Titulus.
De tribus votis eſſentialibus religiōis. Et primo de obediētia quō ꝗsī ea offendat: obedientie trāſgreſſionē eſſe mortale oſtendit̉ ex illo tex. i. Re. 15. quaſi peccatumariolādi eſt repugnare: ⁊ quaſi ſcelus idolatrienolle acquieſcere .i. nō obedire. ſuꝑ quo verbo dicit greg. Obediētia fola eſt que fidei meritū poſſidet: ſine qua quiſqꝫ infidelis eſſe ꝯuincit̉ ēt ſi ſidem tenere videatur. 8. q. i. ſciendum. Sꝫ nō ꝙnō omnis trāſgreſſio ordīatōis facte a regula vl̓ꝯſtitutiōe: vl̓ a prelato quam facit religioſus ē ꝓprie inobediētia ⁊ ꝑ ꝯſequens mortale: alias ſtatus religionis eſſet plenus laqueis ⁊ periculoſior ſtatu ſeculari. Nec eſt aliqua religio ī qua ꝗsvoueat omnia puncta ſeu ordinata que ponunt̉ īregula vel conſtitutione: ⁊ que dicētur ei a prelato ſe ſeruatuꝝ: ꝫ aliqua ex ipſis plus ⁊ minus ẜmformam profeſſionis: ī qua fit votum ſolēniter¶ Sciendū ergo ꝙ tripliciter quis agit ꝯtra votum obedientie: ⁊ ꝑ cōſequens peccat mortalitertrāſgrediendo ordinationes regl̓e ꝯſtitutionumvel prelatoꝝ. ¶ Primo ꝑ cōtemptuꝫ quātūcūqꝫillud quod agit ꝑ cōtemptum de ſe ſit paruū ordinatum a regula ꝯſtitutione vel prelato. Nā ꝙꝯtemptus ſit mortale: patet nume. 15. vbi ꝯtēnesmandatur morte puniri. Ber. ēt ī li. d̓ diſpen. ⁊ p̄cepto dicit. Neglectus vbiqꝫ culpabilis cōtemptus vbiqꝫ dānabilis. hoc etiā dicit Tho. 2ª 2º. q..186. Qui declarans quid ſit ꝯtemptus: dicit ꝙ eſtrenuere ſubijci ordinatiōi regule vel legi: dominus Io. do. hoc declarat ꝑ exempla dicēs: puto īꝯſtitutiōe ordinis predicatoꝝ dici contemptumvoluntariam ſine cā cōtinuatam aliquā diu tranſgreſſionem: puta cū ꝗs hꝫ cappas regales lineisvtitur: replet pecunijs: etiam ad prodigalitatemſequendam: ⁊ cum ſanus ſit propter guloſitatemtantum vult fere cōtinue carnibus veſci: ⁊ cum ieiunare valeat ſaltem aliquotiens in hebdomadanec ſextis ferijs a cena vult abſtinere: nulla inſuꝑpetita ln̄ia vel obtenta ⁊ ſimilia facit que conſtitutiones vetant. In his que perſeuerare ītendit n̄video quō a dānabili conteptu talis valeat excuſari. Un̄ dicit quiſquis in ordine predicatorum.rite profeſſus tacite vel exp̄ſſe: ex deliberato animo ſtatuta principalia non ſeruat cum intētionetranſgreſſionem hiꝰ cōtinuandi: apoſtata eſt apd̓deum. ¶ 2º. modo agitur contra obediētiam ⁊ fitcōtra votum: ⁊ per cōſequens eſt mortale: quando religioſus facit cōtra preceptū ſui prelati ſubquacūqꝫ verborum forma factum: dūmodo intelligat ipſe preceptum ſibi fieri: obligans .ſ. eumde neceſſitate ad faciendum: ⁊ preceptum ſit dere: in qua tenetur ei obedire: nam multa ſunt ī ꝗbus non teneretur. ¶ Et primo ſi preciperet cōtra dei mandata vt crimen occultum reuelari ſibi non ſeruato ordine fraterne correctionis: velpreter mandata vt mendacium officioſum. nonenim debet ī huiuſmodi obedire. vt. ii. q. 3. ſi do
