Capitulum XI.
erraret. Et exēplo Uictorini maximi rhetoris Catherinā attraxit on̄dens ſe illū pulcherrimū ⁊ nobiliſſimū ſpōſū queꝫ affectabat habere. Symeoni⁊ āne ꝓphetiſſe ſe manifeſtauit occultis illuſtrationibꝰ: vtpote ꝗ aſſueti erāt viſiōibus ſecretis ⁊ motionibus internis ſpūs ſancti. Iſtos aūt magos .i.iſtos aſtrologos ita eos appellat Aug. dicēs. Uidittūc magus: ⁊ obſtupuit aſtrologus: qꝛ erāt aſſuetiad ꝯliderandū motꝰ aſtroꝝ: ꝑ aſtrum nouiter apparens ſe eis manifeſtauit: ⁊ ꝑ ſtellaꝫ eos adduxit. Etqꝛ erāt pͥmitie gentiū: vn̄ ⁊ qͣſi doctores ceteroruꝫꝯgruit ꝑſtellā eos illuminari: ꝗ vt ſtelle alios habebant illuinare: ſꝫ illd̓ Dan̄. xij. Qui ad iuſticiā erudiunt multos qͣſi ſtelle ī ꝑpetuas et̓nitates: et ſic ꝑaſtrologiā ſcīam ſuā ad ſe traxit.§. VI.Tertio manifeſtauit ſeꝑ ſtellā vt ex ꝓpͥetate eiꝰ on̄deret̉ recta vita hoībuſq̄ hꝫ ꝯducere ad xp̄m: ſic̄ illa ſtella de qͣ dr̄: ꝙ ſtellaquā viderāt in oriente an̄cedebat eos: vſqꝫ dū veniens ſtaret ſupra vbi erat puer. Nūꝗd nō dicerevidebat̉. vt dic̄ Maximꝰ in ſermōe: Ecce iſte eſt adquā adorandum vos īduxi ⁊ cōduxi: ꝓpterea mefirmaui: vt on̄derē ip̄m: ꝓpterea vos dimiſi: ſeu lumen meū ſubtraxi vobis cum acceſſiſtis ⁊ ītraſtisHieruſalē ciuitatē regiā ab hōibꝰ q̄ſituri: qd̓ vobiſon̄debat̉ e celo. Meret̉ .n. hō ꝑdere diuina directōnem: ex qͦ vidēs ſe illā habere q̄rit hūanā: vel ēt excelo ⁊ mūdo hētis teſtimoniū de ſtella celeſti exorta. Apocꝭ. vlti. Ego ieſus ſtella ſplendida ⁊ matutina ego libēt̓ deſcenderē ad orādū ip̄ꝫ gͦ me fec̄: ſꝫ rē meꝰ actꝰ latrie q̄ ſū creatura irrōnal̓. Sꝫ. vos ꝗ rōnales eſtis: vos ergo ītrate: ⁊ ego de ſuꝑ vobis lumen faciā: qꝛ obſcurꝰ ē locꝰ tugurij. Erat āt differēsab alijs ſtellis iſta ī tribꝰ q̄ deſignāt ꝯditōes virtuoſas iuſtoꝝ. Erat aūt diffſerens. ¶ Primo ī metione.Scd̓o ī apparitōe. ¶ Tertio ī ſiguratōe. ¶ In motōe ꝗdeꝫ: qꝛ vbi alie ſtelle mouent: oēs motu circulari de oriente ī occidens ad motū pͥmi mobil̓: velecōtra de occidente ī orienteꝫ ad motum ꝓpͥuꝫ iſtamouebat̉ motu aīal̓ ꝓgreſſiuo .ſ. aliqn̄ ꝑ rectū. aliqn̄ ad dexterā: aliqn̄ ad ſiniſtrā d̓elinādo. Sic conuerſatio iuſtorū ſeu oꝑatio eoꝝ q̄ ducit ad xp̄ꝫ: n̄ eſtcircularis .ſ. circa terrena ſe īuoluendo a terra inchoādo intentōem ⁊ in terrā finiendo oꝑationem.Hec eſt oꝑatio maloꝝ ẜm illud p̄s. In circuitu impij ābulāt. Et diabolꝰ Iob pͥmo. Circuiui terrā: ſꝫ īcedūt iuſti ꝑ ꝯſideratōem ⁊ obſeruatōeꝫ mādatoꝝdei q̄ eſt via recta. Aliqn̄ ꝯſiderādo penas īfernales: ⁊ hec ē a ſiniſtrꝭ. Aliqn̄ gl̓iā ꝑadiſi: ⁊ hec eſt dextera. In apparitōe differebat: qꝛ vbi alie ſolū d̓ nocte apparent hoībꝰ. Sol āt ſolū de die: iſta ſēꝑ ⁊ dedie ⁊ de nocte. Sic aliꝗ lucent ī bona cōuerſationein nocte aduerſitatīs: alij in die ꝓſꝑitatis. Sꝫ iuſtiſemꝑ lucent bōa conſcīa exemplo ⁊ in nocte aduerſitatis ꝑ patientiā: ⁊ in die ꝓſperitatis ꝑ tꝑantiam ⁊hūilitatem ẜm illud p̄s. Nox ſicut dies illūinabit̉Occultabat aliqn̄ ſe ſtella malis hominibꝰ: ⁊ bōis
