Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
29v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

gularitatē. ¶2º. incēdiarijs.. de pctō ꝓpt̓ qd̓eēt indicēda ſolēnis pnīa.. de excōicatis maiori excōicationē. Itē declarauit. v. eſſe caſusreſeruatos de approbata ꝯſuetudine. Primohomicide volūtarij. falſarij. ¶3º violatoreseccleſiaſtice libertatis. violatores eccl̓iaſtice emunitatꝭ. ſortilegi diuinatores.Quāuis aūt dicta extrauagans fuerit reuocata cle. dudū. tn̄ quantū ad dictos caſus nil fuit īmutatū ſi alia ibi cōtenta: ſic vr̄ adhuc illiremaneāt: addit̉ ī piſanella pn̄t nihilominusep̄i in ſuis ep̄atibꝰ caſus reſeruare: ꝓut eis videt̉expedire ſicut pn̄t ꝯſtitutiōes facere ml̓to magis ꝯciliū ſynodale vel ꝓuinciale a qͦꝝ ſn̄ijs religioſi valent abſoluere. Io. an. exͣ de pe. re. ſiep̄s li. vi. glo. 3. de p̄dictis caſibꝰ ponit crime enorme publicū homicidium ſortilegiū: additiſtos alios. Oppreſſio pueroꝝ ēt ex caſu inceſtꝰcorruptio monialiū coitꝰ brutis mr̄imoniumclandeſtinū vel ꝯͣ interdictū eccl̓ie: ꝑiuriū falſuꝫteſtimoniū blaſphemia dei ſcōꝝ. Hoſti. ī ſūma ſua ponit oēs p̄dictos. Et addit pctm̄ ꝯͣ naͣm ēt qd̓libet enorme: qd̓ generalis vel ꝑticulariſꝯſuetudo reſeruat ep̄is. In ꝗbꝰ aliqn̄ ep̄i remittūt pctōrē ad ſedē apl̓icā ꝓpt̓ enormitatē crimi ad terrorē alioꝝ: hec hoſti. Ego tn̄ adhuclegi aliqd̓ pctm̄ p̄ciſe ita enorme: a poſſitabſoluere ep̄s ſubditū: tn̄ hēat ſnīam aliquā annexā. Quāuis aūt poſſit abſoluere: mittant al̓n bn̄ faciūt. Guil. duran. ſpeculator in reptorio ſuo vltra p̄dictoſ caſus addit alios caſus.ſ. deflorantes ꝟgines vi opp̄ſſas vel ſeductas.Contrahētes pꝰ votū caſtitatis fornicatio iudea ſaracena. Cōcipiēs adulteriū quē vir credit ſuū: ꝓcurans aborſū vel ſterilitate in ſe vel inalio. Cōtrahens mr̄imoniū pꝰ ſponſalia iuramēto firmata. Cognoſces carnal̓r baptizatā vl̓ cuiꝰꝯfeſſionē audiuit. Tenēs ad baptiſmū vel cōfirmationē filiū vel filiā exͣ articulū neceſſitatis.Baptizās filios ſuos extra caſū neceſſitatꝭ. Uerberās patrē matrē vſurariꝰ: tandē ſic ꝯcludit. Tot caſꝰ ponere ē aliud qͣꝫ ptātē ſacerdotūreſtringe̓: eis plenarie ē data a xp̄o: vn̄ breuiidico. Sacerdotes oīa poſſe ad forū pnīale:ſūt ſpālit̓ in iure ep̄is reſeruata. Et ſūt ipſisſacerdotibꝰ directe vel aliquā ꝯſequentiā int̓dicta: ar. exͣ de iudi. ac ſi cl̓ici. de ſen. excō. nuꝑ.Hoc tn̄ fateor vbicūqꝫ fuerit graue delictū vl̓enorme: ſuꝑioris eſt iudiciū reꝗrendū. Et idē dico in oībꝰ caſibꝰ de ꝗbus ē general̓ ꝯſuetudo eccleſie: ſint ep̄is reſeruata. Io. de lig. ī declaratione qdā ſuꝑ. c. oīs pe. re. ꝓbat. ꝯcludit exdictis īmediate a guil. ſpecularore ex cle. dudūIrēs p̄dicatores minores pn̄tatos audientiaꝯfeſſionū poſſe abſoluere ab oībus caſibꝰ pctōꝝexceptꝭ p̄ciſe ī iure reſeruant̉ ep̄is: ſꝫ a caſibꝰ qͦsep̄i ſibi reſeruat: vl̓ de ꝯſuetudīe ſue dyoceſis vl̓ex ſuo bn̄placito vl̓ cōſtitutiones ſuas ſynodales vel ꝓuīciales poſſe abſolue̓: ēt ſi ep̄i dictos

