Titulus.
pena taxata vel taxanda non recōpenſant̉ pena:vnde ipſa tranſgrediendo a graui peccato excuſari nō poſſūt: vt ſunt q̄ exiſtūt ꝯtra omnē obedientiā ⁊ extra omnē auctoritatē: ⁊ exemplificatde poſſeſſionibus nō habendis vel redditibusannualibus: ⁊ illa dicit eſſe mortalia. Illa auteꝫque ponunt̉ in ꝯſtitutionibus ordinatiue: ſūt q̄de ſe nō exiſtunt de genere bonoꝝ aut malorū:ſed de ornatu ⁊ decentia religionis: ſicut ſūt ieiunia eſus carniū negatus modus dicendi vel cantandi officiū ſilentiū inclinationes ⁊ hiꝰ taxantur pene in conſtitutionibꝰ: vel cōmittunt̉ taxande a prelatis: quas qui fecerit ⁊ a tranſgreſſioneceſſauerit: ſine culpa erit: puta ſi comedit carnesſine licentia ⁊ magna neceſſitate: ſi veniā petat ⁊ſi inducit̉ ꝙ doleat de culpa cōmiſſa: faciēdo penitentiā taxatā mundat̉ a culpa ⁊ ſatiſfacit: tranſgreſſionibus eoꝝ que ꝑtinent ad ornatū religionis. Et pōt nō eſſe culpa: ſi fiat nō ex rōnabili cāvel forte ex inaduertentia ⁊ obliuione cōtra hiꝰſtatuta: ⁊ ꝓpterea dicit̉ nō obligent nos ad culpā.ꝙ ſi nō diceret̉ etiā in dicto caſu obligarent adculpam. Et poteſt in ipſis tranſgreſſionibus eſſeculpa vel ſeuis ſi ex leuitate ⁊ fragilitate frangātur huiuſmodi ſtatuta: ⁊ ꝓpterea ponitur capl̓mde leui culpa: vel grauis ſi ex malicia fiat parua:vel grauior ſi ex grauiori malicia. Et proptereaponunt̉. c. de graui culpa. ⁊. c. de grauiori. Sil̓it̓capl̓m quotidianū dicit̉. c. de culpis: hec ille tho.etiā. 2ª. 2ᵉ. q. 186. dicit ꝙ in hiꝰ tranſgreſſionibuspōt eſſe culpa: vel venialis: ſi fiant ex negligētiavel etiā mortalis: ſi fiant ex vl̓ ꝯtēptū vel ex libidine .i. complacētia fruitionis: ſic ſumit̉. 25. diſ..§. alias ea. Si quis aūt non fecerit pnīas taxatas a conſtitutionibus vel taxandas a prelatis ꝓhiꝰ tranſgreſſionibus: obligat̉ tunc ad culpā. Etſi in hoc ꝑſeuerat: non paratus emendare ſe neepnīas ꝓ hiꝰ conſtitutionis vel p̄latorum ſubijredebitas: h̓ ſic agēdo ꝯtēnit ẜm do. Io. do. ¶ Utꝝfratres ordinis p̄dicatoꝝ tenent̉ facere ꝯtenta inregula ⁊ conſtitutionibus ipſius ordinis dato ꝙp̄latus ſuus nō mandet ſeu dicat ei ꝙ ſeruet.Et pͥmo videt̉ ꝙ nō: qꝛ nō tenet̉ ea ſeruare obligatione cōi ſibi ⁊ alijs xp̄i fidelibus: ꝗ nō ſūt obligati ad ſeruandū ipſa: nec etiā vt videt̉ obligatione ſpāli: quā fecit in ꝓfeſſione: qꝛ in ea nō ꝓmiſit ſeruare regulam ⁊ conſtitutiones ſeu ꝯtenta in eis ⁊ in ea: ſꝫ ꝓmiſit ſolūmodo obedire p̄lato ſuo ẜm regulā ⁊ ꝯſtitutiones: gͦ ſi p̄latus nonmandat ⁊ nō dicit ei ꝙ ſeruet ipſa: nō videtur ꝙteneatur ipſa ſeruare. Sed contra idem iudiciūeſt de fratribus p̄dicatoribus ⁊ alijs religioſis.Sed alij religioſi tenent̉ ſeruare regulas ⁊ ſtatuta ſue religionis: abſqꝫ hoc ꝙ prelatus eoꝝ dicatvel mandet eis ꝙ talia ſeruent: gͦ ⁊ fratres p̄dicatores. ¶ Reſpondeo ẜm Io. neapo. in quodlibꝫ14. q. 16. ꝙ fratres p̄dicatores tenentur ſeruareomnia ꝯtenta in regula ⁊ in ꝯſtitutionibꝰ ſui ordinis ꝓut ſunt in eis ⁊ in ea ꝯtenta hec p̄cepta vt
