CapitulūXV.

ꝙ fuit ſtultus ī vouendo. Et ī decretis dicitur ꝙſulta vota frāgenda ſunt. ¶ Sexta ſtulticia eſt īminora maioribus p̄ponendo. Eccl̓. ij. Stultꝰ inrenebris ambulat .ſ. erroꝝ ⁊ ignorantie. Un̄ Hiexo. Nonne rōnalis hō dignitateꝫ amittit qui veieiunium charitati vel vigilias p̄fert ſenſuum in.egritati: de con. di. v. c. nō mediocriter. Et Chryco. dicit ꝙ aliꝗ iurantes ꝑ deum videt̉ eis paruꝫpicere ⁊ minus obligari. Sꝫ ſi iurāt ꝑ euangeliitunc ꝗd maius agere videtur: ꝗbus ipſe ait dicedum ē. Stulti. Scripture ꝓpter deū: non deꝰ ꝑꝑſcripturas factus eſt. xxij. q. i. ſi aliqua. ¶ Septima ſtulticia eſt incātatōibus ⁊ diuinatōibus īherendo. Iere. x. Stultus factꝰ eſt oīs hō a ſcīa ſuaiiuinatōis incātationis ⁊ hiꝰ: ⁊ paulo pꝰ gladiꝰniuine ſn̄īe ad diuinos eius ꝗ ſtulti erant. Acqd̓ facit quod ait Aug. xxvi. q. ij. Qui ſine ſaluatore ſalutem vult habere: ⁊ ſine vera ſapīa eſtīatfieri poſſe prudentem .ſ. ꝑ artem notoriaꝫ ⁊ dinationes ⁊ hiꝰ: non ſanꝰ ſꝫ eger: non prudensſꝫ ſtultus ⁊ demens ī egritudine aſſidua laborahit. ¶ Octaua terrenis affectum infigendo. Iobv Uidi ſtultū firma radice .i. fixū in tꝑalibus afmaledixi pulchritudini eius ſtatī .i. cognoꝑpentiam ꝓſꝑitatis cito deficiendā: ꝓuerxvij. Quid ꝓdeſt ſtulto habere diuitias. q. d.lex quo non vtit̉ eis ad quod ordinate ſunt¶ Nona eſt ſtulticia īcredulitatis .ſ. non crederequę a ſanctis viris p̄dicta ſunt. Lu. vlti. O ſtultiirdi ad credendum in oībus qͣ locuti ſunt ꝓete. Magna ſtulticia eſt non credere viris ſapientiſſimis ⁊ optimis: ſicut fuerunt auctores fidei ⁊ martyres ſancti: ac doctores eccl̓e ⁊ credere phīs gentilibus ac poetis ⁊ hiſtoriographis ⁊mercatoribꝰ ꝗ oēs abundant falſitatibꝰ ī ſuis dictis. ¶ Decīa ſtulticia eſt p̄dicationis infructuoſeij. Prophete tui viderūt tibi falſa ⁊ ſtulta:ebant iniquitatem tuā vt te ad pn̄iam rearent. Prophete ẜm Gre. dicuntur ibi p̄dicas: qꝛ ꝓcul fant̉ .i. ea que ſpectant ad futuraꝫent eis falſa dū ſub rōne veri cultꝰ didoctrine p̄dicant falſa. Stulta dicuntdū ea que non ꝑtinent ad ſalutem docent curioſa ⁊ īutilia. Un̄ apl̓s. ij. ad Timo. ij. Stultas autē⁊ ſine diſciplīa qōnes deuita. ¶ Undecima ſtulticia eſt locutionis indebite Iſa. xxxij. Fatuus fauia loquit̉: ⁊ ꝓuer. xv. Os fatuorū ebulit ſtulticiam: ſicut fecit Nabal viris Dauid ꝓpter quodDauid ꝓpoſuerat occidere eū ꝓpter īproperiuꝫillis dictū. Sꝫ Abigail vxor eius euꝫ placauit die ipſo nabel. Stulticia eſt ī eo: ⁊ ẜm nomēiltꝰ eſt. i. Re. xxv. ¶ Duodecima ſtulticiaabilitatis ⁊ īꝑſeuerantie. Eccle. xxvij. Stultꝰvt luna mutat̉. Et Gal. iij. inquit apl̓s: Sic ſtultieſtis vt cū ſpu ceperitis nunc carne conſumamī¶ Decimatertia ſtulticia eſt luxurie. Iudi. xix. dixit ille qui receꝑat ī domū ſuaꝫ hoſpitio Leuitācum vxore ſua cum vellent ea ab vti. Ceſſante a

