Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
6v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

approbata a papa: qꝛ in approbando pōt ſibilegem īponere: a qua liceat recedere ſicut necteſtator in teſtando. ff. de le. l. ſi quando. Noͣde vitandis occaſionibꝰ quibus cauſat̉ auget̉amor carnalis ad mulieres mulieꝝ ad viros ẜꝫvmber. in expoſitione regule. Prima occaſioeſt acceſſus ad eas ſine cauſa vrgente modeſtia. Femine ſunt multum curioſe ad videndū viros et bonos: geneſis penult. Filie diſcurrerūtmurū .ſ. ad videndū ioſeph. Sicut ex ꝟiſu mulieris inardeſcit ꝯcupiſcētia viri: ita ex viſu viri īardeſcit cōcupīa mulieris: exemplū de ſancto berquātū ad hoſpitam ſuam ⁊c̄. Et ideo ſancti viri precipue qui ſunt aſpectu gratioſi pulchri caueant ſibi apparere inter mulieres vel accederead eas. Secunda occaſio eſt frequentatio cuꝫeis. Solent .n. ex hiꝰ frequentia corda eorū inflāmare in viros: exemplū gen. 39. de dn̄a que iniecit oculos in ioſeph: ideo cauēdū eſt ab hiꝰ frequētatione. Unde ꝓpter hiꝰ vitandum monaſteria duplicia .ſ. viroꝝ mulieꝝ ſimul habitantiuꝫinſtituta a beato baſilio mandantur ſeꝑarariamplius fieri. 18. q. 2. diffinimus. Tertia eſt ſamiliaritas que cauſat̉ ex multa priuata locutione. Familiaritas .n. ī om̄i re prebet audaciā. audacius eniꝫ petitur aliꝗd a familiari qͣꝫ ab extraneo.Sic mulier audacius ꝓrumpit in tentationemin familiarem: vnde. 18. q. 2. peruenit. Prohibent̉monachi facere ſibi ꝯmatres ad tollenduꝫ famiiaritatem hiꝰ. Et nota preceptorie hoc prohibet greg in dicto. c. Dicit tn̄ glo. ſi mōachi habent eccl̓ias curatas non ꝓhibent̉ baptizare ſedleuare de ſacro fonte: qꝛ ibi maior ſamiliaritasꝯtrahit̉. Qd̓ extēdit̉ ad oēs religioſos ꝗa vbi eadem ibi idem ius: hinc hiero. Oēs puellasvel virgines xp̄i aut equaliter ignora aut equaliter dilige. vn̄. 18. q. 2. in decima. dr̄. Ea circa mōachos cautela ſeruet̉: vt r̄moti a familiaritate monialiū nec vſqꝫ ad veſtibulū habeant accedendifamiliare permiſſū. Sed nec abbatē vel quip̄ficit̉ extra que preeſt virginibꝰ xp̄i loqui aliꝗd: qd̓ ad inſtitutionē eaꝝ pertinet: licebit: necſola que preeſt frequēter loꝗ eos oportet: ſꝫ ſubteſtimonio duaꝝ vel triū ſoroꝝ ita vt rara ſit acceſſio. Quarta ē on̄ſio affectiōis munuſculadulces lr̄as: affectꝰ mulieris erga bonos viroslꝫ ſanctꝰ facili degenerat ī carnalē: qꝛ fragilis ēnature: boni viri ſi ex aliqua vrgente hn̄toſtendere familiaritatem: caueant ſibi a verbisblandis actibus: ex quibus poſſet augeri aſſectus earum circa ſe: vnde hiero. Crebra munuſcula ſudariola dulces litteras ſanctus amorhꝫ. Et loquit̉ non de litteris honeſtis informatorijs ad bonum: ſed ſolum ex affectione ſenſuali cum verbis blandis ſcriptis vt patet in ſequētibus. Quinta eſt decor compoſitio corporis. exemplū de ioſeph. gene. 39. Et ideo boni religioſi deturpant corpus ſuum per mortificationem. ſi ſentiunt ſe diligi a mulieribus fugiāt

