XVI.

annū ad ſeculum libere redire: nec pōt inuitusteneri a recipientibus eū: qꝛ illud hꝫ locū: qn̄ nōapparet manifeſtis indicijs eū voluiſſe ſeculummutare: non enī pōt tūc inuitus detineri: ex quoprobari nō pōt de obligatione eius. Et vt dicitglo. Ber. ſi nō apparēt manifeſta indicia p̄ſumitur ab eccleſia: ꝙ aīo ꝓbādi intrauerit: ſi contrarium ꝓprie nō aſſerat: qꝛ nemo p̄ſumit̉ īmemorꝓprie ſalutis: vt dicit̉ .i. q. 7. ſancimus. ⁊ ſic coginō pōt intrare religionē. Sꝫ quantū ad deū ⁊ inforo ꝯſcīe ſi firmum ꝓpoſitū habuit ꝑmanendiobligat̉ ad religione in genere. Sꝫ ꝙ obligeturvoto ſolenni ad hoc durū videt̉ dicere: cū laq̄us magnus videat̉ animabꝰ inijci: qd̓ eccleſia nōfacit. 27. q. i. de viduis. vnde mihi magis placetopi. ſupradicta pe. de pal̓. ⁊ franci. de zab. videlꝫꝙ obligetur vi voti ſimplicis: qd̓ vtiqꝫ impeditſed nō dirimit matrimoniū contractū. Cōiter tn̄canoniſte vident̉ dicere: ꝙ illud habeat vim voti ſolennis: ꝙ ſi eſſet matrimoniū ꝯtractum ⁊ cōſumatum dirimeret. verū qꝛ hoc eſſet ex ſtatuto eccleſie: ſicut ⁊ de voto ꝯtinentie in ordinibꝰſacris: ideo papa poſſet cū talibus diſpenſare inꝯtrahendo: qd̓ aliquando facit aliqn̄ nō facit.Ingreſſi monaſteriuꝫ ſe ⁊ ſua dedicant deo:oīa enī eoꝝ bona intelliguntur monaſterio eſſecollata. C. de ep̄i. ⁊ cleri l. ingreſſi. ⁊. 19. q. 3. qꝛ ingredientibus. Sꝫ nota ẜm pe. de pal̓. in. 4. ꝙ qn̄iura loquunt̉ de ingreſſu religionis loquunt̉ deingreſſu ꝑ ꝓfeſſionem: tūc em̄ ꝑfecte fit religioſus ⁊ morit mūdo. Et tunc hꝫ locū ꝙ dictuꝫ eſtde bonis eoꝝ: ſi alit̓ de eis nō diſpoſuit. In nouiciatū tn̄ hꝫ plenariā libertatē diſponendi de eisnō aūt pꝰ ꝓfeſſionē etiā tacitam: vt notat glo. dicti. c. quia. in ꝗbuſdam aūt locis eſt ꝯſuetudo: ꝙex quo quis ingreſſus eſt religionē ꝓpinqui eiꝰbona īmobilia occupant: niſi quatenꝰ de illis dedit monaſterio: alicubi etiā idem fit circa mobilia ẜm cōſuetudinē regionis: ⁊ ẜm Ray. ſi dictaꝯſuetudo eſt approbata ⁊ obtenta ꝑ. 40. annosnā minori tꝑe nō currit ꝯtra eccleſiam p̄ſcriptioItē nota ꝙ viciū ingratitudinis ꝓpter qd̓ potuiſſet filiꝰ vel filia exhereditari a pr̄e vl̓ matre tollitur ꝑ ingreſſum religionis: ita ꝙ talis nō pōt exhereditari: vt. 19. q. 3. c. fi. cū glo. ⁊ in. c. ſi qua mulier cū glo. ibi plura habent de diſpoſitione bonorū ingredientiū religionē. Illi ꝗ ꝯſtruunt hoſpitalia mutant habitū ⁊ accipiunt certū ſignumſi hoc faciūt auctoritate ep̄i ⁊ ꝓmittunt obedientiam ⁊ caſte viuere cū vxore ⁊ ea mortua aliamnō ducere ⁊ ꝓpriū nō habere: eccleſiaſtice ſūt ꝑſone ⁊ quodāmodo religioſi dici pn̄t. Nec obſtat ꝙ vxorē talis hꝫ. Nā ⁊ intelligit̉ caſte viue̓di. z1. nicena. Itē nō obſtat ꝙ quaſi ꝓpriū habet:qꝛ illud pōt habere rōne adminiſtrationis. Nōtn̄ religioſus ꝓprie dici pōt: niſi ꝓmittat aliquamapprobatā regulam: extra de religꝭ. do. c. fi. Necpōt tali cōmitti adminiſtratio ſpūaliū ſi laicus ēSed ſi hec p̄dicta facerent ſine auctoritate ep̄i:

