Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
1v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

oīa ⁊cͣ. ſed addit ſequere me .ſ. mentis affectu: qd̓ſit charitatē. Itē noͣ ẜm tho. vbi ſupra ꝑfectio ipſa dilectionis cadit ſub precepto. Sꝫ ip̄aꝑfectio hēat multos gradus: qͦcūqꝫ quis attīgat ipſam perfectione ẜm aliquē gradū et infimū eſt tranſgreſſor p̄cepti. Eſt autē infimus gradꝰvt nil ſupra deū vel ꝯtra deū vl̓ equaliter deo diligatur: qui ſeruat tranſgredit̉ preceptū: perfectio patrie īcludit̉ ēt ī ipſo precepto dilectiōis.De ſtatu perfectionisNota ſtatꝰ ꝓprie ꝑtinet ad ꝯditionē libertatisvel ſeruitutis: Sp̄ualis aūt libertas vel ſeruituspōt ī hoīe attēdi duplicit̓. Uno ẜꝫ id qd̓ agit̉iterius. Et ſic accipit̉ ꝯditio ſp̄ualis ī hoīe ꝯparationē ad iudiciū dei: ſcrutat̉ corda vt dicat̉ī ſtatu ſeruili pctōr: in ſtatu libertatis iuſtꝰ. Alio accipit̉ ſtatus ſp̄ualis: ẜm ea exteriꝰ gerunt̉ ꝯparationem ad eccl̓iam: ſic nūc ē ſermo deſtatibꝰ: ꝓut .ſ. ex diuerſitate ſtatuū q̄dā pulchritudo eccl̓e ꝯſurgit. Et ad adipiſcēdū hūc ſtatū reꝗrit̉ q̄dā obligatio abſoluta facta quadā ſolēnitate: ſicut in ceteris inter hoīes obtinēt ꝑpetuam firmitatē: quedā ſolēnitas adhibet̉. Sic igit̉ī ſtatu ꝑfectiōis dr̄ eſſe aliꝗs ꝓprie: ex hꝫactū dilectiōis ꝑfecte: ſed ex hoc obligat ſepetuo aliqͣ ſolenitate ad ea ſūt perfectionis.Cōtingit aūt aliꝗ ſe obligāt ſeruāt: aliꝗīplent ea ad que nōⁱ obligauerūt. Iſto igit̉ ſūtī ſtatu perfectiōis religioſi ep̄i: qꝛ ad ea adfectionē pertinēt ſūt obligati perpetuo: ſolenitate ꝓfeſſiōis ꝯſecratiōis: autē alij curati:qꝛ hēnt hiꝰ obligationē. renūciare pn̄t eoꝝeccl̓ijs. Magis tn̄ ep̄i dicūt̉ eſſe ī ſtatu perfectōisqͣꝫ religioſi. Aſſumūt aūt hoīes ſtatū perfectiōis: quaſi ꝓfitentes ſe eſſe perfectos: ſꝫ quaſi profitentes ſe ad perfectionē tendere: ꝟnde ꝯmittūt mendaciū vel ſimulationē ex hoc: ſuntperfecti qui ſtatū perfectiōis aſſumūt: ſꝫ ex eoab intentiōe perfectiōis animū reuocāt: tho.:.q. 18 4. ar. 5. in reſ. ad. 2. Ad perfectionē pertinetaliꝗd tripl̓r ẜm tho. 2ᵉ. q. 186. ar. 2. in corpore articuli. Uno eſſentialit̓ ſic ad perfectionē ꝑinet perfecta obſeruātia p̄ceptoꝝ charitatis. ꝯſequēter ſicut illa ꝯſequūt̉ ex perfectionecha ritatis: puta aliꝗs benedicat maledicenti:alia hiꝰ īpleat. Que ſi ī p̄paratiōe animi ſint īcepto: vt .ſ. īpleant̉ qn̄ neceſſitas reꝗͥrit: tn̄ ex ſuꝑabundātia charitatis ꝓcedit: ēt exͣ neceſſitateꝫtalia īpleant̉. 3ꝰ pertinet ad perfectionē aliꝗd inſtr̄aliter diſpoſitiue ſicut paupertas ꝯtinētiā abſtinentia hiꝰ. Ipſa āt perfectio charitatiseſt finis religiōis. Status autē religiōis eſt q̄daꝫdiſciplīa exercitiū peruēiēdi ad perfectionem:ad quā aliꝗ peruenire nitunt̉ diuerſis exercitijs.Sicut medicus ad ſanādū vti pōt diuerſis medicamētis. Manifeſtū eſt aūt illi: operat̉ ad fi: ex neceſſitate ꝯuenit aſſecutꝰ ſit finemſꝫ requirit̉ per aliquā viā tendat ad finē. Et

