forria.XVI.
nō īdigent: ſed ſolū ſpiritu dei agunt̉. Un̄ hiero.ī epiſtola ad ruſticū. Tractandū eſt vtrū ſol ancū alijs in monaſterijs viuere debeas. Mihi placet vt habeas ſanctum ꝯtuberniū .i. ſocietatē: necipſe te doceas ⁊ abſqꝫ doctore ingrediaris viaꝫ:quā nūqͣꝫ īgreſſus es. 16. q. i. ſi clericatus. De hacvita anachorita ſeu ſolitaria ꝑticipāt ſatis cartuſien̄. ⁊ heremite camaldulen̄. lꝫ ēt participent decenobita: qꝛ ſimul qn̄qꝫ ꝯueniūt. ¶ Tertij dicunt̉cenobite .i. in ꝯgregatiōe viuētes: hi vident̉ exorti ſub heliſeo ꝗ ꝯſtituit cuneū ꝓphetarū .i. religioſorum ẜm glo. Sed fuerūt renouati a xp̄o ꝗ diſcipulos habuit pariter habitātes ⁊ in cōi viuētes:cū quibꝰ in mōte aſcēdens docebat eos: mat. 5.Et vt dicit Io. do. ipſos in prīcipio hūit vt nouitios docens eos in doctrina de beatitudinibꝰ ꝗdd̓ceat agere ī religiōe ⁊ plura alia. ¶. 2º. qͣſi volūit eos ꝓfiteri cū quibuſdā ex diſcipulis recedentibus dixit ad apl̓os. Nunꝗd ⁊ ꝟos vultis abireEt Petrus rn̄dit pro omnibꝰ. Domine ad quemibimꝰ ⁊cͣ. Io. 6. qͣſi. d. nō. Tādē eos ad ſtatū ꝑfectiōis ꝓducit qn̄ in vltīa cena eos ep̄os fecit ⁊ cōſecrauit: vt dicit glo. di. 2. ī nouo. ſꝫ ꝑfectiſſimosfecit die penthecoſtes. hūit ēt chriſtus quoſdā exdiſcipulis deditos vite actiue vt marthā ⁊ aliasmulieres que mīſtrabāt ei de facultatibꝰ ſuis. qͦſdā ꝯͣtemplatiue deditos ꝟt matrē ſuā ⁊ magdalenā. quoſdā mixte vt apl̓os ⁊ plures alios. Nō ꝙCenobite hn̄t diuerſos mōs viuēdi ⁊ ad diuerſa deputāt̉ vl̓ actiuā vl̓ ꝯtēplatiuā vl̓ vitā mixtāẜm regl̓as ⁊ ꝯſtitutiōes eoꝝ qͣs ꝓfitēt̉: ⁊ ẜm iſidorū regl̓a dr̄ eo ꝙ recte ducit: nec aliqn̄ aliorſumtrahit: vl̓ ẜm alios eo ꝙ regat vel normā bn̄ viuēdi p̄beat: vl̓ quod diſtortū prauūqꝫ eſt corrigat.di. 3. canon. Et ex his patet ꝙ ꝯſtitutōes ēt p̄n̄t dici regl̓a: qͣꝫuis cōis vſus loquēdi hͦ nō habeat: ar.di. 29. regule. ⁊ exͣ de regu. ⁊ tran. ad reli. c. porrectū. dr̄ ꝙ habitꝰ nō facit monachū ſed obſeruantia regularis: qd̓ ītelligit̉ ita de ꝯſtitutiōibꝰ ſicutde regula. Fit āt quis ꝓprie ⁊ ꝑfecte religioſus ꝑꝓfeſſionē: que ī diuerſis religionibꝰ diuerſis modis exprimit̉: ⁊ ẜm hoc artiꝰ vel leuius obligant̉.Nam in aliqua religiōe ꝓmittit ꝓfitens ſe ẜuareregulā vt ī regl̓a ⁊ religiōe mīoꝝ. In alia cautidr̄ viuere ẜm regulam: qd̓ intelligit̉ ẜm Tho. 2ª2ᵉ. q. 86. ar. 9. in re. ad pri. ar. ⁊ .i. quodlibet. q. 9. ar.4. in corpore articuli: ꝙ intendat ad hoc ꝙ mores ſuos informet ẜm regulā ſicut ẜm quoddamexēplar: hec tollit̉ per ꝯtēptū. In alia adhuc cautius ꝓmittit̉ .ſ. obedire ẜm regulā: ita ꝙ ꝓfeſſioninō cōtrariat̉: niſi id quod eſt ꝯͣ preceptū regule.alijs tranſgreſſio vel obmiſſo obligat ſolū ad veniale. In aliqua tn̄ religiōe .ſ. p̄dicatoꝝ taliū trāſgreſſio vel obmiſſio ex ſuo genere nō obligat adculpā ſꝫ ad penā: qꝛ ꝑ hunc modū ad talia obſeruāda obligant̉ ex ſua ꝓfeſſione. Qui tn̄ poſſentpeccare venialiter ex negligentia: vl̓ mortaliterex libidine vel ꝯtemptū. hec Tho. Nō ēt ẜꝫ Io.an. in nouel. ꝙ iſta eſt differentiaⁱ īter regulas. 4
