpendit:abſolutꝰ eſt coram deo: nec tenetur iterare quſqꝫneſcit illū ꝑcepiſſe ſeu intellexiſſe pctā ſua. Ethec vera ſunt de pctīs grauioribꝰ .i. mortalibꝰ:ſūt de neceſſitate cōfitēda: de venialibꝰ adꝗs de neceſſitate tenet̉. Et vbi talia modiceraro obaudiunt̉ ab eo qui al̓s noſcit ꝑſonam. De ſcientia quā dꝫ habere cōfeſſor. Ca. 4Icto de poteſtatecōfeſſoris: nūc videndū eſt de ſcīa eiusEſt enī duplex clauis ordinis .ſ. clauis potentie clauis ſcīe: vn̄ xp̄s petro dixit. Tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄. math̓. 16. Nota tn̄ ſcīa nondr̄ clauis: ſꝫ ipſa ptās diſcernēdi ſiue examinādi cognoſcēdi ī foro cōſcīe: ptās determinandiſeu diffiniēdi cām .i. ligādi ſoluēdi dr̄ clauis potētie. Iſta duplex ptās ē vna ī eēntia: ſꝫ duplex īeffectu. Scīa aūt acꝗfita ē clauis ſꝫ iuuat bn̄vti clauud̓ his clauibꝰ hēs di. 20. totū. ibi videDe quātitate ſcientiecōfeſſoris: qͣꝫtā .ſ. oꝫ hr̄e ꝑitiā dic̄ augꝰ. de pedi. 6. c. i. Dꝫ vt ſpūalis iudex ſciat cogͦſcere ꝗcꝗddꝫ iudicare: dic̄ tho. ī. 4. di. 17. in expōne lr̄e. hecſcīa ſi ſit maior: in tāta dꝫ eſſe: v̓t ſciat diſcernere int̓ pctm̄ pctm̄: int̓ mortale veniale ſi in aliqͦ eēt dubitatio: ſciat cōſiderare: vt poſſit recurre ed ꝑitiores. Albertꝰ aūt in. 4. dicit tenet̉ ſacerdos ſcire diſcerne̓ niſi ī cōi: queſint capitalia: ſint mortalia cōia venialiaex gene̓: ſꝫ hec neſciēs dicit idem: puto peccetmortaliter audiendo confeſſiones: eum inſtituens plus peccat qͣꝫ ipſe. Et eum ꝑmittens inſtitutum miniſtrare ſi ſua intereſt talem ꝓhibere.