p̄cepta ſi ſtatuta ſimplicia: dato etiā ꝙ p̄latꝰ ſuusnō mandet: nec dicat ei ꝙ ſeruet ipſa: qd̓ pōt ꝓbari ad pn̄s multipliciter. ¶ Primo qꝛ quilibettenet̉ ſeruare ꝑtinentia ad ſtatū ſuū: ſicut p̄latusqd̓ ꝑtinet ad gradū p̄lationis: ⁊ ſacerdos ad gradum ordinis ſacerdotalis; Et ſimiliter quilibetreligioſus tenetur ſeruare regulā ⁊ ſtatuta ſue reigionis. ¶ Secundo ꝓbatur ꝑ rationē ꝙ quilibet exiſtens in aliquo gradu vel ſtatu eccleſie: tenetur facere impoſita exiſtentibus in tali graduvel ſtatu a ſuꝑiore potente ei imponere. Sꝫ papa tanqͣꝫ vicariꝰ xp̄i ⁊ ſupremus platus totiꝰ vniuerſalis eccleſie potuit imponere: ⁊ de facto impoſuit ſtatuendo: vel ſaltem approbando vl̓ cōfirmando exiſtentibus in omni ſtatu ⁊ gradu eccleſie omnia ſpectantia ad talem gradū ſeu ſtatum. Sed dicet̉ ad hanc rationē: ꝙ maior nō eſtvera de fratribus p̄dicatoribus: ⁊ ratio eſt: quiaẜm decretalem extra de regula. ⁊ tran. c. porrectum. habitus nō facit monachū ſed ꝓfeſſio regularis. Idem ergo iudiciuꝫ de ꝓfeſſione alicuiusreligionis ꝑ quā aliquis efficitur religioſus: ⁊ dereligione ipſa ſeu de ſtatu ipſius religionis. Sꝫfrater ordinis p̄dicatoꝝ ex ꝓfeſſione ſua teneturſolum obedire p̄lato ſuo ẜm regulam ⁊ ꝯſtitutiones: ⁊ nō tenetur ſeruare regulā ⁊ cōſtitutiones:quia quando ꝓfitet̉ ꝓmittit pͥmum ſcilicet obedire: ⁊ non ꝓmittit ſecundū ſcilicet ſeruare: ergo⁊c̄. Ex ſtatu ſue religionis obligatur ad primum⁊ nō ad ſecundum. Sꝫ hec reſponſio non valet:quia etiā p̄latus ꝑ electionem ⁊ confirmationē⁊ ꝯſecrationem fit p̄latus: factus p̄latus teneturſeruare ſpectantia ad ſtatum p̄lationis: que tamēſeruare non ꝓmiſit expreſſe: qn̄ factus eſt p̄latus. Et ſimiliter ſacerdos tenetur ſeruare ſpectātia ad gradum ordinis ſacerdotalis: que tamenſeruare nō ꝓmiſit expreſſe quando factus eſt ſacerdos. Et ſimiliter xp̄ianus tenetur ſeruare omnia ſtatuta xp̄ianorum: que tamen nō ꝓmiſit expreſſe in baptiſmo: quando factus eſt xp̄ianus.Sed eo ipſo ꝙ aliquis ſuſcipit baptiſma vel ſacerdotiuꝫ vel p̄lationem: ⁊ vult eſſe xp̄ianus vl̓ſacerdos vel p̄latus: ꝟult īplicite ⁊ ex conſequēti ⁊ ꝓmittit ſeruare omnia ſpectātia ad xp̄ianosſeu ſacerdotes vel p̄latos. Et ſimiliter dicenduꝫeſt in ꝓpoſito: ꝙ eo ipſo ꝙ aliquis ꝓfitetur ordinem fratrum predicatorū ⁊ ꝓmittit eſſe ⁊ eſt frater p̄dicator: ꝓmittit ex conſequenti ſeruare ſpectantia ad ipſum ordinem: licet in tali ꝓfeſſionehoc nō ꝓmittat expreſſe. Sed contra iſta poteſtargui: quia tranſgrediens votū peccat mortalit̓.Sꝫ ſi ex voto ꝓfeſſionis ſue frater tenet̉ ſeruarecontenta in regula ⁊ in ꝯſtitutionibus: tranſgrediendo quodcūqꝫ eorū tranſgrederetur votumergo ſemꝑ peccaret mortaliter obmittendo veltranſgrediendo quodcūqꝫ tale: quod eſt incōueniens. Ad quod dicendū eſt ꝙ vouens aliquidſimpliciter ſeu abſolute ⁊ tranſgrediens ſeu obmittens illud peccaret mortaliter. Sꝫ ſi voueret