Titulus.

cōmiſſo: ꝓpter qd̓ dicit hoſti. ꝙ quilibet habettres ꝓprios ſacerdotes .ſ. ordinarie: curatū .ſ. decuius parochia eſt ep̄m ſuū ⁊ papam. Sꝫ in ſecūdo caſu pprius ſacerdos de cuius lnīa poteſt alteri confiteri intelligit̉ ſtrictius ille qui iure ſuoordinario hoc habet ⁊ nō ex ꝯmiſſione: vnde ⁊ſi poſſit quis ꝯfiteri vicario curati: tn̄ ipſe vicarius non pōt dare lnīam illi: ꝙ alteri confiteatur:hec pe. de pal̓. in. 4. di. 17.¶ De ordinario cōfeſſore vniuſcuiuſqꝫ quo adeccleſiaſticas perſonas.Cordinario confeſſore vniuſcuiuſqꝫ quo ad eccleſiaſticasꝑſonas: papa qꝛ nō habet ſuꝑiorē a xp̄o nec a cōcilio quocūqꝫ: hꝫ ꝓpriū ꝯfeſſorē que duxerit eligendū: ꝗ auctoritate xp̄i pōt eū ſoluere vl̓ ligarein foro pnīali: nō aūt in foro exteriori: qꝛ ipſe n̄pōt ligari vinculo excōicationis: a quo indigeatabſolui: qꝛ vero pōt ligari vinculo peccati ſicutalij: indiget remedio ſicut alij: nec xp̄s dimiſit eūſine remedio vel ſicut a pͥncipio quilibꝫ poteratquēlibet volente ſe ſibi ſubijcere abſoluere: ita⁊ nūc quo ad illū qui nulli eſt ſubiectus ſic̄ papaQui ſūt de familia pape hn̄t pnīariū ſūmum cuꝫpapa ꝓ ꝓprio ſacerdotē: qꝛ nulli alij ſubſūt. Secus aūt eſt de capellanis eiꝰ: ꝗ ꝑ mundū ſūt diſperſi: ꝗꝓpter hoc nō ſunt ab alijs exempti.De cardinalibus autēqui ſūt ep̄i: ipſi nō minus hn̄t qͣꝫ alij ep̄i .ſ. ꝙ poſſint libere eligere Ideꝫ ſi ſūt legati: qꝛ ſunt plativel exempti. Si vero ſint ſimplices cardinales:nec ep̄i nec legati: dicit hoſti. eos nō habere niſipapam ⁊ ſūmū pnīariū. Tutius tn̄ eſt ꝙ habeātlnīam a papa. Familia vero cōmenſalis eorū: delnīa eoꝝ cardinalium pn̄t ſibi eligere cōfeſſorēqꝛ de cōſuetudine ſūt eis ſubditi ſiue ſacerdotesſiue alij vel forte ſūmus pnīarius eſt quaſi curatus: reſpectu omniū manſionariorū curie pape:hec pe. de pal̓. in. 4.Patriarche archiepitcopi ⁊ ep̄i hn̄t ꝓprios ſacerdotes ſuos īmediateſuꝑiores: ⁊ ep̄i hn̄t ꝓprios ſacerdotes vt archiep̄m: ille primatē ille patriarchā ille papā: ⁊ hocniſi ſint exempti: nihilominꝰ omnes iſti pn̄t ſibieligere cōfeſſorē: extra de pe. ⁊ re. c. vlti. qui pn̄teos abſoluere nō ſolū de occultis ſꝫ etiā de manifeſtis ⁊ notorijs etiā archiep̄o inuito ⁊ etiaꝫ avinculo excōicationis maioris ⁊ minoris: ⁊ mutare vota ⁊ relaxare iuramenta ⁊ oīa alia: ꝓpteque nō eſt ſedes apl̓ica ꝯſulenda: lꝫ hoſti. dicatꝯtrariū: ⁊ iſtud ꝯtrariū tenet piſanella. Nec obſtat ꝙ in illa decretali nō ſit mentio niſi de abſolutione a pctīs: qꝛ cum intentio pape ſit ipſisep̄is: quibus eſt graue ſemꝑ ad archiep̄m recur-

