XVI.
.2. due ſūt. ⁊ extra de re. iu. c. lꝫ. Sꝫ monaſteriumtenet̉ ſatiſfacere de his q̄ cōtulit monaſterio. 19..q. 3. ſi qua mulier. Qd̓ ſi nihil ꝯtulit monaſterioqꝛ nihil habebat: inanis ē actio: quā excludit inopia d̓bitoris. 14. q. 6. ſi res. Si tn̄ poſt ingreſſūeius monaſteriuꝫ aliquid acquireret occaſioneeius: puta ꝑ ſucceſſionē hereditariā bonationemvel ex teſtamēto: teneret̉ monaſteriū quantū adillud: ar. in dicto. c. ſi qua mulier. Concor. Inno.⁊ tho. 2ª. 2ᵉ. q. vltima. Poterit etiā ẜm Ray.in monaſterio aliꝗd ſcribere: vel aliud honeſtūopus facere ad liberandū ſe: dūmodo ꝑ hoc nōnegligat diuinū officiū: di. 9i. c. clericus. ⁊ educētur expenſe: ne ſit oneroſus monaſterio: vt dicit.16. q. 6. c. de lapſis. Aliꝗ tn̄ dicūt nō deducēdasexpenſas: qd̓ ꝓbabilius: dūmodo non impediatobſeruātia. pe. d̓ pa. ī. 4. dicit ſimplicit̓: ꝙ talis n̄tenet̉ in religione operari: vt ſoluat debita. Iteꝫobligatus adaliꝗd faciendū vt ſcribendum velpingendū ẜm hoſti. nihilominꝰ ingredi pōt: ⁊ ꝑficiat qd̓ ꝓmiſit. Et ſi hoc nō pōt ſaltē ꝑ aliū niſimanus eiꝰ ſpāliter eſſet electa: qꝛ tūc nō pōt peraliū facere: niſi de lnīa eius cui ꝓmiſit: exͣ de of.dele. c. fi. pōt etiā ſatiſfacere ei cui ꝓmiſit: ſiue debonis q̄ contulit monaſterio ſiue oꝑando aliꝗdvt ei ſatiſfaciat vt dictū eſt. obligatus ex iuramēto ad regendū ciuitateꝫ ꝑ annū vel magiſter adlegendū vel capellanus ad ſeruiendū in capellaẜm Ray. nō obſtante iuramēto pn̄t ingredi religionē. Nō enī iuramentuꝫ violat: qui illud inmelius cōmutat: d̓ iureiur. c. ꝑuenit. 2. idē Inno.goſ. ⁊ hoſti. qui tn̄ addit. Cōſulo tn̄ prius īpleatꝓmiſit: extra de iureiur. debitores. hoc enimtius niſi ab illis quibꝰ iurauit poſſit licentiamobtinere.De obligāte ſe per votum ad ingreſſū religionis ẜm tho. 2ª. 2ᵉ. q. 186.ar. 2. hoc de ſe laudabile eſt: qꝛ idē opꝰ bonū factū ex voto: laudabiliꝰ eſt qͣꝫ factū ſine voto. Sednota ꝙ obligans ſe ad hoc aūt ē īpubes aut pubes. Et ſi impubes .i. minor. 14. annis cōpletis qͦad maſculū: vel. 12. qͦ ad ſeīas: ſi hꝫ vſū rōnis: qꝛpōt ſe ꝯbligare deo ꝑ votū ſicut ⁊ diabolo ꝑ peccatu: iō ſi pr̄ vel tutor nō irritat ſꝫ ratificat: tenet̉ad intrandū. Si vero irritat nō tenet̉ nec dꝫ intrare an̄ pubertatē. Ꝙ ſi intrauerit ſiue ex votofacto ſiue ſine voto inuitis parentibꝰ: pn̄t eū extrahere etiā ꝯͣ voluntatē ſuam de religione vſqꝫad vnū annū ⁊ vnā diē. 20. q. 2. puellā. Eſt āt aduertendū ẜm pe. de pal̓. ꝙ pr̄ vel tutor nō dꝫ cūviolētia ꝓpria auctoritate exͣhere: ſꝫ auctoritateeiꝰ ꝗ hꝫ ptātē ī monaſterio. Nec ēt mgr̄ filijfamilias hoc pōt: nec ꝗcūqꝫ aliꝰ cuſtos. lꝫ aūt pr̄ vl̓ tutor poſſit pupillū inuitū diſciplinare ēt clericū: n̄tn̄ pn̄t eū corrigere alijs iniuriā inferēdo: qd̓ fieret ſi habitū diſrūperēt: vel de monaſterio vi extraherēt: qd̓ iā erat ī eiꝰ poſſeſſiōe. hec pe. de pal̓.Si aūt ē adultus tenet̉ implere etiā ꝯͣdicēte pr̄e
