Titulus.
Uicioſe occaſiones.Uicioſe conuerſationes/Uicioſe aſſuefactiones.Occaſiones maloꝝ vtiqꝫ ſunt vana que ingerūt̉ſenſibus noſtris. Non enī ſatiat̉ oculus viſu necauris auditu: eccl̓iaſtes .i. ⁊ ſic de alijs ſenſibus.Sꝫ vt dicit̉ tren̄. 3. c. Oculus meus dep̄datus eſtanimā mea vane .ſ. vel curioſe aſpiciendo: indeinſurgūt ꝯcupiſcentie in mente: que faciūt ruereFigura ⁊ exemplū in Dina filia iacob: que egreſſa eſt de domo ad videndū feminas regionis: etcorrupta inde a ſichē: gen̄. 34. c. Sic aīa egrediens de domo rōnis ꝑ ſenſus corꝑis ad videndūcreaturas corrupitur ꝑ inordinatū amorem adeas. Iſte gͦ occaſiones que ingerunt̉ quotidie ſecularibus: qꝛ diſcurrunt hinc inde ꝑ loca vanaſubtrahunt religioſis ſtantibus recluſis: ⁊ ſi exeunt ita diſciplinate ⁊ modeſte incedūt ꝙ nō ofIendunt̉ vel parū a rebus occurrentibus. ¶ Secunda cauſa quare rarius cadūt eſt: qꝛ vitant cōuerſationes vicioſas: p̄s pſalmo. 17. Cū ſcō ſanetus eris: ⁊ cum peruerſo ꝑuerteris: eccl̓iaſtici. 13.Qui cōmunicat ſuꝑbo induet ſuꝑbiam: huiꝰ reiexemplum pꝫ. Nam vt dicit Beda: petrus cumfuit in bona ſocietate .ſ. cum apl̓is ꝯfeſſus ē publice xp̄m dicens. Tu es xp̄s filiꝰ dei viui: math̓. 16.Cū autē tempore paſſionis xp̄i ſe repperit cumiudeis ꝑfidis ad igneꝫ: xp̄m publice negauit. Sivnū pomū corruptū cum alijs integris alia paulatim corrūpit: multo magis multa marcida pauca bona cū eis inficient. Mundus ſemꝑ fuit plenus malis hominibꝰ: ⁊ ꝑmaxime videt cū ſumꝰin fine: ⁊ ideo nimis difficile eſt ꝯuerſari cū talibus ⁊ nō infici ab eis: niſi quis vellet ſolus manere ⁊ ſine ſocietate: qd̓ raro ꝯtingit: ſꝫ econtra īreligione vbi eſt ſocietas bonorū dat ſibi exemplum bonoꝝ operum: vt rarius cadat. ¶ Tertiacauſa: qꝛ fugit malas aſſuefactiones. Cōſuetudoinquit ph̓s eſt altera natura: ⁊ cum nō reſiſtit̉ cōſuetudini inquit augꝰ. in li. confeſ. fit neceſſitas.Conſuetudines que ſūt in mūdo ſūt mentiendifraudandi iurandi peiorandi luxuriādi detrahēdi blaſphemandi mala ꝯſilia dandi vel ei aſſentiendi qui eſt in regimine: a quibus qͣꝫ ſint pauciqui abſtineant: ſatis videtur: vt dici poſſit illudhiere. 13. Si mutare pōt ethiops pellem ſuā autpardus varietates ſuas ⁊ vos poteritis benefacere cū didiceritis male. Et iō apl̓us ad hec dimittenda exhortans ad eph̓. 4. dicebat. Induitevos nouū hominē .ſ. ꝑ religionē qui ẜm deū creatus eſt in iuſticia ⁊ ſcītate veritatis. Et ad hocmirabiliter operat̉ ingreſſio in religionē: vt quiin ſeculo ꝯſtitutus nō poterat abſtinere a ludismendacijs periurijs luxurijs ⁊ hiꝰ conſtitutus inbona religione: illa deteſtatur ⁊ horret. Et ſic vtdicit̉ Eccleſiaſti. i. Religioſitas cuſtodiet cor .ſ.ab occaſionibus peccatorum ne cadat. Ecce qͣꝫbonum ⁊cͣ. ¶ Tertiū bonum eſt: qꝛ homo ſurgitvelocius: in multis offendimus oēs dicit Iaco-
