Titulus.

ꝯcupita: nūc timor amittēdi optata: nūc decipit:nūc decipit̉: nūc rapit aliena: mō ſua auferuntur:nūc torquet̉ ſuſpicionibꝰ: nūc iraſcit̉ ī qōnibusnūc ī domo moleſtat̉: qn̄ nō fiūt q̄ vellet: nūc exͣdomū qn̄ nō honorat̉: nunc ꝓ factis ſuis iraſcit̉:nunc ꝓ alienis: vt poſſit merito dici illud. Tre. ⁊magna eſt velut mare ꝯtritio tua .i. ꝑturbatio qͣꝯtereris in iſtis paſſionibus: ſꝫ ab his liberat̉ inreligione vt dici poſſit: illud iob. 5. Ingreſſus inabundātia .ſ. virtutū. ſepulcꝝ .ſ. religiōis in reꝗeopulenta. ecce gͦ qͣꝫ bonū ē bonū ꝗetis ī religiōe.Sextū bonū eſt: qꝛ irrorat̉ frequentius roreceleſtis gr̄e ⁊ ꝯſolatiōis. Unde d̓ eo dici pōt illd̓cant. 5. c. caput tuū .i. mens tua plenū eſt rore .ſ. celeſti cōſolatione. ¶ Tria .n. ſunt quibꝰ tota vitaīſiſtit: precipue vnde irroratur frequentius ſpirituali conſolatione.Primo humilitas in intellectu.Secundo puritas in affectu.Tertio veritas in effectu.Quantum ad primumreligionis exercitiū ad hūc ꝓperat finē: vt ꝑ ml̓tas humiliationes exteriores deueīat ad ſui verā cognitionē. Quāto .n. quis magis ſe cogͦſcit tāto magis īde hlimiliās ſe: gr̄a ⁊ celeſti ꝯſolatiōeīfundit. Unde dr̄ Iacobi 3. humilibus deus datgratiā: ⁊ paulus apl̓us: deus ꝗ ꝯſolat̉ hūiles cōſolatus ē ⁊ nos. Sicut enim magnes trahit ad ſeferrū: ita humilitas gratiā ⁊ celeſtē ꝯſolationemUn̄ virgo maria humillima ſemꝑ fuit plena grā⁊ cōſolatione celeſti. ¶ Quantū ad ſcd̓m ſciendūeſt ꝙ religio ipſa alio noīe dr̄ ſcītas q̄ puritatemaffectus īportat: hic ē enī finis ꝓximus religiōisvt ꝑueniat ꝑ oꝑa eius ad puritatē ꝑfectā: vt dic̄venerabilis Io. caſſianus in coll̓one pͥma moyſiẜm illud luc. pͦ. Seruiamus illi ī ſcītate ⁊ iuſticiacorā ipſo: ſi diſcurramus ꝑ viā ſcōꝝ: inuenimuseos ꝗ fuerūt repleti rore celeſtis ꝯſolatiōis fuiſſe religioſos ⁊ valde puros. Btūs Bn̄dictus pr̄monachoꝝ ꝓpter magnā puritatē vidit aīas ſuigermani ⁊ ſcholaſtice celū aſcēdere ⁊ multa aliavn̄ mirabilit̓ cōſolatus ē. Quantū guſtauerit diuinas cōſolationes deuotiſſimꝰ Bernardus pr̄ciſter ſienſiū ꝑpendi pōt: nō ſolum cū puer viditxp̄m de virgine naſci: ſꝫ etiā ex doctrinis mellifluis eius. Patriarcha mendicantiū p̄dicatoruꝫſanctiſſimus Dn̄icus frequentiſſime irroratusfuit celeſti dulcedine in ſuis cōtemplatiōibus: ⁊p̄cipue cū celo ſibi aꝑto vidit ante tribunal xp̄iplurimos ex omībus religionibus: ſuos aūt ſubchlamyde virginis matris eiꝰ. O qͣꝫtū roris diuini ꝑcepit ſanctiſſimus ſeraphicus Franciſcus qn̄crucifixus impreſſit in corꝑe ſuo ſtigmata paſſionis in monte auernie: ex magna vtiqꝫ puritatead iſta ꝑuenerūt. ¶ Quantū ad tertiū cū .ſ. ſubeſtveritas in effectu oꝑis: vt abijciat̉ oīs hypocriſis: tūc irrorat̉ mens celeſti cōſolatione. dicit̉ .n.fapīe pͥmo. Spūs ſanctus diſcipline .i. morū effu

