XVI.
cautius in via dei. Uidete quō caute ambuletisnō quaſi inſipientes: ſꝫ vt ſapientes: ait apl̓us adeph̓. 5. c. hec aūt ſapientia ꝑ tria acquiri pōt: quemaxime exercent in religione.A deo per deuotam orationem.A ꝓximo ꝑ mutuam inſtructionem.A ſeipſo ꝑ multā experimentationem.De prima dicitur Iacobi pͥmo. ſi ꝗs veſtrū indiget ſapientia .ſ. ad incedendū caute in via dei poſtulet a deo .ſ. in oratione ⁊ dabit̉ ei. In oratione enī mens illuminatur ad cognoſcendū q̄ agere debeat ꝑ lume gr̄eei infuſū: ſicut per lumē materiale illuſtrat quōcaute incedat in via periculoſa ne cadat. Undeaugꝰ. dicit ꝙ dubia meliꝰ ſoluunt̉ or̄one qͣꝫ inꝗſitione. Nō dꝫ tn̄ religioſus de hoc ꝯfidere qn̄ dedubio pōt ſufficienter a ſapiente certificari: quiahoc pertineret ad ſuꝑbiā ⁊ eſſet tentare deuꝫ: qꝛigit̉ in religione maxime frequētat̉ oratio: ideomagis illuminat̉ a deo ad caute incedendū.2º a ꝓximo illuminat̉ ſapīa. Nā in bona religiōeadeſt p̄latus ⁊ alij pr̄es ꝗ admonet frequent deagendis: cautū reddit de ꝑiculis: corrigit de cōmiſſis: eccl̓iaſtici. 18. Qui hꝫ miſericordiā .ſ. aīaꝝdocet ⁊ erudit qͣſi paſtor: ſic in vitis patrū legit̉ꝙ in monaſterio ſcī macharij diabolꝰ ꝗ apparuerat ipſi machario in forma medici ferentis multas ampullas potionū accedēs ad frēs illiꝰ monaſterij ad tentandū vnū repperit cui dedit potionē ꝑ tentationē .ſ. induces in aliqd̓ peccatum:alijs fratribꝰ virilit̓ reſiſtentibꝰ tentationibꝰ ſuis.Qd̓ cū diabolus adiuratꝰ ad hoc machario retuliſſet: ipſe machariꝰ illū ſuꝑatū a diabolo inſtruxit ⁊ cautū fecit ⁊ docuit reſiſtere tentatiōi: adeoꝙ iterū veniens diabolus ad tentanduꝫ fratresinuenit eū efficaciꝰ tentationi reſiſtente qͣꝫ alij: vtretulit ipſe diabolus machario. ¶ 3º cautus redditur ꝑ experientiā que eſt magiſtra rerū edoctꝰſeipſum: nō quidē auditu ⁊ narratione belloꝝ:ſꝫ experientia pugne fit homo edoctꝰ in arte bellandi: ⁊ ſic in ſpūali pugna qua mundus caro etdemonia cōtra nos diuerſa mouent p̄lia. Undeeccl̓iaſtici. 34. Qui nō eſt tentatus qualia recōgnoſcit? vir in multis expertus cogitabit multa:⁊ qui ml̓ta didicit enarrabit .ſ. ꝑ experientiā edoctus: qui nō eſt expertus pauca recognoſcit. Nulla aūt maior experientia ī xp̄i militia acquiri poteſt: qͣꝫ in campo ⁊ lucta religionis: illic enī omnes malicie ⁊ verſutie ⁊ vires demonū effundūtur. In ſeculo aūt quaſi in egypto: quod int̓pretat tenebre ignorant laici quid ſit tentatio: qꝛ itaoccupati ſūt vicijs ⁊ preſſi occupationibꝰ mundiꝙ nō expectant tentationes: ſed eas p̄ueniunt: etdemones ꝓuocant ad tentanduꝫ eos. Figura deilrahelitis qui in egypto poſiti nō ſentiebant beltum: ſed exeuntes egyptū ⁊ intrantes deſertuminſurrexerūt contra eos plura bella: vt pꝫ ī exo.Et ſignificat deſerentes ſeculuꝫ ⁊ ingredientes
