Ca. VIII.Ti. XI.
ex cāis q̄ aſſignant̉ ī ſcriptura de captiōe regꝭ iuda ſedechie ⁊ deſtructōnis hieroſolymoꝝ fuit qꝛipſe rex iuramentū fidelitatꝭ qd̓ fecerat nabuchodonoſor fregerat ſe rebellans vt hr̄. iiij. Re. xxv.In alia āt vita pena ſibi reſeruat̉ ī igne et̓no. Nādr̄ Apoc. xxi. de mēdacibꝰ ꝙ ꝑs illoꝝ ī ſtagno ignis ⁊ ſulphuris. Periuriū ꝓpͥe ſꝑ includit mēdaciū ⁊ addit ꝯtēptū dei: vn̄ ml̓to magꝭ eis debetur¶ Capitulum octauum de Adiuratione.E adiuratōe quehabꝫ ſil̓itudinē ad iuramentū: vn̄ licite faciendo .i. cū debitis circunſtātijsactus v̓tutis latrie ē. Un̄ ⁊ apl̓s vtit̉ adiurationecū dicit Ro. xij. Obſecro vos ꝑ mīam dei vt exeatis corpora veſtra ⁊cͣ. Et ēt eccl̓a cuꝫ dicit ꝑ crucē tuā vel ꝑ myſteriū īcarnatōis tue. l. n. do. ⁊ hiꝰ.Eſt ergo adiuratio inducere aliquā ꝑſonā vl̓ creaturā ad aliꝗd faciendū vel n̄ faciēdū ex īuocation alicuiꝰ rei ſacre: ⁊ fieri pōt ẜm. b. Tho. 2ª. Z.q. xc. ad creaturā rōalē ītellectualē ⁊ irrōaleꝫ. EtEt cum ſit erga creaturā rōalem: aut ītendit nccͣitatē īponere faciendi qd̓ petijt illi quem adiuratſicut īponit ſibi ncc̄itatē faciendi qd̓ iurando ꝑmittit. Aut n̄ ītendit īponere ncc̄itatem ſꝫ potiꝰmodū dep̄catōis ītendit ex īuocatōe illius rei ſacre exp̄ſſe īducere illū ad faciēdū. Et in iſto ſcd̓ocaſu licitū ē adiurare quācūqꝫ ꝑſonā ſuꝑ re licita: ēt ip̄m deū ſicut ⁊ licituꝫ ē dep̄cari. Non tn̄ leuiter faciendū ē ⁊ ī rebꝰ friuiol̓: ſicut nec leuiter inrandū ob reuerentiā reꝝ ſacraꝝ. In pͥmo cāu atadiurat ꝑſonā ſibi ſubditā ⁊ ẜm debitū modū: vuta ī caſu ī qͦ liceret ſibi p̄ciꝑe ⁊ exigere iuramēūaut non. Si pͦ mō licituꝫ e ⁊ adiuratꝰ ſubditꝰ tenet̉ ſicut ex p̄cepto ⁊ iuramento exacto facere vedicē ad qd̓ adiurat̉. Si ſcd̓o mō tunc peccat mortal̓r adiurans: qꝛ vſurpat̉ ſibi ptātē ī aliū quā nōhꝫ ⁊ ſic facit ꝯͣ iuſticiā ⁊ ledit ius cōe. Un̄ pͥncepsſacerdotum Cayphas cū dixit xp̄o adiuro te perdeuꝫ viuū vt dicas ⁊cͣ. Math. xxvi. grauiterꝭ peccauit: qꝛ non hēbat ptātē ſuꝑ eū. Sil̓r ſi eſſꝫ ſubditus adiuratꝰ ⁊ adiuret̉ ſuꝑ aliqͣ re facienda deq̄ adiurans n̄ poſſet ſibi p̄ciꝑe non tenet̉ ſibi obedire: ſicut ſi adiuret vt diceret ſi cōmiſit aliqd̓ crimen occultū de qͦ n̄ p̄ceſſit īfamia vel ꝓbatio aliqͣ ⁊ peccat adiurans. Ad creaturā ītellectualempōt fieri adiuratio vn̄ eccl̓a vtit̉ exorciſmis q̄ ſūtq̄dā adiuratōes ꝯͣ d̓mones: ⁊ hoc ē veꝝ ſi fiat adhoc vt ꝑ v̓tutē dīni noīs vel reꝝ ſacraꝝ eos tanqͣꝫinimicos expellamꝰ ne nobis nocere poſſint ſpual̓r vel tꝑal̓r ẜm ptātē a xp̄o traditā Luc. x. Eccededi vobis ptātem calcādi ſupra ẜpētes ⁊ ſcorpiones ⁊ ꝯͣ oēm v̓tutem īimici: ⁊ ſic dr̄. xxxiij. q. i. ſiꝑ ſortiarias. ꝙ cū aliꝗ ſūt maleficiati pn̄t fieri etga eos exorciſmi: ſꝫ non ē licitū eos adiurare acaliꝗd ſciendū vel obtīendū ab eis: ſicut ſit ꝑ artē
