Titulus.
ſarciri ⁊ lauare: ſicut cōiter ſeruat̉ ex cōſuetudīeDe forma inſtructionis nouitioꝝ. Hanc formaꝫ pulchre tradit dn̄sIo. do. cardinalis ordinis p̄dica. in li. de poſſeſſionibꝰ ex his q̄ xp̄s egit erga diſcipulos ſuos: cufuerūt cū eo v̓t nouitij. Et ponit. 12. regulas circahoc qualit̓ .ſ. recipiēdi ſūt nouitij ⁊ quo imbuēdion̄dit multimode. ¶ Primo enim recepit eos acura ſeculi ⁊ ſuoꝝ diuiſos: ſicut pꝫ math̓. 4. luc..4. Io. 2. optīe eis patefacta vite artitudine quātenebat: ſicut pꝫ ex illa voce ad andream veni ⁊vide. ¶ 2º. obtentu p̄mij celeſtis ad amorē regule inflāmauit ab alijs ſemotus ⁊ ī monte poſitusꝗete dicere cepit. Beati pauꝑes ſpū ⁊c̄. In ꝗbꝰocto beatitudinibꝰ oīs auſteritas religionis ꝯſiſtit: ſicut pꝫ ꝯſideranti: ibi enim pauꝑtas in pͥmaobediētia: hūilitas in ſecūda: oratio ⁊ planctꝰ ſui⁊ alioꝝ criminū in tertia: in quarta ſolētia obſequiorū circa infirmos hoſpites ⁊ ſanos ⁊ hiꝰ: inquinta ieiunioꝝ ⁊ famis ⁊ fitis ꝓpter deū grauitas: patiētia circa ſupportatione ſocioꝝ ⁊ inquietorū in ſexta: in ſeptima ꝟo tolerātia pugne victorioſe carnis ⁊ ſpiritus: ⁊ ī octaua acerbitates ꝑſecutionū: ꝗ ex p̄dicatione diuini verbi ſeꝗ debebat: oꝑoſius expͥmunt̉. 3º. regulā mirandaꝫoīs ꝑfectionis in gratiā tradidit eis ī illo ſermōevbi ſuo ore ꝓlato: in quo qui priꝰ latebāt: patefacti ſūt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſciētie dei: ibi cōſilia:ibi declarant̉ p̄cepta: ibi modus orādi: ⁊ regulaſe cuſtodiēdi a lupis ⁊c̄. que etiā nō puto ꝑ auguſtinū illū facūde poſtulantē ſermonē eſſe explicata cōplete mira ſuauitate tradunt̉. ¶ 4º ſuisexemplis eos ꝯfirmat nō ſolū vitā ꝯtinuas artā:ſꝫ miracula plura fortaſſe ad eoꝝ ꝯfirmationeꝫfaciēs: q̄ alias nō feciſſet: ſicut a ſil̓i pōt hr̄i de ſignis q̄ on̄dit corā duobꝰ diſcipulis a Ioh̓e tranſmiſſis ad xp̄m: vt interrogarēt eū tū ꝗ es. Fonfortabat et eos ꝑ doctrinā quā corā eis populiap̄dicabat: ⁊ ſeruorē ex ꝯuerſione multorū qͣs addeū videbāt reduci. ¶ 5º. ſe eis afſabilē r̄ddebatiuxta indigentiā infirmoꝝ nōdum valentiū duros ſumere cibos: illos a turba pꝰ p̄dicationē ſeq̄ſtrans: ⁊ parabolas qͣ turbas latebāt ſecrete reſerans: ẜm qd̓ in illo ſtatu erant capaces. ¶ 6º oīdiſcretione vtebat̉ cū eis non artans eos in nouitiā ad arta ieiunia: qꝛ nouū vinū veteres vegetes fundūt: rationabilit̓ declarans: ꝙ nō debentfilij nuptiaꝝ ieiunare qͣꝫdiu ſpōſus ē cū eis. Inſinuabat tn̄ ꝙ ī poſteꝝ infallibilit̓ oꝑtebat eos ienare: ⁊ multa ꝓ defenſione portare veritatis.7º crebro repetebat eis ꝗd erat fiendū ab eisvt p̄dicās populis aut ꝑticularit̓ inſtruēs eos ſiue dulcit̉ rep̄hendēs: cū ꝟbo vel facto: aliꝗd indebitū cōmittebāt aut obmittebāt debitu. 8ab eis ſe ſeꝑabat ad momentū: ⁊ ad eos redibatvt pn̄tia corroborati ⁊ ordinati: ēt a leuibꝰ abſtinerēt: q̄ dei ſeruos graues ⁊ maturos nō decet.9º viſitatione deſerti aut montis aſcenſu: non
