.XVI.

nō autem preſbyter qui parochianorum curamhabet quo ad ea que ad ipſā curā ꝑtinēt: nec ip̄iparochiani: extra de pͥuile. ꝑ exemptionem li. vi.Si aūt canonici alicuius eccleſie eximant̉: tunctam canonici qͣꝫ alij eximunt̉: nō aūt eccleſia perhoc eximit̉: niſi aliud in exemptionis priuilegioexprimat̉: extra de p̓uile. c. ꝑ exemptionē li. vi.vbi glo. ſuꝑ verbo p̄ſbyter qui curā habet: ꝙ tales preſbyteri hn̄t inſtitui ab ep̄is: ⁊ intelliguntureſſe ꝑpetui: qꝛ nequeunt abſqꝫ cauſa rationabilireuocari ⁊ remoueri etiam ꝑ ep̄os: vt de capell̓.mo. c. i. li. vi. ⁊ hoc caſu ꝓpter curam ⁊ populū nōexemptū: p̄latus exemptus vadit ad ſynodumep̄alem: vt de p̓uile. c. vt apoſtolice li. vi. ¶ Itemdicit glo. ſuꝑ verbo alij clerici: ꝙ nec etiam conuerſi vel oblati erant tunc exempti: qꝛ verba pͥuilegiorum ſtricte ſumunt̉: prout verba ſonant.Item ꝑ monaſterium vel huiuſmodi locum exemptum intelligi debet tam de ipſo qͣꝫ de cimiterio domibus monaſterij theatris ⁊ hortis etareis que ſunt iuxta eccleſiam: ar. 12. q. i. neceſſaria. ⁊. c. nulla. 17. q. 4. diffiniuit. ¶ Iteꝫ exemptinō poſſunt conſtruere oratoria vel capellas ī locis non exemptis ſine licentia dyoceſanoꝝ: necetiam in ſic conſtructis tempore interdicti in caſibus nō expreſſis celebrare vel facere celebrari: alias ꝑ ordinarios compeſcant̉: ⁊ ſi ꝓpter hocꝯſeruatores ferrent ſententias contra ordinarios eoꝝ ſententie nō valerent: extra de p̓uilegꝭ. c.auctoritatem li. vi. Item exempti nō debent aſſumere lites ſuoꝝ hominū etiam cenſualium: vtin dicto. c. auctoritatē in fi. glo. Requirit̉ ergo licentia ſeu auctoritas pape vel etiaꝫ delegati delatere ad hoc vt exempti ſine licentia dyoceſanorum v̓aleant conſtruere oratoria in locis nō exēptis vel in conſtructis facere celebrari. Nota textum pulchrum alexandri. 3. extra de p̓uile. c. cuꝫvbi dicit̉ cum ⁊ plantare: inquit: ſacram religionem ⁊ plantatam fouere modis omnibꝰ debeamus: nuſqͣꝫ hoc melius exequimur qͣꝫ ſi nutrireea que recta ſūt: ⁊ corrigere ea que virtutis ꝓfectum impediūt cōmiſſa nobis auctoritate cureDe exemptis etiaꝫ nota ꝙ quacunqꝫ gaudeant libertate: nihilominusconueniri poſſūt coram ordinarijs ratione delicti vel contractus vel rei de qua contra eos agit̉⁊ hoc niſi delictum ſit cōmiſſum vel contractusinitus vel reb illa de qua agitur litigium ſit ī loco exempto. Item nō poſſūt conueniri vbi domicilium habent: ſi alibi delinquant vel contrahant vel res ipſa exiſtat. Nec etiam poſſūt dyoceſani illorū locorum vbi domiciliū habent remittere exemptos ad locum vbi deliquerūt velcontraxerūt vel res ipſa conſiſtit: extra de p̓uilevolentes li. vi. Item in eodem. c. volentes dicit̉ꝙ quibus a ſede apoſtolica eſt indultū ne interdici ſuſpendi vel excōmunicari a quocūqꝫ vale

