Titulus. V.

concordia hominum. Un̄ legit̉ in vitis patruꝫ ꝙcum duo germani in heremo habitarent deo militantes: ⁊ diu in maxima ꝯcordia vixiſſent nunqͣꝫcontētionis verbū hn̄tes: vnus eorū inſtigatus adiabolo quadaꝫ die dixit. Tantū eſt ꝙ n̄ fecimusaliquā ꝯtentionem faciamus vel vnam. Cui altridixit neſcire ſe facere. Quē ille docuit dicēs. Ponamus laterem vel aliquā rem in mediuꝫ: ⁊ egodicam ꝙ eſt mea: et tu ecōtra ꝙ eſt tua: ⁊ ego iterūdicam ꝙ eſt mea: ⁊ tu ecōtra rn̄deas: ⁊ ſic faciemꝰꝯtentionem. Cum gͦ cepiſſet ille dicere rem illamſuam: ⁊ alius ecōtra dixiſſet ſuam: durius pͥmusloquens ait: īmo mea eſt: quē ille eſtimās iratumſubito acꝗeuit dicēs. Si tua eſt ipſam accipe: ⁊ ſicfinita eſt queſtio. Cui ille pͥmus dixit: ſic nō oportet facere: ſed ſemꝑ ꝑſiſtere in dicendo tuam. Cuꝫigitur iteꝝ cepiſſent poſt binā replicationeꝫ modopͥori cum acriter pͥmus loqueret̉: alius ſubito aſſentiebat dicēs. Accipe ſi tua ē: ⁊ cū pluries iteraſſent negocium nūqͣꝫ potuit ille vinci vt verā ꝯtēti.§. III.onē faceret: ſicqꝫ diabolus ꝯfuſus ē.Tertia eſt contentio litigij. Hanc videt̉ chriſtus ꝓhibere dum ait Math̓v. Qui vult tecū in iudicio ꝯtendere: ⁊ tunicā tuātollere: dimitte ei ⁊ pallium. Un̄ ⁊ apl̓s rep̄henditcorinthos ꝗ in iudicio ad inuiceꝫ ꝯtēdebat dicēs.i. Corin. vi. Frater cuꝫ fratre iudicio ꝯtendit. Sꝫfruſtra eſſet inſtitutus ordo iudiciarius cuꝫ ſuisſolēnitatibus in iure canonico ⁊ ciuili ſi non eſſetlicitum ⁊ iuſtum cōtēdere in iudicio ob ſua repetenda ⁊ ꝓpulſationem iniuriaꝝ: ⁊ obuiandū iniuſticijs ⁊ calūnijs. Qd̓ ergo ait apl̓s. Secularia iudicia ſi habetis omnino pctm̄ eſt in vobis. i. Cor.vi. intelligit̉ de cōtentione iudiciaria non ſimpl̓r⁊ ex toto: ſed de ea que fit apud iudices infidelesvt ibi dr̄ ꝑ apl̓m. Hoc .n. ꝓhibetur infideles eē iudices in cauſis fideliū. Uel intelligit̉ de cōtentiōeindiciali etiā apud fideles: ſꝫ cum fraudibus: mēdacijs ⁊ iniuſticijs. Un̄ ibi dicit apl̓s. Quare nonmagis fraudem patimini: ſed vos fraudatis. Poteſt ⁊. iij. illud intelligi de non cōtendendo quādoin repetitione ſuaꝝ reꝝ ſcandalum ſequeretur ineis a quibus repetunt̉: ſi tn̄ ſcandalum eſſet puſiloꝝ non phariſeoꝝ. Sed poſtqͣꝫ declaratum eēt illis a ꝗbus repetunt aliena illa ſua non eſſet ſufficient̓: iam eſſet ſcandalū phariſeoꝝ in eis .ſ. ex malicia ꝓcedens ſi turbarent̉ ex hoc. Un̄ non dimitenda eſſet talis cōtentio ex hoc de neceſſitate. Ehoc tn̄ vide. jͣ. in. c. de ſcādalo. Qd̓ aūt dicit chriſnon cōtendendum in iudicio conſilium eſt. Und̓non obligat ad impletionem eius niſi qͣꝫtuꝫ ad p̄parationeꝫ animi: non ad opus: vt .ſ. talis ſit paratus non ſolum ablata non repetere ſi oporteret:ſed etiam ad patienter ferenduꝫ ſi clamidem perderet: ar. ad hoc. xxiij. q. ī. c. Paratus. Ueꝝ cōſiderando ꝙ in hiꝰ contentionibus iudicialibꝰ fiuntml̓ta pctā ex vtraqꝫ ꝑte: mēdacia .ſ. periuria: odia

