.XVI.
gronis eſt: qꝛ morit̉ cōfidentiꝰ: ⁊ vt dr̄ in p̄s. 117.Bonū ē cōfidere ī dn̄o qͣꝫ cōfidere in hoīe. Naꝫin morte nullꝰ hō pōt iuuare: oīa deficiunt tꝑaliaadiutoria moriēti: ſꝫ nō deficit deꝰ. Sꝫ tūc maxime iuuat ī morte cōfidēti in eo: nō p̄ſumēti: ſꝫvere cōfidenti. Tria aūt ſūt q̄ inducūt religioſoin morte magnā confidentiam.Bonorum multiplicitas.Malorum paucitas.Impedimentorum raritas.Quantum ad primump̄ſtat magnā fiduciā religioſo recordatio ml̓toꝝbonoꝝ: que fecit .ſ. obſeruātia nō ſolū p̄ceptorūdei: ſꝫ ⁊ cōſilioꝝ: toleratio laboris ꝓ dei honoreadiutoriū ſacr̄oꝝ. Sic ezechias rex in extremispoſitus ne laberet̉ ī deſꝑationē: ſꝫ ſume̓t ſibi occaſionē cōfidēdi de dei miſericordia reducebatad mētē bona facta ab eo dicēs. Recordare obſecro dn̄e quō ambulauerim corā te ī veritate īcorde ꝑfecto: ⁊ qd̓ bonū ē ī cōſpectu tuo fecerīIſai. 38. Adauget fiduciā ſocietas religioſoꝝ cōfortantiū eū ⁊ multo magꝭ illuſtratio angelorū.Narrat .ſ. anſelmꝰ in li. de ſil̓itudinibꝰ ī fi. de qͦdāmonacho ſui monaſterij ꝗ veniens ad extrematerribilit̓ fuit a diabolo tentatꝰ de deſꝑatiōe terPrimo diabolus reducebat ad mentem pctāmulta facta an̄ baptiſmū: qꝛ ille adultꝰ nō puer receꝑat baptiſmū: ⁊ cū deficeret mente neſciēs ꝗdrn̄deret ⁊ eēt in ꝓcinctu deſꝑatiōis: ſubito rn̄ditſcūs michael angelꝰ ibi aſtās ī adiutoriū: ꝙ oīapctā fuerāt dimiſſa ꝑ baptiſmū. ¶ 2º diabolꝰorabat pctā cōmiſſa pꝰ baptiſmū ml̓ta. Et cūinfirmꝰ neſciret ꝗd diceret: ⁊ qͣſi deficeret de deimiſericordia. Michael rn̄dit ꝙ oīa fuerāt dimiſſa ꝑ ꝓfeſſionē religionis: ⁊ ſic reſūpſit fiduciā.3º. diabolꝰ poſuit an̄ mentē eiꝰ negligētias ⁊ offenſas ꝯmiſſas in monaſterio: multum aggrauādoplꝰ qͣꝫ erant: ⁊ infirmo qͣſi diffidēte. Rn̄. michaelꝙ ꝑ oꝑa laborioſa religionis ⁊ obīam ⁊ ſacr̄a ſibi erāt dimiſſa. Et ſi ꝗd reſtabat ſatiſfaciēdū dolor infirmitatis cū patīa totū tollebat: ⁊ ſic diabolus ꝯfuſus receſſit: ⁊ ille cū fiducia magna indn̄o obdormiuit. ¶ 2º p̄ſtat fiduciā ī morte religioſo bono paucitas maloꝝ: reſpectu eoꝝ q̄ fiūtin ſeculo: vt poſſit dicere illud Io. 14. Uenit pͥnceps mūdi huiꝰ .i. diabolꝰ: ⁊ in me no hꝫ quicqͣꝫ.ſ. de ſeculo. Nā oē qd̓ ē in mūdo aūt eſt ꝯcupīacarnis: aut ꝯcupīa ocl̓oꝝ: aut ſuꝑbia vite. i. Io. 3.q̄ ille a ſe abdicauit ꝑ caſtitatē ꝑ pauꝑtate ⁊ ꝑ humilitatē obīe. 3º hoc facit raritas impedimentoꝝ. Nō enī hꝫ impedimēta q̄ hn̄t laici retrahētia aꝓuidendo ſaluti ſue. Nō enī anxiari hꝫ ꝓ factione teſtamēti ꝓ vxore ⁊ filijs dimittēdis proſubſtātia ſua ꝓ reſtitutionibꝰ fiendis ⁊ hiꝰ: vt ditere valeat illd̓ Iob. 19. In nidulo meo moriar:ſicut palma multiplicabo dies .ſ. ī gloria quā cōfident̉ expectat. Ecce qͣꝫ bonū fiducie. ¶ Nonūbonū eſt: qꝛ remunerat̉ copioſius: qͣꝫuis enī oēs
