XVII.
295
etiā ſine folēnitate pn̄tationis ſi vult: cōmittēdoeis iuriſdictionē ſuā: qꝛ ēt ſine iſto pͥuilegio poſſet eis dare lnīam audiēdi. ¶ Ex cōmiſſione aūfacta alteri de audiētia cōfeſſionum ſiue p̄dictomodo: ſiue ꝑ aliū modū ſequunt̉ iſti effectus: vtdicit pe. de pal̓. in. 4. di. 17. ¶ Primus ꝗdeꝫ qꝛtalis cōmiſſariꝰ pōt audire ⁊ abſoluere lnīa alteyius nō reꝗſita: nec ꝗ vult confiteri tenet̉ peterelnīam aꝓprio ſacerdote: ar. efficax extra de p̓ui.in his ꝗ li. vi. Nec obſtat ꝙ curatus dꝫ agnoſce̓vultū pecoris ſui. Nā vultū exteriorē poterit cognoſcere ⁊ intueri ſicut prius: ⁊ corrigere frat̓nacorrectione ⁊ paterna admonitione ſicut prius.Et quantū ad exteriorē vultū attinet nō minushoneſte viuūt: ꝗ cōfitent̉ fratribꝰ curatis. Quantū vero ad interiorē vultū meliꝰ poterūt reddere rōnē de cōfeſſis fratribꝰ ⁊ hiꝰ qͣꝫ de cōfeſſis ſihi vel ſuo vicario: qꝛ de interiori vultū parochianoꝝ: ꝗ ipſū reſpuerūt ⁊ ſine lnīa ſui v̓icariū pape vel ep̄i elegerūt: nō hn̄t reddere rōnē: qꝛ ꝑ eūnō ſtetit quo minꝰ audiret ſꝫ ꝑ ſuꝑiorē: ꝗ ei coadiutores dedit: ⁊ ꝑ parochianū ꝗ eū eligit: hec pe.Iicit etiā tho. ī. 4. ſen. di. 17. q. 3. ar. 3. q. 5. ꝙ ſi alicui concedat̉ ptās a ſuꝑiori audire confeſſionesparochianorū alicuiꝰ curati: ex hoc nō fit illi p̄iudiciū: qꝛ ptās iuriſdictionis nō ē cōmiſſa alicuiin fauorē ſui ſꝫ in vtilitatē ppl̓i ⁊ honorem dei.Idē ēt tenet Io. an. exͣ de pe. ⁊ re. ſi ep̄us li. vi .ſ.ꝙ nō tenet̉ petere lnīam a ſuo curato: ꝗ vult illiſcōfiteri. Idē pau. vn̄ glo. ber. q̄ hoc dicebat dānata fuit tanqͣꝫ falſa ꝑ clemente. 4. In quodā pͥuilegio qd̓ incipit quidā teme̓. 2ꝰ. effectꝰ huiucōmiſſionis ē ẜm dictū de. ꝙ cōmiſſariꝰ pōt audire ꝯͣꝓhibitionē alteriꝰ p̄lati. In qͦ ē dr̄ia int̓ inferiorē ⁊ ſuꝑiorē. Nā inferior ꝯͣ inhibitionē ſuꝑioris nō pōt alij cōmittere: ſicut nec ꝑ ſemetipſuꝫaudire: cū ita poſſit eū ſuſpende̓ ab audiētia corfeſſionū ꝑ aliū: ſicut ꝑ ſemetipſū ecōuerſo ꝯͣ inhibitionē inferioris ſuꝑior pōt cōmittere ſicut etieo inuito audire. Sil̓it̓ ſi eēt duo curati ⁊ vtriqꝫ inſolidū vnꝰ ꝯͣ inhibitionē alteriꝰ pōt audire ⁊cōmittere: qꝛ par ī parē n̄ hꝫ īꝑiū. Qn̄ gͦ inferiorꝓhibet: ne ſubditus cōfiteat̉ cuicūqꝫ ſine ſui lnīadꝫ exciꝑe niſi ſuꝑiori vel eiꝰ vicario: al̓s temereagit: ni ſi loq̄ret̉ talibꝰ: ꝗ bn̄ ſciūt qd̓ nō intendit:vel qd̓ nō pōt ꝓhibere ꝗn cōfiteat̉ talis ſuꝑioriſuo. Sicut in religionibꝰ cū pͥor ꝓhibet: ne ꝗs cōfiteat de tali pctō ſine lnīa ſua: certū ē oībus ꝙnō inteīdit: qn̄ poſſit cōfiteri mgr̄o ordinis ꝓuciali ⁊ eoꝝ vicarijs: qꝛ ſi ꝓhiberet ſpūerem ſibiī faciē. ¶ 3ꝰ. effectꝰ huiꝰ cōmiſſionis ē ꝙ tenet̉ curatus eī euchariſtiā miniſtrare: ⁊ alia ſacr̄a: ex qͦdicit ſe cōfeſſum illi ꝗ potuit eū abſoluere. Necē abſurdū ꝙ det ei euchariſtiā cuiꝰ ignorat conſcientiā. Sꝫ cū eque bona ⁊ tuta cōſcīa īmo tutiori pōt eū cōicare: ꝗ̄ cōfeſſus ſine lnīa ſua hn̄tiptātē: ſicut illi ꝗ cōfeſſus eſt ſine lnīa ſua vel ſibiqꝛ nec ēt vicariꝰ curati reuelat ſibi cōfeſſionemcū curatus dat illi cōionē. Et dꝫ curatꝰ p̄ſumere
