Titulus.
nis tēporibus ī quibꝰ ⁊ corpora ⁊ merita noſtradefecerūt: di. 34. fraternitatis. Sic ſeruant oēscuiuſcūqꝫ ꝓfeſſionis regularit̓ viuentes. Coguntenī multas inuenire medicinas multoꝝ experimenta morboꝝ: di. 50. vt ꝯſtitueret̉. b. tho. in qd̓libet. z. q. 5. ar. i. ⁊. 2ª. 2ᵉ. q. 189. ar. 5. ꝓbat ꝑ plurima ar. licite ⁊ laudabilit̓ pueros recipi poſſe: qd̓intelligendū eſt: niſi ꝑ ꝯſtitutionem alicuius religionis ꝓhibeat̉: vt in pluribus reꝑitur vt in cartuſien̄. ⁊ ordine ſancte brigide. Qd̓ aūt in cōſtitutione p̄dicatoꝝ cauetur: ꝙ nullus recipiat̉ an̄.18. annū: illud intelligit̉ de cōuerſis in illo ordine: nō de clericis ꝓut fuit declaratū ꝑ acta capituli generalis. Ingreſſus aliquā religionē qͣꝫdiuieſt nouitius in ꝓbatione poſitus redire pōt ad ſeculū libere infra tēpus nouiciatus ſeu annū: preterqͣꝫ in his caſibus. ¶ Primus eſt ſi ſcienter receperit habitū: qui dari ꝓfitentibus ꝯſueuit: ⁊ inillo habitu triduo voluntariꝰ ꝑſeueret. Qd̓ habꝫlocū in illis religionibus vbi habitus nouitiorūeſt diſtinctus ab habitu ꝓfeſſoꝝ: qꝛ ꝑ talē ſuc̄cepſionē intelligit̉ ꝓfeſſus tacite: ⁊ obligat̉ religioni in genere nō illi ſpāliter: extra de regū. ꝯſtitutus li. vi. ¶ 2ꝰ. eſt ſi fecit ꝓfeſſionē infra annumexpreſſam: ⁊ ſi hoc facit in ordinibus mendicantiū eſt obligatus religioni in genere: non illi quāꝓfeſſus eſt in ſpecie. Sꝫ in alijs ordinibꝰ eſt etiāin ſpecie illi obligatus quā ꝓfitet̉: extra de regu.c. nō ſolū li. vi. ¶ 3ꝰ. eſt ſi euidenter apparet ꝙtalis voluerit vitā mutare: qd̓ tn̄ nō p̄ſumitur: niſi clara ꝓbatione vel competentibꝰ indicijs oſtēdatur: puta qꝛ forte donationē fecerat de ſuis ethiꝰ. ¶ 4ꝰ. eſt cū ſuſcipit habitū alicuius religiōisnō aīo ꝓbandi ſꝫ cū firmo ꝓpoſito remanēdi: tūchoc equipollet voto ſimplici ex vi ſtatuti eccleſiaſtici: extra de regu. ſtatuimus ẜm pe. de pal̓. etfran. de zab. obligat aūt religioni ſaltem in genere: de hoc etiam. s. li. ij. ti. penulti. ¶ Pro pleniorideclaratione duoꝝ caſuū vltimo poſitoꝝ exceptis a regula illa ſupradicta. Nota pͥmo tex. illiꝰ.c. vbi ſic ait gregꝰ. 9. Statuimus nouitios in ꝓbatione poſitos ante ſuſceptū religionis habitūqui dari ꝓfitentibꝰ cōſueuit: vel ꝓfeſſionem emiſſam ad priore ſtatū poſſe redire libere infra annum: niſi appareat ꝙ tales abſolute voluerīt vitam mutare ⁊ in religione ꝑpetuo dn̄o deſeruirecū quilibet renūciare valeat qd̓ ꝓ ſe noſcit̉ introductum. Et poſt addit ꝙ in regionibꝰ vbi nō eſtdiſtinctus patent̉ habitus nouitioꝝ ab habitu ꝓfeſſorū in ꝓfeſſione veſtes eoꝝ .ſ. ſcapulare ⁊ huiuſmodi debent benedici: vt ſic ſit diſtinctus habitus ꝓfeſſoꝝ ab habitu nouitioꝝ ſaltem ꝑ hocqd̓ eſt benedictꝰ habitꝰ ꝓfeſſoꝝ nō aūt habitusnouitioꝝ: ꝓut fit in ordine p̄dicatorū. Et ex hisvidet̉ hoc debere ſeruari: ꝙ nouicij: qn̄ recipittur ad habitū ordinis nō detur ſcapulare benedictū: ſed nouū vel ſaltē nō alias benedictū: ꝓfeſſi aūt qn̄ de nouo ſibi faciūt ſcapularia: deberent a p̄latis ſuis ea facere benedicere: qꝛ ſcapu