magicā vel notoriā ⁊ hiꝰ: qꝛ hoc ꝑtinet ad ſocietatem cū eis hn̄dā ⁊ pactū qd̓ n̄ licet niſi ſp̄ali inſtinctu ſp̄s ſctī: vel reuelatōe dīna aliꝗ ſctī ad aliqͦseffectꝰ oꝑatōe demonū vtant̉. Sicut fec̄. b. Iacobꝰ apl̓s erga Hermogenē ⁊. b. Dn̄icꝰ pl̓ies. Ad irrōalem creaturā pōt dupl̓r fieri adiuratio. Primo vt adiuratio referat ad ipſam creaturā irrenalem ẜm ſe ⁊ ſic vanū eēt. Alioª vt referatur adeū a qͦ creatura illa agitur ⁊ mouet̉. Et tē̄ dupliciter vno mō ꝑ modū dep̄catōis qd̓ ꝑtinꝫ ad eosꝗ diuīa īnouatōe miracula faciūt. alio mō ꝑ modū ꝯpulſionis aduerſus diabolū ꝗī nocumētuꝫnr̄m vtit̉ creaturis irrōalibꝰ. Et talis eſt modusadiurādi ī exorciſmis eccl̓e ⁊ ſic licet. Sꝫ adiurare eas ita ꝙ demonum auxiliū īploret̉: non licethec oīa. b. Ho.¶ Zitu. xi. d̓ Uoto ⁊ voti trāſgreſſione. Ca. pͥmū.Ouete et reddite dn̄o deo vr̄o inꝗt p̄s. lxxv.Cum oīa q̄ poſſidemꝰ dn̄i ſint ⁊ab eo receꝑimꝰ iuxͣ illud qd̓ dixit ipſe Dauid .i. ꝑalip. vlt. Quede manu tuo accepimꝰ dedimꝰ tibi. Tua ſunt oīadn̄e. Decet ipſi dn̄o offerre munera ⁊ vota ī recognitōeꝫ dn̄ij ſui ac bn̄ficij recepti. Ip̄ꝫ .n. vouē aliꝗd eſt qͦdāmō dare illud. Dr̄ .n. fieri aliꝗd cum fitca eiꝰ: qꝛ effectꝰ v̓tute ꝯtinet̉ in cā: quēadmoduꝫfaciens inſtr̄m q̄ alicui det̉ certū ꝗd: dr̄ iā illud eidediſſe: qꝛ inſtr̄m eſt cā recipiendi illud. Sic ꝗ ꝓmittit ꝑ votū inqͣꝫtuꝫ ſe obligat ad illud faciēdūiā qͦdamō dat ⁊ hinc ē ꝙ n̄ ſolū dāti ſꝫ ꝓmittentigr̄e agunt̉ pleniꝰ tn̄ ꝯfert̉ cū ꝓmiſſij ſoluit̉: vndeIſa. xix. dr̄ de v̓is fidelibꝰ. Colent eū ī oſtijs ⁊ muneribꝰ ⁊ vota vouebunt dn̄o ⁊ ſoluent. Et ad hocēt ſaluator nos īſtruit dicens. Reddite q̄ dei ſūtdeo. Math. xxij. ꝑmaxime dicunt̉ dei eē ea q̄ ſibiꝑ votū ꝓmittunt. Et ad hoc idē exhortatur p̄s.dicens. Uouete ⁊cͣ. vbi tria notantur.Primo ꝙ exhortamur ad meliorū ꝓmiſſionemibi. Uouete.Scd̓o ꝙ neceſſitamur ad ꝓmiſſorum ſolutōemibi Reddite.Tertio ꝙ regulamur circa votoꝝ ītentioneꝫ: ibi.Dn̄o deo vr̄o.Quantum ad primumSciendū ꝙ votum eſt ꝓmiſſio de meliori bonooꝑe qͣꝫ ſit illud ad qd̓ tenemur de nccͣitate ſalutꝭvt pꝫ ibi ī diffinitione voti. Et iō nullus cogiturad vouendum ſicut nec alia oꝑa ſupererogationis ſed conſulit̉ ⁊ exhortatur ad hiꝰ. Et ſic exhortatorie p̄s ait. Uouete vbi glo. ait. Uouere conſulitur vouenti ꝓpterea aūt exhortamur ad vouēdum ⁊ nobis conſulitur vt maiora merita acquiramus. Naꝫ opus factū cū voto eſt melius ⁊ magis meritoriū qͣꝫ idem factū ſine voto ẜm. b. Tho.