Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum XI.

erraret. Et exēplo Uictorini maximi rhetoris Catherinā attraxit on̄dens ſe illū pulcherrimū nobiliſſimū ſpōſū queꝫ affectabat habere. Symeoni āne ꝓphetiſſe ſe manifeſtauit occultis illuſtrationibꝰ: vtpote aſſueti erāt viſiōibus ſecretis motionibus internis ſpūs ſancti. Iſtos aūt magos .i.iſtos aſtrologos ita eos appellat Aug. dicēs. Uidittūc magus: obſtupuit aſtrologus: qꝛ erāt aſſuetiad ꝯliderandū motꝰ aſtroꝝ: aſtrum nouiter apparens ſe eis manifeſtauit: ſtellaꝫ eos adduxit. Etqꝛ erāt pͥmitie gentiū: vn̄ qͣſi doctores ceteroruꝫꝯgruit ꝑſtellā eos illuminari: vt ſtelle alios habebant illuinare: ſꝫ illd̓ Dan̄. xij. Qui ad iuſticiā erudiunt multos qͣſi ſtelle ī ꝑpetuas et̓nitates: et ſicaſtrologiā ſcīam ſuā ad ſe traxit.§. VI.Tertio manifeſtauit ſe ſtellā vt ex ꝓpͥetate eiꝰ on̄deret̉ recta vita hoībuſ hꝫ ꝯducere ad xp̄m: ſic̄ illa ſtella de dr̄: ſtellaquā viderāt in oriente an̄cedebat eos: vſqꝫ veniens ſtaret ſupra vbi erat puer. Nūꝗd dicerevidebat̉. vt dic̄ Maximꝰ in ſermōe: Ecce iſte eſt adquā adorandum vos īduxi cōduxi: ꝓpterea mefirmaui: vt on̄derē ip̄m: ꝓpterea vos dimiſi: ſeu lumen meū ſubtraxi vobis cum acceſſiſtis ītraſtisHieruſalē ciuitatē regiā ab hōibꝰ q̄ſituri: qd̓ vobiſon̄debat̉ e celo. Meret̉ .n. ꝑdere diuina directōnem: ex vidēs ſe illā habere q̄rit hūanā: vel ēt excelo mūdo hētis teſtimoniū de ſtella celeſti exorta. Apocꝭ. vlti. Ego ieſus ſtella ſplendida matutina ego libēt̓ deſcenderē ad orādū ip̄ꝫ me fec̄: ſꝫ rē meꝰ actꝰ latrie ſū creatura irrōnal̓. Sꝫ. vosnales eſtis: vos ergo ītrate: ego de ſuꝑ vobis lumen faciā: qꝛ obſcurꝰ ē locꝰ tugurij. Erat āt differēsab alijs ſtellis iſta ī tribꝰ deſignāt ꝯditōes virtuoſas iuſtoꝝ. Erat aūt diffſerens. Primo ī metione.Scd̓o ī apparitōe. Tertio ī ſiguratōe. In motōe ꝗdeꝫ: qꝛ vbi alie ſtelle mouent: oēs motu circulari de oriente ī occidens ad motū pͥmi mobil̓: velecōtra de occidente ī orienteꝫ ad motum ꝓpͥuꝫ iſtamouebat̉ motu aīal̓ ꝓgreſſiuo .ſ. aliqn̄ rectū. aliqn̄ ad dexterā: aliqn̄ ad ſiniſtrā d̓elinādo. Sic conuerſatio iuſtorū ſeu oꝑatio eoꝝ ducit ad xp̄ꝫ: eſtcircularis .ſ. circa terrena ſe īuoluendo a terra inchoādo intentōem in terrā finiendo oꝑationem.Hec eſt oꝑatio maloꝝ ẜm illud p̄s. In circuitu impij ābulāt. Et diabolꝰ Iob pͥmo. Circuiui terrā: ſꝫ īcedūt iuſti ꝯſideratōem obſeruatōeꝫ mādatoꝝdei eſt via recta. Aliqn̄ ꝯſiderādo penas īfernales: hec ē a ſiniſtrꝭ. Aliqn̄ gl̓iā ꝑadiſi: hec eſt dextera. In apparitōe differebat: qꝛ vbi alie ſolū nocte apparent hoībꝰ. Sol āt ſolū de die: iſta ſēꝑ dedie de nocte. Sic aliꝗ lucent ī bona cōuerſationein nocte aduerſitatīs: alij in die ꝓſꝑitatis. Sꝫ iuſtiſemꝑ lucent bōa conſcīa exemplo in nocte aduerſitatis patientiā: in die ꝓſperitatis tꝑantiamhūilitatem ẜm illud p̄s. Nox ſicut dies illūinabit̉Occultabat aliqn̄ ſe ſtella malis hominibꝰ: bōis