religioſi ⁊ laici boni laborātes ī vinea dn̄i vnūdenariū ꝑcipiant: vt pꝫ ī ꝑabola math̓. 20 .ſ. viſionē beatificādi: tn̄ in domo pr̄is mei ait xp̄s māſiones multe numerantur Ioh̓. 14. c. Opus religioſi ꝑfectius ē ceteris paribus triplici rōne.Rōne donationis. ¶ Ratione multiplicatiōis.¶ Ratione confirmationis.Quantum ad primumQuanto ꝗs plus dat ⁊ magis liberalit̓: tanto plꝰei dꝫ reddi. Sꝫ religioſus dat ei: qd̓ nō tenet deneceſſitate ſalutis .ſ. ad ꝯſilia ſe obligans. Et dattꝑalia ⁊ corpus ⁊ voluntatē deo ꝑ votū. Et iō ceteris paribꝰ magis dꝫ remunerari a deo qͣꝫ bonꝰlaicus: ꝗ dat oꝑa bona: ſꝫ voluntatē ſibiipſi retinet: qn̄ voluerit facere ſicut ponit anſel. exemplūde duobꝰ ſeruis: quoꝝ vnꝰ dat dn̄o ſuo arboremfructiferā: puta ficū hortus ſui cū fructibꝰ. Alterdat tm̄ fructus: vtiqꝫ magis a dn̄o remūerari dꝫprimus qͣꝫ ſecūdus. Sic religioſus dat arboremvolūtatis cū fructibꝰ operū: laicus tm̄ oꝑa: ⁊ iōreligioſus dꝫ magis remunerari: dicit apl̓s. i. adCorin. 3. c. vnuſꝗſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiat ẜmſuū laborē. Sꝫ religioſus multos labores tolerat: ⁊ bona multiplicat ꝓpt̓ deuꝫ. Laicꝰ ⁊ ſi aliqn̄plures labores ſuſtineat: tn̄ qꝛ hoc nō facit ꝓpt̓deū ſꝫ ꝓpter mundū: iō raro ex eis meritū acꝗritSꝫ dicere pōt valenter laboraui in genitu meo..i. de labore meo: qꝛ nō ꝓpter deū ſuſtinui: ſꝫ ꝓpter mundū ⁊ pctm̄. Io habebo ex eo gemere īpenitentia vel in gehenna.Quantum ad ſecundūNō ẜm tho 2ª 2ͤ. q. 73. ar. 3. ī cor. q. ſic̄ qͣꝫto quisex maiori fictiōe aī ī pctō facit actuꝫ peccati tanto grauiꝰ peccat: ita ⁊ ī bono qͣꝫto ꝗs ex volūtatemagis fixa ī bono agit bonū: tāto melius agit ⁊plus meret̉: ⁊ magis īde erit remunerādꝰ. Sꝫ religioſus ex aīo fixo ī bono ꝑ votū emiſſū ſolēnit̓oꝑatur ea q̄ ſūt religiōis: ⁊ iō ceteris paribꝰ magꝭdꝫ p̄miari: totū ītelligēdo qͣꝫtū ad oīa ſupradictade bōis religioſis ⁊ d̓uotis: nā vt dic̄ io. caſſia. d̓īſtitu. cenobioꝝ. Nulla peior beſtia malo monacho: ⁊ augu. Sic̄ difficile ſū exꝑtꝰ meliores: qͣꝫ ꝙī mōaſterijs ꝓfecerūt: ita difficile ſum exꝑtꝰ deteriores: qͣꝫ ꝗ a mōaſterijs deſecerūt: di. 47. Quātūlibꝫ ꝑtinet ēt ad copiā remuneratōis: ꝙ ꝑfectireligioſi veniēt cū xp̄o iudice ī fine mūdi n̄ iudicādi ſꝫ iudicaturi: ꝗ mūdū ꝑfecte ꝯtēpſerūt: vnd̓dr̄ iob. 36. c. pauꝑibꝰ tribuit iudiciū. ⁊ mat. 19. voſꝗ relīquiſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me ſedebitis ⁊ voſiudicātes. ⁊c̄. Ex his nouē pꝫ: qͣꝫ ſit bonū vtile inreligiōe trenoꝝ. 3. c. Bonum ē viro ſi portaueritiugn .ſ. religiōis ab adoleſcētia ſua.Quantum ad ſecundūpͥncipale: hͦ ē ꝙ bonū ſuauitatis ſeu delectatiōisſpūal̓ hēat̉ ī religiōe: pꝫ ꝑ id qd̓ dr̄ qͣꝫ iocūdum.Et hoc expreſſe dr̄ eccle. 2. Religioſitas iocūdi