Titulus.
tatē ⁊ gaudiū dabit. Et hͦ pōt on̄di ex tribꝰ ꝑfigurat ſacra religio .ſ. ꝙ ſit ī ea iocūditas.tur. n. ¶ Per paradiſū voluptatiōis ¶ Pͣrā ꝓmiſſiōis. ¶ Per mōtē traſfiguratiōis. ¶ Deprīo pōit Ber. ī qͦdā ẜmōe ſ. ꝙ religio aſſil̓et̉ paradiſo terreſtri: ꝗ dr̄ paradiſus voluptatis .i. delectatiōis ⁊ gaudij. Nā ibi n̄ ſētiebāt pͥmi parētescalorē nimiū vl̓ frigus nō famē n̄ ſitim: nō īfirmitatē: ſꝫ erat ibi aer tēꝑatiſſimꝰ ameniſſimus locꝰ⁊ iocūdus. Sic ī religiōe bōa magna iocūditas⁊ ſuauitas. Et ſi dicat ꝙ ꝯͣriū videt̉. Nā ī r̄ligione ml̓te ncc̄itates hn̄t̉ .ſ. famiſ ſitis ieiunioꝝ caris ⁊ frigoris ⁊ īfirmitatū ⁊ pauꝑtatis ⁊ hiꝰ. Rdet̉ ꝙ ait aug .ſ. oīa aſꝑa ⁊ difficilia ſeu īmania leuia ⁊ ꝓpe nulla facit amor: ꝗ eē dꝫ ī religioſo. Etcū ē ita dīnis ītētus fit vt iſta vel n̄ ſētiat: vel ī eisgaudeat ẜm rōnē: ēt ſi ſēſualitas doleat: ſicut legimus de multis. Sūt āt tria q̄ faciūt hūc .ſ. ſtatū religiōis iocūdū figurata ī tribꝰ: q̄ erāt ī paradiſo. ¶ Prīo lignū vite gr̄e ſacr̄alis. ¶ Secūdofluuius aque ſcripture dīnalis ¶ Tertio arbormultiplex actiōis ꝟtualis. ¶ De pͥmo lignū ꝟiteī medio paradiſi deſignat gr̄am ſacr̄alē̓: qꝛ ſicuteſus fructꝰ illius ꝯẜuabat humidū radicale: ⁊ p̄ẜuabat a debilitate ⁊ morte: Ita ⁊ ſacr̄alis gr̄aẜuat deuotiōeꝫ īteriorē: ⁊ p̄ſeruat a morte pcc̄igr̄a ip̄a ōibꝰ ꝓpōat̉ fidelibꝰ: tn̄ ī religiōe ſa: vſus magis freq̄ntat̉ .ſ. pn̄ia ⁊ euchariſtiaFluuiꝰ āt ē aqͣ ſcripture dīnal̓: q̄ dīdit̉ ī. 4. capita.i. ī. 4. ſenſus ẜm expōnē doctoꝝ. Uel in lege ꝓphetias hiſtoriales ⁊ ſapīales: hec aqͣ irrigat terrā cordis ad ꝓducēdū copioſos fructꝰ oꝑatōnūArbores multe ſūt multe ⁊ varie virtutes qͣꝝfructus .i. actꝰ ſt̓ valde delectabiles mēti. Ibi .n.exercēt religioſi al̓n actū charitatis al̓n actū hoſpitalitatꝭ al̓n actū abſtinētie al̓n fructū patiētie⁊ ſic de alijs. Sꝫ diligēter attēdēdū ꝙ ī paradiſo religiōis: cū ſua iocūditate ſt̓ ⁊ eua ſēſualitatis⁊ ſerpes calliditatis ⁊ lignū ſcīe bōi ⁊ mali curioſitatis. Et ẜpēs ātiquus eua ſēſualitatis vtit̉ ad d̓cipiēdū adā .i. rōnē ſuggerēdo malū ſub ſp̄e bōi:puta ſub ſp̄e pietatis: vt .ſ. religioſus parētibꝰ ꝯpatiat̉ ⁊ eis occl̓te tribuat bona mōaſterij: negociaeoꝝ ꝓcuret: ab eis n̄ diſcedat ēt ꝯͣ obīaꝫ faciat ⁊hiꝰ. Sub ſpecie charitatis vt q̄rat p̄eſſe p̄dicarealijs magiſtrari: vt ꝓſit alijs ⁊ hiꝰ. Sub ſpē neceſſitatis vel diſcretionis: vt jeiunia ⁊ auſteritatesdimittat ne deficiat ⁊ hiꝰ. Ipſe enī ſathanas trāſfigurat ſe in angelū lucis .i. ſub ſpē ꝟtutis viciumſuggerit vt occidat. Lignuꝫ aūt ſcīe boni ⁊ malicuiꝰ fructus ꝓhibet̉ ē curioſitas ſenſus vel intellectus a qua ꝗlibet dꝫ caue̓: ne moriat̉ ſpūaliter:¶ Aſſimulat̉ ſcd̓ario ſeu figurat̉ ſtatꝰ religionisꝑ terrā ꝓmiſſionis: vt dicit venerabilis caſſianꝰdr̄ enī de illa terra ꝙ fluebat lacte ⁊ melle ẜm īlud: dabo tibi terrā fluentē lac ⁊ mel. Lac puritatis ⁊ mel dulcedinis ⁊ ꝯſolationis. in illa enī terra ab initio ⁊c̄. ¶ Fuit gens inimica ꝓſtrata.Iuit ſcala celi demonſtrata. Fuit gloria cultus
