.XVL.

illud nō abſolute: ſed ſub hac ꝯditione ꝙ ſi obmitteret vel tranſgrederet̉ illud: nō incurre̓t cupam venialē ſꝫ penā aliquā determinatam: quāpenā ſi obmitteret incurreret penā venialē tm̄ ⁊nō mortalē: talis obmittendo vel tranſgrediendo illud qd̓ vouit: nō peccaret mortalit̓: ſed penā illam ſubijre deberet: ⁊ eā obmittendo peccaret venialit̓ tm̄ ⁊ nō mortaliter: qꝛ ſolū iſtā ꝓmiſit in voto ſuo: ⁊ ad iſtā ſolū ſe obligauit ⁊ ſic eſtin ꝓpoſito. Idem videt̉ dicendū de ꝯſtitutionibus aliaꝝ religionū que nō ſūt in p̄cepto.¶ De ingreſſu ad religionem tria poſſunt conſiderari. Capitulū ſecundum.ingreſſu ad religionem. Et pͥmo vtrum ſit habēda magna deliberatio circa huius. Rn̄det Tho. 22. q.vlti. ar. vlti. ꝙ diuturna deliberatio ⁊ multa conſilia requirunt̉ in magnis dubijs: vt dicit ph̓us ī.3º. ethicoꝝ. In his aūt que ſunt certa ⁊ determinata nō requirit̉ conſiliū. Circa autē ingreſſumreligionis tria poſſunt conſiderari. ¶ Primumeſt ipſe ingreſſus religionis ẜm ſe: ⁊ ſic eſt certuꝫꝙ eſt melius bonū. Et qui de hoc dubitat quantum in ſe eſt derogat xp̄o: qui hoc conſiliū deditSecūdo pōt conſiderari religionis ingreſſusꝑ cōparationē ad vires eius qui eſt ingreſſurus⁊ ſic nō eſt locus dubitationis: qꝛ illi qui ingrediunt̉ religionē nō confidūt de virtute ſua ſꝫ diuina ẜm illud Iſa. 40. Qui ſperant in dn̄o mutabunt fortitudinē ⁊c̄. Si tn̄ eſſet aliqd̓ ſpāle impedimentuꝫ: puta infirmitas corꝑalis vel oneradebitoꝝ vel aliquid hiꝰ: vbi requirit̉ deliberatio ⁊ conſiliū: cū his de quibus ſperat̉: ꝙ ꝓſint etnō impediant eccl̓.ꝫ. Cū viro religioſo tracta deſanctitate ⁊c̄. ⁊ eſt locutio ironica. in quibus nonē diuturna deliberatio habēda: iuxta illud hier.herenti in ſalo nauicule funem magis precideqͣꝫ ſolue. ¶ 3º pōt cōſiderari ingreſſus religionisquantū ad modū: ⁊ quā religionē quis ingredidebeat ⁊ in talibus pōt haberi ꝯſilium cū his ꝙnō impediūt. hec tho. Sed pene oēs q̄ ſua ſuntquerūt: nō que ieſu xp̄i ſuā religionem omnibusp̄ferētes: ⁊ plerūqꝫ qd̓ peius eſt alijs derogātes:nō attendentes ad quā vocet̉ a dn̄o q̄rentes ſuſcitare ſemen nō fratri xp̄o mortuo: ſed ſibi ꝯtralegē dei. 8. q. i. olim. Et vbi quis ex ignorantia vl̓errore intenderet illā ingredi in qua nō bene viuitur crudelitas eſſet non reddere eū cautū et aꝓpoſito ſuo reuocare: di. 83. §. i. Sed vbi īſtigatur ⁊ multū inclinat̉ ad vnā que ſit bona nō ſinemagna cā reuocandus eſt ab ea ⁊ ad aliā inducēdus: vt enī dicit̉. 20. q. 3. pn̄s. Qd̓ quis nō elegerit vel optat ꝓfecto nō diligit. Qd̓ aūt nō diligit facile ꝯtēnit. De inducendo ad religionis ingreſſū. Nota ẜm Tho. 2ª. 2ᵉ. q. vlti. ar. vlti. ꝙ in-