ille qui ſtatum religiōis aſſumit: tenet̉ hr̄efectā charitatē: ſꝫ tenet̉ ad hoc tēdere opetā dare vt hēat perfectā charitatē. Et eadē rōne tenet̉ implere ea: perfectionē charitatis ꝯſequūt̉:ſed tenet̉ vt ad ea implenda intendat. contra qd̓facit cōtēnens: vnde non peccat ſi ea p̄termittat:ſed ſi ea cōtēnat. Similiter tenet̉ ad oīa exercitia ꝗbus ad perfectionē peruenit̉: ſed ad illa determinata que ſunt ei taxata ẜm regulam quamprofeſſus ē. Itē nota ſecundum tho. 2ᵉ. q. 186.ar. 2. in reſ. ad. 2. omnes religioſi qͣꝫ ſeculareſtenent̉ aliqualiter facere ꝗcꝗd boni poſſunt.bꝰ enim dicit̉ illud eccle. 9. Quicꝗd pōt manustua īſtanter operare. Eſt tn̄ aliquis modus hocceptū īplendi: quo vitat̉ peccatū: ſi faciat qd̓pōt ſecūdū requirit cōditio ſui ſtatꝰ: dūmodoꝯtēptꝰ non aſſit agendi meliora per que animusfirmat̉ contra ſpualem perfectū. Statꝰ religionis pōt tripliciter conſiderari ẜm tho. 2ᵉ. q. 186.ar. 7. in corpore articuli. Uno ſecūdū qd̓ eſtquoddā exercitiū tendendi in perfectionē charitatis. Alio modo ẜm quietat humanū animuꝫab exterioribus ſolicitudinibꝰ. ẜm ēquoddā holocauſtū quod aliqͥs ſe ſua offertdeo. Et ẜm hec in tribꝰ votis integrat̉ ſtatꝰ religionis. Primo quidē qͣꝫtū ad exercitiū perfectionis reꝗͥrit̉: aliquis a ſe remoueat illa perpoſſet impediri: ne totaliter affectus eiꝰ tendat indeum: ī quo cōſiſtit perfectio charitatis. hiꝰ auteꝫſunt tria. Primū quidē eſt cupiditas exteriorūbonorum: que tollitur per votū paupertatis. 2ᵐ eſt cōcupiſcentia ſenſibiliū delectationuminter quas p̄cellunt delectatiōes veneree: que excludunt̉ per votum continentie. 3ᵐ eſt inordinatio voluntatis humane: que excludit̉ per votum obedientie. Similiter ſolicitudinis ſecularꝭinquietudo p̄cipue ingerit̉ homini circa tria. Primo circa diſpenſationē exteriorum reruꝫ:que amputat̉ per paupertatis votū Secūdocirca gubernationem vxoris filioꝝ: que tollit̉per caſtitatē Tertio per diſpoſitionē propriorum actuum: que tollit per obedientie votum:Similiter holocauſtū dicit̉: aliquis totuꝫ qd̓habet deo offert: habet autem homo triplex bo. Primū eſt reꝝ exteriorū: quas totaliter offert deo per paupertatē. 2ᵐ bonū proprij corporis quod offert deo p̄cipue votū caſtitatis:abrenūciat maximis delectatiōibꝰ carnisē bonū aīe qd̓ total̓r offert deo votū obediētieper qd̓ offert deo ꝓpriā volūtatē: per quāvtit̉ omnibꝰ potentijs habitibꝰ aīe. Cōueniēterergo ex his votis ſtatꝰ religiōis integrat̉. Om̄esāt alie obſeruantie religionū ordinant̉ ad p̄dictatria vota. labor manuū mendicitas ad paupertatem: vigilie ieiuniū diſciplina ad caſtitatē:alia exercitia vt lectio oratio viſitatio īfirmoruꝫ hiꝰ ad obedientiam. Determinatio aūt habituſpertīet ad oīa tria p̄dicta tanqͣꝫ ſignū obligatiōisUn̄ habitꝰ regularis ſimul dat̉ vel benedicit̉