.XVII.
centia eoꝝ cū ſint ordinarij. ¶ Si aūt ſūt in dignitate cōſtituti nō tn̄ p̄lati ſicut cantor theſaurarius ſacriſta ⁊ hiꝰ ꝑſone: nō hn̄t pͥuilegiū qͣꝫuisſint exempti. Sꝫ ſi eſſent p̄lati exempti ſꝫ nō ſūtp̄lati in foro pnīali: ſicut ſūt archidiaconi de pari cōcurrentes cū ep̄is in foro cāꝝ: adhuc nō puto eos habere hoc p̓uilegiū ſꝫ ſolos p̄latos: hocdico ꝗ hn̄t curaꝫ aīaꝝ. Sicut aūt dixi de ep̄is ꝙqͣꝫdiu ſint ep̄i: quo ad dignitatē retinent hoc pͥuilegiū: ita ⁊ de iſtis qͣꝫdiu ſūt in p̄latione: ⁊ ſil̓iterelectus ab eis pōt agere cū eis abſoluēdo ⁊ diſpenſando: quicꝗd poſſet ep̄s ſi ei ſubeſſent excepto in ſnīa lata a ſuꝑiori contra eū: puta ab archiep̄o cōtra ſuffraganeū ſuū ſiue ab abbate contrapriorē cōuentualē ſibi ſubditū: ab hiꝰ enī nō pōtabſoluere talis cōfeſſor electus. ¶ Quicūqꝫ etiāpōt eligere vno electo ſiue mortuo ſiue nō mortuo: pōt aliū mutare ad placitū. Et eo ipſo quotalis qui pōt eligere cōfitet̉ alicui videt ipſū eligere: qꝛ plus eſt factis ⁊ īⁱ intentiōe mentis eligēqͣꝫ verbis. 3. q. §. c. i. ⁊ de maio. ⁊ obe. legebat̉. hec. de pal̓. in. 4. ſnīaꝝ.vi. EgjIITriores prelati nonexēpli ſi ſubſūt īmediate ep̄o ipſū ſolū cū ſuꝑioribus eius hn̄t ꝓ ꝓprio ſacerdote ſicut abbatesdecani p̄poſiti ⁊ archip̄ſbyteri rurales hn̄t ep̄mqn̄ ille decanatus eſt annexus cure. Sil̓it̓ pͥoresq̄ ſūt ſub abbatibꝰ illis ſubſūt ⁊ ep̄o. Nō p̄lati ꝟoſuis ſubſunt īmediate curatis ſiue abbatibꝰ ſiuepͥoribꝰ ſiue decanis: qn̄ ſūt de collegio: vel ſimplicibus curatis qn̄ in parochijs commorantur.Clerici ꝟo chorales ſubſūt al̓s ei ꝗ p̄eſt choro:ſiue ſit cantor ſiue ſubcantor in exterioribꝰ: ſedquantū ad forum conſcientie ſolus decanus videtur curatus eoꝝ: pe. de pal̓.Rex habet epiſcopuꝫſiue archiep̄m in cuiꝰ ciuitate eſt ſedes regni: nōin qua plus morat̉: ſed in qua inungit̉ ⁊ coronat̉Principes minores ſi hn̄t ſub ſe ciuitates plures ſil̓it̓ a ſede principali ducatus vel comitatusdomiciliū ſortiunt̉. Sꝫ ſi hn̄t vnā ciuitateꝫ aliapͥncipaliorē vel ab vtroqꝫ ep̄o: vel a metropolitano lnīam accipiūt ẜm hoſti. Sꝫ iſtud nō ē verū quantū ad metropolitanū: qꝛ nullꝰ ſubditꝰ ſuffraganeoꝝ ē ei ſubditꝰ īmediate niſi qn̄ viſitat:ſꝫ ſoli ipſi ſuffraganei: vn̄ cū dn̄s duaꝝ ciuitatū ītꝑalibꝰ: ita ſubſit in ſpūalibꝰ ep̄is: ac ſi eſſet ſeruꝰ.ſicut dn̄s caſtri ſubeſt in ſpūalibꝰ curato. Iō ſicutmetropolitanus nō poſſet dare lnīam cōfitendihoī hn̄ti domos in dyoceſi ſuffraganeoꝝ: ita necpͥncipi. ¶ De illo ꝟo p̓ncipe ꝗ hꝫ dominiū in diuerſis dyoceſibꝰ ſꝫ nō ſuꝑ ciuitatē: videt̉ ꝙ ipſemulto magis ab ipſis ep̄is hoc pōt petere: illo .ſ. īcuiꝰ dyoceſi pͥncipaliter hꝫ dominiū vel ab vtroqꝫ ſi equalit̓ in duabꝰ. Nā abſurdū eſſet ꝙ ipſea tot curatis hr̄et hoc pete̓: quot in ſuo dn̄io includunt̉. ¶ Dn̄i ꝟo qui in eadem dyoceſi in di-