bus apl̓us in canonica ſua. c. 3. Sed iſta eſt dr̄iainter iuſtos ⁊ reprobos: quia iuſti cadūt ante ſevident ⁊ cognoſcūt vbi cadunt: ⁊ ideo reſurgūtẜm illud ꝓuer. 24. c. ſepties in die cadit iuſtus ⁊reſurgit: ſed reprobi cadunt retro ⁊ non videntvbi cadunt: nō cognoſcunt maluꝫ: ⁊ iō nō reſurgunt: ſicut heli ſacerdos qui cadens retro nūqͣꝫſurrexit ſed expirauit: ſed adhuc inter iuſtos velocius reſurgūt religioſi qͣꝫ laici cōiter loquēdo.Tria enim iuuant ad reſurgendum.Frequens lectio.Exhortatio feruens.Exemplatio vrgens.Quantum ad primumin oī bona religione quotidie legunt̉ ſanctarumſcripturaꝝ documenta in officio in mēſa extramenſā: ſicut mandāt ordinationes patrū: frequēter ꝑcipiunt̉ reſurgentiū peccatoꝝ exempla: ſepeaudiunt̉ vicioꝝ detrimēta q̄ inferunt aīe ⁊ corpidamnationē demū eternā. Un̄ aīa excitat̉ ad reſurgendū. Surge ꝗ dormis inquit ſcriptura pauli ⁊ exurge a mortuis ⁊ illuminabit te xp̄s.Secundū adiutorium ad reſurgendū eſt exhotatio ad reſurgendū ab effectibus ſuis ad ſinceritate vite īmaculate. 2. Corin. vltimo. Frēs gaudete ⁊ exhortamini idē ſapite. Dicit̉ eccl̓iaſtici.5. ve ſoli: qꝛ ſi ceciderit nō habebit ſubleuantē:qui .ſ. iuuet ad reſurgendū: ſi fuerint duo: fouebunt̉ mutuo ꝑ exhortationes. ¶ Tertiū adiutoriū eſt exemplū alioꝝ: cum videt religioſus ſocios bene viuere frequenter cōfiteri: innocentespnīam agere: ⁊ frequēter deo ſeruire vrgent hominē ad reſurgendū. Exempla enim ait gͦplus mouent qͣꝫ verba. Multū moueruntſtinum ad conuerſationē verba ambroſij ſcripturam p̄dicantis: ſꝫ plus exempla antonij idioteaudita ſuarū virtutū p̄eminentia. Sunt enī exēꝑla bona tanqͣꝫ carbones igniti accendētes carbones extinctos ſe. Reſurgit etiā talis velociusqꝛ cadens minus ledit̉. Nā ẜm tho. 2ª. 2ᵉ. q. 186.ar. io. In eodē genere peccati leuiꝰ eſt peccatū religioſi qͣꝫ laici: niſi faceret aliꝗd ꝯtra vota eſſentialia religionis vel ꝑ ꝯtemptū vl̓ ꝓpt̓ ſcandalū.Nā vtiqꝫ maius ſcandalū daret peccatum hoīsreligioſi notabile: qd̓ deueniret ad noticiā alioꝝqͣꝫ laici: puta blaſphemādo vel ludēdo publice ⁊piꝰ: ſꝫ in alijs cadēs minus ledit̉: ⁊ iō citiꝰ ſurgit:ſicut gutta aque ſi ꝓijciatur ī ignē ſubito abſorbet̉ ⁊ cōſumit: ita ⁊ peccatū religioſi ꝓpter multa bona q̄ quotidie facit: abſorbet̉ ꝑ feruorē ꝯtritionis ⁊ dilectionis: ⁊ inde velociꝰ ſurgit: ecōtralaici parū legūt ſcripturaꝝ doctrinas: modicumexhortant̉: niſi forte ad malū: exempla nō videt̉niſi mala hominū cōuerſantium in mūdo. Ecceigit̉ qͣꝫ bonū ⁊c̄. ¶ Quartum bonū religionis etp̄cipue in ꝓgreſſu eſt qꝛ homo incedit cautius:nec miruꝫ: qꝛ religio eſt vere ſapientie ſchola. inqua diſcit homo ſapientiam dei ꝑ quam incedit