diuini exaltata. ¶ De pͥmo dr̄ in p̄s. ꝑ totū. Eiecit a facie eoꝝ gentes. Septē enī nationes infideles ⁊ fortiſſime q̄ ibi habitabāt vt euei etheicananei fereꝫ ei iebuſei amorrei ⁊ gergeſei: vt habet̉ exo. Delete ſūt vt in pace ⁊ iocūditatemanerēt ī illa terra ꝓmiſſionis. Que deſignant.ſeptē vicia capitalia: vt exponit Io. caſſia. ī coll̓.ſerapionis: q̄ cum exercitibꝰ ſuis ⁊ vicijs alijs abeis ꝓcedentibꝰ exterminant̉ ī ſtatu religionis: neab eis ſuꝑati religioſi poſſint ſemꝑ ī dn̄o gaude̓verū vt dr̄ iudicū 2. Has gentes nō deleuit dn̄s.ſ. ex toto ꝗn aliq̄ reliquie remanerēt: vt erudirent iſrahelē ī eis. Permittit enī miſericors deꝰꝙ nō ex toto ceſſent īpugnatiōes nationū paſſionū in religione: ſꝫ aliq̄ reliqe ſeu motus remaneant venialiū: vt humilient ⁊ ocio nō torpeāt: exemplū ponit gregꝰ. in. 3. li. dialogo. de Iſac de ſyria: hēs ēt exēplū ī pau. apl̓o de ſtimulo carnis.De. 2º hēs gen̄. 28. qn̄ vidit iacob ſcalā de celo adtrā ꝑtingētē āgeloſ aſcēdētes ⁊ deſcēdēteſ ꝑ eā: ⁊dn̄m innixū ſcale ip̄i iacob bn̄dicentē: qd̓ fuit inluza pꝰ ea dicta irl̓m ī t̓ra ꝓmiſſionis. Ex qͦ admirās iacob ait ꝟe dn̄s ē ī loco iſto. Nō ē hic alid̓niſi domꝰ dn̄i ⁊ porta celi. Nec fuit ſine magnogaudio talis viſio. Scala iſta ē exercitiū qd̓ ē inreligione. Gradus ſūt lectio meditatio or̄o mortificatio ⁊ hiꝰ: aſcendūt angeli ad referendūⁱ deovota: deſcendūt ad portandū ſponſi varia munera. Innixus ē deus ſcale ſūmitati ad adiuuandū aſcendētes ⁊ ꝯfortandū ī termino ſe eis p̄bedum ī premiū. Et ſic nō eſt in religione aliud niſi porta celi. Ecce gͦ qͣꝫ iocundū. De. 3º clarū eſt.templū dei vbi cultꝰ diuini magnifice habebafuit in terra ꝓmiſſionis: cū magna aūt iocūditate laudes diuinas cū inſtr̄is muſicis dauid inſtituit ibi celebrari: p̄s. 121. Letatus ſū in his q̄ dicta ſūt mihi in domū dn̄i ibimus. In nullo ſtatuita deuote ⁊ diligent̓ ⁊ iocūde exercet̉ cultus diuinus ſicut in bonis ꝯgregationibꝰ religioſoꝝita frequent̉. Ecce qͣꝫ iocundū ē eſſe in religFigurat̉ ēt ſtatus religionis ꝑ montē tranſfigurationis: hic eſt ille mons de qͣ p̄s pͣs. 67. Mocoagulatus .i. ſuꝑ alios eleuatus mons pinęꝑ deuotionē. Mons in qͦ bn̄placitū ē deo hatare in eo. Et iō qꝛ deus habitat in eo: dictū fuitloth in figurā. In monte ſaluū te fac: nō in planicie ſcl̓i. Ubi ignis auaricie ⁊ ſulphur luxurie oēsꝯſumit. ¶ Sꝫ in monte religionis tria notanturvidęlꝫ. ¶ Magnificentia trinitatis inſinuat̉.Excellētia hūanitatis xp̄i heclarat̉. ¶ Decetia ſocietatis ſcōꝝ intimat̉. ¶ De pͥmo audita ēvox pr̄is: hic ē filiꝰ ⁊c̄. math̓. 17. viſuis ē filiꝰ on̄ſusin carne: ⁊ apparuit nubes lucida ſpm̄ ſcm̄ rep̄n̄tans. ¶ De. 2. reſplenduit facies eiꝰ ſicut ſol ad ſignandū gloriā aīe xp̄i ⁊ veſtimēta eius: ſicut nijꝗd on̄dendū gloriam corꝑis in reſurrectioneDe. 3º qꝛ viſi ſūt moyſes ⁊ helias in maieſtate loquentes exceſſū .ſ. dilectionis xp̄i ad naturāmanā: vnus mortuus vt moyſes ⁊ alter viuꝰ