nec religioſi nec ꝑſone eccleſiaſtice dicende ſūt:di. 93. nulla. Status quarūdā mulieꝝ q̄ canonice appellant̉: nec ſūt ꝓfeſſe: ⁊ habēt ꝓpriū īmo ⁊matrimoniū ꝯtrahere pn̄t: ẜm Inno. ⁊ ber. ſatisreprobatur. 18. q. 2. ꝑnicioſā. nec ſūt cenſende religioſe niſi forte aliud on̄dant. Et debent ꝑ ordinarios viſitari auctoritate ꝓpria: vel ſi ſūt exemꝑte auctoritate pape: vt in cle. de ſta. mo. c. attendentes circa fi. Quedā alie que dicebant̉ beghine ⁊ beghari aſſumentes certū habitū: nulli promittentes obedientiā nec renūciantes proprijsnec regulā hn̄tes: licet religioſis ꝗbuſdā adhereant: q̄ etiam hn̄tes certos hereticos errores: ſuntexcōicate ipſe ⁊ religioſi qui fouent eas in illo beghinagio: de here. c. ad noſtrā in cle. nec ſub hisincludant̉ veſtite de pnīa beati dominici: nec ſorores de tertio ordīne beati franciſci: quia ꝟtraqꝫ regula approbata eſt.¶ De ꝓfeſſione expreſſa ⁊ ꝙ in ordine mendicautiū requirit̉ annus ꝓbationis ꝯtinuꝰ. La. 3.Eprofeſſiōe et primo de ꝓfeſſiōe exp̄ſſa que fit verbis admodū homagij: quibus aliꝗs ꝓmittit obedientiā vel ꝯuerſione moꝝ ẜm regulā approbatamEt fit talis ꝓfeſſio expreſſa in manu abbatis ſeualicuius p̄lati recipientis eū vel in manu eiꝰ quēp̄latus ad hoc mittit: extra de regu. c. ad apoſtolicam. Nota gͦ ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. q. 188. ar. 7. ꝙ ꝓfeſſio eſt ſolēne votū: qd̓ facit aliquē eē monachuꝫvel religioſū: qd̓ ꝗdem ſubdit̉ ordinationi eccleſie ꝓpter ſolennitate quā hꝫ annexā. Et qꝛ eccleſia reſpicit illud qd̓ in pluribꝰ eſt. Profeſſio an̄tp̄s pubertatis facta: quantūcunqꝫ aliꝗs habeatvſū rōnis plenū: vel ſit doli capax: nō hꝫ ſuū effectū: vt faciat ꝓfitentē eſſe religioſū: hoc ſtatutuꝫeccleſie habet̉. 21. q. i. c. i. vbi dicit̉. firma tunc eritꝓfeſſio virginitatis ex qͦ adulta iam etas eſſe ceperit: vbi glo. dicit nō intelligas cū ceperit attingere. 14. annū maſculus vel femina. 12. ſꝫ cū iameſt in fine. 14. vel. 12. Et qͣꝫuis Ray. dixerit: ꝙ inhoc malicia pōt ſupplere etate: ita ꝙ etiā pubesſi eēt doli capax poterat ꝓfiterī ⁊ tenebat ꝓfeſſioquā opi. etiā ꝟidet̉ ſequi pe. de pal̓. in. 4. arguēsa ſil̓i in matrimonio carnali: exͣ de deſpon. impu..c. puberes. hoc veꝝ fuit qn̄ currebat pͥor cōpilatio decretaliū: qꝛ hoc trahebat̉ ex v̓bis decretalis poſtulaſti exͣ de regū. Sꝫ nūc de illa decretaliꝑticula illaᵉ ſubtracta ē: vt dicit glo. ſūmaria. 20..q. i. Et hanc ſnīam Tho. firmat glo. ſuꝑ cle. eosde regū. Ubi dicit̉ ꝙ reꝗͥrit̉ etas ꝯſumata .ſ. 14.annoꝝ in viro: ⁊. 12. in muliere: nec ſufficit ꝙ prudentia vel malicia ſuppleat etateꝫ. ¶ Profeſſioexpreſſa in religionibꝰ mendicantiū recipi n̄ pōtante legitimū tp̄s ꝓbationis .ſ. nouiciatus: quodeſt tp̄s vniꝰ anni integri: qui annus nō poteſt incipere ante. 14. annum completum: vnde vir ante.15. annū ꝯpletū nō pōt ꝓfiteri valide. Nec oꝫ ꝙ