approbatas ⁊ ꝯſtitutiōes religioſoꝝ: quia regulemutari nō poſſunt niſi ꝑ papā: ſed ꝯſtitutiōes mutari poſſunt ꝑ prelatos religionū tante auctoritatis qͣꝫte fuerunt eas īſtituentes: vt de re. iu. c. oīs.Et nota ēt ꝙ grego. decimus. exͣ de reli. do. c. vnico. li. 6. ſic ait. Diſtrictius ꝓhibemus ne aliquisde cetero nouum ordinem aut religionē inueniat: vel habitum noue religionis aſſumat. Cūctosordines ⁊ religiones mendicantiū poſt dictū cōciliū .ſ. lateranenſe: quod fuit celebratū ſub Innocētio tertio. adinuētos: qui nullam cōfirmationēſedis apoſtolice meruerūt: ꝑpetue prohitiōi ſubijcimus: ⁊ quatenus ꝓceſſerant reuocamus: inſtitutos aūt ordines poſt dictū conciliū ⁊ confirmatos a papa mendicātes ex inſtitutiōe ſue regl̓e vl̓ꝯſtitutiōe ſic ordinat: ꝙ ꝓfeſſi in eis maneant: ſꝫnullū amplius recipiant ad ꝓfeſſionē ī dictis odinibus: loca noua nō emendo ⁊ ꝟetera nō vodendo ſine ln̄ia ſedis apl̓ice: irritans ꝯtrafacta ⁊excōicans ꝯtrafacientes. ab his tn̄ excipit predicatores ⁊ minores ob euidētē eoꝝ eccl̓ie vtilitatē: heremitas autē ſancti auguſtini ⁊ carmelitas:qꝛ ipſum conciliū p̄ceſſerūt. Et dicit ibi glo. Io.an. hoc intelligi in pluribus ſimul in eodē collegio habitantibus ⁊ eandem religionē ꝓfitentibꝰſcilicet quod dictum eſt de habitu nouo non ſumendo: alias ſingularis perſona ſectam nō īueniens ⁊ ſenſum habitans: nouū habituꝫ ſibi aſſumere poteſt. Item dicit ꝙ mendicantes dicūt̉ ꝙex regula vel conſtitutionibus ſuis hoc profitentur: vt predicatores ⁊ minores: Dicit ēt archidia.ꝙ iſta conſtitutio de mendicantibus non extenditur ad non mendicantes qui ſcilꝫ ex regula vl̓conſtitutiōe habent ꝙ teneant immobilia in cōi:licet actu mendicent. Tales enim religiones permanent: ⁊ poſſunt recipere alios ad ordinem ⁊ ꝓfeſſionem: ex quo non ſunt ex regula ſua mendicantes: poteſt tamē papa quotidie approbare nouas religiones. Et plures poſtea inſtitute confirmate ſunt religiones. ¶ Notandū ꝙ quatuorſunt regule ab eccleſia approbate: ſub quarū aliqua militant om̄es religioſi eccleſie catholice.¶ Prima fuit baſilij. 2ª auguſtini. 3ª benedicti. 4ª frāciſci. Cartuſiēſes tamen nō militāt ſub aliqͣ iſtaꝝ: ſꝫ hn̄t ſua ſtatuta ꝓ regl̓a: ⁊ hn̄t̉ī magna veneratiōe ab eccl̓ia. Sub regl̓a beatiauguſtini militāt oēs canonici regl̓ares. Fratrespredicatores heremitani ſeruite ordo ſancte brigide ordo ſancti hieronymi de nouo īſtituti ſubeugenio. 4. ordo ſcopetini ſub gre. inſtituti ordoſancti Ioanis hieroſolymitani qui dicūt̉ vulgarit̉ ferieri: ordo hoſpitalarioꝝ ſācti antonij ordocruciferaroꝝ. Sifferūt aūt int̓ ſe ꝑ ꝯſtutiōes varias additas regl̓e ⁊ ī hītu. Et de regl̓a beati auguſtini ex eo ꝙ ī pͥncipio dr̄: hec ſunt que vt obſeruetis precipimus ⁊c̄. Aliqui dixerunt ꝙ omniaque erant in regula erant in precepto: quā opi. reprobat vmbertus in expoſitione ordīs predicatoꝝ regule ⁊ dominus Io. do. ordīs p̄dicatorū.