apparebat. Sic iuſti opera bona palā faciunt paratis imitari: occultāt aūt malis diſpoſitis ad calūniandū. Sicut xp̄s aliqn̄ ſe occultauit iudeis Herodi. In figuratōe differebat qꝛ ſtelle ſunt in colore ẜm ar parentiā rubee. Hec āt ẜm refert Chręſo. ſuper Math. hꝫ formā pueri paruuli cum ſignocrucis in fronte: ſignificat: qꝛ recta cōuerſatio hꝫdꝫ habere .ſ. ꝑuitatem hūilitatis īnocentia ꝑuuliMath. xviij. Niſi conuerſi ſueritis efficiamini ſicut parnuli ⁊cͣ. Et crucem mortificatōis in corꝑe.Un̄ apl̓s ad Gal̓. v. Qui xp̄i ſūt: carnē ſuā crucifixerūt vicijs cōcupiſcētijs. Capitulum vndecimum de Fato. OEatus cuius ē nomen dn̄i ſpes eiꝰ: reſpexit ī vanitates īſanias falſas. Uana ſunt īſaniefalſe dicunt credunt multi de fato. Aliꝗ .n. dixerunt fatum nihil. Sꝫ illud fl̓m on̄dit̉ ex eoBoetiꝰ ī quarto de cōſolatōe diffinit ip̄ꝫ vt dicet̉..Sꝫ ẜm Tho. ī pͥma parte. q. i16. qd̓ non ē: diffiniripōt: cum diffinitio dicat eēntiā ip̄ius diffiniti. Fuerunt āt aliꝗ fortuita caſualia ī iſtis īferioribuſaccidunt: ī nullā ſuperiorē cām reducere voluerūt hi fatum ꝓuidentā negauerūt vt de Tullio Augu. recitat ī ꝗnto de ci. dei. Quā opīonē falſā on̄ſū eſt ſupra: oīa ſubdant̉ diuine ꝓuidentie. Alijaūt dixerunt fatuꝫ diſpoſitōeꝫ ſideꝝ: ſub ꝗſqꝫcōceptus vel natꝰ eſt. Iſti .n. ea ī iſtis īferioribꝰ accidunt ſiue rebꝰ naturalibꝰ ſiue rebꝰ hūanis reducere voluerūt ī ſuꝑiorem cām ſꝫ aliā niſi corporaceleſtia: qd̓ ēt vanum falſū ē. Quod ſenſit ille ethnicus ait. Fatis agimur: credite fatis. actushumani ſubdūt actōi corpuꝫ celeſtium niſi īdirecte per accn̄s. Cauſa auteꝫ ſatalis cum habeatordinationem ſuꝑ ea fato agunt̉: nneceſſe eſt ſit eiꝰ: qd̓ agit̉ directe ſe. Eſt ēt impoſſibile aliqua virtus actiua celeſtis corꝑis ſit cauſa eoꝝ quehic agunt̉ a caſu fortuna. Et ẜm dicit Greg. inomel̓. eph̓ie. Abſit a fidelium cordibꝰ vt fatum eſtialiꝗd dicant .i. ſit verum ſubdant̉ humani actus ꝯſtellatōibꝰ quas gentiles fatum dicebant: hoc.n. fl̓m eſt. Alij vero oīa hic aguntur ſiue in rebꝰhumanis ſiue ī rebꝰ naturalibus reduxerunt ī aliquam cām p̄ordinantē: eſt diuina ꝓuidentia. Ethi oīa hic agunt̉ diuine prouidentie ſubdentestāqͣꝫ per preordinata prelocuta ip̄am dei ꝓuidentiam fatum dixerunt. Et hoc ē v̓e ſentire:ꝓut ſentit Boetiꝰ. Sꝫ qꝛ cum īſidelibꝰ eſt cōicādum ī oībus: vbi error poſſit cōtingere: ſctī doctores dixerunt fideles debere vti noīe fati: ne .ſ.ſub hoc nomine ītrarent errorem īfidelium dicentium fatuꝫ cōſtellatōem: ſub naſcit̉ ꝗs: vn̄ poſtea efficit̉ bonꝰ vel malus. Et Augu. ī. v. de ciui.dei ait. Si ꝓpterea res humanas fato tribuit̉: qꝛ ipſam dei voluntatē vel poteſtatē fati noīe appellat