lare benedictū eſt habitꝰ ꝓfeſſoꝝ: ſit tn̄ quotidiecontrariū ꝑ ignorantiā ⁊ abuſū. Sꝫ reuertamurad dubium principale: vtrū .ſ. libere poſſit rediread ſeculū infra annuꝫ qui intrauit aīo ⁊ ꝓpoſitofirmo remanendi in religione ⁊ poſſit contrahe̓matrimoniū: vel ſit voto aſtrictus ad religionē:⁊ ſi voto ſimplici vel ſolēni obliget̉ ad religionēIn. c. conſuluit eo. ti. dicit Innocē. 3ꝰ. in tex. ꝙ inpͥncipio ſue receptionis debet recipiendꝰ publice ꝓteſtari an aīo ꝓbandi auſteritates religionisingrediat̉: vt ſit liber ad egrediēdū ſi ſibi placuerit exire: an aīo ꝑpetuo ibi remanendi vt in pͥmocaſu libere poterit egredi ⁊ cōtrahere matrimoniū. In ſecūdo nō poſſit ſꝫ ad religionē ſit obligatus in genere: ⁊ qͣꝫuis iſta vera ſint: tn̄ Io. an. īnouell̓. ſuꝑ dicto. c. refert Inno. 4ꝰ. ⁊ hoſti. poſtglo. ibi dicere: hoc nō eſſe neceſſariū .ſ. facere talem ꝓteſtationē nec fieri cōſueuit: ⁊ aſſignat Innocen. quadruplicē rationē. ¶ Prima qꝛ ẜm idoēs ꝓteſtarent ꝓ egreſſu: ⁊ ſic multi poſſent poſtea habere occaſionē exeundi ſine rubore ⁊ defacto exirent al̓s forſitan remanſuri. 2ª qꝛ permitti debet in dubio de ſua cōſcīa teſtificari: necalit̓ ꝓbari poſſet de homi. c. ſignificaſti. In hac gͦvita ſit ſibi iudex ⁊ teſtis: caueat tn̄ ſibi in futuroiudicio. ¶ 3ª qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ ex rubore obmiſeritꝓteſtari. ¶ 4ª qꝛ timere potuit ne ꝓpter talē ꝓteſtationē ſibi ꝓbationis habitus non daret̉: hecibi. Si aūt ꝑ p̄latuꝫ recipientē ad habitū aſſignetur ſibi annus approbationis infra quē libera ēreligio ad emittendū: cū ⁊ ipſe liber ſit ad exeundū: vt fit in ordine p̄dicatoꝝ ẜm cōſtitutiones: ſitn̄ hoc nō obſtante is qui recipit habitū: intēditꝑmanere tenet̉ ad religionē vt declarabit̉: ⁊ ml̓to magis ſi nec p̄latus aliꝗd dicit: nec ipſe ꝓteſtationē facit: ꝙ intendit eſſe liber ad exeūdū. Etmulto magis obligat̉ ad religionē ſi fecit votuꝫetiā occultū ꝑmanendi in religione. Quia gͦ tex.illiꝰ. c. ſtatuimus. dicit niſi euidenter appareat: ꝙabſolute voluerit vitā mutare ⁊ ī religione ꝑpetuo deſeruire. glo. ibi ponit duos mōs hꝰ euidentie: videlꝫ qn̄ in ſua receptione dicit ſe velle ſeculū dimittere: vel qꝛ tūc recipit ſcient̓ veſtes q̄dant̉ ꝓfitentibꝰ. Io. an. in nouel. ibi pꝰ glo. ponitalios mōs euidentie hꝰ: videlꝫ ſi nūc cū vult exire religione: vel cū ē egreſſꝰ cōfitet̉: ꝙ tꝑe ingreſſus habebat firmū animū dimittendi ſeculū ẜmInno. ⁊ ſi nil de hoc tūc dixit vel ſi in greſſu illud exp̄ſſit: vel ẜm hoſti. qꝛ ſe ⁊ ſua exp̄ſſe monaſterio obtulit: vel qꝛ ꝓprijs oīno renuciauit: velcaſtitatē ⁊ obīam ꝓmiſerit. Hec enī ⁊ ſil̓ia ſūt ſigna euidētia ẜm eū: ꝙ ꝗs dimittat ſeculū. ¶ Querit enī ibi Io. an̄. Quid de his q̄ legauit ꝗs vl̓ dimiſit monaſterio ī ingreſſu eiꝰ. Rn̄det ꝙ ſi nilꝓteſtatꝰ eſt nō ē qō: qd̓ ꝑ hoc pꝫ: ꝙ voluit vitaꝫmutare. Sed ſi ꝓteſtatꝰ fuit ꝙ ꝯditionalit̓ intrabat: oīa recuꝑabit: qꝛ p̄ſumit cā mortꝭ donaſſe:niſi aliud ī donatiōe fuerit dictū ẜm hoſti. Non