Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
24r
Einzelbild herunterladen
 

.XVI.

gronis eſt: qꝛ morit̉ cōfidentiꝰ: vt dr̄ in p̄s. 117.Bonū ē cōfidere ī dn̄o qͣꝫ cōfidere in hoīe. Naꝫin morte nullꝰ pōt iuuare: oīa deficiunt tꝑaliaadiutoria moriēti: ſꝫ deficit deꝰ. Sꝫ tūc maxime iuuat ī morte cōfidēti in eo: p̄ſumēti: ſꝫvere cōfidenti. Tria aūt ſūt inducūt religioſoin morte magnā confidentiam.Bonorum multiplicitas.Malorum paucitas.Impedimentorum raritas.Quantum ad primump̄ſtat magnā fiduciā religioſo recordatio ml̓toꝝbonoꝝ: que fecit .ſ. obſeruātia ſolū p̄ceptorūdei: ſꝫ cōſilioꝝ: toleratio laboris dei honoreadiutoriū ſacr̄oꝝ. Sic ezechias rex in extremispoſitus ne laberet̉ ī deſꝑationē: ſꝫ ſume̓t ſibi occaſionē cōfidēdi de dei miſericordia reducebatad mētē bona facta ab eo dicēs. Recordare obſecro dn̄e quō ambulauerim corā te ī veritate īcorde ꝑfecto: qd̓ bonū ē ī cōſpectu tuo fecerīIſai. 38. Adauget fiduciā ſocietas religioſoꝝfortantiū multo magꝭ illuſtratio angelorū.Narrat .ſ. anſelmꝰ in li. de ſil̓itudinibꝰ ī fi. de qͦdāmonacho ſui monaſterij veniens ad extrematerribilit̓ fuit a diabolo tentatꝰ de deſꝑatiōe terPrimo diabolus reducebat ad mentem pctāmulta facta an̄ baptiſmū: qꝛ ille adultꝰ puer receꝑat baptiſmū: deficeret mente neſciēs ꝗdrn̄deret eēt in ꝓcinctu deſꝑatiōis: ſubito rn̄ditſcūs michael angelꝰ ibi aſtās ī adiutoriū: oīapctā fuerāt dimiſſa baptiſmū. diabolꝰorabat pctā cōmiſſa pꝰ baptiſmū ml̓ta. Etinfirmꝰ neſciret ꝗd diceret: qͣſi deficeret de deimiſericordia. Michael rn̄dit oīa fuerāt dimiſſa ꝓfeſſionē religionis: ſic reſūpſit fiduciā.. diabolꝰ poſuit an̄ mentē eiꝰ negligētias offenſas ꝯmiſſas in monaſterio: multum aggrauādoplꝰ qͣꝫ erant: infirmo qͣſi diffidēte. Rn̄. michael oꝑa laborioſa religionis obīam ſacr̄a ſibi erāt dimiſſa. Et ſi ꝗd reſtabat ſatiſfaciēdū dolor infirmitatis patīa totū tollebat: ſic diabolus ꝯfuſus receſſit: ille fiducia magna indn̄o obdormiuit. p̄ſtat fiduciā ī morte religioſo bono paucitas maloꝝ: reſpectu eoꝝ fiūtin ſeculo: vt poſſit dicere illud Io. 14. Uenit pͥnceps mūdi huiꝰ .i. diabolꝰ: in me no hꝫ quicqͣꝫ.ſ. de ſeculo. qd̓ ē in mūdo aūt eſt ꝯcupīacarnis: aut ꝯcupīa ocl̓oꝝ: aut ſuꝑbia vite. i. Io. 3. ille a ſe abdicauit caſtitatē pauꝑtate humilitatē obīe. hoc facit raritas impedimentoꝝ. enī hꝫ impedimēta hn̄t laici retrahētia aꝓuidendo ſaluti ſue. enī anxiari hꝫ factione teſtamēti vxore filijs dimittēdis proſubſtātia ſua reſtitutionibꝰ fiendis hiꝰ: vt ditere valeat illd̓ Iob. 19. In nidulo meo moriar:ſicut palma multiplicabo dies .ſ. ī gloria quāfident̉ expectat. Ecce qͣꝫ bonū fiducie. Nonūbonū eſt: qꝛ remunerat̉ copioſius: qͣꝫuis enī oēs