eas: aſpere dure loquuntur ad eas. Et ſi exturbentur non curant de reconciliatione earum.melius eſt enim eas eſſe turbatas contra eos qͣꝫcarnaliter affici. vnde aug. Sermo breuis aſper rigidus eſt cum huiuſmodi habendus. Sexta occaſio eſt aſpectus earuꝫ. Impudicus oculait aug. impudici cordis eſt nuncius. 32. q. 5. nec ſolo. exemplū dauid in videndo berſabee: domīereſpicientis in ioſeph. Et ideo vt dicit̉. 6. q. i. c. exmerito. officium ſinguloruꝫ ſit oculos habere caſtos. Uitandum eſt ergo qͣꝫtum poſſibile eſt conſortium mulierum. Primo propter periculū.auguſt. Quanti quales epiſcopi clerici ſimullaici poſt magnalia ſigna mirabilia naufragati noſcuntur: cum volunt in naui fragili nauigarehoc eſt in carne fragili ſe exponere cōſortio mulierum periculoſo. Secundo ꝓpter infamiaꝫque inde ſequitur que cauenda eſt: ar. ii. q. 3. nonſunt audiendi. Tertio propter notam exēpli.Cum enim perfecti viri ſecuri inherent familiaritatibus predietis: dant occaſionem minoribuſidem faciendi: qui cum ſint infirmi: de facili corruunt in iſtis. Et declarat aug. in libro de ſingularitate clericoꝝ: nec ꝓpter vtilitatem clericorūtemporalem que ex hoc euenit: eſt habenda cuꝫfeminis nimia familiaritas: nec propter charitatēad ſalutem earum: nec propter quedaꝫ exemplaxp̄i ſanctoꝝ. ſi xp̄m ſequebant mulieres: mīſtrabāt ei: apl̓i helias paſci ſūt a vidua:ſe debēt hoīes fragiles tātis viris equare: vt credant hoc ita pure agere ſic̄ illi: tn̄ multū moderata maxīe modeſta fuit illa familiaritas excauſa magna facta.ꝓtate religioſoꝝ ſeruanMe PauPEr qa ſiue ꝓprietate ī particulari hn̄da: qͣliter circa ꝗs offēdat. vn̄ aug.ī regl̓a dic̄. dicatis aliꝗd ꝓpriū: ſꝫ ſint nobisoīa cōia. 12. q. i. c. dicatis. Et vrbanꝰ papa inꝗt.Quicūqꝫ veſtꝝ vitā cōem ſuſceptā hꝫ: vouit ſenil ꝓprium habere: videat ne pollicitationeꝫ ſuam irritam faciat: ſed fideliter cuſtodiat ne dānationē ſꝫ p̄miū ſibi acquirat. 12. q. i. ſcimus. extrade ſta. mo. c. ad monaſteriū. dicitur. Prohibemus diſtricte in virtute obedientie ſub obteſtatione diuini iudicij ne quis monachorum ꝓpriuꝫ aliquo poſſideat. Et in. c. mōachi. eo. ti. dr̄hoc de vniuerſis religioſis p̄cipimꝰ obſeruari .ſ. habeant peculiū ſeu ꝓprium. Ubi nota primo ẜm Io. an. in nouellis ſuper dicto. c. cum admonaſterium. ꝓprium dicit̉ ꝗcquid celat̉ abbati ſeu alij ſuo p̄lato: vel tenetur contra volūtateꝫ p̄lati. Si āt abbas quedaꝫ mōacho ꝯcedit: vteis poſſit vti ad libitū: non videt̉ dici ꝓprietas:quādo de quātitate qualitate nil celat abbati:nec ſine ipſiꝰ ſcientia aliquid recipit vel expēdit:paratus totū reddere dimittere ad iuſſum abbatis. Et dicitur ꝓprium ẜm archidi. quaſi porro pͥuatum ſeparatum a cōmunitate. Et ẜꝫ hoſti.īportat ꝓpriū dominiū rei iuſtis modis acꝗſitū.