SDda.XVI.

ꝓfeſſione. Interiores aūt actus virtutū humilitas patientia ⁊ hiꝰ ideo non cadūt ſub voto religionis: qꝛ omnium virtutū mater eſt charitas: adquam ordinatur ſtatus religionis vt ad finē. Inter ipſa aūt tria vota principaliꝰ ⁊ eſſentialiꝰ religioni eſt obedientia. Et hoc triplici rōne ⁊ ſcd̓mtho. vbi ſupra .ſ. 2ª 2ᵉ. q. 18 5. ar. 8. in corpore articuli. ¶ Primo qꝛ per eam maius quid deo offert̉qͣꝫ per alia .ſ. ꝓpria voluntas. Secundo qꝛ votum obedientie continet ſub ſe alia vota ſed nonconuertitur. ¶ Tertio qꝛ votū obedientie ꝓprieſe extendit ad actus ꝓprios ꝓpinquos fini religionis. qͣꝫto autē aliquid eſt propinquius fini tāto melius. Prefertur ēt ipſe ſtatus religionis virginitati ex voto ſeruate ẜm aug. in li. de virginitate. dicit enim. Nemo qͣꝫtum puto auſus fuerit virginitatem preferre monaſterio. ⁊ ẜm tho. quodlibet. 3. q. 5. ar. 2. in corpore articuli in fi.De preeminentia vnins religionis ad aliam. Nota ſecūdum tho. 2ª 2º.q. 188. ar. 6. in corpore articuli ꝙ excellentia vniꝰreligionis ad aliam pōt attendi tripliciter. Unomodo ex parte finis. Et ſic illa religio dr̄ perfectior alia: que ordinat̉ ad potiorem finem. Et ẜmhoc inter religiōes illa que ordinatur ad docendum ⁊ predicandum: tenet ſummū gradū. Et ratio eſt: qꝛ qͣꝫuis predicare ⁊ docere ſit actus viteactiue: ꝓcedit tn̄ ex plēitudīe contemplatiōis ẜꝫgręg. vnde prefertur ſimplici contemplationi: ſicut maius eſt illuminare qͣꝫ lucere ſolum. Et dehoc intelligitur. c. lꝫ. extra de regularibꝰ. vbi dr̄.Sicut maius bonū minori preponitur ita vtilitas cōis ſp̄ali. Et ī hoc recte p̄ponit̉ doctrina ſilētio: ſolicitudo ꝯtēplatiōi: labor ꝗeti: vn̄ religiōesad iſta deputate ſunt ꝓpinꝗſſime perfectiōi ep̄orū. 2ᵐ gradū tenēt ille q̄ ordinant̉ ad ꝯtemplationem. ¶ 3ᵐ q̄ occupant circa exteriores res.2º attēdit̉ excellentia vniꝰ religionis ſuper aliam ẜm ꝙ in eodem genere finis vna ordinat̉ adaltiorē actū qͣꝫ altera: puta ſi religionū q̄ ordināt̉ad ꝯtemplatiuā: vna ordinet̉ magis ad orādū ⁊altera magis ad legendū erit perfectior pͥma: ꝗaaltioris ꝯtēplatiōis eſt or̄o qͣꝫ lectio. Et inter oꝑaꝟite actiue potius eſt redimere captiuos qͣꝫ recipere hoſpites: ⁊ iō religio q̄ ordinat̉ ad redimendum captiuos: erit excellentior qͣꝫ q̄ ordinat̉ adhoſpites ſuſcipiendos: ceteris paribꝰ. Pōt ēt attēdi iſta excellētia ſi vna illaꝝ ad plura ordinet̉ qͣꝫalia: puta ſi ordinat̉ vna ad legēdū ⁊ ad orādumpotior erit qͣꝫ illa q̄ ſolū ad legendū: vl̓ etiā ſi cōueniētiora ſtatuta hēat ad ꝯſequendū finē ꝓpoſitū: dicet̉ perfectior alia que hiꝰ nō hꝫ. 3º attendit̉ preeminentia religiōis vniꝰ ad aliam ex parte exercitij: nō quidē qͣꝫtū ad quantitatem ſꝫ quātum ad proportionem eius ad finem intentum.Unde in coll̓. 2. moyſi beatus Antonius prepoſuit diſcretionem que omnia moderatur vigilijs ieiunijs ⁊ alijs huiuſmodi: non ergo ex hoc ꝙ reli