caſꝰ ꝯcedāt. Et ꝓbat ſic cle. dudū. ſtatuit dicti frēs poſſit abſolue̓ niſi a caſibꝰ a ꝗbꝰ pn̄t curati abſolue̓ ꝟe: eis ꝑmittūt̉ ī iure: niſi ep̄i vellēt aliꝗd plꝰ ꝯferre. Sꝫ guil. dic̄ obſtantedoc. ponāt ml̓tos caſꝰ ep̄is reſeruatos: curati pn̄tabſolue̓ ab oībꝰ occultis ī iure ſūt ep̄is reẜuata: ſūt ip̄is ſacerdotibꝰ directe vel ꝯn̄amaliquā int̓dicta. Licꝫ ep̄i poſſit reẜuare certoscaſꝰ: de iure ꝯpetūr īferioribꝰ: tn̄ hoc pn̄t ſimplicit̓ niſi ī duobꝰ caſibꝰ ẜm guil .ſ. directe: vt cumaliꝗ fuerīt legitīe in crimine dep̄henſi: meritofuerīt tali pͥuati.. indirecte aliquā ꝯn̄aꝫ: vtaliꝗs caſꝰ euenerit in ad vtilitate cōem expediat: talē caſū retineat: alit̓. 25. q. i. de eccl̓iaſtcis. aūt expedit vtilitati cōi reẜuare tot caſꝰſꝫ hoc ē ponere laqueū ī via ſalutis. Sꝫ ſi aliꝗspur vult defende̓ pl̓es caſꝰ poſſe ep̄os rōnabilit̓reſeruare ad ſacerdotes parochiales: ſintforo ep̄oꝝ eoꝝ ꝯſtitutionibꝰ ſubiecti: tn̄ hocpn̄t facere ep̄i erga p̄dictos fratres: qꝛ exepti ſūtnec eoꝝ ordīationibꝰ ſubiecti: vt exͣ exceſ. p̄la.nimis praua. pn̄t dicti fres abſolue̓ a caſibꝰ reſeruatis ī iure ep̄is: vt dr̄ ī cle. illa. pn̄t aboībꝰ alijs: vt puta reẜuatis ex ꝯſuetudīe ꝑticulariloci vel ſynodali ꝯſtitutiōe: qꝛ vnū negādo alid̓tacēdo ꝯceſſit: di. 25. qͣlis. nec pn̄t p̄lati dictā conceſſionē reuocare vel defalcare. directe denegādo lnīam audiēdi: qꝛ nihilominꝰ hn̄t cle. indirecte ꝓhibēdo parochianis ne ꝯfiteant̉eis: exͣ de p̓uiſe. quāto. Nec retentionē ml̓toꝝcaſuū qꝛ fieret ī fraudē legis: qd̓ fieri dꝫ: extrade ꝯceſ. p̄ben. ꝯſtitutꝰ. Sileat hic Io. mo.cit ſi ep̄s pōt artare ptāte ordinariā curatorpōt ml̓to magis artare ptāte exͣordinariā ipſoꝝfratrū: qꝛ qd̓ ſuꝑiorē ꝯcedit̉: inferiore artarivl̓ reuocari pōt: vt pꝫ di. 2i. inferior. ad ꝯſtitutione aūt cle. de p̓uile. reli. vbi dr̄ a caſibꝰ ordinarijs reẜuatis ī iure quēqͣꝫ abſoluere p̄ſumāt.Rn̄dendū ē: hoc ē intelligēdū de caſibꝰ reẜuatis ī iure: ſic̄ intēdit iſta ꝯſtitutio dudū:de reẜuatis ꝯſuetudīes vel ſtatuta alioꝝ p̄lato: qꝛ illa remouet papa ī dicta cle. dudū. a ꝗbpn̄t dicti frēs abſoluere: hec ille .ſ. Io. de lig. Sꝫfran. zab. pꝰ laud̓. dicit: de caſibꝰ ep̄alibꝰ podari doctrina: depēdeat ex ſtatutis ipſoꝝ doctrinis. Et qͣꝫuis laud̓. dicat hn̄s irrelaritatē: quā ſolꝰ papa tollere pōt: poſſit abſolui a pctō an̄ diſpenſationē. Fran. zab. dicit ꝯͣriū .ſ. pōt abſolui a pctō et remanēte macula irregularitatis. Quia ē claꝝ: ꝗ̄ ſint caſꝰ reẜuati ep̄isī iure cōi. tutior viā ē ī hiꝰ frēs ſi pn̄t ſcianab ep̄o: qͦs caſꝰ ſibi vult reẜuare: de ill̓ ſe audea̓t īpedire: oēs alios ſibi ꝯcedi face̓. Certū ē ātẜm oēs abſolutio ab excōicatiōe maiori reſeruat̉ ep̄is. Iteꝫ diſpenſatio vel cōmutatio votoꝝItē relaxatio quorūdā iuramentoꝝ: de diſpēſatione incertoꝝ hēs.. in.. ꝑte ti. vlti. Fran. zab.in cle. dudū dicit glo. ſ. Io. an. laud. pau. ſtepha.zen. tenere ep̄us poſſit reſeruare caſus de ꝗb