Titulus.
oīa ⁊cͣ. ſed addit ſequere me .ſ. mentis affectu: qd̓ſit ꝑ charitatē. Itē noͣ ẜm tho. vbi ſupra ꝙ ꝑfectio ipſa dilectionis cadit ſub precepto. Sꝫ cū ip̄aꝑfectio hēat multos gradus: qͦcūqꝫ mō quis attīgat ipſam perfectione ẜm aliquē gradū et infimūuō eſt tranſgreſſor p̄cepti. Eſt autē infimus gradꝰvt nil ſupra deū vel ꝯtra deū vl̓ equaliter deo diligatur: qui nō ſeruat tranſgredit̉ preceptū: ⁊ perfectio patrie īcludit̉ ēt ī ipſo precepto dilectiōis.De ſtatu perfectionisNota ꝙ ſtatꝰ ꝓprie ꝑtinet ad ꝯditionē libertatisvel ſeruitutis: Sp̄ualis aūt libertas vel ſeruituspōt ī hoīe attēdi duplicit̓. Uno mō ẜꝫ id qd̓ agit̉iterius. Et ſic accipit̉ ꝯditio ſp̄ualis ī hoīe ꝑ ꝯparationē ad iudiciū dei: ꝗ ſcrutat̉ corda vt dicat̉ī ſtatu ſeruili pctōr: ⁊ in ſtatu libertatis iuſtꝰ. Aliomō accipit̉ ſtatus ſp̄ualis: ẜm ea q̄ exteriꝰ gerunt̉ꝑ ꝯparationem ad eccl̓iam: ⁊ ſic nūc ē ſermo deſtatibꝰ: ꝓut .ſ. ex diuerſitate ſtatuū q̄dā pulchritudo eccl̓e ꝯſurgit. Et ad adipiſcēdū hūc ſtatū reꝗrit̉ q̄dā obligatio abſoluta facta cū quadā ſolēnitate: ſicut ⁊ in ceteris q̄ inter hoīes obtinēt ꝑpetuam firmitatē: quedā ſolēnitas adhibet̉. Sic igit̉ī ſtatu ꝑfectiōis dr̄ eſſe aliꝗs ꝓprie: nō ex hͦ ꝙ hꝫactū dilectiōis ꝑfecte: ſed ex hoc ꝙ obligat ſe ꝑpetuo cū aliqͣ ſolenitate ad ea q̄ ſūt perfectionis.Cōtingit aūt ꝙ aliꝗ ſe obligāt ꝗ nō ſeruāt: ⁊ aliꝗīplent ea ad que nōⁱ obligauerūt. Iſto igit̉ mō ſūtī ſtatu perfectiōis religioſi ⁊ ep̄i: qꝛ ad ea q̄ ad ꝑfectionē pertinēt ſūt obligati perpetuo: ⁊ cū ſolenitate ꝓfeſſiōis ⁊ ꝯſecratiōis: nō autē alij curati:qꝛ nō hēnt hiꝰ obligationē. nā renūciare pn̄t eoꝝeccl̓ijs. Magis tn̄ ep̄i dicūt̉ eſſe ī ſtatu perfectōisqͣꝫ religioſi. Aſſumūt aūt hoīes ſtatū perfectiōis:nō quaſi ꝓfitentes ſe eſſe perfectos: ſꝫ quaſi profitentes ſe ad perfectionē tendere: ꝟnde nō ꝯmittūt mendaciū vel ſimulationē ex hoc: ꝙ nō ſuntperfecti qui ſtatū perfectiōis aſſumūt: ſꝫ ex eo ꝙab intentiōe perfectiōis animū reuocāt: tho. 2ª:.q. 18 4. ar. 5. in reſ. ad. 2. Ad perfectionē pertinetaliꝗd tripl̓r ẜm tho. 2ª 2ᵉ. q. 186. ar. 2. in corpore articuli. Uno mō eſſentialit̓ ⁊ ſic ad perfectionē ꝑinet perfecta obſeruātia p̄ceptoꝝ charitatis.mō ꝯſequēter ſicut illa q̄ ꝯſequūt̉ ex perfectionecha ritatis: puta ꝙ aliꝗs benedicat maledicenti: ⁊alia hiꝰ īpleat. Que ⁊ ſi ī p̄paratiōe animi ſint ī p̄cepto: vt .ſ. īpleant̉ qn̄ neceſſitas reꝗͥrit: tn̄ ex ſuꝑabundātia charitatis ꝓcedit: ꝙ ēt exͣ neceſſitateꝫtalia īpleant̉. ¶ 3ꝰ mō pertinet ad perfectionē aliꝗd inſtr̄aliter ⁊ diſpoſitiue ſicut paupertas ꝯtinētiā abſtinentia ⁊ hiꝰ. Ipſa āt perfectio charitatiseſt finis religiōis. Status autē religiōis eſt q̄daꝫdiſciplīa ⁊ exercitiū peruēiēdi ad perfectionem:ad quā aliꝗ peruenire nitunt̉ diuerſis exercitijs.Sicut medicus ad ſanādū vti pōt diuerſis medicamētis. Manifeſtū eſt aūt ꝙ illi: ꝗ operat̉ ad finē: nō ex neceſſitate ꝯuenit ꝙ iā aſſecutꝰ ſit finemſꝫ requirit̉ ꝙ per aliquā viā tendat ad finē. Et iō