giet fictum .i. ſimulationeꝫ que vtiqꝫ abeſt in oīvera religione: ⁊ ſic ſui roris aſperſione fecūdatipſe ſpūs. Ecce qͣꝫ bonū eſt bonū gratie ⁊ conſolationis in religione: quod eſt primū ex his queꝑtinent ad terminū religionis. ¶ Septimuꝫ eſtꝙ qui in ea eſt purgat̉ citius: vt dicit̉. 3. R. ꝑ ſalomonē. Nō eſt homo ſuꝑ terrā qui faciat bonū⁊ nō peccet: ſꝫ de his qui ſūt in patria ſuꝑna dicit̉ apo. 14. ſine macula ſūt ante thronū dei. Nemo igit̉ ingredi pōt in illā: niſi prius purget̉ maculis peccatoꝝ quo ad culpā ⁊ quo ad debitumpene: ſꝫ citius ⁊ plenius in religione qͣꝫ in feculopōt purgari: ⁊ hoc ꝑ tres modos.Per exercitia ſpiritualia.Per exercitia corporalia.Per exercitia temporalia.wvimumQuantum ad primplenius ſūt in religione exercitia ſpūalia qͣꝫ in ſeculo: hec ſūt diuinū officiū: orationes p̓uate: meditationes myſterioꝝ xp̄i ⁊ paſſionis eiꝰ ⁊ hiꝰ: etqd̓ plus eſt ſue volūtatis expropͥatio. Un̄ ⁊ tbo.dicit in ſūma. 22. q. 4. ſ. diſ. 4. q. 3. ar. 3. q. 3. ꝙ ꝑ ingreſſū religionis .i. ꝓfeſſionē ꝓbabilit dicit hr̄iremiſſio oīuꝫ peccatoꝝ .ſ. quo ad culpā ⁊ penaꝫ:ſi tn̄ cū deuotione ⁊ ꝓpoſito fiat: de qͦ habes sͣ. inti. de ꝓfeſſione. dicit̉ enī ecl̓iaſtici. 2. religioſitasiuſtificabit cor. i. purificabit. ¶ Secūdo hoc facit ꝑ exercitia corꝑalia: vt ſūt vigilie ieiunia abſtinētia diſciplina dormire veſtitus frigus eſtus⁊ itinera ⁊ alia incōmoda corꝑalia. Oīa enī degenere bonoꝝ que ſūt penalia facta in gratia ſūtſatiſfactoria ⁊ ſic purgatoria peccatoꝝ ẜm tho. ī4. di. 15. q. i. ar. 4. q. 3. ⁊ labor religionis omnemaliā ſatiſfactione tranſcendit. Un̄ ⁊ cuidā aſtulpho dicto ꝓpter vxoricidiū grauiſſima pnīa imponit̉ ⁊ ꝑ multos annos: ſꝫ magis ſibi cōſuliturad ingrediendū religionē loco tam aſpere pnīe⁊ ſibi vtilius fore. 33. q. 2. admonere. Infradicit̉: relinque hoc malignū ſeculum ingremonaſteriū: humiliare ſub manu abbatis ⁊c̄.Tertio ſit iſta purgatio ꝑ exercitia manualiamendicare: qd̓ verecundū eſt: facere coquincolere hortū: facere ꝓcurariā: exercere aliqd̓ artificiū: hec vtiqꝫ etiā debite facta valent ad purgationem. Quāuis enim videant̉ oꝑa ſeculariatn̄ quia ꝓpter deum fiūt ⁊ ꝓpter obedientiā ⁊ nōꝓpter ſui cōmodum: ideo ⁊ meritoria ſūt ⁊ pulzatoria: minꝰ etiam bonis operibus quibuſcūqꝫ inſidiatur diabolus in religione ꝑ ſuperbiamNā religioſus hec faciens cū videat ſocios iſtavel maiora facientes: nō habet occaſionē ſuperbiēdi: ſicut laicus cuꝫ vidit ſe facere bona: q̄ alinō faciūt: fiūt etiam modeſtius ⁊ ordinatius ẜmillud apl̓i pͥma ad Corinth̓. 4. c. omnia hone⁊ ẜm ordinem fiant in vobis. Ecce igit̉ qͣꝫ bopurgationis a maculis peccatoꝝ in religione.Octauum bonum reli-