ant: ſicut ſunt qͣꝫ plures religioſi in quorū pͥuilegijs continetur ne quis ep̄us vel archiepiſcopusmonaſterioꝝ ſuorum monachos pro vlla cauſavlloue loco excōmunicare ſuſpendere vel interdicere p̄ſumat: ijdem ordinarij quantum ad iſtaiuriſdictionem ſuā exercere nō poſſunt: vbicūqꝫfuerint: ⁊ hoc niſi illi monachi mitterent̉ ad prioratus ſubiectos ordinarijs: qꝛ tunc etiam licetvtrobiqꝫ ſint monachi ordinarij quo ad p̄dictaetiam illos iudicant qͣꝫdiu ibi manent: hec ibi.Nota etiam hic diligenter ꝙ plures ordinesreligioſoꝝ ſūt in hoc pͥuilegio ſpāli muniti: ꝙ videlicet nō obſtante iſta conſuetudine que eſt Innocen̄. quarti nō poſſunt ab ordinarijs vel corāordinarijs conueniri: nec ratione delicti: nec ratione contractus initi: nec ratione rei etiam in loco exempto nō cōmiſſorum ſeu exiſtentiū: ita ꝙin nullo poſſunt contra eos ꝓcedere vel iudicare de eis. Et de predicatoribus mihi conſtat habere tale pͥuilegium: quod vulgariter dicit̉ maremagnum conceſſum ⁊ renouatum a pluribꝰ ſummis pontificibꝰ. Idem dicit̉ de minoribus ⁊ ciſterſienſibus ⁊ multis alijs ordinibus: vt heremitanis: carmelitis: ſeruitis: camaldulenſibus:vallis vmbroſe: montis oliuarum: congregationis ſancte iuſtine ⁊ pluribus alijs: quorū tamenpͥuilegia nō vidi. Utrū aūt legati de latere poſſint iudicare de huiuſmodi pͥuilegiatis: vide. jͣ. ītitulo de cardinalibus. c. delegatus. ¶ Notandum etiam ꝙ ex pͥuilegio in iure clauſo qd̓ .ſ. habet̉ de p̓uile. c. in his. Iratres p̄dicatores ⁊ minores pn̄t vbicunqꝫ ſint in altari portabili celebrare abſqꝫ ep̄orū illorū locorum licentia: ſine parochialis tamē iuris p̄iudicio. In dicto. c. in his dicit poſt Uincentiū ꝙ hoc eſſet .ſ. in p̄iudicium: ſiin contemptū eccleſiarū recipiant ad diuina parachianos eaꝝ vel decimas vel oblationes defunctoꝝ: ſi iniūgant pnīam parochianis aliaꝝ eccleſiaruꝫ ⁊ huiuſmodi. Dicit etiā Io. an. ꝙ iſtudpriuilegium de altari portabili pōt dare epūs inſua dūtaxat dyoceſi: ſꝫ vniuerſaliter ſolus papa.er que verba concedat̉ exemptio ꝑ papam: alius enī talem exemptionem facere nō pōt: niſi habeat ſuper huiuſmodi auctoritatem ſpālem a papa: hoc declaraturde p̓uile. c. ſi papa li. vi. Ubi ſic ait Bonifa. 8. Sipapa in aliqͦ ꝑuilegio vel ſcriptura nō facta pͥncipaliter ſuper donatione vel ſententia exemptionis ſeu etiam libertatis: aliquam eccleſiaꝫ ad ius⁊ proprietatem romane eccleſie pertinere: velconſimilia verba narret: nō propter hoc illius eccleſie exemptio eſt approbata: niſi de libertatealiter doceatur. Si autē eccleſie vel monaſterioexemptionis priuilegium concedendo vel ſuꝑipſius exemptione ſententiando: cum de ipſiusexemptionis negocio ageret̉: aſſerat ipſā eccl̓iaꝫfore exemptā: aut eā iuris beati petri exiſtere: ſiue ad ius ⁊ ꝓpͥetatē romane eccl̓e: vl̓ ad romanā