Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
27r
Einzelbild herunterladen
 

.XVII.

centia eoꝝ ſint ordinarij. Si aūt ſūt in dignitate cōſtituti tn̄ p̄lati ſicut cantor theſaurarius ſacriſta hiꝰ ꝑſone: hn̄t pͥuilegiū qͣꝫuisſint exempti. Sꝫ ſi eſſent p̄lati exempti ſꝫ ſūtp̄lati in foro pnīali: ſicut ſūt archidiaconi de pari cōcurrentes ep̄is in foro cāꝝ: adhuc puto eos habere hoc p̓uilegiū ſꝫ ſolos p̄latos: hocdico hn̄t curaꝫ aīaꝝ. Sicut aūt dixi de ep̄isqͣꝫdiu ſint ep̄i: quo ad dignitatē retinent hoc pͥuilegiū: ita de iſtis qͣꝫdiu ſūt in p̄latione: ſil̓iterelectus ab eis pōt agere eis abſoluēdo diſpenſando: quicꝗd poſſet ep̄s ſi ei ſubeſſent excepto in ſnīa lata a ſuꝑiori contra: puta ab archiep̄o cōtra ſuffraganeū ſuū ſiue ab abbate contrapriorē cōuentualē ſibi ſubditū: ab hiꝰ enī pōtabſoluere talis cōfeſſor electus. Quicūqꝫ etiāpōt eligere vno electo ſiue mortuo ſiue mortuo: pōt aliū mutare ad placitū. Et eo ipſo quotalis qui pōt eligere cōfitet̉ alicui videt ipſū eligere: qꝛ plus eſt factis īⁱ intentiōe mentis eligēqͣꝫ verbis. 3. q. §. c. i. de maio. obe. legebat̉. hec. de pal̓. in. 4. ſnīaꝝ.vi. EgjIITriores prelati nonexēpli ſi ſubſūt īmediate ep̄o ipſū ſolū ſuꝑioribus eius hn̄t ꝓprio ſacerdote ſicut abbatesdecani p̄poſiti archip̄ſbyteri rurales hn̄t ep̄mqn̄ ille decanatus eſt annexus cure. Sil̓it̓ pͥores ſūt ſub abbatibꝰ illis ſubſūt ep̄o. p̄lati ꝟoſuis ſubſunt īmediate curatis ſiue abbatibꝰ ſiuepͥoribꝰ ſiue decanis: qn̄ ſūt de collegio: vel ſimplicibus curatis qn̄ in parochijs commorantur.Clerici ꝟo chorales ſubſūt al̓s ei p̄eſt choro:ſiue ſit cantor ſiue ſubcantor in exterioribꝰ: ſedquantū ad forum conſcientie ſolus decanus videtur curatus eoꝝ: pe. de pal̓.Rex habet epiſcopuꝫſiue archiep̄m in cuiꝰ ciuitate eſt ſedes regni:in qua plus morat̉: ſed in qua inungit̉ coronat̉Principes minores ſi hn̄t ſub ſe ciuitates plures ſil̓it̓ a ſede principali ducatus vel comitatusdomiciliū ſortiunt̉. Sꝫ ſi hn̄t vnā ciuitateꝫ aliapͥncipaliorē vel ab vtroqꝫ ep̄o: vel a metropolitano lnīam accipiūt ẜm hoſti. Sꝫ iſtud ē ve quantū ad metropolitanū: qꝛ nullꝰ ſubditꝰ ſuffraganeoꝝ ē ei ſubditꝰ īmediate niſi qn̄ viſitat:ſꝫ ſoli ipſi ſuffraganei: vn̄ dn̄s duaꝝ ciuitatū ītꝑalibꝰ: ita ſubſit in ſpūalibꝰ ep̄is: ac ſi eſſet ſeruꝰ.ſicut dn̄s caſtri ſubeſt in ſpūalibꝰ curato. ſicutmetropolitanus poſſet dare lnīam cōfitendihoī hn̄ti domos in dyoceſi ſuffraganeoꝝ: ita necpͥncipi. De illo ꝟo p̓ncipe hꝫ dominiū in diuerſis dyoceſibꝰ ſꝫ ſuꝑ ciuitatē: videt̉ ipſemulto magis ab ipſis ep̄is hoc pōt petere: illo .ſ. īcuiꝰ dyoceſi pͥncipaliter hꝫ dominiū vel ab vtroqꝫ ſi equalit̓ in duabꝰ. abſurdū eſſet ipſea tot curatis hr̄et hoc pete̓: quot in ſuo dn̄io includunt̉. Dn̄i ꝟo qui in eadem dyoceſi in di-

