Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XII.

largit̉ ad ſua oꝑa efficaciter exequenda. Et qͣꝫtumad pͥmū auxiſiū qd̓ ē in eligēdo: dr̄ deꝰ hoīem dirigere. Quātū ad 2ᵐ qd̓ ē ī exeq̄ndo dr̄ deꝰ cōfortare. Primū tāgit p̄s. xxvi. dic̄. Dn̄s illūinatio mea⁊c̄. Scd̓m ſubdit dn̄s ꝓtector vite mee. Non ergo ꝯſtellatōes ſe directe mouēt volūtate ad eligēdū vl̓ exeq̄ndū bonū meritoriū: ſꝫ deꝰ nec vicioſū ſꝫ ſemetip̄m.Pro tertio eſt alia ſtellaſingularis mirifica .ſ. apparuit magis ad manifeſtandū xp̄i natiuitatē. Un̄ dixerūt veniētes hieroſolyma. Uidimꝰ ſtellā eiꝰ ī oriēte venimꝰ adorare. Math. ij. Et mathematici dixerūt illā fuiſſecōſtellatōem ſub qua natꝰ ē xp̄s. fecit ita ꝑfecte ꝯuerſari ī mūdo tāta mirabilia facere. Sꝫ hocfalſiſſimū ē. .n. vt ait. Aug. ī ſermōe epiphania. illa ſtella fecit xp̄m mirabiliter viuere: ſꝫ xp̄s fecit mirabiliter apparere. Et ī alio ſermōe. Quic.n. erat illa ſtella niſi mirifica lingua celi enarratgl̓iā dei? Certū eſt ergo illā fuiſſe ꝯſtellationemxp̄i. ꝯſtellatio ē īfluxus ꝓcedēs a ſtellis ſūt īcelis ab initio create. Iſta aūt que apꝑuit erat ī metidulio aeris de nouo creata. Et aliꝗ ꝗdeꝫ dixerūt fuiſſe āgelū apparuit paſtoribus ad xp̄i natiuitatē nūciandā. Sꝫ qꝛ paſtores erant ppl̓o iudeo rōne vtētiū ī cultu veri dei: cōgruū fuit: vt eiſappareret ī forma rōnalis creature .i. hoīs. Magvero erāt de ppl̓o gentiliū non vtebāt̉ rōne coletes ēt īſenſibilia: vt ſolē lunā ſtellas hiꝰ: apꝑueis ad manifeſtādū xp̄ꝫ ī forma creature īſenſibi.ſ. ſtelle. Alij opinati ſūt ſtella illa eēt ſpūs ſāctus ꝗdē apparuit ſuꝑ xp̄m baptizatū. Lūc. iij. ſub ſpecie colube: qꝛ coluba eſt aīal fecūdū ad on̄denduꝫſpūalē fecūditatē īde ſequendā ex xp̄i baptiſmo.Et ſuꝑ xp̄m trāfiguratū ſub ſpē nubis lucide ad īnuendū veritatē ſapīe effundēdā: iuxta illud Iob.xxxvij. Nubes ſparſerūt lumen ſuū: ita ipſe ſpūsſctūs apꝑuit ī forma ſtelle ad ſignificandū xp̄i natimaieſtatē: etiā ī celis dn̄aret̉. Tertij dixerūt ſtellēillā fuiſſe nec āgelū nec ſpūm ſctm̄ ſꝫ ſtellā nouo creatā. Et hoc veriꝰ ẜm Aug. Leonem papā inſermōe. b. Tho. ī tertia ꝑte. q. xxxvi. poſtqͣꝫ ꝑegitofficiū ꝓpter qd̓ ſuerat de nouo creata .ſ. ad manifeſtandū xp̄i natiuitatē ī terra dirigendū magosꝗbus apꝑuit in via ꝑducendū ad locū natiuitatꝭ:reſoluta ē poſt ī preiacentē materiā. vn̄ ſicut necus vnqͣꝫ apꝑuit an̄qͣꝫ magi viderēt: nec pꝰ adoratōeꝫmagorum ampliꝰ viſa eſt. Triplici āt ex xp̄s ſeſtellam manifeſtauit illis.Primo ꝓpter precedentem deſignationem.Secundo ꝓpter congruentem attractionem.Tertio ꝓpter recte vite exp̄ſſionē..§. IIII.Quantum ad primum.qn̄ fuit facta ꝓmiſſio Abrahe xp̄o ex eo naſcituro dn̄o dicente. In ſemine tuo .i. xp̄o ex genere tuonaſcituro bn̄dicent̉ oēs gentes terre. Gen̄. xxij. Fu

