.XVI.

occaſio ꝑſonis nō ſoluendi legata ſed detinendiiniuſte aliena. Rn̄det̉ ꝙ peccatū interius iam cōmiſſum non euadit talis: a quo repetunt̉: ⁊ vltrahoc multa alia addunt̉ in placitatione: vt odirixe mendacia periuria detractiones iniuſticie: ⁊vltra iſtud ſcandalū cōe laicoꝝ videntiū mendicātes litigare: qui alijs ꝯſilia p̄dicare nō ceſſantlaici aūt ſi in iudicio ſuo repetant: non ſcandalizant laicos inquantū litigantes ⁊ ſua repetentesquin etiaꝫ clericus petens debita bona eccleſieſue non peccet ſed debet hoc facere: vt notat archidia. 20. q. 2. ep̄us. ideo eſt quia eccleſia hoc eimandat: nec etiaꝫ tenet̉ ad ſtatum ꝑfectionis vtreligioſi. Mendicantibus aūt nō mandat ſꝫ potius interdicit ꝑ ꝯſtitutiones ſuas: ⁊ magis ⁊ pͥusdebet quis ꝓuidere ſaluti ſue ſeruando regulamſuā ⁊ conſtitutiones: qͣꝫ alioꝝ ꝓcurando ne retineant legata eoꝝ. hec Io. do. Conſiliū eſt ⁊ optimum tn̄ ſi etiam in iudicio exigerentur ⁊ qͣꝫ citiꝰvenderentur: nō videtur eſſe ꝯtra cōſtitutionesvel iura cōia. Pe. aūt de pal̓. in quadā epl̓a rn̄ſali ad magiſtrū ordinis fratrē hugonē ſuꝑ iſta materia poſſeſſionū ⁊ reddituū dicit magiſtrū ordinis ⁊ ꝓuincialem ex cā rationabili: puta ī caſuieceſſitatis: que legem nō habet: poſſe cū aliquibus conuentibus diſpenſare ſicut ex cauſa rōnabili diſpenſare valent in carnibus comedendisSed ſi quis bene aduertit caſus ſūt multū difſimiles. Naꝫ ꝑ conſtitutiones declaratur: ꝙ p̄latipoſſint de carnibus diſpenſare: nō ſic de poſſeſſionibus: īmo expreſſe ꝓhibetur eis diſpenſatio⁊ ideo tutior ⁊ rōnabilior videtur opi. Io. do. ſupra poſita. ¶ Nota ꝙ de āniuerſarijs ꝑpetuis ſicdicit: idem pe. in dicta epl̓a. Mihi videtur ꝙ ſicut nō eſt ꝯtra ordinem īmo de ordine reciperequotidianas elemo ynas: ita etiam anniuerſariappetua: nec hoc eſt habere redditus in recipiendo gratis: ⁊ in petendo extra iudiciū: nec in hoceſt neceſſaria diſpenſatio ſicut nec in qͦtidie mendicādo. Sed repetere ea ī iudicio tanqͣꝫ redditꝰſibi debitos. non licet abſqꝫ diſpenſatione. Quediſpenſatio fieri non debet nec illud diſſimulariniſi ex cauſa neceſſitatis: puta in locis vbi ita refriguit charitas ꝙ fratres ſeminantes ſpūalia nōpoſſunt alit̓ metere tꝑalia. hec pe. Et idem videt̉dicenduꝫ immo ⁊ fortius de certis elemoſynisannualibus quas reges ⁊ p̓ncipes aliqn̄ ordinātdari fratribus d̓ gabellis ⁊ alijs introitibus. Nātalia ſunt pure elemoſyne. Nam ipſe concedenſad placitum pōt reuocare talem ordinē: cū ſponte det ⁊ nō ex aliqua obligatione ad illos: nō obſtante ꝙ illi qui ſūt ſuꝑ dictis gabellis teneanturex debito dare fratribꝰ ratiōe ordinatiōis dn̄mIdem dicit ipſe pe. de cenſibus annuis ac etiamde redditibus fratrū ad vitam: qꝛ .ſ. nō licet exigere ea abſqꝫ diſpenſatione: que fieri non debetniſi ꝓpter neceſſitatem: ſed oblata lꝫ recipere legata ꝑpetua ad cultum diuinū: non exprimit delegatis ꝑpetuis factis ꝓ pietantijs aut indumen-

