Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .I.

(I IIncipit ſecunda pars ſumme maioris fratris Anthonini archiepiſcopi florentini.Xitulus primus de auaricia diuiſus plura capitula. Capitulū pͥmum modū predicatōis. 9Ilii hominum uſqꝫ quograui corde ut quid diligitis vanitatē queritis mēdacium: pͣs. iiij. Gre.in. iiij. moral̓. c. xix. ſuꝑ ver. plūbi lamina ⁊c̄. dicit ꝯͣ auaros qͦs auaricie pondus grauat. p̄s. inu.hit increpat dicēs hoc. Filij hoīuꝫ ⁊c̄. filijs dei.i. electis ex deo nati ſunt .ſ. gr̄am: ꝯtenentibusterrena loꝗtur p̄s. ſed filijs hoīum .i. terrenoꝝ.enī ab humo deriuat̉ filij ſūt ſoluꝫ generatiōeſed imitatōe: hi ſunt graui corde. Inter oīa elemeta terra ē grauius: int̓ terrena metalla ꝑtinēad diuitias auꝝ argentū ſunt grauiora. grauiūaūt locꝰ propͥus ad quē inclinant grauia eſt cētrūvbi ē īfernꝰ. Int̓ vicia illud qd̓ dep̄mit cor ad t̓renas diuitias ē auaricia: cuiꝰ locus ē īfernꝰ .ſ. et̓nedānatōis. Un̄ ſerpenti antiqͦ dictū fuit. Terraꝫ comedes cunctꝭ diebꝰ vite tue. Gen̄. iij. ideſt ad tetinebūt qͦs deceperꝭ t̓rena cupiditate: ex dānatio incurrit̉ filij hoīum vſqꝫ .ſ. ꝑmanetis ī hoc vtcio vt diligatꝭ vanitaiē .i. iſta tꝑalia vana ſunt. .i.cito trāſitoria. Un̄ in inferno dicūt diuītes. Quicnob̓ ꝓfuit ſuꝑbia: aut ꝗd ꝯtulit nob̓ iactantia diutiaꝝ: Ecce oīa tranſierūt velut vmbra. Sap̄. v. vana ſunt: qꝛ faciūt hoīes vanos: fruſtreturfine ſuo .i. vita eterna. Et hoc eſt acciꝑe ī vanumaīam ſuā ſcd̓m p̄s .i. oꝑari ea tm̄: vn̄ ſaluēt̉: ſic̄medicina dicit̉ vana inducit ſanitate ad quaordinat̉. Et q̄ritis mēdaciuꝫ .i. ip̄a terrena ſt̓ medacioſa: qꝛ ꝓmittūt ꝗetē dāt īꝗetudinē. p̄mitūtnfficientiā dāt miſeriā. Filij hoīum ⁊c̄. Ubi ſcie auaricia ſit īmoderatꝰ amor hn̄di īmoAerātia pōt triplex ẜm. b. Tho. 2ᵉ. q. cxviij. ar.

.iij. Primo in affectiōe Scd̓o ī retentiōe. Tertio in acꝗſitiōe. Et ẜm tria erūt tres ẜmones deauaricia ī genere. Et qͣꝫtū ad pͥmū .ſ. nimia affetiōe ad res tꝑales: rep̄hendit̉ in dicto v̓ſu. Filhoīum. Ubi tria noͣri pn̄t de auaricia. Et primoeius mali ꝗdditatē: ibi vt ꝗd diligitis vanitateꝫ etqueritis mēdaciū. Scd̓o eius pctī ponderoſitatēibi: filij hoīum. Tertio eiꝰ affectualitatē ibi: et q̄ritꝭmendacium.uantum ad primum.Sciendū auaricia vl̓ cupiditas ſumit̉ triplicit̓Uno prout eſt pctm̄: ſed pena vel radix pctī ẜm hāc exceptōem auaricia eſt aliud qͣꝫ quedāinclinatio nature corrupte ad bona corruptibilia tꝑalia inordinate appetendo. Un̄ apl̓s. i. ad Th.motꝭ. vi. Radix oīuꝫ maloꝝ eſt cupiditas .i. auaricia: eo videlicet qꝛ ex auaricia frequentiꝰ alia peccata oriant̉ ad ſil̓itudinem radicis: qꝛ ſic̄ radix toti arhori alimētū p̄ſtat: ſic diuitias acꝗrit facultatem ad qd̓cūqꝫ pctm̄ deſiderandū et ꝑpetrā: vt dic̄ Leo papa. Clericū vel viꝝ catholicūp̄cipue ſacerdoteꝫ dn̄i: ſic̄ nullo errore īplicari itanulla cupiditate violari oportet: diſ. xxvij. c. cleri. vel viꝝ īplicari .i. detineri et īpediri a ſpūalibꝰScd̓o ſumit̉ auaricia ſeu cupiditas prout eſtgenerale pctm̄ ſeu genꝰ ad pctm̄: ſic diffinit̉ aGreg. in quadā homel̓. auaricia ē appetitꝰ inordinatꝰ ſolū pecunie: ſed ſcīe altitudinis et cuiꝰcunqꝫ boni tꝑalis: vt ſupra modū ambit̉ ptās.Et de hac videt̉ loꝗ Aug. dicit: qꝛ radix oīummaloruꝫ eſt cupiditas radix oīum bonoꝝ ē charitas. Et niſi fuerit vna penitꝰ euulſa non pōt aliaplātari: de pe. di. ij. qꝛ radix. qꝛ qd̓libꝫ pctm̄ mortale eſt ꝯͣ charitatem ẜm. b. Tho. qd̓libet pctm̄ ꝑtinet iſto ad cupiditatem. Et ſi obijciat̉ exſeꝗ videt̉ auaricia ſuꝑbia ſint idē. ſuperbia dr̄ inordinatꝰ appetitus ſcīe altitudinis: et honoris: qd̓ ꝯp̄hēdit̉ in diffinitōe auaricie: vt dictūeſt. Rn̄det̉ ſeꝗt̉: ſed ſunt vtiqꝫ diuerſa peccata ſuꝑbia auaricia ēt general̓r ſūpta. ſuꝑbia eſt īordinatꝰ appetitꝰ circa ſcīaꝫ: potentiā: pecniā: alia ad excellētiā quā ꝗs ꝯſeꝗt̉ ex illis.?auaricia ē inordinatꝰ appetitus circa p̄dicta adſufficientiā: intendit̉ in illis in acꝗrendo vl̓ retinendo ipſa tꝑalia. Differūt ēt in: qꝛ ſuꝑbia reſpicit pctm̄ ex ꝑte auerſionis a deo: cuiꝰ p̄cepto ſuꝑbus recuſat ſubijci. Auaricia v̓o reſpic̄ pctm̄ exꝑte ꝯuerſionis ad bonū ꝯmutabile pecuniā .ſ.inordinate diligit. ¶Tertio ſumit̉ auariciaut eſt ſpāle pctm̄ diſtinctū a ceteris. Et ſic diffinitauaricia eſt īordinatus amor vel appetitꝰ pecunie. Un̄ Iſidorus in li i. etymologiaꝝ dicit auarus dr̄ quaſi eris auidus. De his. b. Tho. 2ᵉ. q.cxviij. arti. ij. in qōnibꝰ de malo. Alex. in ꝑteſūme. q. xlij. et de hac auaricia eſt ſpeciale pctm̄dicit Amb. Sic̄ hi inſaniam mente tranſlati