gio aliqua habet artiores obſeruantias debet iudicari potior: ſed ex hoc ꝙ maiori diſcretiōe ſunteius obſeruantie ordinate ad finem intentum religionis. Sicut maceratio carnis per abſtinentiācibi ⁊ potus efficacius ordinat̉ ad ꝯtinentiaꝫ: qͣꝫper ſubtractionē veſtiū vel corporalē laborem.Io. an. in. c. ſane. exͣ de regula. ⁊ tranſeunti. ad religionem in nouel. poſtqͣꝫ poſuit predictas preeminentias vnius religiōis ad alterā ẜꝫ Tho. ſubditnos canoniſte non ponderatis his ſubtilitatibusſolum ſolemus aduertere: vbi ſit artior ſtrictiordurior vel fortior modus viuendi. Unde in. c. lꝫDe regū. ⁊ tran. ad reli. dr̄ de artiori vita ⁊ ſanctiori ad quam licet tranſire ex laxiori licentia petita. Et ſic cum omnes religiones ſint ordinate adſummum finem: qui eſt charitas per quam cōiūguntur deo: vt in extrauag. Io. 22. ad conditoreꝫdicitur. Et ſic cum finis ſit idem ſolum ponderamus artiorem modum viuendi. vnde ſi in vnareligione ſit obedientia ſola contemplatio cū artiſſimo modo viuendi poſſibili tamen ſine deſiciendi periculo: non admittemusⁱ tranſitū ad religionem: in qua eſſet contemplatio ⁊ actio etiampredicationis officium cum laxo vel minus artomodo viuendi: qd̓ tamen theologi admitterentſecūdū notata per tho. 2ª 2ᵉ. q. vlti. ar. 8. in corpore articl̓i. Et addit poſt tho. ꝙ paupertas religionis ex hoc ꝙ eſt maior non propterea facit religionem perfectiorem ſimpliciter alijs. hec Ioā.an. ibi.De habendo aliquidin communi qd̓ non minuat perfectioneꝫ religionis. probatur. 12. queſtione pͥma. c. illi autem: vbidicit Proſper. Satis oſtenditur ⁊ propria debere propter perfectionem contemni ⁊ ſine impedimento perfectionis eccleſie poſſe facultates queſunt profecto communia poſſidere. In religioneautem illa que eſt ordinata adˡ tradendum alijscontemplata per doctrinam ⁊ predicationem:congruit permaxime illa paupertas que mobilia pro tempore reſeruat in communi: quia nonrequirit multam ſolicitudinem ⁊ talis paupertas ſcilicet habere mobilia tantum in communireſeruata fuit a Chriſto ⁊ diſcipulis: vnde diciturIo. 13. c. ⁊ Augu. 12. q. i. c. exemplum domini. habebat dominus loculos quia eccleſia ipſius loculos habitura erat. Et per Ioā. 22. in extrauagan.fuit pro hereſi damnatum: dicere ⁊ pertinaciteraſſerere Chriſtum non habuiſſe aliquid in cōi q̄eſt hereſis fraticellorum. Pro horum declaratione dicit tho. 2ª 2ᵉ. q. 188. artic. 7. in re. ad pri.ꝙ perfectio non conſiſtit in pauꝑtate. Sꝫ vt dr̄ ī.i. colla. moyſi. Pauꝑtas vigilie lectio jeiunia ⁊huiuſmodi ſunt inſtrumenta ꝑfectiōis. Un̄ ⁊ xp̄smat. 16. c. non dixit ſolum ſi v̓is perfectꝰ eſſe: oīaque habes da pauperibus: ſed addit ſeque̓ me.Paupertas aūt dicitur inſtrumētū ꝑfectiōis: ī qͣꝫ