Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
11v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

nis tēporibus ī quibꝰ corpora merita noſtradefecerūt: di. 34. fraternitatis. Sic ſeruant oēscuiuſcūqꝫ ꝓfeſſionis regularit̓ viuentes. Coguntenī multas inuenire medicinas multoꝝ experimenta morboꝝ: di. 50. vt ꝯſtitueret̉. b. tho. in qd̓libet. z. q. 5. ar. i... 2ᵉ. q. 189. ar. 5. ꝓbat plurima ar. licite laudabilit̓ pueros recipi poſſe: qd̓intelligendū eſt: niſi ꝯſtitutionem alicuius religionis ꝓhibeat̉: vt in pluribus reꝑitur vt in cartuſien̄. ordine ſancte brigide. Qd̓ aūt in cōſtitutione p̄dicatoꝝ cauetur: nullus recipiat̉ an̄.18. annū: illud intelligit̉ de cōuerſis in illo ordine: de clericis ꝓut fuit declaratū acta capituli generalis. Ingreſſus aliquā religionē qͣꝫdiuieſt nouitius in ꝓbatione poſitus redire pōt ad ſeculū libere infra tēpus nouiciatus ſeu annū: preterqͣꝫ in his caſibus. Primus eſt ſi ſcienter receperit habitū: qui dari ꝓfitentibus ꝯſueuit: inillo habitu triduo voluntariꝰ ꝑſeueret. Qd̓ habꝫlocū in illis religionibus vbi habitus nouitiorūeſt diſtinctus ab habitu ꝓfeſſoꝝ: qꝛ talē ſuc̄cepſionē intelligit̉ ꝓfeſſus tacite: obligat̉ religioni in genere illi ſpāliter: extra de regū. ꝯſtitutus li. vi. 2ꝰ. eſt ſi fecit ꝓfeſſionē infra annumexpreſſam: ſi hoc facit in ordinibus mendicantiū eſt obligatus religioni in genere: non illi quāꝓfeſſus eſt in ſpecie. Sꝫ in alijs ordinibꝰ eſt etiāin ſpecie illi obligatus quā ꝓfitet̉: extra de regu.c. ſolū li. vi. 3ꝰ. eſt ſi euidenter apparettalis voluerit vitā mutare: qd̓ tn̄ p̄ſumitur: niſi clara ꝓbatione vel competentibꝰ indicijs oſtēdatur: puta qꝛ forte donationē fecerat de ſuis ethiꝰ. 4ꝰ. eſt ſuſcipit habitū alicuius religiōis aīo ꝓbandi ſꝫ firmo ꝓpoſito remanēdi: tūchoc equipollet voto ſimplici ex vi ſtatuti eccleſiaſtici: extra de regu. ſtatuimus ẜm pe. de pal̓. etfran. de zab. obligat aūt religioni ſaltem in genere: de hoc etiam. s. li. ij. ti. penulti. Pro pleniorideclaratione duoꝝ caſuū vltimo poſitoꝝ exceptis a regula illa ſupradicta. Nota pͥmo tex. illiꝰ.c. vbi ſic ait gregꝰ. 9. Statuimus nouitios inbatione poſitos ante ſuſceptū religionis habitūqui dari ꝓfitentibꝰ cōſueuit: vel ꝓfeſſionem emiſſam ad priore ſtatū poſſe redire libere infra annum: niſi appareat tales abſolute voluerīt vitam mutare in religione ꝑpetuo dn̄o deſeruire quilibet renūciare valeat qd̓ ſe noſcit̉ introductum. Et poſt addit in regionibꝰ vbi eſtdiſtinctus patent̉ habitus nouitioꝝ ab habitufeſſorū in ꝓfeſſione veſtes eoꝝ .ſ. ſcapulare huiuſmodi debent benedici: vt ſic ſit diſtinctus habitus ꝓfeſſoꝝ ab habitu nouitioꝝ ſaltem hocqd̓ eſt benedictꝰ habitꝰ ꝓfeſſoꝝ aūt habitusnouitioꝝ: ꝓut fit in ordine p̄dicatorū. Et ex hisvidet̉ hoc debere ſeruari: nouicij: qn̄ recipittur ad habitū ordinis detur ſcapulare benedictū: ſed nouū vel ſaltē alias benedictū:feſſi aūt qn̄ de nouo ſibi faciūt ſcapularia: deberent a p̄latis ſuis ea facere benedicere: qꝛ ſcapu

