XVII.
⁊ ſi bis interrogatus fueris: habꝫ caput rn̄ſū tuū:⁊ vbi ſūt ſenes: nō multū loqͣris. In ſtatu ſenioriſapient̓ vtilitati .ſ. cōi vacādo. Sapiētes ſenes d̓bonis terre tractabant. In ſtatu ſublimi hūilit̓:eccleſiaſtici. 3. Quāto magnꝰ es humilia te in oībus. In ſtatu inferiori ꝯſtanter: vt nō aſpiret adſublimiorem. i Corin. 7. Seruus vocatus esſit tibi cure. Et ſi hoc ſeruandū eſt in ſtatu vilſimo vt eſt ſeruitus: multo magis in alijs. Itemcum diuerſis ꝑſonis diuerſimode cōuerſandumeſt. Nā ad p̄latos ſe dꝫ habere obedienter: heb..13. Obedite p̄poſitis veſtris ad ſocios coequales amabilit̓. Seneca. ſociabilit̓ viue vt amareappetas ⁊ amari: ad minores paterne .ſ. eoꝝ edificationi intendendo: ſicut apl̓s docebat diſcipuloꝫ. i. Corin. 3. tanqͣꝫ ꝑuulis in xp̄o lac vobis potūdedi. Cum officialibus tranquille nō ꝑturbādoeos: the. 5. ꝓpter opus illoꝝ pacem habete cumillis. Aū diſcolis pacifice: pſalmo. ¶ Cuꝫ his quioderūt pacē eram pacificus. Cū viris ſanctis: ſcē.pſalmo. Cū ſancto ſanctus eris. Cū forinſecis ſapienter: qꝛ neſcitur quid intendāt: coll̓. 4. In ſapientia ambulate ad eos ꝗ foris ſūt. Cū mulieribus pudice: thi. 4. Iuueculas obſecra: vt ſorores in omni caſtitate. Cū pauꝑibus affabilit̓: eccleſiaſtici. 4. Congregationi pauperū affabilemte facito. Cum diuitibus curialit̓ ne .ſ. exaſperentur vel aſpernant̉: ſꝫ quadā ſagaci curialitate trahant̉ ad bonū: ſicut xp̄s ad zacheū inuitando ſeipſū ad comedendū cū eo: luc. 19. Cū domeſticisẜm carnē ſpūaliter. Ro. 9. Optabā ego ānathema eſſe a xp̄o ꝓ fratribꝰ meis ⁊c̄. Cū aduerſarijſpatient̉. Ro. 9. Nō vos defendētes cariſſimi inactibus ſuis manſuete habere ad oēs. Cuꝫ oībꝰde eoꝝ vtilitate agere vt xp̄o lucrifiant: eccl̓iaſtci. 37. Cū irreligioſo tracta de ſanctitate ⁊ cū īiuſto de iuſticia: ⁊ cū timido de bello. i. rep̄hendetales de eoꝝ vicijs loquendo de virtutibꝰ q̄ deficiunt eis: vel ẜm tho. eſt locutio illa ironica: ettūc eſt ſenſus ꝙ homo in petēdo conſiliū nō dꝫire ad eos qui ſint affecti in ꝯͣriū. Un̄ gregoꝰ. inpaſtorali on̄dit ꝙ ad diuerſos diuerſimode ē loquendū. Item ſtando dꝫ habere oculos dimiſſos: exemplo publicani. Sedendo nō dꝫ tibiasdiuariare vel pedes diuidere: ezech̓. 16. Diuiſiſtiſedes tuos. Iacendo cauere dꝫ ne diſcooperiat: vt noe: ī diuinis officijs reuerent̉: heb. 12. Seriamus illi cū metu ⁊ reuerētia. Ite diligent̓: hieemīe. 48. Maledictus homo qui opus dei fat negligent̉ ẜm vnā litterā. Itē timide: p̄s pſalo. 2. ſeruite dn̄o in timore ne ſcilicet in aliquoffendatur in miniſtrando in tꝑalibꝰ ſedulo. 4.Reg. 4. Ecce ſedule in oībus miniſtrat̉ vobis.In docendo dꝫ cauere ne ī aliquo ſe magnificetſicut fecit heliud Iob. 33. Itē in corrigendo ſiuead ꝑtem ſiue publice modeſte. 2. thi. 2. Cū oī modeſtia corripientē: qd̓ ſit cum nō excedit̉ modꝰin aggrauatione vel aſperitate loquēdi. Item iniudicando ⁊ puniēdo qn̄ oportet ſemꝑ dꝫ miſce̓
