.XVI.

.ſ. ꝙ pōt cogi: ēt nō hn̄s ſufficientem ſcientiam ⁊dꝫ obedire: hec pe. Idē videt̉ ſentire guil. dic̄ .n.ꝙ obedientia eſt neceſſaria in his ſine quibꝰ religionis ꝓfeſſio nō poſſet ſeruari: vt facere officiacōia ⁊ mutua obſequia: idē pe. de tar. in ſcripto.Quod intelligo dūmō ſciat ſaltē cōia peccata ⁊de alijs dubitare: vt habeat recurſuꝫ ad peritos:nec īmineat ei ꝓbabiliter periculū aīe ſue: vel ſiſubditi quibus preficeret̉: eſſēt obſtinati nec poſſet eos corrigere: ar. 2. q. i. §. qn̄ ꝟo cū. c. ſequenti.Ꝙ aūt quis cogi poſſit ad p̄laturā ꝑ preceptū⁊ al̓ios modos patet exemplū in aug. qui fuit coactus ad ep̄atū. Uis inquit ipſa mihi facta eſt. di4d. an̄ omnia. ⁊. 23. q. 4. diſplicet. vbi augꝰ. Multi vt epiſcopatum ſuſcipiant tenent̉ inuiti: ꝓducūtur includuntur patiunt̉ mala: que nolunt doneceis aſſit voluntas ſuſcipiendi boni operis. ⁊. 8. q..i. ſcripturis. dicit gre. ꝙ is qui valet oues dn̄i paſcere ⁊ renuit. conuincitur dominū nō amare. hoctn̄ ſcias ꝙ niſi aſſentiat quātūcūqꝫ aliquis electꝰſit ⁊ confirmatus: ⁊ ſibi p̄ceptum factum de acceptatione: nunqͣꝫ eſt prelatus nec epiſcopus nec abbas nec prior nec curatus nec aliquod ius ei acquirit̉: ⁊ dicit idem pe. di. 25. in. 4. ar. 8. q. i. in ſcripturis ī glo. Conſueuerūt aūt p̄lati quādo indunt ad aliꝗd p̄ceptorie ſubditos obligare:pctm̄ mortale ꝯͣriū faciēdo: vti tali mō loquēdi: p̄cipio tibi ī v̓tute obediētie vl̓ ī ꝟtute ſp̄us ſanctivel ſub pena excōmunicatiōis vel alterius cenſuin epl̓a ad iouinianū. 14. q. i. c. qd̓ debet̉. §. ꝗſꝗs.Qd̓ p̄cipit̉ imperat̉ quod imperatur neceſſe ē fieri. Alie ordinatiōes p̄latorum vel ſunt exhortatorie tantum ⁊ ſic tranſgredientes non peccant:Un̄ gratianus di. 4. c. deniqꝫ ſacerdotes. §. hec⁊ ſi. Decretū de neceſſitate facit glo. i. preceptumvel ſtatutū: exhortatio liberā voluntatē excitatUel ſunt mandata ⁊ ſic peccat venialiter n̄ ſeruādo. dicit .n. archi. poſt hugo. 14. q. i. ꝗſꝗs. Mādatum eſt mediū inter p̄ceptuꝫ ⁊ cōſiliuꝫ: qꝛ ē īfrap̄ceptū ⁊ ſupra cōſiliū. Sępe tn̄ in iure ponit̉ mādatū ꝓ p̄cepto ⁊ e conuerio.De caſtitate quomodo quis cōtra eā agat. vbi noͣ ꝙ dicit aug. de fide chriſtiana ⁊ in regula. ⁊ habetur. 32. q. 5. nec ſolo tactu. Non ſolum autē affectu ⁊ tactu ſed aſpectu quoqꝫ appetitur ⁊ appetit ꝯcupiſcentia feminaꝝ ⁊ īfra. Si etiā tacente lingua aſpectu mutuoſe inuicem corda nunciāt impudica: ⁊ ẜm cōcupiſcentiā carnis alterutro delectant̉ ardore: ēt intactis ab īmūda violatiōe corporibꝰ fugit caſtitasipſa de moribꝰ. hec ibi. ¶ Primo igit̉ ſciendū ꝙnō ſolū ꝯmixtio venerea: ſed ēt aſpectꝰ tactꝰ locutio miſſio lr̄arum muneꝝ cōuerſatio acceſſus aſfectus ad mulieres vel viros cū fuerit ex libidīe⁊ amore carnali luxurie oīa ſunt mortalia: ⁊ qd̓libet eoꝝ de ꝑ ſe diuerſis temporibus fiant: ⁊ dicitur ſacrilegiū. Et cōiter prelati in religione eorū

