Titulus. II.

Scit enim pater veſter ⁊cͣ. Et eſt talis rō: gentes.i. infideles nō credunt diuinam ꝓuidentiā curāhabere de actibus humanis: ⁊ iō non miꝝ ſi ſolicitantur ad iſta tꝑalia inꝗrenda eſtimātes ſua induſtria poſſe ea habere. Sꝫ vos fideles cū credatis deum gubernatorē oīum: ⁊ mō ſpecialiori hominum: nō oꝫ ita ſolicitari: ſꝫ laborando ⁊ moderate ꝓuidendo ꝯfidere in deo. Inſuꝑ ſi pater aliꝗs eſt pius ⁊ ſcit filios ſuos indigere quo ſe potrit ꝯtinere quin neceſſatibus eoꝝ ꝓuideat. Sedpater celeſtis eſt pijſſimus: ⁊ ſcit qꝛ his oībus indigetis. Non oꝫ gͦ dubitare de prouiſione: ⁊ ideonolite ſoliciti eſſe. Reſpicite filij nationes hoīumdicitur Eccle. ij. ⁊ ſcitote qꝛ nullus ſperauit ī domino ⁊ ꝯfuſus ē: ꝑmāſit ī mādatis eius ⁊ derelic.§. III.tus eſt. q. d. nullus.Quantum ad tertiamſolicitudinem .ſ. ſpūalem hortat̉ dicēs. Querite pͥmum regnū dei ⁊c̄. vt enim dicit Hiero. in omel̓.de cibo ⁊ veſtimēto ſpūali debemus ſemꝑ eſſe ſoliciti. Cibus ſpūalis quo aīa reficit̉ eſt ſapientiaſeu verbū dei: qꝛ vt dicit̉ Math̓. iiij. Nō in ſolopane viuit homo: ſꝫ in omni v̓bo qd̓ ꝓcedit d̓ oredei. Ueſtimēta varia ſunt habitus v̓tutum ꝗbusaīa ornatur. Un̄ Amb. Hec ſunt interna mentisvelamina .i. īdumēta. Circa hec igit̉ ſpūalia dꝫ hōſolicitari erga deum: erga ſeipſum: ⁊ erga ꝓximūpͥmo erga deum. Nā hoc eſt vnum ⁊ vltimuꝫ qd̓deus reꝗͥrit ab hoīe: vt verum bonum: vt diciturMichee. vi .ſ. ſolicitum te ambulare cū deo tuoqd̓ ſit propter feruenteꝫ dilectionem ad quā ꝗsꝑducitur ſolicite orando ⁊ meditando. Un̄ apl̓sRo. xij. Solicitudine nō pigri ſpiritu feruētes:dn̄o ẜuientes ⁊ ſic queritur regnum dei. ¶ Primuꝫ .ſ. potiſſimum regnū gloriē. ¶ Secūdo debꝫhomo eſſe ſolicitus erga ſeipſum in cauendo abinſidijs diaboli ⁊ cuſtodiendo ſenſus ſuos: tp̄sꝑdendo. Un̄ dicitur Deute. iiij. Cuſtodi temetip̄⁊ aīam tuam ſolicite. Ad qd̓ faciendū. Salomonprouer. vi. inducit exemplum fornice dicens. Uade ad formicam o piger ⁊ ꝯſidera vias eius ⁊ diſce ab ea ſapientiam .i. prudentiā ⁊ ſolicitudineꝫ:que cum non habeat ducem nec p̄ceptorem neqꝫ pͥncipem ꝯgregat ſibi ī eſtate et parat ſibi ī meſſe cibum. Sic hō in tꝑe vite pn̄tis non dꝫ pigritari: ſꝫ ſolicitari duꝫ pōt ſibi ꝯgregare merita bonorum opeꝝ ⁊ ſapientiam: ⁊ ſic querit hō iuſticiamregni .i. v̓tutes ⁊ bona oꝑa ꝗbus venit̉ ad regnū.¶ Tertio dꝫ quis eſſe ſolicitus quo ad ꝓximuꝫ:ad Ephe. iiij. Soliciti ſeruare vnitatem ſpūs ī vculo pacis. Et ponit ad hoc exempluꝫ in corporehumano dicēs. i. Corꝭ. xij. Pro inuice ſibi ſolicitaſunt mēbra .ſ. adiuuanduꝫ alteꝝ aliud ⁊ ſubueniendum. Et ꝑmaxime ſpectat ad p̄latos ſolicitarierga ſubditos in ſpūalibus ⁊ tꝑalibus. Un̄ Ro.xii. Qui preeſt in ſolicitudine ⁊ pater erga filios.Un̄ de Thobia dicit̉ ꝙ cū moraꝫ faceret .ſ. filius