deſertuꝫ religionis quos bella tentationis aggrediūtur: q̄ pͥus nō experiebant̉: ſꝫ ꝯfidētes in adiutorio dei vincūt: ⁊ quotidie magis cauti reddūt̉ad cauendū mala. Ecce qͣꝫ bonū cautionis ī religionē. ¶ Quintū bonū religionis eſt qd̓ ꝗeſcitſecurius. Uenite ad me ait xp̄s: mah̓. xi. oēs quilaboratis ⁊ onerati eſtis peccatis ⁊ anxietatibꝰmundi ⁊ ego reficiā vos ſpūaliter. Tollite iugūmeū .ſ. ſtatū religionis que ego portaui pauꝑtate caſtitate ⁊ obedientiā ꝑfectiſſime ſeruādo: ⁊ inuenietis requie animabus veſtris ⁊ magnā quietem ⁊ merito: qꝛ in religione non moleſtat̉ hō aSecundo amor parentalis.Tertio occupatio mundialis.Quantum ad primumde hn̄tibꝰ regimen ⁊ ſtatū tꝑalem vtiqꝫ verificatur illud: pͥncipes tui ſocij ſuꝝ: oēs diligūt munera: ſequūt retributioneꝫ .ſ. tꝑaleꝫ: Iſai. pͥmo. Qn̄expͥmi poſſꝫ quāta mala ꝑpetrat ab his ꝗ ī regimīe ⁊ officijs ſe reperiūt? quis ī talibꝰ cōſtitutuscōtinere ſe pōt: ſcit ⁊ vult: ꝗn ꝓ cōmodo temꝑaliſui ipſius vl̓ ſuoꝝ amicoꝝ vl̓ ſue cōitatis: qd̓ tn̄eſt mīor pars: nō faciat multa ꝯͣ iuſticias? ⁊ legesdīnas ⁊ humanas neſciūt: ſemꝑ p̄ponit̉ bonū tēporale ⁊ corporale bono aīe ⁊ honori diuino: ⁊his neceſſe eſt iniuſticias facere: īnocētes opprimere: ſectas nutrire: partialitates imitari: īpiosexaltare: īiquis cōdeſcende̓: bellis ſuſcitare: legeſiniqͣs cōdere vel ẜuare: eccleſie p̄cepta ꝯtemner̄:excōicatiōes īcurrere: obligatiōibus ⁊ reſtitutionibꝰ ſe ſubijcere. Quis ī regimīe ſeculari poſituſiſta euadit? ꝗs iſta officia fugit? Quis eſt hic ⁊ laudabimus eū. fecit .n. mirabilia ī vita ſua: ſꝫ certeqͣſi nullus: vt veꝝ ſit qd̓ dr̄ eccleſiaſtici. 13. Qui tetigerit picem .i. infectionem ſeculi: inquinabit̉ abea .i. maculabit̉ ab his malis liberabit̉ ꝗs ī religiōe que vtiqꝫ īquietāt nimis aīam ⁊ corpus.Quātū ad ſecūdū certū eſt ꝙ amor parentummultū īquietat hoīes ī ſeculo. Qui .n. habet filios filias ⁊ vxores vt eos īpīguet diuitijs: exaltꝫhonoribus: extollat ī pompis: ſeip̄um obliuionitradit ⁊ īquietū facit. Inquietat̉ vir ab vxorē ꝙeā nō diligat: ꝙ ſibi ī veſtimētis nō ꝓuideat. Inquietat̉ a filijs ludēdibꝰ vel alias malefacientibus. Inquietat̉ ī fratꝝ vel parentū īiurijs: īquietat̉ ab alijs: ſi nō laborat ꝓ eis ī vindictis vl̓ aliis mal̓: vt veꝝ on̄dat̉ qd̓ ait dn̄s mat. i0. Inimici hoīs domeſtici eius. Sꝫ ab his liber eſt verusreligioſus: qꝛ mortuus eſt eis ⁊ abſolutꝰ a curaparentū ſuoꝝ: vt quietius deo viuat.¶ Quātū ad tertiū occupatio mūdi multū inꝗetat mētes hoīuꝫ: martha ſolicita es ait xp̄s: ⁊ turbaris erga plurima: luc. io. hec eſt vita actiua vita ſeculi: nūc .n. rapit aīuꝫ īſanabilis amor ⁊ ſpelucroꝝ. Nūc deijcit dolor de amiſſiōe bonoriNūc gaudiū magnū: quādo ſuccedūt ad votuꝫ