Titulus .I.
(I IIncipit ſecunda pars ſumme maioris fratris¶ Anthonini archiepiſcopi florentini.Xitulus primus de auaricia diuiſus ꝑ plura capitula. Capitulū pͥmum ꝑ modū predicatōis. 9Ilii hominum uſqꝫ quograui corde ut quid diligitis vanitatē ⁊ queritis mēdacium: pͣs. iiij. Gre.in. iiij. moral̓. c. xix. ſuꝑ ver. plūbi lamina ⁊c̄. dicitꝙ ꝯͣ auaros qͦs auaricie pondus grauat. p̄s. inu.hit ⁊ increpat dicēs hoc. Filij hoīuꝫ ⁊c̄. n̄ filijs dei.i. electis ꝗ ex deo nati ſunt .ſ. ꝑ gr̄am: ꝯtenentibusterrena loꝗtur p̄s. ſed filijs hoīum .i. terrenoꝝ. hōenī ab humo deriuat̉ ꝗ filij ſūt n̄ ſoluꝫ generatiōeſed imitatōe: hi ſunt graui corde. Inter oīa elemeta terra ē grauius: ⁊ int̓ terrena metalla q̄ ꝑtinēad diuitias auꝝ ⁊ argentū ſunt grauiora. grauiūaūt locꝰ propͥus ad quē inclinant grauia eſt cētrūvbi ē īfernꝰ. Int̓ vicia illud qd̓ dep̄mit cor ad t̓renas diuitias ē auaricia: cuiꝰ locus ē īfernꝰ .ſ. et̓nedānatōis. Un̄ ſerpenti antiqͦ dictū fuit. Terraꝫ comedes cunctꝭ diebꝰ vite tue. Gen̄. iij. ideſt ad te ꝑtinebūt qͦs deceperꝭ t̓rena cupiditate: gͦ ex qͦ dānatio incurrit̉ filij hoīum vſqꝫ qͦ .ſ. ꝑmanetis ī hoc vtcio vt diligatꝭ vanitaiē .i. iſta tꝑalia q̄ vana ſunt. .i.cito trāſitoria. Un̄ in inferno dicūt diuītes. Quicnob̓ ꝓfuit ſuꝑbia: aut ꝗd ꝯtulit nob̓ iactantia diutiaꝝ: Ecce oīa tranſierūt velut vmbra. Sap̄. v. vana ſunt: qꝛ faciūt hoīes vanos: cū ꝑ hͦ fruſtreturfine ſuo .i. vita eterna. Et hoc eſt acciꝑe ī vanumaīam ſuā ſcd̓m p̄s .i. nō oꝑari ea tm̄: vn̄ ſaluēt̉: ſic̄medicina dicit̉ vana q̄ n̄ inducit ſanitate ad quaordinat̉. Et q̄ritis mēdaciuꝫ .i. ip̄a terrena q̄ ſt̓ medacioſa: qꝛ ꝓmittūt ꝗetē ⁊ dāt īꝗetudinē. p̄mitūtnfficientiā ⁊ dāt miſeriā. Filij hoīum ⁊c̄. Ubi ſciedū ꝙ cū auaricia ſit īmoderatꝰ amor hn̄di hͨ īmoAerātia pōt eē triplex ẜm. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cxviij. ar.