minus. ¶ Secundo ſi contra ordinatiōes eccleſie: vt ꝙ n̄ ieiunet die ſtatuta ab eccleſia: vl̓ celebret pro hereticis: tunc non obediet. ii. q. 3. ſiquisepiſcopus. ¶ Tertio ſi contra ordinationes ſueregule vel ꝯſtitutiones: vt in ordine predicatoꝝcum ſit ſanus ꝙ cōmedat carnes: vel lineis vtat̉ēt infirmus: in huius tamen dubio debet obedire. ar. 23. q. i. quid culpatur. ¶ Quarto ſi precipitea ad que ſe non extedit prelature auctoritas: vtin interioribus: puta ſi preciperet continuam attentionem ad orationes ſibi iniunctas: ar. di. 32.erubeſcant. vel etiā ꝙ manifeſtaret aliquod peccatum ſuum oīo occultum: vel iterum cōfiteret̉iam ꝯfeſſum peccatū: pe. de pal. vel etiā ſi mādatꝙ nō loquat̉ ſuperiori ſuo: vel ſaciat ꝯtra ordinationem maioris prelati ſui. di. 8. que ꝯtra moreꝫ.Quinto ſi p̄ciperet vt ieiunaret vel auſteritates faceret vltra regulā: nō īponendo ei per modū penitētie: ſeu punitionis alicuius defectus: qꝛtūc teneret̉: vt notat hugo. 23. q. 3. pn̄s ⁊ di. 24. geſta. laudabilius tn̄ eſſet ī hiꝰ obedire: ar. ii. q. 3. ꝗdergo. ¶ Sexto ſi aliquod p̄ciperet: qd̓ hꝫ ſpeciēmali: vt ꝙ nudaret ſe corā hoībꝰ: qꝛ obedientiaintelligit ī licitis ⁊ honeſtis: vt dr̄ ī glo. u. q. 3. noneſt. ¶ Septīo ſi preciperet ei ꝙ colligeret ſeſtucāde terra vel aſpiceret tota die aues volantes: qͣꝫuis laudabilius eſſet obedire ī hiꝰ. 33. q. 2. admonere. vbi dr̄ cuidā īgredere monaſteriū humiliare ſub manu abbatis ⁊ cuncta facito ſimplici animo: que tibi fuerūt īperata. Et greg. ꝑ obediētiaꝫnūqͣꝫ dꝫ malum fieri: dꝫ vero per obedientiā bonum quod agitur intermitti. ii. q. 3. ꝗd ergo. ⁊ loquitur de illo bono opere ad quod quis nō tenetur ex neceſſitate ſalutis. ¶ Octauo nota ꝙ religioſi nō tenent̉ ep̄is ſuis obedire: etiā ī his q̄ nōſt̓ ꝯͣ deū vel ſuū ordinē ẜꝫ guil. niſi ſaluis pͥuilegiis ⁊ īdulgetijs ⁊ ꝯſtitutionibus ſuis exͣ de ſimo:.c. ne dei. In̄ ſi precipiat prelatus ꝙ vadat ad papam vel regē pro ipſis vel alijs: aut recipiat comiſſiones ī cauſis: aut alias ꝯmiſſiones teſtamētorum ⁊ hiꝰ non credo: ꝙ tales teneant̉ obedirelicet poſſint epiſcopi ſuis ſubditis laicis talia demandare: ⁊ illi debeant obedire. ¶ Ad prelaturam autem ſibi īpoſitam a ſuperiori vtruꝫ teneatur obedire precepto ſuper hiꝰ? Reſpondet Pe.de pal. in. 4. di. 19. q. i. ꝙ tenetur. ⁊ poteſt quis adſuſcipiendū cogi etiam ſi non habeat ſufficienteꝫſcientiam: ſicut fieri conſueuit in religione. Et ꝙdicit greg. ꝙ indignus non debet obedire: ⁊ dignus vix debet obedire. intelligendum eſt de illo qui eſt indignus rōne defectus: qui eſt irregularitas: tunc enim non debet obedire niſi amoueatur impedimentū per diſpenſationem. Sed nōhn̄s hiꝰ impedimentum debet obedire: alioquinquilibet bonus qui reputat ſe indignum: refugeret ⁊ ſoli īdigni ꝓmouerent̉. Qui igit̉ īuitus ⁊ coactus ſuſcipit officium prelature nō habes ſufficientem ſcientiam nō peccat: ſecus ſi ſponte ⁊ nō