Titulus.
gularitatē. ¶2º. d̓ incēdiarijs. 3º. de pctō ꝓpt̓ qd̓eēt indicēda ſolēnis pnīa. 4º. de excōicatis maiori excōicationē. ¶ Itē declarauit. v. eſſe caſusreſeruatos de approbata ꝯſuetudine. Primohomicide volūtarij. ¶ 2º falſarij. ¶3º violatoreseccleſiaſtice libertatis. 4º violatores eccl̓iaſtice emunitatꝭ. 5º ſortilegi ⁊ diuinatores.Quāuis aūt dicta extrauagans fuerit reuocataꝑ cle. dudū. tn̄ quantū ad dictos caſus nil fuit īmutatū ⁊ ſi alia ibi cōtenta: ⁊ ſic vr̄ ꝙ adhuc illiremaneāt: ⁊ addit̉ ī piſanella ꝙ pn̄t nihilominusep̄i in ſuis ep̄atibꝰ caſus reſeruare: ꝓut eis videt̉expedire ſicut pn̄t ꝯſtitutiōes facere ⁊ ml̓to magis ꝯciliū ſynodale vel ꝓuinciale a qͦꝝ ſn̄ijs religioſi nō valent abſoluere. Io. an. exͣ de pe. ⁊ re. ſiep̄s li. vi. glo. 3. de p̄dictis caſibꝰ ponit crime enorme ⁊ publicū homicidium ⁊ ſortilegiū: ⁊ additiſtos alios. Oppreſſio pueroꝝ ēt ex caſu inceſtꝰcorruptio monialiū coitꝰ cū brutis mr̄imoniumclandeſtinū vel ꝯͣ interdictū eccl̓ie: ꝑiuriū falſuꝫteſtimoniū ⁊ blaſphemia dei ⁊ ſcōꝝ. Hoſti. ī ſūma ſua ponit oēs p̄dictos. Et addit pctm̄ ꝯͣ naͣm⁊ ēt qd̓libet enorme: qd̓ generalis vel ꝑticulariſꝯſuetudo reſeruat ep̄is. In ꝗbꝰ aliqn̄ ep̄i remittūt pctōrē ad ſedē apl̓icā ꝓpt̓ enormitatē criminū ⁊ ad terrorē alioꝝ: hec hoſti. Ego tn̄ adhuc n̄legi eē aliqd̓ pctm̄ p̄ciſe ita enorme: a qͦ nō poſſitabſoluere ep̄s ſubditū: dū tn̄ nō hēat ſnīam aliquā annexā. Quāuis aūt poſſit abſoluere: ꝙ mittant al̓n bn̄ faciūt. Guil. duran. ſpeculator in reptorio ſuo vltra p̄dictoſ caſus addit alios caſus.ſ. deflorantes ꝟgines vi opp̄ſſas vel ſeductas.Contrahētes pꝰ votū caſtitatis fornicatio cū iudea ⁊ ſaracena. Cōcipiēs ꝑ adulteriū quē vir credit ſuū: ꝓcurans aborſū vel ſterilitate in ſe vel inalio. Cōtrahens mr̄imoniū pꝰ ſponſalia iuramēto firmata. Cognoſces carnal̓r baptizatā vl̓ cuiꝰꝯfeſſionē audiuit. Tenēs ad baptiſmū vel cōfirmationē filiū vel filiā exͣ articulū neceſſitatis.Baptizās filios ſuos extra caſū neceſſitatꝭ. Uerberās patrē ⁊ matrē ⁊ vſurariꝰ: ⁊ tandē ſic ꝯcludit. Tot caſꝰ ponere n̄ ē aliud qͣꝫ ptātē ſacerdotūreſtringe̓: q̄ eis plenarie ē data a xp̄o: vn̄ breuiidico. Sacerdotes oīa poſſe qͦ ad forū pnīale: q̄ r̄ſūt ſpālit̓ in iure ep̄is reſeruata. Et q̄ nō ſūt ipſisſacerdotibꝰ directe vel ꝑ aliquā ꝯſequentiā int̓dicta: ar. exͣ de iudi. ac ſi cl̓ici. ⁊ de ſen. excō. nuꝑ.Hoc tn̄ fateor ꝙ vbicūqꝫ fuerit graue delictū vl̓enorme: ſuꝑioris eſt iudiciū reꝗrendū. Et idē dico in oībꝰ caſibꝰ de ꝗbus ē general̓ ꝯſuetudo eccleſie: ꝙ ſint ep̄is reſeruata. Io. de lig. ī declaratione qdā ſuꝑ. c. oīs d̓ pe. ⁊ re. ꝓbat. ⁊ ꝯcludit exdictis īmediate a guil. ſpecularore ⁊ ex cle. dudūIrēs p̄dicatores ⁊ minores pn̄tatos ꝓ audientiaꝯfeſſionū poſſe abſoluere ab oībus caſibꝰ pctōꝝexceptꝭ p̄ciſe q̄ ī iure reſeruant̉ ep̄is: ſꝫ a caſibꝰ qͦsep̄i ſibi reſeruat: vl̓ de ꝯſuetudīe ſue dyoceſis vl̓ex ſuo bn̄placito vl̓ ꝑ cōſtitutiones ſuas ſynodales vel ꝑ ꝓuīciales poſſe abſolue̓: ēt ſi ep̄i dictos