uerſis villis hn̄t dominiū: ⁊ ita ꝙ nō ſub ſe villaꝯtineat plures parochias: maxime ſi vna nō ſitpͥncipalior altera: tūc nulli curato ſubeſt ſꝫ īmemediate ep̄o. Si ꝟo in vna villa ſit pͥncipalit̓ dominiū in qua nō ſit niſi vna parochia tm̄ vl̓ ſintmulte pͥncipales: curatꝰ ſacerdos eſt ſibi ꝓpriusſacerdos citra ep̄m. ¶ Bailiui ſi nullibi haberētmanſionē niſi ẜm ꝙ aſſiſtere requirunt̉ mō hūcmodo illuc diſcurrūt: vbiqꝫ cōfiteri pn̄t vl̓ ep̄isciuitatū: vel curatis in quoꝝ parochijs hoſpitiūeligūt. Si vero pͥncipaliter alicubi degūt: ibi cūratum hn̄t illū: in cuius parochia hoſpitiū ſuumſitū eſt. Et ſic de prepoſitis licet habeāt domosparentū extra bailiuiā vel ſeneſchaliā vel p̄poſiturā: qꝛ ꝑ hoc officiū quaſi contrahēdo ſortiunt̉forum. ¶ Ceteri ꝟo burgenſes ⁊ alij laici non inpoteſtatibꝰ ꝯſtituti illis curatis ſubſūt: in quorūparochijs degūt principalit̓: vel ſi in duabꝰ equaliter: in qua tūc manent qn̄ ꝯfiteri volūt: illiꝰ parochiani ſūt: hec pe. de pal̓. Regularit̓ gͦ fiendaeſt ꝯfeſſio ꝓprio ſacerdoti: vn̄ Inno. extra de pe.⁊ re. oīs dicit. Si ꝗs alieno ſacerdoti voluerit iuſta de cā ꝯfiteri peccata ſua: lnīam priꝰ poſtulet ⁊obtineat a ꝓprio ſacerdote: cū aliter ipſe illū nōpoſſit abſoluere vel ligare: hec ibi. Que intelligevt habes hic.¶ Caſus in quibus quis poteſt confiteri alteri qͣꝫproprio ſacerdoti etiam ſine licentia eius.Sed nota ſecundū pe.de pal̓. caſus in ꝗbus ꝗs pōt ꝯfiteri alteri qͣꝫ proprio ſacerdoti ⁊ fine lnīa eius quos ponit hoſti.in ſūma. Et primus eſt ꝓpter indiſcretionē proprij ſacerdotis: ⁊ ſub hoc caſu comprehenditur:quando etiā ipſe ſacerdos ꝓprius eſt ſolicitatorad malū. vel reuelator confeſſionum: vel talis ꝙex confeſſione immineret ꝑiculum ꝯfitendi velꝯfeſſori. In hoc igit̉ caſu dicit hoſti. ꝙ eo ipſo habet lnīam a iure alium adeundi: de pe: di. 6. placuit. Sꝫ alij dicūt ꝙ tūc debet petere lnīam abeo vel a ſuꝑiori: qꝛ decretalis omnis dicit: ꝙ qn̄iuſta ex cauſa voluerit alteri cōfiteri: petat lniamaꝓprio ſacerdote. Et qͣꝫuis quidam hoc intelligat: niſi ex culpa ſua hoc ꝓcedat. Uidet̉ tn̄ meliꝰꝙ ēt ſi hoc ſit ex culpa ſua: qꝛ culpa ſua n̄ dꝫ alt̓inoce̓: puta ſuꝑiori ſicut ꝓprio ſacerdote mortuovl̓ excōicato: nō eo ipſo lꝫ ire ad aliū: ſꝫ oꝫ recurrere ad ep̄m. Sꝫ ſi ſuꝑior adiri nō pōt vel etiā ſiē eq̄ defectuoſꝰ: tūc qꝛ ad papā nō ē facil̓ recurſꝰaliū adire pōt: eo ip̄o. Qn̄ gͦ ꝓpͥus ſacerdos oīs ꝙadiri pōt ꝓ tūc indiſcretus ⁊ ineptus eſt ſine lnīapetita vel ſaltem cū licentia petita ⁊ ſi nō obtenta: pōt iri ad aliū: dico autem petita: quia ⁊ ſi ſitindignꝰ audire. n̄ eſt tn̄ īpotens ꝯmitte̓. Et in hoc.ſ. ꝙ dꝫ pete̓ lnīaꝫ ab ipſo vl̓ adire ſuꝑiorē: ꝯcor.tho. pe alb. Inno. ⁊ guil. Ꝙ ſi negat ab eis lnīa:tūc dicūt p̄dicti ꝙ idē iudiciū ē de eo qd̓ ⁊ d̓ illoꝗ nō habꝫ copiā ꝯfeſſoris. Sꝫ pe. de pal̓. dicit ꝙ