apparebat. Sic iuſti opera bona palā faciunt paratis imitari: occultāt aūt malis diſpoſitis ad calūniandū. Sicut xp̄s aliqn̄ ſe occultauit iudeis ⁊ Herodi. In figuratōe differebat qꝛ ſtelle ſunt in colore ẜm ar parentiā rubee. Hec āt ẜm ꝙ refert Chręſo. ſuper Math. hꝫ formā pueri paruuli cum ſignocrucis in fronte: ⁊ ſignificat: qꝛ recta cōuerſatio hꝫdꝫ habere .ſ. ꝑuitatem hūilitatis ⁊ īnocentia ꝑuuliMath. xviij. Niſi conuerſi ſueritis ⁊ efficiamini ſicut parnuli ⁊cͣ. Et crucem mortificatōis in corꝑe.Un̄ apl̓s ad Gal̓. v. Qui xp̄i ſūt: carnē ſuā crucifixerūt cū vicijs ⁊ cōcupiſcētijs.¶ Capitulum vndecimum de Fato.¶ OEatus cuius ē nomen dn̄i ſpes eiꝰ: ⁊ nō reſpexit ī vanitates ⁊ īſanias falſas. Uana ſunt ⁊ īſaniefalſe q̄ dicunt ⁊ credunt multi de fato. Aliꝗ .n. dixerunt fatum nihil eē. Sꝫ illud eē fl̓m on̄dit̉ ex eo ꝙBoetiꝰ ī quarto de cōſolatōe diffinit ip̄ꝫ vt dicet̉. jͣ.Sꝫ ẜm Tho. ī pͥma parte. q. i16. qd̓ non ē: diffiniri n̄pōt: cum diffinitio dicat eēntiā ip̄ius diffiniti. Fuerunt āt aliꝗ ꝗ fortuita ⁊ caſualia q̄ ī iſtis īferioribuſaccidunt: ī nullā ſuperiorē cām reducere voluerūt⁊ hi fatum ⁊ ꝓuidentā negauerūt vt de Tullio Augu. recitat ī ꝗnto de ci. dei. Quā opīonē eē falſā on̄ſū eſt ſupra: cū oīa ſubdant̉ diuine ꝓuidentie. Alijaūt dixerunt fatuꝫ eē diſpoſitōeꝫ ſideꝝ: ſub qͣ ꝗſqꝫcōceptus vel natꝰ eſt. Iſti .n. ea q̄ ī iſtis īferioribꝰ accidunt ſiue rebꝰ naturalibꝰ ſiue rebꝰ hūanis reducere voluerūt ī ſuꝑiorem cām ſꝫ nō aliā niſi corporaceleſtia: qd̓ ēt vanum ⁊ falſū ē. Quod ſenſit ille ethnicus ꝗ ait. Fatis agimur: credite fatis. Nā actushumani nō ſubdūt actōi corpuꝫ celeſtium niſi īdirecte ⁊ per accn̄s. Cauſa auteꝫ ſatalis cum habeatordinationem ſuꝑ ea q̄ fato agunt̉: nneceſſe eſt ꝙ ſitcā eiꝰ: qd̓ agit̉ directe ⁊ ꝑ ſe. Eſt ēt impoſſibile ꝙ aliqua virtus actiua celeſtis corꝑis ſit cauſa eoꝝ quehic agunt̉ a caſu ⁊ fortuna. Et ẜm ꝙ dicit Greg. inomel̓. eph̓ie. Abſit a fidelium cordibꝰ vt fatum eſtialiꝗd dicant .i. ꝙ ſit verum ꝙ ſubdant̉ humani actus ꝯſtellatōibꝰ quas gentiles fatum dicebant: hoc.n. fl̓m eſt. Alij vero oīa q̄ hic aguntur ſiue in rebꝰhumanis ſiue ī rebꝰ naturalibus reduxerunt ī aliquam cām p̄ordinantē: q̄ eſt diuina ꝓuidentia. Ethi oīa q̄ hic agunt̉ diuine prouidentie ſubdentestāqͣꝫ per eā preordinata ⁊ prelocuta ip̄am dei ꝓuidentiam fatum dixerunt. Et hoc mō ē v̓e ſentire:ꝓut ſentit Boetiꝰ. Sꝫ qꝛ cum īſidelibꝰ nō eſt cōicādum ī oībus: vbi error poſſit cōtingere: iō ſctī doctores dixerunt fideles nō debere vti noīe fati: ne .ſ.ſub hoc nomine ītrarent errorem īfidelium dicentium fatuꝫ eē cōſtellatōem: ſub qͣ naſcit̉ ꝗs: vn̄ poſtea efficit̉ bonꝰ vel malus. Et iō Augu. ī. v. de ciui.dei ait. Si ꝓpterea res humanas fato tribuit̉: qꝛ ipſam dei voluntatē vel poteſtatē fati noīe appellat