ꝙ meliꝰ eſt cōfeſſus: ꝗ cōfeſſus ē ei quē papa vl̓ep̄s elegit ꝯfeſſorē ꝑ totū mundū vel dyoceſimqͣꝫ qui cōfeſſus ē illi: que eligit ꝓprio arbitrio delnīa curati. Et hoc niſi cū eēt excōicatus vel notorius pctōr. Nā tūc anteqͣꝫ det euchariſtiaꝫ: dꝫei cōſtare clare de abſolutione ab hiꝰ. 4ꝰ. effectus ē: ꝙ pctā cōfeſſa hn̄ti dictā cōmiſſionē nontenet̉ iterū cōfiteri ꝓprio ſacerdoti: vt ēt declarat Io. 22. in extrauaganti: q̄ incipit vas electiōis5ꝰ. effectus ē ꝙ quiⁱ audit confeſſiones nō iureſuo: ꝑdit ptātē ſuā delegante mortuo vel amoto. Et idem forte eſt ipſo excōicato vel ſuſpenſo.Poſſet tn̄ dici ꝓbabilit̉: ꝙ ſi ep̄s nō exiſtens excōicatus vel ſuſpenſus inſtituit officialē ⁊ pnīariū ⁊ poſtea excōicet̉: nihilominꝰ vterqꝫ pōt ꝓcedere in officio ſuo: qꝛ vtit̉ iure eius: ꝗ iuriſdictionē hꝫ lꝫ nō vſū ꝑ ſe. Si aūt iā erat excōicatus officialis: nil agit: qꝛ inſtitutio vel cōmiſſio nō tenuit. Sꝫ nos .ſ. fres p̄dicatoꝝ ordi. pͥuilegiū habemus: ꝙ ep̄is mortuis ꝗ nobis ſuā auctoritate dederūt vel cōmiſerūt poſſumꝰ vti illa auctoritatevſqꝫ quo fuerit eccleſie ꝓuiſū de paſtore. ¶ Itēnota ꝙ iſtos effectus nō hꝫ cōmiſſio ī ꝑſonis ordinū reprobatoꝝ de ꝗbus dr̄ de reli. do. c. i. li. vihec pe. de pal̓. ¶ Nota vltimo dr̄iaꝫ int̓ p̄dictosfrēs pn̄tatos ⁊ ſacerdotes curatos. Nam p̄dictifrēs ex tali pn̄tatione vel cōmiſſione pn̄t audire oēs parochianos volentes eis cōfiteri oīumcuratoꝝ illius dyoceſis vbi ſūt pn̄tati nō aliarūdyoceſum. Et nō pn̄t hoc cōmittere alicui. Sꝫcurati nō p̄n̄t audire inquantum curati niſi ſuosparochianos tm̄. Alios nō niſi cum lnīa ep̄i velcuratorū illoꝝ. Et pn̄t cōmittere alteri .ſ. audireſuos parochianos. Nota etiā aliā differentiā ẜmlaud̓. ⁊ fran. zab. in cle. dudū. Nā curati pn̄t audire cōfeſſiones ⁊ eoꝝ vicarij ſuoꝝ ſubditoꝝ indyoceſi ſui ep̄i ⁊ extra dyoceſim: ſed frēs electi ⁊pn̄tati ẜm formā cle. dudū. de qua. sͣ. nō pn̄t audire ſeu abſoluere extra dyoceſim vbi ſūt pn̄tati. Et ſi ſecus fieret: qͣꝫuis cōfeſſi poſſint excuſariex ignorantia: tn̄ quo ad eccleſiā nō eſſent abſoluti. Sꝫ ⁊ ſi cōſtaret eis: debēt iterū confiteri vl̓intra dyoceſim abſolui a p̄dictis. Sꝫ ſi ſine dicta ſolēnitate cōmitteret̉ fratribꝰ ab ep̄o vl̓ a curatis iſta auctoritas audiēdi cōfeſſiōes ſimpl̓r: tūcpoſſēt ēt extra dyoceſim audire: ſic̄ alij vicarijeorūdē. ¶ A caſibꝰ aūt ep̄is reẜuatis nec curatinec dicti frēs pn̄tati pn̄t abſolue̓: niſi inqͣꝫtū fuerit eis a dyoceſanis ꝯceſſū. Et de his mō agēdūDe caſibus reſeruatis ep̄is. Ca. iij.Ecaſibus reſeruatis ep̄is de ꝗbꝰ dr̄ ī fi. cle. dudū. varie ſūtoꝑiniones doc. aliꝗ enī ponūt pl̓es alij pauciores: vn̄ materia nō eſt bene clara. ¶ Et in ſūmapiſana dicitur ꝙ Benedictus. xi. ī extrauagantiint̓ cūctas declarauit eē. 4. caſus ep̄ales de iure.¶ Primo .ſ. pctm̄ clerici ꝓpt̓ qd̓ incurriſſet irre-