p̄mium merent̉. iuxta illud Iaco. 5. Qui cōuertifecerit peccatorē ab errore vie ſue liberabit animam eiꝰ a morte ⁊ operit multitudinē peccatoꝝAd hoc etiā facit qd̓ dicit̉ di. 45. c. tria ſūt. Poſſet tn̄ contingere triplex inordinatio circa hancinductionē. ¶ Prima eſt ſi violēter aliquis aliūad religionem cogeret: qd̓ ꝓhibet̉. 20. q. 3. pn̄s. ⁊hiero. dicit de ꝯſe. di. 5. ꝗcꝗd neceſſitate fit: citoſoluit̉ qd̓ voluntate ꝑſeuerat. ¶ Secundo ſi aliquis ſimoniace aliū ad religionē trahat: muneribus datis ꝓpt̓ hoc: qd̓ ꝓhibet̉ .i. q. 2. qͣꝫ pio. Nectn̄ ad hoc ꝑtinet ſi quis alicui pauperi neceſſariaminiſtret in ſeculo nutriens eū ad religione: velſine pacto aliqua munuſcula tribuat ad captandam familiaritatē. Tertio ſi mendacijs eū alliciat. Imminet enim ſic inducto periculū: ne cūſe deceptum inuenerit: retrocedat ⁊ ſic fiant nouiſſima illius peiora peioribus: tho. Sed etiamabſqꝫ hoc periculo nō licet ſic inducere: qꝛ vt dicit augꝰ. ad ſaluteꝫ ſempiternā nullus ducenduseſt opilante mendacio. 22. q. 2. pͥmum. ⁊ loquiturde officioſo mendacio: quod eſt veniale. ¶ Ingreſſus religiōis nō ſolū cōgruit ⁊ expedit exercitatis in obſeruātia p̄ceptorum: vt ad maioremꝑfectionem ꝑueniat: ſed ēt nō exercitatis ⁊ peccatoribꝰ ſecūdū tho. 2ª 2ᵉ. q. vlti. Naꝫ ⁊ dominꝰmatheuꝫ publicanū qui nō erat exercitatus ī p̄ceptoꝝ obſeruantia vocauit ad obſeruantiā cōſilioꝝ. facilius .n. qui fuerunt peccatores peccatavitant in religione vt pꝫ: qꝛ per ieiunia: vigilias:obedientiā: ⁊ alia opera religioſa tollunt̉ occaſiones peccatoꝝ gule luxurie ⁊ hiꝰ: tho. ad quodfacit quod habet. 33. q. 2. admonere. vbi ſtephanus papa conſulit cuidaꝫ vxoricide: ꝙ ingrediatur monaſteriū dicens: Relinq̄ hoc malū ſeculū: qd̓ te traxit ad tā īmaniſſimum peccati facinꝰingredere monaſteriū ⁊c̄. Ingreſſus religionisvel opera obedientie in ipſa vtrū ſint pretermittenda ꝓpter obſequia exhibenda parentibꝰ? Reſpon. tho. in qd̓libet: quodlibet. 3. q. 6. ar. 2. ⁊ dicit ꝙ aliter dicendū eſt de eo qui nōduꝫ intrauitreligioneꝫ: aliter de eo qui iaꝫ intrauit ⁊ ꝓfeſſuseſt. Naꝫ in ſecundo caſu cū per ꝓfeſſione ſit moͣtuus mundo: deobligat̉ a cura īpendenda parentibus: ſicut deobligat ꝑ corporaleꝫ morteꝫ: ⁊ iōnō peccat nec facit cōtra dei preceptum: ſi ī clauſtro remaneat preceptuꝫ prelati pretermiſſa cura parentum. Eſt eniꝫ factus īpotens ad reddendum debitū parentibꝰ abſqꝫ ꝓpria culpa. Debettamen inqͣꝫtū pōt ſalua ordinis obediētia ſatagere: vt ꝑ ſe vel ꝑ alios ſuis parentibꝰ ſubueniaturſi in neceſſitate fuerint. In operibꝰ vero ſp̄alibuſ⁊ or̄onibus tenetur eis ſeruire in religione. Siautem nondū intrauit: tunc diſtinguit: qꝛ aut videt ſe poſſe in ſeculo remanere abſqꝫ īminēti periculo peccati mortalis: aut videt ſe non poſſe ſine peccato mortali remanere: ⁊ in ſecundo caſutenet̉ magis ſaluti anime ſue prouidere qͣꝫ coporali neceſſitati parentuꝫ: nō oportet retardar̄ abb 4