Titulus. IIII.

Extra eccl̓ie vnitatē: vn̄ Aug. Qui excōicat̉ ſathāetraditur. quō: qꝛ .ſ. extra eccl̓iā pōitur. Extra eccleſiam āt diabolus ē: ſit̄ in eccleſia xp̄s. Ac ꝑ hoc diabolo traditur ꝗ ab eccleſie cōione remouetur. xi. q.iij. Oīs. Sed hoc verū ē qn̄ iuſte excōicatur. vnd̓Arigen̄. ſuꝑ Leuit. Cū ꝗs non recto iudicio forasmittit .i. extra eccl̓iam ꝑ excōicatōem: ſi an̄ nō exierit .i. ſi nō egerit vt exire mereret̉: non ledit̉. Interdū ꝗ ſoras mittitur ītus ē: ⁊ ꝗ foras eſt ītus videt̉retineri. xxiiij. q. iij. c. Cū aliquis. Tertio efficit̉ aliquis extra eccl̓iam ꝑ pctm̄ .ſ. mortale: vn̄ Gregori.Nec iſte dicēdus ē eſſe ī eccleſia ⁊ ad iſtā ſociētatēſpūs pertīere ꝗ ouibꝰ xp̄i ficto ſorde miſcet̉. Spūs.n. ſcūs diſciplīe effugiet fictū. xxiiij. q. iij. De ill̓. EtDiero. Qui ē aliqͣ ſorde pctī pollutꝰ de eccl̓ia dici n̄.§. XVIILpōt: de peni. di. i. Eccl̓ia.Quantum ad tertium.Notatur p̄latorū prauitas ī hoc ꝙ mittūt ſorteꝫ fuper veſtē dn̄i: q̄ ſignificat eccl̓iam: vt .ſ. eorū ſit nonxp̄i: q̄rūt vꝫ regimen eccl̓ie ad ſua cōmoda: non vtxp̄o lucrifaciāt aīas. Iuxta illd̓ apl̓i. Unuſꝗſqꝫ queſua ſūt q̄rit: non q̄ Ieſu xp̄i. De ꝗbus Aug. Sūt ineccl̓ia ꝗdam p̄poſiti de ꝗbus apl̓s dicit: ſua q̄rētesnō q̄ Ieſu xp̄i: ꝗd eſt ſua q̄rentes? non xp̄m gratꝭ diligentes: nō deū ꝓpter deū q̄rentes tp̄alia comodacōſequentes lucris inhiātes: honores ab hoībꝰ appetentes. viij. q. i. Contra hos inuehit Ezechiel dicens. Ue paſtoribꝰ ꝗ paſcebant ſemetip̄os. xxxiiij.Uel pōt ibi noͣri grauitas cariſmatis: ibi. Miſerūtſorte. Nam ſic̄ in miſſione ſortiū p̄ter īduſtriā ⁊ laborē hoīum dn̄o tn̄ diſponente ꝯſequit̉ ꝗs illd̓ qd̓ſorte dirimitur. Sic ſine meritis hoīuꝫ ⁊ labore ꝗeadipiſcitur ⁊ ei cōfert̉ a dn̄o veſtis xp̄i .i. charitas vponit glo. ꝑ quā pertinet ad vnitatē eccleſie. Hec ēveſtis nuptialis ſine qͣ quis reꝑitur in nuptijs eccleſie numero excludit̉ de ea merito vt habet̉ parabolice. Math. xxij. Pn̄t hoīes mittere ſortes .i. ponere ⁊ querere ſigna demōſtratiua ꝗs debeat habre veſtē dn̄i .i. charitatē: puta ſi audit libenter v̓buꝫdei: ſi eſt ꝓmptus ad bonū. ⁊ dolet de p̄teritis. Seddn̄s dat ip̄am cui placet: ẜm illd̓ ꝓuer. xvi. Sortesmittūt̉ in ſinū .ſ. ab hoībus ſꝫ a dn̄o tꝑ̄antur .i. diſponitur ꝗs hēat qd̓ ſorte querit̉. Sic cecidit ſorsſuꝑ Mathiam. Act. i. id eſt illud ſignū diſtīctiuū .i.ſuꝑ humilē. Interpretat̉ enī ꝑuus.¶ Titulus. iiij de Inani gloria. Capitulū primū d̓Inani gloria. pͥmogenita ſuꝑbie filia.Rimogēita ſuperbie filia eſt vana gloria que ēvitiū capitale exquo ſeptem alioriunt̉: ẜm Greg. xxxi. moral̓. vt.jͣ. dicet̉. Et qͣꝫuis multū ſue genitrici peſſime aſſimiletur differt tn̄ realiter ab ea.Nam ſuꝑbia īordinate excellētiā appetit. Inanis