ſtulticia hac. ij. Regū. xiij. dixit Thamar Amūōvolenti eam violare: noli facere ſtulticiā hanc.¶ Decimaquarta ſtulticia eſt adulterio fauere .ſ.ī retinendo adulreraꝫ: ꝓuer. xviij. Qui tꝫ adultēram ſtultꝰ ē: qꝛ .ſ. fouet eā in peccato ⁊ ſeip̄m vituꝑat. Un̄ Chryſo Sicut crudelis ⁊ iniquus eſt ꝙcaſtam dimittit: ſic fatuus ē et iniquꝰ ꝗ meretricetꝫ. Patronus .n. turpitudīs eſt ꝗ celat crimē vxoris. xxxij. q. i. ſicut. ¶ Decimaꝗnta eſt rn̄ſionis indebite: ꝓuer. xviij. Qui prius rn̄dit qͣꝫ audit ſtultum ſe eē demonſtrat conſuſione dignū vel etiaꝫcū ꝗs rn̄det male ei ꝗ male locutus ē .ſ. cōtūeliā.Un̄ ꝓuer. xvi. n̄ rn̄deas ſtulto iuxͣ iuſticiaꝫ ſuā neei ſimil̓ efficiaris. Debet tn̄ aliqn̄ rn̄deri cum corectione vel punitione ſi ad eum ſpectat officiuꝫad reprimendam audaciam eius ꝓpter qd̓ ibi dicitur. Rn̄de ſtulto ẜm ſtulticiam eius .ſ. corrigendo cū oportet: ne ſibi ſapiens videatur. ¶ Decīaſexta eſt interrogationis incongrue. Eccl̓. vij. nedicas ꝗd putas cāe eſt ꝙ priora tꝑa meliora fuerūt qͣꝫ nunc ſunt. Stulta eſt enī huiuſcemodi īterrogatio. nam difficile eſt ſcire qualitatem tꝑump̄teritoꝝ ſeu ꝯditōem hoīum ꝗ ī p̄teritum fuerūtqꝛ ⁊ ſi aliqua mala narrāt̉ magis publica ⁊ enormia non tn̄ alia cū īnumera fuerīt ſemper malamundi. Sed ⁊ qͣꝫto ꝗs plus viuit: plus exꝑit̉ malicias hoīum qͣꝫ ī p̄teritum fuerunt ⁊ ſic vidēturhoīes deteriores eē. Rō tn̄ hoc dictat ſic debereeē: qꝛ ſicut quanto aliꝗd fluens ab aliquo pͥncipio magis elongatur tanto paulatim magis debilitat̉ in ſuo vigore: ſic et mundus qͣꝫto magꝭ ꝓcedit vlterius tanto magis deficit a v̓tute naturali ⁊ a feruore ſp̄s ⁊ gratie īchoato ꝑ Chriſtum.¶ Decīaſeptīa eſt ſtulticia loquacitatis nimie. Eccle. x Stultus verba ml̓tiplicat: ⁊ ꝓuer. xxix. Lotum ſp̄m ſuum ꝓfert ſtultus ⁊ ibidē. Uidiſti hominem velocem ad loquendū ſtulticiā magꝭ ſpāda eſt .ſ. de illo: qꝛ ſapiens prius conſiderat ꝗd loquatur. ¶ Decimaoctaua ē ſtulticia īobedientie.i. Regum. xiij. dixit Samuel Sauli ſtultē egiſti nec cuſtodiſti mandatum domini. Mathe. vij.Omnis ꝗ audit verba mea īquit Chriſtus: ⁊ nōfacit ea ſimilis erit homini ſtulto ꝗ edificauit domum ſuam ſuꝑ arenam: ⁊ deſcendit pluuia ⁊ venerunt flumina: ⁊ flauerunt venti in domum illam ⁊ facta ē ruina eius magna. ¶ Decimanonaeſt ſtulticia mundane leticie. Eccl̓. vij. Cor ſtultorum vbi leticia: prouer. x. Per riſum ſtultus operatur ſcęlus. ¶ Uigeſima ſtulticia eſt ocioſitatis⁊ accidie: prouerbi. xij. Qui ſectatur ociuꝫ ſtultiſſimus eſt ⁊ Eccle. iiij. Stultus complicat manꝰſuas¶ Titulus ſextꝰ de Gula. Capitulum primum deGula ⁊ ſpeciebus eius ⁊ de pena: ⁊ remedijs.