it etiā ſibi promiſſa multiplitatio generis ſui ſicutſtellaꝝ celi arene marꝭ. Suſcipe inꝗt dn̄s Abrahe quodā ſero aere ſereno Dinumera ſtellas: ſi potes: ſic erit ſemen tuū. Duplex eſt ſemē ſeu generatio Abrahe. Una carnalis: hec eſt iudeorū: ſigurata eſt multitudinem arene maris ꝓpter ſteruitatem ſuā in bonis oꝑibus: qꝛ terrenis totalit̓ dediti ſūt terrena eis promiſſa ſūt: hec vtiqꝫ finenumero multiplicata eſt vſqꝫ ī hodiernū diem. Altera generatio Abrahe eſt ſpūal̓ eoꝝ .ſ. per fidē veram imitāt̉. Et hec eſt gentiliū ad fidem ꝯuerſo per multitudinem ſtellarū īnumerabilesſint figurat̉: qꝛ ſicut ſtelle ſūt radioſe ī celis: ſictiles ꝯuerſi ad fidē fuerūt illuminatiſſimi amātesceleſtia tenentes celeſtem ꝯuerſationē. Un̄ Abra vocatꝰ eſt ẜo qd̓ interp̄tat̉ pr̄ multarū gentium.Magiſqꝫ ſūt filij Abrahe ẜm ip̄m .i. imitationeꝫfilijs ſūt qͣꝫ ꝗ̄ ſūt ẜm carnem: vt on̄dit apl̓s ad Gal̓.iiij. Ad on̄dendū igit̉ hi tanqͣꝫ fideles ꝑtinebantad generatōem Abrahe: cui facta eſt promiſſio terre promiſſionis .i. vite eterne: per ſtellam vocatiſūt ad xp̄m Baruth. iij. Stelle quoqꝫ dederunt lumen ī cuſtodijs ſuis .i. iſti magi in regnis ſuis quecuſtodiebant lumen .ſ. fidei ānūciantes natiuitateꝫxp̄i vocati ſūt .ſ. ſtellā ad xp̄m adorādū: dixerūtadſumus .ſ. eundo ad locū deſtinatuꝫ. Aliqui alijdicunt iſti magi fuerūt deſcendentes ex Balaaꝫpropheta: deſignarat xp̄i natiuitatem prophetando ſtellā dicens. Oriet ſtella ex Iacob: exurget de iſrl̓: ꝑcutiet duces Moab. i. pͥncipes d̓mo. Iſta ſtella fuit Ieſus ẜm illud Apoc. vlti. EgoIeſus radix ieſſe ſtella ſplendida matutina. Unde declarans ipſam ſtellam ſubdit: pro .i. homoexurget ex iſrael. Ipſe igitur Balaam ſuos propiquos edocuit de aduentu dn̄i ſūmi in mundum:qui oēs alios ſibi ſubiugaret. Et ſignum eis deditde apparitione noue ſtelle. vnde ſingulis annis inmontem quendam eminentem aſcendebant certo tempore: vt attenderent ſi noua ſtella orta eſſet: ipſi filijs ſuis de generatione in generationem ītimabant: obſeruare faciebāt. Ex quibus iſti magi deſcendentes hoc obſeruantes videntes nouam ſtellā ortam illuminati ſunt ad cognoſcendūchriſti ortum: hoc refert Chryſo. quoſdaꝫ tenuiſſeſuper Math.Secundo manifeſtauitſe per ſtellam ꝓpter cōgruentē attractionē. Dr̄ Saralem ad exeq̄ndū illud quod ſibi congruit ꝑtingendū ad ſuum finem. Et qꝛ trahit creaturam humanam per modum ſibi conuenientem magisviſitatuꝫ. .n. īuitus trahitur animus ſꝫ amoreUn̄ cōuertit hoīem ad ſe: on̄dit menti eiꝰ ſe eſſeillud bonū in ſūmo gradu: ad quod ꝗs magis efficitur. Unde Aug. trahere cepit per ſapientiaꝫ eloquentiam Ambroſij: cui ipſe deditus erat: licet