caſꝰ n̄ ꝯcedāt. Et ꝓbat ſic cle. dudū. ſtatuit ꝙ dicti frēs n̄ poſſit abſolue̓ niſi a caſibꝰ a ꝗbꝰ pn̄t curati abſolue̓ ꝟe: ꝗ eis ꝑmittūt̉ ī iure: niſi ep̄i vellēt aliꝗd plꝰ ꝯferre. Sꝫ guil. dic̄ ꝙ n̄ obſtante ꝙdoc. ponāt ml̓tos caſꝰ ep̄is reſeruatos: curati pn̄tabſolue̓ ab oībꝰ occultis q̄ ī iure n̄ ſūt ep̄is reẜuata: ⁊ q̄ nō ſūt ip̄is ſacerdotibꝰ directe vel ꝑ ꝯn̄amaliquā int̓dicta. Licꝫ gͦ ep̄i poſſit reẜuare certoscaſꝰ: ꝗ de iure ꝯpetūr īferioribꝰ: n̄ tn̄ hoc pn̄t ſimplicit̓ niſi ī duobꝰ caſibꝰ ẜm guil .ſ. directe: vt cumaliꝗ fuerīt legitīe in crimine dep̄henſi: ꝙ meritofuerīt tali pͥuati. 2º. indirecte ꝑ aliquā ꝯn̄aꝫ: vt cūaliꝗs caſꝰ euenerit in qͦ ad vtilitate cōem expediat: ꝙ talē caſū retineat: ⁊ alit̓ n̄. 25. q. i. de eccl̓iaſtcis. Nō aūt expedit vtilitati cōi reẜuare tot caſꝰſꝫ hoc ē ponere laqueū ī via ſalutis. Sꝫ ſi aliꝗspur vult defende̓ pl̓es caſꝰ poſſe ep̄os rōnabilit̓reſeruare qͦ ad ſacerdotes parochiales: cū ſint d̓foro ep̄oꝝ ⁊ eoꝝ ꝯſtitutionibꝰ ſubiecti: tn̄ hoc n̄pn̄t facere ep̄i erga p̄dictos fratres: qꝛ exepti ſūtnec eoꝝ ordīationibꝰ ſubiecti: vt exͣ d̓ exceſ. p̄la.nimis praua. Cū gͦ nō pn̄t dicti fres abſolue̓ a caſibꝰ reſeruatis ī iure ep̄is: vt dr̄ ī cle. illa. gͦ pn̄t aboībꝰ alijs: vt puta reẜuatis ex ꝯſuetudīe ꝑticulariloci vel ſynodali ꝯſtitutiōe: qꝛ vnū negādo alid̓tacēdo ꝯceſſit: di. 25. qͣlis. nec pn̄t p̄lati dictā conceſſionē reuocare vel defalcare. Nō directe denegādo lnīam audiēdi: qꝛ nihilominꝰ hn̄t ꝑ cle.Nō indirecte ꝓhibēdo parochianis ne ꝯfiteant̉eis: exͣ de p̓uiſe. quāto. Nec ꝑ retentionē ml̓toꝝcaſuū qꝛ fieret ī fraudē legis: qd̓ fieri n̄ dꝫ: extrade ꝯceſ. p̄ben. ꝯſtitutꝰ. Sileat gͦ hic Io. mo. ꝗcit ꝙ ſi ep̄s pōt artare ptāte ordinariā curatorpōt ml̓to magis artare ptāte exͣordinariā ipſoꝝfratrū: qꝛ qd̓ ꝑ ſuꝑiorē ꝯcedit̉: ꝑ inferiore artarivl̓ reuocari n̄ pōt: vt pꝫ di. 2i. inferior. ad ꝯſtitutione aūt cle. de p̓uile. reli. vbi dr̄ ꝙ a caſibꝰ ordinarijs reẜuatis ī iure quēqͣꝫ abſoluere n̄ p̄ſumāt.Rn̄dendū ē: ꝙ hoc ē intelligēdū de caſibꝰ reẜuatis ī iure: ſic̄ intēdit iſta ꝯſtitutio dudū: nō aūde reẜuatis ꝑ ꝯſuetudīes vel ſtatuta alioꝝ p̄latorū: qꝛ illa remouet papa ī dicta cle. dudū. a ꝗbpn̄t dicti frēs abſoluere: hec ille .ſ. Io. de lig. Sꝫfran. zab. pꝰ laud̓. dicit: ꝙ de caſibꝰ ep̄alibꝰ n̄ podari doctrina: cū depēdeat ex ſtatutis ipſoꝝ eīrū ⁊ doctrinis. Et qͣꝫuis laud̓. dicat ꝙ hn̄s irrelaritatē: quā ſolꝰ papa tollere pōt: n̄ poſſit abſolui a pctō an̄ diſpenſationē. Fran. zab. dicit ꝯͣriū .ſ.ꝙ pōt abſolui a pctō et remanēte macula irregularitatis. Quia gͦ n̄ ē claꝝ: ꝗ̄ ſint caſꝰ reẜuati ep̄isī iure cōi. Iō tutior viā ē ī hiꝰ ꝙ frēs ſi pn̄t ſcianab ep̄o: qͦs caſꝰ ſibi vult reẜuare: ⁊ de ill̓ n̄ ſe audea̓t īpedire: oēs alios ſibi ꝯcedi face̓. Certū ē ātẜm oēs ꝙ abſolutio ab excōicatiōe maiori reſeruat̉ ep̄is. Iteꝫ diſpenſatio vel cōmutatio votoꝝItē relaxatio quorūdā iuramentoꝝ: de diſpēſatione incertoꝝ hēs. sͣ. in. 2ª. ꝑte ti. vlti. Fran. zab.in cle. dudū dicit glo. ſ. Io. an. laud. pau. ſtepha. ⁊zen. tenere ꝙ ep̄us poſſit reſeruare caſus de ꝗb