⁊ p̄cipienti pr̄i in hoc non tenet̉ obedire. ii. q. 3. ſidn̄s. Et ſi vouit ſimplicit̓ ⁊ abſolute: tenet̉ qͣꝫ citius pōt ꝯmode intrare: al̓s ex mora peccat. Sivouit ꝯditionalit̓ .i. ſub certa ꝯditiōe ⁊ certo tꝑetūc adueniēte tꝑe ⁊ ꝯditione tenet̉ al̓s nō. Si atreligio illa eēt reprobata: vel illi nolūt eū reciꝑeſi obligatio fuit abſolutē ad religionē: lꝫ nō intēdiſſet niſi de iſta: ea refutante vel ꝑeūte obligatꝰeſt ad aliā: qꝛ obligatio nō fuit certe ſpēi ſꝫ generis: ſicut ꝗ ꝓmittit dare equū: lꝫ nō intēdat emēalienū ſꝫ dare ſuuꝫ: ſi oēs ſui ꝑeant: tenet̉ tn̄ darealiū. Si aūt nō intēdebat ſe obligare niſi ad iſtāreligionē p̄ciſe: videt̉ ꝗbuſdā ꝙ illa refutante liberatꝰ eſt qꝛ ꝑ eū nō ſtat: ⁊ ſibi īpoſſibile factumeſt qd̓ vouit: ⁊ ſil̓it̓ ſi ipſa totalit reprobet̉. Sediſtud nō videt̉: qꝛ ille qui vouet certā religionēqꝛ cū hoc nō ſtat vitā ſeculi: ꝑ ꝯſequēs videt̉ vouere dimittere ſeculū. Un̄ ſi illā religionē nō poteſt hr̄e: vel qꝛ ipſa nō vult: vel qꝛ ꝓhibiti ſuntreciꝑe ad ꝓfeſſionē: qꝛ tenet̉ nō redire ad ſeculūvidet̉ ꝑ ꝯſequēs ꝙ ī alia religione debeat remanere: pe. de pal̓. in. 4. Sꝫ tho. 2ª. 2ᵉ. q. vlti. tenetpriore. opinionē .ſ. ꝙ nō teneat̉ ad aliā. Et lꝫ pe.ſit tutior: tho. tn̄ rōnabilior. obligatꝰ aūt ex vinculo matrimonij ꝯſumati: quō poſſit intrare religionē: ⁊ quō nō: habes. sͣ. li. 3. eo. ti. i. ¶ Iteꝫ quivouit vel iurauit intrare religionē minore det̓minate: licite pōt intrare maiorē: qꝛ in maiori includit̉ minus. Et licite pōt ꝑ aliū ad hoc induci:niſi ſit aliquid ſpāle qd̓ īpediat: puta infirmitasvel ſpes maioris ꝓfectꝰ in mīori. Sꝫ ille ꝗ obligat̉ voto vel iuramēto ad ingreſſum maioris n̄pōt licite intrare: nec dꝫ induci ad minorem niſiex aliqͣ euidenti cā ⁊ cū diſpenſatione ſuꝑioris:tho. 2ª. 2ᵉ. q. vlti. Item ẜm tho. 2ª. 2ᵉ. q. fi. vouensintrare religionē ſi intendit ſe obligare nō ſoluad ingreſſū ſꝫ etiā ad ꝑpetuo remanendū: tenet̉ꝑpetuo remanere. Si āt intēdit ſe obligare ad igreſſū cā exꝑiendi ſꝫ cū libertate remanendi vnō remanēdi: manifeſtū eſt ꝙ nō tenet̉. Si aūt īvouendo nihil de hoc cogitauit: videt̉ obligariad ingreſſū ẜm formā iuris cōis: q̄ ē vt ingrediētibus det̉ annꝰ ꝓbationis: vn̄ nō tenet̉ ꝑpetuo remanere. Si tn̄ tali intētiōe intraret vt exiret ſtatim nō videt̉ ſatiſfactū voto: qꝛ in vouēdo hocnō intēdebat. Et iō tenet̉ vt ſaltē velit experiri:an ei expediat remanere. ¶ Pn̄t etiā parētes offerre filios īpuberes monaſterijs ad ſuſcipiendūhītū: ſꝫ cū ꝑueniūt ad ānos pubertatꝭ ē ī libertate eoꝝ ſi volūt remane̓ vel n̄. Nō .n. pn̄t cogi adhoc. 32. q. 5. virginitas. vn̄. 20. q. i. c. illud. dr̄ ꝙ cūſūt in. 15. āno: ꝗ eſt ānus ꝓbatiōis: debēt int̓rogari ſi volūt remane̓. Et ſi hoc elegerīt ꝑ ꝓfeſſionēexp̄ſſā vel tacitā ꝑ lapſū anni: tūc cogut remane̓nec poſſūt redire ad ſeculum: ⁊ ſic intelligunt̉. c.addidiſtis cū. c. duobus ſequentibus. ⁊. c. quemꝓgenitores. vt dicūt glo. qͣꝫuis aūt liceat tales recipere qd̓ etiā beatꝰ Benedictus fecit: tn̄ exꝑientia rerū magiſtra docet: qꝛ non expedit moder-