miſericordiā: exēplo xp̄i. In diſputando caueredꝫ a lite: ad thi. 3. Seruū dei nō oportet litigareIn ꝯſilio ꝓuidus: exēplo ioſeph gen̄. 41. In exequendo ſibi cōmiſſa prudent. i. Regꝭ. 18. Dauidprudenter ſe habebat ī oībus ad que ſaul miſiſſet eum.De diſciplina et compoſitione in ambulando. Nota ẜm Umbertumin expoſitione regule debet homo incedere nōnimis feſtine: ſicut quidam qui interdū p̄cipitesincedunt: nec nimis lente: vt videant̉ numerarepedes: ſꝫ mediocriter: nō incaute: ſꝫ cum ꝓuidētia: ne offendat ad lapidem: vel ponat pedem inluto vel lubrico vnde cadat vel corruat ſuꝑ alios: vel nō teneat bonam viam. Item nō eſt incedendum collo extento: vt filie ſyon: nec ceruiceerecta: vt ceruus: nec pectore ꝓminenti: vt gallꝰnec cum cōmotione ſpatularum ⁊ brachiorumventilatione quaſi remigantes: vel cubitoꝝ angulatione ſe ꝑ ventrē tenendo: vt domicelli: velirreuenter p̄cedendo: q̄ oīa ſūt ſigna ſuꝑbie. Itērep̄hendunt̉ ꝗ incedēdo ſemꝑ vident̉ triſtes neminē ſalutātes: nemini ſe iūgentes: nemini vnqͣꝫaffabilitatē on̄dentes: nunqͣꝫ ſolatiū aliquod ſocio facientes: nullū in aliquo verbis bonis edificantes: ſꝫ quaſi in amaro ſilētio tota die ꝑgēdo.Itē nō incedēdū cū leuitate ⁊ diſſolutiōe: ſꝫ dicēdo p̄s ⁊ orationes vel meditando aliꝗd. Rep̄henſibiles etiā ſūt ꝗ nimis de facili diſcurrunt:uūc hinc nūc inde. Rep̄hendunt̉ ꝗ nil fructuoſe agūt in via ſpiritualit̓ vel temporaliter: ⁊ multo magis ꝗ damnoſe incedunt frangentes ſepesconcultates ſata: vt faciāt viā: cū dāno alioꝝ.De diſciplina in ſtādoẜm Umbertū. Nota ꝙ rep̄henſibile eſt in hoīequieſcēte. ¶ Primo cū ſecū ſtare nō pōt: ſꝫ ſemper cū alijs. Scen̄. Signum eſt bone mentis ſecū conſiſtere. 2º ꝙ ſecū cōſiſtens ceſſet ab oꝑeocioſus: contra qd̓ eſt illud hieronymi: ſemꝑ aliquid boni facito: de cōſe. di. 5. c. nunqͣꝫ. 3º ꝙ nōvacet ſpeculationi: aliqn̄ reſpiciēs mentalit: mōan̄ ꝑicula: modo retro peccata cōmiſſa: mō īfrapenas inferni: mō ſupra gaudia paradiſi: modoa dextris ſanctoꝝ exēpla: modo a ſiniſtris tꝑaliū vana. ¶ Itē. 4º dꝫ ꝗs cōmorari magis interviros qͣꝫ ml̓ieres: eccleſiaſtici. 42. In medio mulierū noli cōmorari. ¶ Itē. 5º magis inter grauesviros qͣꝫ leues. Scen. int̓ illos cōmorare ꝗ te facturi ſūt meliorē. ¶ Itē. 6º int̓ magꝭ cōſil̓es qͣꝫ int̓magnates: eccl̓iaſtici. 27. Uolatilia ad ſibi ſil̓iacōuertunt̉. ¶ Itē. 7º morandū ē magis in locisoccultis qͣꝫ publicis. Un̄ de ſcīs viris ad heb. xi.In ſpelūcis ⁊ cauernis t̓re. Itē. 8º. magis ī locꝭſecurꝭ qͣꝫ ꝑiculoſis: vt plateis ⁊ locutorijs. ¶Itē9º magis ī locis ſcīs: vt in eceleſia qͣꝫ in locis cōi