tis ꝙ poſſint ea recipere. Timeo etiā ne illud pͥuilegium parū valeat ad ꝓpoſitum: qꝛ ibi nō exprimitur ꝯtraria ꝯſtitutione vel cōſuetudine nōobſtante. hec ipſe. ¶ Nota. i0. ꝙ cū aliqui doctiviri aliter ſentiant: ideo ſimplices fratres .i. illitterati qui in dicto ordine degunt: in conuentibꝰpoſſeſſionatis: alias religioſe viuentes: cū videant peritos ⁊ bonos ſic viuere: ſatis vident̉ excuſari. Similiter qui ex obedientia ordinis aſſignantur in hiꝰ cōuentibus ratione ſtudij vel predicationis ⁊ ſine ſcandalo nō poſſent ſe ſubtrahere: etiā vident̉ poſſe excuſari manendo in cōuentibus poſſeſſionatis non diſpenſatis ſuꝑ hiꝰ.Similit̓ ⁊ alij docti qui manent in hiꝰ conuentibus: ⁊ quantum in eis eſt ſunt parati ꝙ poſſeſſiones vel redditus huiuſmodi alienent: ⁊ operamdant: ſed alij nō conſentiūt: cuꝫ alienatio habeatfieri ꝑ maiore partē capituli conſentientē: excuſari vident̉. Et multo magis ſi prelatus ſuperiorhoc ꝓhibet .ſ. fieri alienationē. Satis vtile ⁊ rationabile eſſet: ꝙ ex quo in multis regionibꝰ deelemoſynis viuere nō poſſunt fratres: etiā religioſe ſe habentes. tum ꝓpter grauamina laicorūmultiplicata ex guerris. tum ꝓpter diminutionēcharitatis refrigeſcentis in eis. tum ꝓpter multiplicationem pauperū queſtuantiuꝫ: ꝓcurareturdiſpenſatio a papa ꝑ p̄latos ordinis: ⁊ papa ſatisrationabiliter diſpenſaret: ⁊ p̄cipue in locis vbiper experientiam videtur ꝙ elemoſyne non ſuſficiunt.Quantum auteꝫ ad coſtitutione fratruꝫ p̄dicatorū. Si frater aliquamtranſgredit̉ ordinationem ꝓhibitam ſub p̄ceptoin virtute ſpūs ſancti: vel ſub pena excōicatiōisvel carceris: clarū eſt ꝙ mortaliter peccat. Nonaūt aliter trāſgrediendo ſine contēptū ꝓpter idquod dicit̉ in ꝓlogo. Conſtitutiones noſtre nonobligent nos ad culpam vel ad penaꝫ niſi ꝓpterp̄ceptum vel contemptū. Sed ꝓ horum declaratione nota ẜm Io. do. ꝙ in cōſtitutionibus aliqua ſupponunt vt ꝑ ſe nō vt forma: habitus ⁊ color ⁊ obſeruatio caſtitatis ⁊ hiꝰ: ⁊ trāſgreſſio horum eſſet mortale: quia contra votū ⁊ ordinationem eccleſie. Alia ponunt̉ in conſtitutione ⁊ ſubtriplici dr̄ia: quia quedā memoratiue quedamſimpliciter negatiue. quedam ordinatiue ⁊ ornatiue: prima ſunt vt ieiunia ab eccleſia inſtituta ⁊alia hiꝰ: ⁊ iſta talia tranſgrediendo facta pnīa cōſtitutionuꝫ vel prelati vel nō facta adhuc culparemanet: niſi ꝑ confeſſionem deleat̉ ⁊ contritionem. Dat̉ ⁊ nihilominus pnīa ẜm ꝯſtitutiones:nō qꝛ egit contra eccleſiā ſed etiā qꝛ fecit contraꝯſtitutiones ⁊ ſic multa ſunt in ꝯſtitutionibꝰ quetranſgreſſores nō ſolū ad penā ꝯſtitutionis obligant: ſed etiā ad culpam vel mortalē: vt ꝑcutiendo fratrem vel ꝯtumelioſa verba dicendo ⁊hiꝰ: vel venialem vt dicendo verba ocioſa. Illav̓o q̄ ponūt̉ ſimplicit̓ ⁊ negatiue nulla adhibita