ꝗdē ocioſꝰ: ſꝫ plurimū fructuoſus ipſos materialiter recreans: ne tedio frangerent ab incepto rigore ꝑ modicum recedebat. ioº. aliqn̄ ſinebateos pati penuriā victꝰ aūt ēt forte veſtitus: dubiamortis ſuſtinere mare turbato. tū vt inciperentaſſueſcere penis ⁊ aduerſitatibꝰ. tū ēt vt ſuā fragilitate recognoſcerēt: ac tertio vt recurrenduꝫad ipſū forent īpulſi. xiº frequētiſſimis orationibus recreabat: ſicut a ſil̓i oī die credo oratiōesſingularit̓ hn̄s: qꝛ pꝰ nouitiatū eoꝝ ē ſcriptum: ꝙad hortū getheſemani ꝗ locꝰ or̄onis erat inſtitutus: idē frequent̓ ꝯueniebat cū diſcipulis ſuis.12º ne vnqꝫ grauarent̉ ocio lectionibꝰ exercitabat illos interrogās ⁊ dubia ꝓponēs atqꝫ obſcura dilucidans cū ceteris innumerabilibus regulis ſanctis.¶ De diſciplina religioſorum in conuerſandocum alijs: in ambulando: in ſtando. in habitu: ingeſtu: in ſilentio. Ca. viijp̄s pͣs.diſciplina. all̓. . app̄hendite diſciplinā ne qn̄ iraſcat̉ dn̄s ⁊ꝑeatis de via iuſta. App̄hendite ait .i. volūtarieſumite: qꝛ nō alit̓ eēt vtile. Diſciplina āt ē triplex.ſ. diſciplina dei: diſciplina plati: ⁊ diſciplina ſui.Diſciplina dei eſt flagellū cuiuſcūqꝫ tribulatiōis⁊ iſta dꝫ app̄hendi patient̓ ſerēdo ⁊ ſe emēdando: vt dicit ꝓuer. 3. Noli neglige̓ diſciplinā dn̄inec deficias: cū ab eo corriꝑis: quē enim diligitdn̄s: caſtigat. Infirmitates ⁊ alia aduerſa debētpatientiſſime ferre plꝰ qͣꝫ ſeculares viri. Diſciplina p̄lati eſt qua corrigit ſubditū ꝓ defectibꝰ verberando: ⁊ iſta volūtarie dꝫ ſumi ēt ſi nō cōmiſiſſet defectū. Et de hac pōt intelligi illud p̄s ps17. Diſciplina tua .i. p̄lati ꝗ eſt ei loco dei correxit me in fine ⁊c̄. Sic beatꝰ Bn̄dictꝰ dando diſciplinā monacho ꝓ ſua leuitate diſcedendo ab eodiabolo: ꝑ hanc emendatus ē. Diſciplina ſui eſtduplex: vna ē ꝟberū qua ſe ꝑcutit: ⁊ iſta eſt vtiid repͥmendū tentationes carnales. Un̄ beatusFranciſcus tentatus de hoc dedit ſibi notabileꝫdiſciplinā ad vincendū tentationē: valet etiā adſatiſfaciendū ꝓ peccatis ſuis ⁊ alioꝝ: ſicut legit̉ d̓ſcō Dn̄ico ꝙ tres diſciplinas ſibi dietī dabat adſatiſfaciendū ꝓ peccatis ſuis eoꝝ ꝗ erāt ī mūdo:⁊ ꝗ in purgatorio. ad hoc ēt valet ad ꝯformādūſe xp̄o: de qͦ Iſa. 53. Diſciplina pacis noſtre ſupereū ⁊c̄. qꝛ flagellatus fuit: alia eſt diſciplina cōpoſitionis exterioris: ⁊ de hac in. §. ſequentꝭ.Quomodo religioſusdiuerſimode ſe dꝫ hr̄e ī diuerſis ſtatibꝰ cū diuerſis ꝑſonis ẜm Umbertū. In ſtatū p̄latiōis ſe dꝫhr̄e ſolicite. Ro. 12. Qui p̄eſt ī ſolicitudīe. In ſtatu ſubiectiōis ſubiectiue ad heb. 12. c. Subiacētep̄poſitꝭ vr̄is. In ſtatu ſanitatis laborioſe. In ſtatu īfirmitatis ꝯſolatorie .i. nō ſe deijce̓ aīo: thobie. 5. forti aīo ęſto. In ſtatu iuniori qͣſi igͦrantereccleſiaſtici. 32. Adoleſcēs loq̄re in cauſa tua: vix