Titulus.

tunc poteſt ire libere ad alium: vt patet. sͣ. Ꝙ ſinō poſſet alium habere: ⁊ neceſſitas īmineat: dicunt p̄dicti doc. ꝙ confiteatur peccatū in genereſine eo de quo poſſet malum ꝓuenire. ¶ Secūdus caſus eſt: quando tranſtulit domicilium ſuūparochianus: tunc enim deſinit eſſe parochianꝰprimi ⁊ fit parochianus illius: ad cuius parochiam ſe tranſtulit. Sed ſi in duabus parochijs haberet domum in vna manerium eſtuale in aliahyemale: vtrobiqꝫ ſortit̉ forum nō ſimul ſed ſucceſſiue ẜm ꝙ habitet hic ⁊ ibi vt tunc hic recipiat ſacramenta: quando hic habitat alias alibi.¶ Tertius caſus: cum eſt vagabundus non habens nec petens domicilium. Iſte poteſt confiteri cui vult curato vel epiſcopo in cuius paroꝝaeſt: immo etiam nō curato: vt videtur quia nulli ſubditus. ſubijcit ſe cui vult. Nam omnis ſacerdos poteſtatem ⁊ iuriſdictioneꝫ habet ex ſuaordinatione: ſed ſubditos habet ſolum eos: quiſe ei ſubmittūt: niſi ꝙ ẜm iura qui ſe ſemel alicuiſubmiſit factus eſt eius parochianus: nec pōt ſealijs ſubmittere: quouſqꝫ primo ſe ſubtrahat ſimpliciter niſi de voluntate illius: ar. de peni. di. 6.placuit. ¶ Quartus eſt: ſi querit domiciliū quoſe conferat quouſqꝫ alicui ſe ſubdat. Et de peregrinis quidē dicendū eſt: ꝙ ſi ſine lnīa curatorū⁊ ep̄oꝝ profecti ſunt: nil pͥuilegij habent in hoc.Cōcordant ī hoc .ſ. ꝙ peregrini ⁊ negociatores ⁊alij viatores: ſi nō habent licentiam a ſuis curatis vel ep̄is vel ſine lnīa eoꝝ iter arripiunt: nonpoſſunt ab alijs abſolui. Inno. hoſtiē. ⁊ guil. Siaūt de lnīa eoꝝ profecti ſunt: eo ipſo habent int̓pretatiuam lnīam confitendi cū ſine confeſſiōedigne peregrinari nō queant. Si etiā veniat paſcha cōicari poſſunt ꝓpter eandem licentiā implicitam ⁊ de caſu ep̄ali abſolui: qꝛ ep̄us nō retinēdo ſibi auctoritatem licentiandi peregrinos: exhoc ipſo videtur eis dare licentiā ꝯfitendi de caſibus ep̄alibus ſicut curatus de parochialibus.De mercatoribus aūt ſi nuſqͣꝫ haberent domicilium niſi ſequendo ſemꝑ nundinas. Idem ē qd̓de vagabūndis. Et idem eſt ſi in loco ſuo tenēthoſpitiū: ſed nō declinant illuc ī paſchate cōiterNon enim tuūc vident̉ ibi habere domiciliumquo ad ſacramenta. Et idem de familia pͥncipisvel bailiui qui nunqͣꝫ in eodem ſtatu permanentex quo ipſi licet teneant hoſpitiū ſuum alibi: nontn̄ illuc redeunt niſi ad horam. nam iſti vagabūdi cenſentur. Idem de familia ep̄i laica: qꝛ nō ſichabet ius in ea ſicut cardinalis: ſed ſi eſſent dedyoceſi ipſa de eius lnīa confiteantur. Si aūt dealia ex quo hoſpitiū dimiſerunt: qꝛ ꝑ dyoceſimvagantur reſpectu illius dyoceſis vagabundi reputantur: vt de lnīa ep̄i illius vel cuiuſlibet curati ad cuius parochiam veniūt: confiteri poſſunt.¶ Quintus caſus eſt rōne delicti. 6. q. 3. placuit.qd̓ quidā dicūt eſſe verum: tunc ſolum qn̄ ꝓpterhoc eſt excōicatus: quia ſi eſſet excōicatus a p̄lato loco illius ꝓpter illud peccatum: ſicut ꝯſueuit