rere ⁊ grauius ad papā ita ꝓuidere eis ꝑ ꝯfeſſorem ab eis electū ſicut ꝓuiſum eſt inferioribusep̄oꝝ ꝑ ipſos ep̄os. Ideo de omni pctō ⁊ vincūlo de quo pōt ep̄s abſoluere inferiorē: ⁊ electusab eo pōt ipſū abſoluere: ⁊ ī caſu in quo pōt ep̄sdiſpenſare cū inferiori ⁊ ille cū ep̄o: qꝛ vbi eadēratio ⁊ idem ius. Et ſicut bene dicit hoſtiē. iſtudp̓uilegiuꝫ nō perdit ꝑ hoc ꝙ venit romā: qꝛ ibinō diſtinguit vbicūqꝫ ſit: ſed ſi definit eſſe ep̄usvt qꝛ cedit loco ⁊ dignitati forte ꝑdit priuilegiūdatum ep̄is. Si cedit loco nō dignitati nō ꝑ̄dit.Ratio qꝛ aliꝗ ꝓbant: ꝙ confeſſor ab ep̄o electꝰnō pōt eū abſoluere a vinculo excōicationis: eſtqꝛ nō habet ptātē niſi ex electione ep̄i. Sed adhoc rn̄detur ꝙ nō ab ep̄o eligente: ſꝫ a iure committente habet ptātē ille: ſicut qui eligit̉ ab illisqui ꝑ lr̄as pnīarioꝝ habēt: ꝙ poſſint ſibi eligeꝯfeſſorē: ab ipſis pnīarijs non ab eligentibꝰ hiauctoritatē: ſicut cū ep̄s cōmittit fratribꝰ: quosprior eligit ipſi cōmiſſarij p̄latorū nō eligentiū.Et qd̓ etiā dicunt: ꝙ ſi ille electus ab ep̄o inꝯfeſſorem eſſet excōicatus minori: cū eligit̉ adhoc nō poſſet abſoluere: qꝛ ligatus minori nonpōt eligi. Rn̄. ꝙ iſtud non valet: qꝛ intelligit̉ deelectione iuris ad dignitate: īmo ⁊ ſi qn̄ eligiturab ep̄o ꝯfeſſor: eſſent tūc ambo ipſe ⁊ electꝰ ligati maiori excōicatione: nec tn̄ ſuſpenſus: hec pede pal̓. in. 4. di. 17. Prelati exempti ꝗ hn̄t ſil̓e pͥuilegiū cū ep̄is in eligendo libere ꝯfeſſore. Naꝫex quo ſūt exempti ⁊ p̄lati ſicut ſūt multi abbates: ex hoc ipſo hn̄t iſtud priuilegium: qꝛ graueeſſet eis ſemꝑ ire ad papā nouū ꝓ lnīa ꝯfitendi.Si aūt ſūt exempti ꝙ nō p̄lati nō hn̄t iſtud pͥgium: verbi gr̄a: omnes ſubditi collegij exenſeculares vel regulares: qd̓ eſt exemptū in capite⁊ in membris. hi enī ſuis p̄latis īmediate ꝯfiteripn̄t nō alij niſi de lnīa ipſoꝝ. Sil̓iter nulla abbatiſſa qͣꝫuis iura ep̄alia excerceat ponēdo officialem: niſi in hoc habeat ſpāle pͥuilegiū: quantum/cūqꝫ exempta: al̓s nō pōt hoc habere: qꝛ non eſtp̄latus: cū nō habeat claues iuriſdictionis. Sil̓it̓quicūqꝫ p̄eſt quibuſcūqꝫ exemptis: qꝛ tn̄ nō eſtp̄latus nō habet hoc pͥuilegiuꝫ: puta ſubprior inre ligione vel prior nō ꝯuentualis: aut pͥor ꝯuentualis ſub abbate nō ꝑ electione ſed ab ipſo abbate ex cōſilio ſenioꝝ poſitus vel inſtitutus: niſiforte qn̄ mortuo abbate vel pͥore ipſi fiūt quaſordinarij: qꝛ tūc actio ſubrogata habet pͥuilegiueiꝰ in cuius loco ſubrogatur. Sꝫ pͥor ꝗ ꝑ electionē canonicā inſtituit̉ p̄latus eſt: ⁊ iō ſi eſt exemptus habet idē pͥuilegiū: ꝓpter qd̓ nō oꝑtet ꝙ cōfirmans det ſibi ptāte eligendi cōfeſſorem: ſicutnec ꝙ cōfirmans vel conſecrans ep̄m. Nec obſtat decre. ne ꝓ dilatione de peni. ⁊ re. Iſtud enīpͥuilegiū de eligendo cōfeſſore equalit̓ conceditur ep̄is ⁊ minoribꝰ p̄latis exemptis. Unde cū ep̄lꝫ īmediate ſubſint archiepo nihilominꝰ ſine illorū lnīa poſſūt: etiā qui ſūt nō exempti: gͦ ⁊ pͥoreshoc pn̄t: lꝫ ſubſint abbatibꝰ vel maioribꝰ ſine li-