uerſis villis hn̄t dominiū: ita ſub ſe villaꝯtineat plures parochias: maxime ſi vna ſitpͥncipalior altera: tūc nulli curato ſubeſt ſꝫ īmemediate ep̄o. Si ꝟo in vna villa ſit pͥncipalit̓ dominiū in qua ſit niſi vna parochia tm̄ vl̓ ſintmulte pͥncipales: curatꝰ ſacerdos eſt ſibi ꝓpriusſacerdos citra ep̄m. Bailiui ſi nullibi haberētmanſionē niſi ẜm aſſiſtere requirunt̉ hūcmodo illuc diſcurrūt: vbiqꝫ cōfiteri pn̄t vl̓ ep̄isciuitatū: vel curatis in quoꝝ parochijs hoſpitiūeligūt. Si vero pͥncipaliter alicubi degūt: ibiratum hn̄t illū: in cuius parochia hoſpitiū ſuumſitū eſt. Et ſic de prepoſitis licet habeāt domosparentū extra bailiuiā vel ſeneſchaliā vel p̄poſiturā: qꝛ hoc officiū quaſi contrahēdo ſortiunt̉forum. Ceteri ꝟo burgenſes alij laici non inpoteſtatibꝰ ꝯſtituti illis curatis ſubſūt: in quorūparochijs degūt principalit̓: vel ſi in duabꝰ equaliter: in qua tūc manent qn̄ ꝯfiteri volūt: illiꝰ parochiani ſūt: hec pe. de pal̓. Regularit̓ fiendaeſt ꝯfeſſio ꝓprio ſacerdoti: vn̄ Inno. extra de pe. re. oīs dicit. Si ꝗs alieno ſacerdoti voluerit iuſta de ꝯfiteri peccata ſua: lnīam priꝰ poſtuletobtineat a ꝓprio ſacerdote: aliter ipſe illūpoſſit abſoluere vel ligare: hec ibi. Que intelligevt habes hic. Caſus in quibus quis poteſt confiteri alteri qͣꝫproprio ſacerdoti etiam ſine licentia eius.Sed nota ſecundū pe.de pal̓. caſus in ꝗbus ꝗs pōt ꝯfiteri alteri qͣꝫ proprio ſacerdoti fine lnīa eius quos ponit hoſti.in ſūma. Et primus eſt ꝓpter indiſcretionē proprij ſacerdotis: ſub hoc caſu comprehenditur:quando etiā ipſe ſacerdos ꝓprius eſt ſolicitatorad malū. vel reuelator confeſſionum: vel talisex confeſſione immineret ꝑiculum ꝯfitendi velꝯfeſſori. In hoc igit̉ caſu dicit hoſti. eo ipſo habet lnīam a iure alium adeundi: de pe: di. 6. placuit. Sꝫ alij dicūt tūc debet petere lnīam abeo vel a ſuꝑiori: qꝛ decretalis omnis dicit: qn̄iuſta ex cauſa voluerit alteri cōfiteri: petat lniamaꝓprio ſacerdote. Et qͣꝫuis quidam hoc intelligat: niſi ex culpa ſua hoc ꝓcedat. Uidet̉ tn̄ meliꝰ ēt ſi hoc ſit ex culpa ſua: qꝛ culpa ſua dꝫ alt̓inoce̓: puta ſuꝑiori ſicut ꝓprio ſacerdote mortuovl̓ excōicato: eo ipſo lꝫ ire ad aliū: ſꝫ oꝫ recurrere ad ep̄m. Sꝫ ſi ſuꝑior adiri pōt vel etiā ſiē eq̄ defectuoſꝰ: tūc qꝛ ad papā ē facil̓ recurſꝰaliū adire pōt: eo ip̄o. Qn̄ ꝓpͥus ſacerdos oīsadiri pōt tūc indiſcretus ineptus eſt ſine lnīapetita vel ſaltem licentia petita ſi obtenta: pōt iri ad aliū: dico autem petita: quia ſi ſitindignꝰ audire. eſt tn̄ īpotens ꝯmitte̓. Et in hoc.ſ. dꝫ pete̓ lnīaꝫ ab ipſo vl̓ adire ſuꝑiorē: ꝯcor.tho. pe alb. Inno. guil. ſi negat ab eis lnīa:tūc dicūt p̄dicti idē iudiciū ē de eo qd̓ illo habꝫ copiā ꝯfeſſoris. Sꝫ pe. de pal̓. dicit