ille qui ſtatum religiōis aſſumit: nō tenet̉ hr̄e ꝑfectā charitatē: ſꝫ tenet̉ ad hoc tēdere ⁊ opetā dare vt hēat perfectā charitatē. Et eadē rōne nō tenet̉ implere ea: q̄ perfectionē charitatis ꝯſequūt̉:ſed tenet̉ vt ad ea implenda intendat. contra qd̓facit cōtēnens: vnde non peccat ſi ea p̄termittat:ſed ſi ea cōtēnat. Similiter nō tenet̉ ad oīa exercitia ꝗbus ad perfectionē peruenit̉: ſed ad illa determinata que ſunt ei taxata ẜm regulam quamprofeſſus ē. Itē nota ſecundum tho. 2ª 2ᵉ. q. 186.ar. 2. in reſ. ad. 2. ꝙ omnes tā religioſi qͣꝫ ſeculareſtenent̉ aliqualiter facere ꝗcꝗd boni poſſunt. Oībꝰ enim dicit̉ illud eccle. 9. Quicꝗd pōt manustua īſtanter operare. Eſt tn̄ aliquis modus hoc p̄ceptū īplendi: quo vitat̉ peccatū: ſi faciat hō qd̓pōt ſecūdū ꝙ requirit cōditio ſui ſtatꝰ: dūmodoꝯtēptꝰ non aſſit agendi meliora per que animusfirmat̉ contra ſpualem perfectū. ¶ Statꝰ religionis pōt tripliciter conſiderari ẜm tho. 2ª 2ᵉ. q. 186.ar. 7. in corpore articuli. Uno mō ſecūdū qd̓ eſtquoddā exercitiū tendendi in perfectionē charitatis. Alio modo ẜm ꝙ quietat humanū animuꝫab exterioribus ſolicitudinibꝰ. ¶ 3º mō ẜm ꝙ ēquoddā holocauſtū ꝑ quod aliqͥs ſe ⁊ ſua offertdeo. Et ẜm hec in tribꝰ votis integrat̉ ſtatꝰ religionis. ¶ Primo quidē qͣꝫtū ad exercitiū perfectionis reꝗͥrit̉: ꝙ aliquis a ſe remoueat illa per q̄poſſet impediri: ne totaliter affectus eiꝰ tendat indeum: ī quo cōſiſtit perfectio charitatis. hiꝰ auteꝫſunt tria. ¶ Primū quidē eſt cupiditas exteriorūbonorum: que tollitur per votū paupertatis.¶ 2ᵐ eſt cōcupiſcentia ſenſibiliū delectationuminter quas p̄cellunt delectatiōes veneree: que excludunt̉ per votum continentie. ¶ 3ᵐ eſt inordinatio voluntatis humane: que excludit̉ per votum obedientie. Similiter ſolicitudinis ſecularꝭinquietudo p̄cipue ingerit̉ homini circa tria.¶ Primo circa diſpenſationē exteriorum reruꝫ:que amputat̉ per paupertatis votū ¶ Secūdocirca gubernationem vxoris ⁊ filioꝝ: que tollit̉per caſtitatē ¶ Tertio per diſpoſitionē propriorum actuum: que tollit per obedientie votum:Similiter holocauſtū dicit̉: cū aliquis totuꝫ qd̓habet deo offert: habet autem homo triplex bonū. ¶ Primū eſt reꝝ exteriorū: quas totaliter offert deo per paupertatē. ¶ 2ᵐ bonū proprij corporis quod offert deo p̄cipue ꝑ votū caſtitatis:abrenūciat maximis delectatiōibꝰ carnis ¶ 3ªē bonū aīe qd̓ total̓r offert deo ꝑ votū obediētieper qd̓ hō offert deo ꝓpriā volūtatē: per quā hōvtit̉ omnibꝰ potentijs ⁊ habitibꝰ aīe. Cōueniēterergo ex his votis ſtatꝰ religiōis integrat̉. Om̄esāt alie obſeruantie religionū ordinant̉ ad p̄dictatria vota. Nā labor manuū ⁊ mendicitas ad paupertatem: vigilie ieiuniū ⁊ diſciplina ad caſtitatē:alia exercitia vt lectio oratio viſitatio īfirmoruꝫ⁊ hiꝰ ad obedientiam. Determinatio aūt habituſpertīet ad oīa tria p̄dicta tanqͣꝫ ſignū obligatiōisUn̄ habitꝰ regularis ſimul dat̉ vel benedicit̉ cū