cōtumelīa fraudes ⁊ alia? forte melius eſſet taliadimittere qͣꝫ tot ꝑiculis ſe exponere: ⁊ p̄cipuedo litigia ſunt intrincata: ⁊ iudices ſunt cupidinon veritati dediti: vel cū altera ꝑte cōponere: ētdīminuēdo de iure ſuo: qꝛ varius euentus bellcāꝝ: ⁊ expenſe multe. Un̄. v. q. ij. Si pͥmates. dicit̉ꝙ iudex laborare dꝫ ad cōcordiam ꝑtiulitigantes conciliare. ff. d̓. offi. p̄ſi. l. Illicetiam ſeruari modeſtia ī litigijs. Un̄ dicit̉. v. oc. In loco. qd̓ ꝗcꝗd aut cōfidentiuꝫ cōſulatioagit̉ aūt ab accuſantium ꝑte ꝓponitur: ſic debermitiſſima ꝟboꝝ relatione referri: vt nec cōtēcioſivocibus ſenſus audientiū turbet .i. clamoſis neciudicij vigorem de tumultū eneruet. Sed de ordine iudiciario ⁊ mō aduocandi habetuꝑte ti. ix. Effuſa eſt gͦ talis contentio litipͥncipes .i. iuxͣ pͥncipes ſeu rectores vbi cautur. Et ꝙ ſuꝑ aliqn̄ ponatur ꝓ iuxta: pꝫbo pͣs. 100. xxxvi. Suꝑ flumina babylo⁊c̄. i. iuxta ſic contendentes in inuio vicioꝝ potes non in via iuſticie ⁊ charitatꝭ errare fecit īꝑmiſit in plura incōuenientia intrando: vel vetatem non videndo. Sic due meretrietendebant in iudicio coram rege Sallio vnius viuo altero mortuo que falſa matlerat a latere vere matris ⁊ mortuum ſuū iuxͣ matrē viui locauerat ⁊c̄. Uide hyſtoriā. iij. Reg. iij.¶ Titulus ꝗntus de Luxuria. Capitulum primide Luxuria: in quo agitur primo de ſeptem occſionibus eius. 2º. d̓. vij. gradibus eius: ⁊. iij. d̓. vijnocumentis eius.Uxuria eſt tertium vitium pͥncipale. Sꝫaūt hoc nomē dupl̓r. Unlarge ꝓ abundantia ⁊ ſuꝑte reꝝ corporalium .ſ. nōvenereoꝝ: ſꝫ ⁊ cibi: potus: ⁊ veſtitus: ⁊ diuitdelitiaꝝ. Et ſic ſumit Amb. cū dicit. Egritudoporis pctm̄ repellit: luxuria carnis .i. abudelitiaꝝ: pctm̄ adolet. i. nutrit: de pe diſ. i.fieri. Aug. etiā dicit in li. cōfeſ. ꝙ luxuria⁊ abūdantiam diuitiaꝝ. ij. modo ſumit̉ luxuratqꝫ abūdantiā ſe cupit vocari: facietatemẜm Iſido. in li. etymologiaꝝ luxurioſus diciſolutus in voluptates. Et qꝛ volumaximū aīuꝫ hoīs reſoluūt.ſ.b. Tho. 2ª 2ᵉ. q. cliij. ar. i. circaas maxime luxuria cōſiderat̉. Sic ēt libidalijs materijs dicat̉: vt libido vlciſcēdi liominandi. ⁊ hiꝰ ſpāliter tn̄ ſibi hͦ nomē vendneree voluptates in quibus ſpāliter libidoeſſe: vt ait Aug. in. xiiij. de ciui. dei. Sic aūt diffiniri pōt. Luxuria eſt inordinatus appetitus vereoꝝ. Appetitus dicit̉ qꝛ om̄e pctm̄ pͥncipir-