religioſi laici boni laborātes ī vinea dn̄i vnūdenariū ꝑcipiant: vt pꝫ ī ꝑabola math̓. 20 .ſ. viſio beatificādi: tn̄ in domo pr̄is mei ait xp̄sſiones multe numerantur Ioh̓. 14. c. Opus religioſi ꝑfectius ē ceteris paribus triplici rōne.Rōne donationis. Ratione multiplicatiōis. Ratione confirmationis.Quantum ad primumQuanto ꝗs plus dat magis liberalit̓: tanto plꝰei dꝫ reddi. Sꝫ religioſus dat ei: qd̓ tenet deneceſſitate ſalutis .ſ. ad ꝯſilia ſe obligans. Et dattꝑalia corpus voluntatē deo votū. Et ceteris paribꝰ magis dꝫ remunerari a deo qͣꝫ bonꝰlaicus: dat oꝑa bona: ſꝫ voluntatē ſibiipſi retinet: qn̄ voluerit facere ſicut ponit anſel. exemplūde duobꝰ ſeruis: quoꝝ vnꝰ dat dn̄o ſuo arboremfructiferā: puta ficū hortus ſui fructibꝰ. Alterdat tm̄ fructus: vtiqꝫ magis a dn̄o remūerari dꝫprimus qͣꝫ ſecūdus. Sic religioſus dat arboremvolūtatis fructibꝰ operū: laicus tm̄ oꝑa:religioſus dꝫ magis remunerari: dicit apl̓s. i. adCorin. 3. c. vnuſꝗſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiat ẜmſuū laborē. Sꝫ religioſus multos labores tolerat: bona multiplicat ꝓpt̓ deuꝫ. Laicꝰ ſi aliqn̄plures labores ſuſtineat: tn̄ qꝛ hoc facit ꝓpt̓deū ſꝫ ꝓpter mundū: raro ex eis meritū acꝗritSꝫ dicere pōt valenter laboraui in genitu meo..i. de labore meo: qꝛ ꝓpter deū ſuſtinui: ſꝫpter mundū pctm̄. Io habebo ex eo gemere īpenitentia vel in gehenna.Quantum ad ſecundū ẜm tho. q. 73. ar. 3. ī cor. q. ſic̄ qͣꝫto quisex maiori fictiōe ī pctō facit actuꝫ peccati tanto grauiꝰ peccat: ita ī bono qͣꝫto ꝗs ex volūtatemagis fixa ī bono agit bonū: tāto melius agitplus meret̉: magis īde erit remunerādꝰ. Sꝫ religioſus ex aīo fixo ī bono votū emiſſū ſolēnit̓oꝑatur ea ſūt religiōis: ceteris paribꝰ magꝭdꝫ p̄miari: totū ītelligēdo qͣꝫtū ad oīa ſupradictade bōis religioſis d̓uotis: vt dic̄ io. caſſia.īſtitu. cenobioꝝ. Nulla peior beſtia malo monacho: augu. Sic̄ difficile ſū exꝑtꝰ meliores: qͣꝫī mōaſterijs ꝓfecerūt: ita difficile ſum exꝑtꝰ deteriores: qͣꝫ a mōaſterijs deſecerūt: di. 47. Quātūlibꝫ ꝑtinet ēt ad copiā remuneratōis: ꝑfectireligioſi veniēt xp̄o iudice ī fine mūdi iudicādi ſꝫ iudicaturi: mūdū ꝑfecte ꝯtēpſerūt: vnd̓dr̄ iob. 36. c. pauꝑibꝰ tribuit iudiciū. mat. 19. voſ relīquiſtis oīa ſecuti eſtis me ſedebitis voſiudicātes. ⁊c̄. Ex his nouē pꝫ: qͣꝫ ſit bonū vtile inreligiōe trenoꝝ. 3. c. Bonum ē viro ſi portaueritiugn .ſ. religiōis ab adoleſcētia ſua.Quantum ad ſecundūpͥncipale: ē bonū ſuauitatis ſeu delectatiōisſpūal̓ hēat̉ ī religiōe: pꝫ id qd̓ dr̄ qͣꝫ iocūdum.Et hoc expreſſe dr̄ eccle. 2. Religioſitas iocūdi