.iij. Primo in affectiōe ¶ Scd̓o ī retentiōe. ¶ Tertio in acꝗſitiōe. Et ẜm hͦ tria erūt tres ẜmones deauaricia ī genere. Et qͣꝫtū ad pͥmū .ſ. d̓ nimia affetiōe ad res tꝑales: hͦ rep̄hendit̉ in dicto v̓ſu. Filhoīum. Ubi tria noͣri pn̄t de auaricia. Et primoeius mali ꝗdditatē: ibi vt ꝗd diligitis vanitateꝫ etqueritis mēdaciū. Scd̓o eius pctī ponderoſitatēibi: filij hoīum. Tertio eiꝰ affectualitatē ibi: et q̄ritꝭmendacium.uantum ad primum.Sciendū ꝙ auaricia vl̓ cupiditas ſumit̉ triplicit̓Uno mō prout eſt n̄ pctm̄: ſed pena vel radix pctī⁊ ẜm hāc exceptōem auaricia n̄ eſt aliud qͣꝫ quedāinclinatio nature corrupte ad bona corruptibilia⁊ tꝑalia inordinate appetendo. Un̄ apl̓s. i. ad Th.motꝭ. vi. Radix oīuꝫ maloꝝ eſt cupiditas .i. auaricia: eo videlicet qꝛ ex auaricia frequentiꝰ alia peccata oriant̉ ad ſil̓itudinem radicis: qꝛ ſic̄ radix toti arhori alimētū p̄ſtat: ſic hō ꝑ diuitias acꝗrit facultatem ad qd̓cūqꝫ pctm̄ deſiderandū et ꝑpetrādū: ⁊ vt dic̄ Leo papa. Clericū vel viꝝ catholicū ⁊p̄cipue ſacerdoteꝫ dn̄i: ſic̄ nullo errore īplicari itanulla cupiditate violari oportet: diſ. xxvij. c. clericū. vel viꝝ īplicari .i. detineri et īpediri a ſpūalibꝰScd̓o mō ſumit̉ auaricia ſeu cupiditas prout eſtgenerale pctm̄ ſeu genꝰ ad oē pctm̄: ⁊ ſic diffinit̉ aGreg. in quadā homel̓. ꝙ auaricia ē appetitꝰ inordinatꝰ n̄ ſolū pecunie: ſed ſcīe ⁊ altitudinis et cuiꝰcunqꝫ boni tꝑalis: vt cū ſupra modū ambit̉ ptās.Et de hac videt̉ loꝗ Aug. cū dicit: qꝛ radix oīummaloruꝫ eſt cupiditas ⁊ radix oīum bonoꝝ ē charitas. Et niſi fuerit vna penitꝰ euulſa non pōt aliaplātari: de pe. di. ij. qꝛ radix. qꝛ qd̓libꝫ pctm̄ mortale eſt ꝯͣ charitatem ẜm. b. Tho. ⁊ qd̓libet pctm̄ ꝑtinet iſto mō ad cupiditatem. Et ſi obijciat̉ ꝙ ex hͦſeꝗ videt̉ ꝙ auaricia ⁊ ſuꝑbia ſint idē. Nā ſuperbia dr̄ inordinatꝰ appetitus ſcīe altitudinis: et honoris: qd̓ ꝯp̄hēdit̉ in diffinitōe auaricie: vt dictūeſt. Rn̄det̉ ꝙ hͦ n̄ ſeꝗt̉: ſed ſunt vtiqꝫ diuerſa peccata ſuꝑbia ⁊ auaricia ēt general̓r ſūpta. Nā ſuꝑbia eſt īordinatꝰ appetitꝰ circa ſcīaꝫ: potentiā: pecniā: ⁊ alia qͦ ad excellētiā quā ꝗs ꝯſeꝗt̉ ex illis.?auaricia ē inordinatꝰ appetitus circa p̄dicta qͦ adſufficientiā: q̄ intendit̉ in illis in acꝗrendo vl̓ retinendo ipſa tꝑalia. Differūt ēt in hͦ: qꝛ ſuꝑbia reſpicit pctm̄ ex ꝑte auerſionis a deo: cuiꝰ p̄cepto ſuꝑbus recuſat ſubijci. Auaricia v̓o reſpic̄ pctm̄ exꝑte ꝯuerſionis ad bonū ꝯmutabile ꝙ pecuniā .ſ.inordinate diligit. ¶Tertio mō ſumit̉ auaricia ꝓut eſt ſpāle pctm̄ diſtinctū a ceteris. Et ſic diffinitauaricia ꝙ eſt īordinatus amor vel appetitꝰ pecunie. Un̄ Iſidorus in li i. etymologiaꝝ dicit ꝙ auarus dr̄ quaſi eris auidus. De his. b. Tho. 2ª 2ᵉ. q.cxviij. arti. ij. ⁊ in qōnibꝰ de malo. ⁊ Alex. in 2ª ꝑteſūme. q. xlij. et de hac auaricia q̄ eſt ſpeciale pctm̄dicit Amb. Sic̄ hi ꝗ ꝑ inſaniam mente tranſlati