Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
19v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

ſarciri lauare: ſicut cōiter ſeruat̉ ex cōſuetudīeDe forma inſtructionis nouitioꝝ. Hanc formaꝫ pulchre tradit dn̄sIo. do. cardinalis ordinis p̄dica. in li. de poſſeſſionibꝰ ex his xp̄s egit erga diſcipulos ſuos: cufuerūt eo v̓t nouitij. Et ponit. 12. regulas circahoc qualit̓ .ſ. recipiēdi ſūt nouitij quo imbuēdion̄dit multimode. Primo enim recepit eos acura ſeculi ſuoꝝ diuiſos: ſicut pꝫ math̓. 4. luc..4. Io. 2. optīe eis patefacta vite artitudine quātenebat: ſicut pꝫ ex illa voce ad andream venivide.. obtentu p̄mij celeſtis ad amorē regule inflāmauit ab alijs ſemotus ī monte poſitusꝗete dicere cepit. Beati pauꝑes ſpū ⁊c̄. In ꝗbꝰocto beatitudinibꝰ oīs auſteritas religionis ꝯſiſtit: ſicut pꝫ ꝯſideranti: ibi enim pauꝑtas in pͥmaobediētia: hūilitas in ſecūda: oratio planctꝰ ſui alioꝝ criminū in tertia: in quarta ſolētia obſequiorū circa infirmos hoſpites ſanos hiꝰ: inquinta ieiunioꝝ famis fitis ꝓpter deū grauitas: patiētia circa ſupportatione ſocioꝝ inquietorū in ſexta: in ſeptima ꝟo tolerātia pugne victorioſe carnis ſpiritus: ī octaua acerbitatesſecutionū: ex p̄dicatione diuini verbi ſeꝗ debebat: oꝑoſius expͥmunt̉.. regulā mirandaꝫoīs ꝑfectionis in gratiā tradidit eis ī illo ſermōevbi ſuo ore ꝓlato: in quo qui priꝰ latebāt: patefacti ſūt oēs theſauri ſapīe ſciētie dei: ibi cōſilia:ibi declarant̉ p̄cepta: ibi modus orādi: regulaſe cuſtodiēdi a lupis ⁊c̄. que etiā puto auguſtinū illū facūde poſtulantē ſermonē eſſe explicata cōplete mira ſuauitate tradunt̉. ſuisexemplis eos ꝯfirmat ſolū vitā ꝯtinuas artā:ſꝫ miracula plura fortaſſe ad eoꝝ ꝯfirmationeꝫfaciēs: alias feciſſet: ſicut a ſil̓i pōt hr̄i de ſignis on̄dit corā duobꝰ diſcipulis a Ioh̓e tranſmiſſis ad xp̄m: vt interrogarēt es. Fonfortabat et eos doctrinā quā corā eis populiap̄dicabat: ſeruorē ex ꝯuerſione multorū qͣs addeū videbāt reduci.. ſe eis afſabilē r̄ddebatiuxta indigentiā infirmoꝝ nōdum valentiū duros ſumere cibos: illos a turba pꝰ p̄dicationē ſeq̄ſtrans: parabolas turbas latebāt ſecrete reſerans: ẜm qd̓ in illo ſtatu erant capaces.diſcretione vtebat̉ eis non artans eos in nouitiā ad arta ieiunia: qꝛ nouū vinū veteres vegetes fundūt: rationabilit̓ declarans: debentfilij nuptiaꝝ ieiunare qͣꝫdiu ſpōſus ē eis. Inſinuabat tn̄ ī poſteꝝ infallibilit̓ oꝑtebat eos ienare: multa defenſione portare veritatis. crebro repetebat eis ꝗd erat fiendū ab eisvt p̄dicās populis aut ꝑticularit̓ inſtruēs eos ſiue dulcit̉ rep̄hendēs: ꝟbo vel facto: aliꝗd indebitū cōmittebāt aut obmittebāt debitu. 8ab eis ſe ſeꝑabat ad momentū: ad eos redibatvt pn̄tia corroborati ordinati: ēt a leuibꝰ abſtinerēt: dei ſeruos graues maturos decet. viſitatione deſerti aut montis aſcenſu: non