aloria vero manifeſtationē ipſius excellenalios. Poſtqͣꝫ .n. turrim baby .i. ſuꝑbie celſiin mente ſua cepit edificare ꝑtingentē ad celum vxcelebretur nomē eius in terra ꝑ vanam gloriaꝫ exquirit. Cuius tn̄ finis confuſio ē ẜm illud apl̓i adPhil̓. iij. Gloria eorū in cōfuſionē. Et cū cetera vitia in ſeruis diaboli ihabitēt: vt dicit Chryſo. Pecetiā in ſeruis dei habitaculum reperit. Nulltam excelſa virtus q̄ dulcedine gl̓ie non tāgaꝗdam ex gentilibus. An̄ ⁊ vulgare ꝓuerbiuꝫ eſt ꝙcuilibet placet caro a laude. Un̄ narrat Ualeriꝰnximus ꝙ cū in quodam bello ꝗdā mutus ſidimicaſſet: ita ꝙ debeatur ei ẜm morē illiustis triūphus .i. ꝗdam honor vn̄ reſultabat ei magna gloria cū ſibi non daretur tāta fuit auidilius glorie ꝙ fregit vincula mutitatis: ⁊ petijtriūphū. De ſancto Baſilio legit̉ ꝙ in diebus ſenibus cū in hītu pontificali ornatus ꝓceiret: ordinauerat vt quidam ſibi diceret: ꝑpulchrū tuum nondū ē ꝑfectum: iube ergo cōpleri qꝛ neſcis qn̄ dn̄s veniet: ⁊ hͨ ne inſurgeret fumʳ īanis glorie. Sed ⁊ cū papa conſecrat̉ ꝗdaꝫ eleuāsin arundine ſtupā īcenſā clamat pater ſācte ſic traſit gloria mūdi .ſ. cito. Ratio aūt huius qͣredenter deſiderat̉ eſt: qꝛ btītudo que naturapetitur: habet ī ſe gl̓iam .i. claritatē ⁊ decorē ſed verā ⁊ ꝑmanentē: vn̄ ⁊ ip̄a beatitudo frequēter ī ſcrituris gloria nūcupatur p̄s. xlix. Gloria hec ē omnibus ſanctꝭ eiꝰ. Et Iac. i. Beatus vir ꝗ ſuffertationē qm̄ cū probatus fuerit accipiet corrie .i. premiū. Alia rō eſt: qꝛ naturaliter homotit perpetuari: ⁊ qꝛ in vita non pōt cum moririt per gloriam .i. famam que durat ī mentibnū: vt dicit ſapiens de iuſtis. Uiuent noīa eorū lſculum ſeculi. Prima eſt inanis gloria ẜm Aug. qͣcampū intrat ꝯͣ virtuoſos pugnatura: vltimareceſſu: vnde qꝛ nullus quaſi euadit ꝗn ab equando feriatur ꝓpterea ſaluator Math. v. nō dixit ſimpliciter negando beati ꝗ non hn̄t ſpūm i. vtum inanis glorie ſed beati pauꝑes ſpū. i. ꝗ parumhn̄t de ea. In huius figurā fortiſſimus ⁊ſmus Samſon cuꝫ maxilla aſini mille expoccidiſſet aliquātulum gloriatꝰ eſt dicens. In n̄xilla aſini ⁊c̄. Iudic. xv. ſubito tn̄ humiliatꝰ ē ſitvſqꝫ ad mortē vt recognoſceret a deo oēm ſuaꝫ virtutem. Sic ⁊ apoſtoli fortiſſimi poſtea ſancti cū ſiplicitate vite ſue ⁊ doctrine d̓mōes ab obſeſſis qporibus expuliſſent: ⁊ vitia ī mentibꝰ eoriſent cum ad xp̄ꝫ reuerſi de hiꝰ glorientur:exemplo terruit ſathane de celo cadentꝭ ex ſuꝑl̓vnde ortum hꝫ inanis gloria. Canto aūt inꝗt Au.gu. de ciui. dei: efficimur deo acceptiores qͣꝫrimus ab hac īmunditia mūdiores. Hanctare exemplo ſuo nos docuit dicens Ioā. viij.gloriam non quero ⁊ merito: qꝛ ipſa duciſionē eternam. Unde p̄s. xlviij. Qui cōfidtute ſua ⁊ ī multitudine diuitiarū ſuarū gloriFrater non redimit: redimet homo: non dabit̉