ſolent ſibi reſeruare abſolutionē ab iſto caſu: ⁊ aliis que ſunt contra tria vota principalia: quod videt intelligendum cum ꝓceditur ad aliqueꝫ actum exteriorem: non cum preciſe corde cōmittūtur: niſi aliter ipſi prelati declararent. ¶ Secūdonota ẜm vmbertū in expoſitione regule ꝙ cogitatio de muliere in ſe non eſt peccatum: delectatio autem in hiꝰ cogitatione poteſt eſſe mortale:⁊ veniale ẜm diuerſas circunſtantias. Appetitꝰvero mulieris ſemper eſt mortale: quod ītelligode appetitu rationali .i. ẜm determinationē rōnis⁊ libidinoſo ⁊ actiue ⁊ paſſiue .i. amar e ꝟel amari carnaliter: vir mulierem vel a muliere vel ecōuerſo ⁊ multo magis gloriari de hoc vel facerealiquid ꝓpter hoc vt ametur. hoc auteꝫ patet exverbis ipſius aug. in regula dicentis: appetere .ſfeminas vel ab eis appeti velle criminoſum eſt.crimen autem hic importat mortale ẜm vmbertum ꝓut ſumit̉ a gratiano: di. 25. §. alias ea. Uideant gͦ qui hn̄t deuotas in mōaſterijs: ⁊ mutuo delectāt̉ carnis ardore: ꝓpter qd̓ eas ſi fepe poſſūtviſitant: quot mortalia cōmittant: ēt ſi nō adderēt alias turpitudines v̓boꝝ ⁊ actuū. Attendāt ⁊p̄lati eoꝝ qui tales permittūt accedere ad monaſteria eſſe participes dānatiōis eoꝝ. 2. q. i. notuꝫ. ⁊23. q. 3. ꝑ totū. ¶ No. 3º. ẜm vmbertū ꝙ tria ſūt genera feminaꝝ: que tentant̉ facilius de bonis viris qͣꝫ alie. ¶ Primū eſt cōtinentes maxīe iuuenes. cum .n. tentatio carnis fit cōtinue in earuꝫ nare eccleſiaſtice vel ſub pena carceris. Un̄ Piero. gyꝭ tura: faciliꝰ tētāt̉ iſte qͣꝫ ꝯiugate vl̓ alie feīe maleagētes cū alijs. Et iō apl̓us reddit cautum timotheum contra iſtas .i. thi. 5. ¶ Secūdū genꝰ eſt femine ille q̄ īter ꝯtinentes viuūt ſub ſpecie vl̓ habitu ſanctitatis: ⁊ ideo cū nō audeāt hr̄e familiaritatē cū mūdanis ꝓpter votū ſanctitatis: facilieffundūt ſuas tētatiōes ⁊ ī viros fanctos: cū ꝗbꝰfrequētius ꝯuerſant̉: vnde aug. Nō ideo minuscauendū eſt: qꝛ ſunt bone indolis ⁊ pie conuerſationis: cū ſub affectu pietatis ſe ſupponat viſcuslibidinis. ¶ Tertiū genus eſt ſemīe īter ꝯtinētesſpem ſanctitatis hn̄tes: q̄ ſūt vilis ꝯditionis: q̄ facilius cadunt qͣꝫ nobiles vel magne auctoritatismatrone: q̄ ꝓpter honorē ſuū hoc attētare dedignarent̉: ⁊ iō ab his cauendū. vn̄ hiero. Femināquam videris bn̄ ꝯuerſantem mente diligę .ſ. ẜꝫdeū n̄ corꝑali ꝯuerſatiōe: di. 32. hoſpitiolū. Et noͣqd̓ dr̄ exͣ de ſta. mo. c. cum ad monaſterium. circafi. ꝙ abdicatio ꝓprietatis ſicut ⁊ votuꝫ caſtitatisita ſunt annexa regule monachali: vt nec contraeam ſūmus pontifex valeat indulgere: vn̄ vt dic̄pe. de pal. in. 4. ꝙ ī preceptis negatiuis qͣꝫ diu durat obligatio ad non faciendū nunqͣꝫ licet facere:⁊ cū obligatio ad non coeūdū ſit eſſētiale religioni: qͣꝫdiu durat religio: qd̓ eſt vſqꝫ ad mortē: nūqͣꝫeſt ſibi licitum cōire: nec papa poteſt diſpenſareipſo remanente religioſo. Sed forte papa pōt facere de religioſo non religioſum: ⁊ tunc ceſſabit obligatio: qꝛ ipſe poteſt deſtruere oēꝫ religionē: ſicut deſtruit aliqͣs: qꝛ nec repueat̉ religio: niſi