lare benedictū eſt habitꝰ ꝓfeſſoꝝ: ſit tn̄ quotidiecontrariū ignorantiā abuſū. Sꝫ reuertamurad dubium principale: vtrū .ſ. libere poſſit rediread ſeculū infra annuꝫ qui intrauit aīo ꝓpoſitofirmo remanendi in religione poſſit contrahe̓matrimoniū: vel ſit voto aſtrictus ad religionē: ſi voto ſimplici vel ſolēni obliget̉ ad religionēIn. c. conſuluit eo. ti. dicit Innocē. 3ꝰ. in tex. inpͥncipio ſue receptionis debet recipiendꝰ publice ꝓteſtari an aīo ꝓbandi auſteritates religionisingrediat̉: vt ſit liber ad egrediēdū ſi ſibi placuerit exire: an aīo ꝑpetuo ibi remanendi vt in pͥmocaſu libere poterit egredi cōtrahere matrimoniū. In ſecūdo poſſit ſꝫ ad religionē ſit obligatus in genere: qͣꝫuis iſta vera ſint: tn̄ Io. an. īnouell̓. ſuꝑ dicto. c. refert Inno. 4ꝰ. hoſti. poſtglo. ibi dicere: hoc eſſe neceſſariū .ſ. facere talem ꝓteſtationē nec fieri cōſueuit: aſſignat Innocen. quadruplicē rationē. Prima qꝛ ẜm idoēs ꝓteſtarent egreſſu: ſic multi poſſent poſtea habere occaſionē exeundi ſine rubore defacto exirent al̓s forſitan remanſuri. qꝛ permitti debet in dubio de ſua cōſcīa teſtificari: necalit̓ ꝓbari poſſet de homi. c. ſignificaſti. In hacvita ſit ſibi iudex teſtis: caueat tn̄ ſibi in futuroiudicio. qꝛ p̄ſumit̉ ex rubore obmiſeritꝓteſtari. qꝛ timere potuit ne ꝓpter talēteſtationē ſibi ꝓbationis habitus non daret̉: hecibi. Si aūt p̄latuꝫ recipientē ad habitū aſſignetur ſibi annus approbationis infra quē libera ēreligio ad emittendū: ipſe liber ſit ad exeun: vt fit in ordine p̄dicatoꝝ ẜm cōſtitutiones: ſitn̄ hoc obſtante is qui recipit habitū: intēditꝑmanere tenet̉ ad religionē vt declarabit̉: ml̓to magis ſi nec p̄latus aliꝗd dicit: nec ipſe ꝓteſtationē facit: intendit eſſe liber ad exeūdū. Etmulto magis obligat̉ ad religionē ſi fecit votuꝫetiā occultū ꝑmanendi in religione. Quia tex.illiꝰ. c. ſtatuimus. dicit niſi euidenter appareat:abſolute voluerit vitā mutare ī religione ꝑpetuo deſeruire. glo. ibi ponit duos mōs hꝰ euidentie: videlꝫ qn̄ in ſua receptione dicit ſe velle ſeculū dimittere: vel qꝛ tūc recipit ſcient̓ veſtesdant̉ ꝓfitentibꝰ. Io. an. in nouel. ibi pꝰ glo. ponitalios mōs euidentie hꝰ: videlꝫ ſi nūc vult exire religione: vel ē egreſſꝰ cōfitet̉: tꝑe ingreſſus habebat firmū animū dimittendi ſeculū ẜmInno. ſi nil de hoc tūc dixit vel ſi in greſſu illud exp̄ſſit: vel ẜm hoſti. qꝛ ſe ſua exp̄ſſe monaſterio obtulit: vel qꝛ ꝓprijs oīno renuciauit: velcaſtitatē obīam ꝓmiſerit. Hec enī ſil̓ia ſūt ſigna euidētia ẜm: ꝗs dimittat ſeculū. Querit enī ibi Io. an̄. Quid de his legauit ꝗs vl̓ dimiſit monaſterio ī ingreſſu eiꝰ. Rn̄det ſi nilꝓteſtatꝰ eſt ē: qd̓ hoc pꝫ: voluit vitaꝫmutare. Sed ſi ꝓteſtatꝰ fuit ꝯditionalit̓ intrabat: oīa recuꝑabit: qꝛ p̄ſumit mortꝭ donaſſe:niſi aliud ī donatiōe fuerit dictū ẜm hoſti. Non