fieri in furtis ⁊ hiꝰ quoꝝ ignorantur actores: mittendus eſſet talis ad excōicatorem abſoluendꝰab eo. Sꝫ ſi peccatum eſt occultū: ⁊ ꝓpter hoc n̄ſit excōicatus: pōt etiā de hoc ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti: vt dicitur in ſūma piſana. Fran. zab. refertlaud̓. tenere ꝙ curati ⁊ etiāfratres admiſſi ad audiendū confeſſionē ẜm formā clemen. dudum.poſſūt audire ⁊ abſoluere peccata cōmiſſa nō ſolum in dyoceſi ſed etiā extra territoriū dyoceſisdūmodo tn̄ ꝯfitentes poſſint illis ꝯfiteri .i. ꝙ ſintillius dyoceſis vel parochie quo ad curatos.Sextus rōne ſtudij vt ſcholares etiam ſi nō ſintniſi ꝑ annum moraturi in ſtudio: vel qꝛ non habent plus de ſpacio ab ep̄o vel capitulo de cuiꝰlicentia ibi ſunt: vel quia ſic diſponūt: vel quia d̓parochia in parochiam mutant̉. De illis vero ꝙveniūt ex omni parte regni ad parlamentū pariſius: cū rex reputet ſe fiſcum: nō recognoſcens ſuperiorem in toto orbe: videt̉ ꝙ ibi poſſint confiteri ep̄o: ⁊ curatis in quorum parochijs conducunt domos. Sed contrariū eſt verū .ſ. ꝙ nō poſſunt abſolui: ratione parlamenti: ſi nō habent licentiam a ſuis p̄latis: quia rex nō habet poteſtatem in ſpūalibus: ep̄s aūt ſoli ſue dyoceſi. Solenī roma vbi eſt ſedes pape: eſt patria cōis: ſiceccleſia cathedralis oībus de dyoceſi: vn̄ in curia romana ſicut curato ſuo ſūmo pnīario omīde omni loco mūdi pōt confiteri ⁊ penitētiarijſimplicibus ſicut vicarijs ſui curati. ¶ Septimeſt rōne neceſſitatis: quia in mortis articulo oīsſacerdos ab eccleſia nō preciſus auctoritate iuris fit ꝓprius ſacerdos: d̓ offi. ordi. paſtoralis. Etex hoc quod habet̉ de ꝯſe. di. 4. ſanctū. vioꝙ etiā laicus in hiꝰ neceſſitate poſſit excōmcatum reconciliare: ſi nō eſt ipſe p̄ciſus nō tn̄ ꝑabſoluere a peccatis audiēdo ꝯfeſſiōes. Octacaſū pōit hoſti. ſi ſacerdos nō ꝓprius pōat ſpeī ratihabitione. Sꝫ vt dicitur in ſumma piſa⁊ bene iſte caſus cōmuniter nō tenet̉. Ratioraſſignat pe. de pa. Nulla .n. ratihabitio cōfirmatſacramentum qd̓ nullum fuit: qꝛ ⁊ ſi nō in ſacramentis ratihabitio ſaltem pape aliquid vale̓ poteſt: qꝛ ille ſolennitatem mutare pōt: ſicut de eccleſia non per ep̄m dedicata: tn̄ in ſacramētis nōpōt valere: qꝛ ipſa mutare nō poteſt qꝛ regula iuris eſt: ꝙ ratihabitio retrotrahit̉: ⁊ mādato ꝯparatur: quādo ſolo mādato a principio res agi poteſt. In talibꝰ locum non hēt: qn̄ .ſ. ſacramenti eſſentia deficit: qꝛ tūc totum iterandū eſt. De eſſentia autem abſolutionis eſt poteſtas iuriſdictiōis.quā poteſtatem erga talem non habet ex hoc ꝙponat ſpem in ratihabitione.Quis autem poſſit cōmitte̓ vl̓ n̄ ꝯmitte̓ audiētiā ꝯfeſſiōis. Noͣ ẜm pede pa. ī. 4. di. 17. ꝙ oīs ꝓpͥus ſace̓dos ꝗ iure ordinario poteſt confeſſiōes audire: poteſt hoc ip̄ꝫalteri committere quia habet cauſam meri īperij. ¶ Et quia quicūqꝫ ꝑ electiōeꝫ hꝫ curā aīaꝝ