in redeundo ſolicitus erat pater pro ſilio. Et qiuges alter pro altero. i. Corꝭ. vij. Qui aūt cūyre eſt: ſolicitus eſt quō placeat vxori: ⁊ ecōuerſoEt matrona de prouiſione neceſſarioruꝫ. UndeMarthe que ſatagebat circa frequens miniſterium: dixit chriſtus. Martha Martha ſolicita es.In quo non de ſolicitudine reprehēdit̉: ſꝫ deturbatione ⁊ murmuratiōe. Lucꝭ. x. Et ſic querēdoregnum dei ⁊ iuſticiam eius ſolicitudine ſpūs: hͨomnia adijcientur temporalia: vt nō oporteat ſolicitari anxie.Titulus ſecundus de reſtitutionibus. Capl̓mpͥmum de reſtitutōe in genere vbi ponunt vigirti manus rapientium: quoꝝ quelibet hꝫ quinqꝫdigitos .i. modos: ⁊ ſic centuꝫ modi in quibus fureſtitutio vel erogatō: ⁊ hoc per modum predtionis: in quo etiam de multiplici naui .ſ. penutie eccl̓ie: ⁊ religionis: vbi etiam ponunt impeditiua reſtitutionis ⁊ vtilitas eius.Oc mare magnum ⁊ ſpacioſum manibillic reptilia quoꝝ non ē numerus. Aīalia puſilla cumagnis illic naues ꝑtraVbunt. pͣs. ciij. Loquenspheta d̓ mari huius mūdi on̄dit ꝑicula eius ⁊ cſequēter euaſionem. Nā plenus ē mūdus manibus raptoꝝ ⁊ illicite acꝗſitoꝝ de ꝗbꝰ dicit AugꝰNō dimittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū. xiiij. q.ſi res. ⁊ de regꝭ. iurꝭ. pctm̄. li. vi. vn̄ ⁊ Math̓. x.dicit̉. Redde qd̓ debes. ⁊ apl̓s Ro. xiij. Redeoībus debita. Qd̓ .n. debet̉: ⁊ ſi benigne remitnō tn̄ iniuſte repetit̉: peccat aūt ꝗ vltra debitexigit: ait Aug. xiiij. q. i. qd̓ debetur. Et qꝛ oꝑſaluatoris vltra v̓itatem hyſtorie rei geſte alinobis inſinuāt moraliter agendū in quo eutemur ex hoc ꝙ ipſe abijt trans mare: vt ſcrIohā. vi. Et iteꝝ aſcēdēs ī nauiculā rrāſfretavt habet̉ Math̓. xix. Figurat̉ ꝙ debemus iſtimare iſtius mūdi trāſire ad qd̓ eſt neceſſaria nauicula: qꝛ ipſe vſus ē ea: vt ꝑueniamꝰ ad patriā ⁊ciuitatē nr̄aꝫ: ⁊ ī mōtē dei. Tria gͦ notat p̄s. ī p̄dictis verbis.Primū qualitas mūdialis figuraliter deſignataibi. Hoc mare magnum.Secundū malignitas criminalis general̓r d̓mōſtrata: ibi. Et ſpacioſum manibꝰ illic reptilia ⁊c̄Tertiū ſuffragabilitas ſaluatoris plural̓r īta: ibi. Illic naues ꝑtrāſibūt: ⁊ ꝑ aliquā haxum oportet tranſire.Quantum ad primumcōis ſnīa ē ſctōꝝ Greg. Ber. et alioꝝ mare mūdſigniſicare ꝑ ml̓tas ſil̓es ꝓpͥietates: ſꝫ pro nūc ſuſficiat tres exprimere.Et primo per amaricationem.