ꝗdē ocioſꝰ: ſꝫ plurimū fructuoſus ipſos materialiter recreans: ne tedio frangerent ab incepto rigore modicum recedebat. ioº. aliqn̄ ſinebateos pati penuriā victꝰ aūt ēt forte veſtitus: dubiamortis ſuſtinere mare turbato. vt inciperentaſſueſcere penis aduerſitatibꝰ. ēt vt ſuā fragilitate recognoſcerēt: ac tertio vt recurrenduꝫad ipſū forent īpulſi. xiº frequētiſſimis orationibus recreabat: ſicut a ſil̓i die credo oratiōesſingularit̓ hn̄s: qꝛ pꝰ nouitiatū eoꝝ ē ſcriptum:ad hortū getheſemani locꝰ or̄onis erat inſtitutus: idē frequent̓ ꝯueniebat diſcipulis ſuis.12º ne vnqꝫ grauarent̉ ocio lectionibꝰ exercitabat illos interrogās dubia ꝓponēs atqꝫ obſcura dilucidans ceteris innumerabilibus regulis ſanctis. De diſciplina religioſorum in conuerſandocum alijs: in ambulando: in ſtando. in habitu: ingeſtu: in ſilentio. Ca. viijp̄s pͣs.diſciplina. all̓. . app̄hendite diſciplinā ne qn̄ iraſcat̉ dn̄sꝑeatis de via iuſta. App̄hendite ait .i. volūtarieſumite: qꝛ alit̓ eēt vtile. Diſciplina āt ē triplex.ſ. diſciplina dei: diſciplina plati: diſciplina ſui.Diſciplina dei eſt flagellū cuiuſcūqꝫ tribulatiōis iſta dꝫ app̄hendi patient̓ ſerēdo ſe emēdando: vt dicit ꝓuer. 3. Noli neglige̓ diſciplinā dn̄inec deficias: ab eo corriꝑis: quē enim diligitdn̄s: caſtigat. Infirmitates alia aduerſa debētpatientiſſime ferre plꝰ qͣꝫ ſeculares viri. Diſciplina p̄lati eſt qua corrigit ſubditū defectibꝰ verberando: iſta volūtarie dꝫ ſumi ēt ſi cōmiſiſſet defectū. Et de hac pōt intelligi illud p̄s ps17. Diſciplina tua .i. p̄lati eſt ei loco dei correxit me in fine ⁊c̄. Sic beatꝰ Bn̄dictꝰ dando diſciplinā monacho ſua leuitate diſcedendo ab eodiabolo: hanc emendatus ē. Diſciplina ſui eſtduplex: vna ē ꝟberū qua ſe ꝑcutit: iſta eſt vtiid repͥmendū tentationes carnales. Un̄ beatusFranciſcus tentatus de hoc dedit ſibi notabileꝫdiſciplinā ad vincendū tentationē: valet etiā adſatiſfaciendū peccatis ſuis alioꝝ: ſicut legit̉ſcō Dn̄ico tres diſciplinas ſibi dietī dabat adſatiſfaciendū peccatis ſuis eoꝝ erāt ī mūdo: in purgatorio. ad hoc ēt valet ad ꝯformādūſe xp̄o: de Iſa. 53. Diſciplina pacis noſtre ſuper ⁊c̄. qꝛ flagellatus fuit: alia eſt diſciplina cōpoſitionis exterioris: de hac in. §. ſequentꝭ.Quomodo religioſusdiuerſimode ſe dꝫ hr̄e ī diuerſis ſtatibꝰ diuerſis ꝑſonis ẜm Umbertū. In ſtatū p̄latiōis ſe dꝫhr̄e ſolicite. Ro. 12. Qui p̄eſt ī ſolicitudīe. In ſtatu ſubiectiōis ſubiectiue ad heb. 12. c. Subiacētep̄poſitꝭ vr̄is. In ſtatu ſanitatis laborioſe. In ſtatu īfirmitatis ꝯſolatorie .i. ſe deijce̓ aīo: thobie. 5. forti aīo ęſto. In ſtatu iuniori qͣſi igͦrantereccleſiaſtici. 32. Adoleſcēs loq̄re in cauſa tua: vix