Capituluꝫ. VII.
in iniꝗtatibꝰ ꝯceptꝰ ſū. Nō .n. dicūt patres fuiſſe veleē detentos ī limbo ſꝫ ad celū ſubito euolaſſe cumtn̄ expreſſe ſit ꝯͣ eos qd̓ ait. Iacob patriarcha Gen.xxxvij. Deſcendā lugens filiū meū ad infernū. quivtiqꝫ filiꝰ .ſ. Ioſeph. qꝛ. ſctīſſimꝰ ẜm eos nō ad infernū ſꝫ ad celos debuiſſet aſcendere immediate. EtIob. xvij. Si ſuſtinuero īfernus domꝰ mea ē ⁊ illd̓psͣ. lxvij. Aſcendiſti ī altū cepiſti captiuitatē accepiſti vel dediſti dona in hoībꝰ. Si ꝗd aptiꝰ dici potuitꝓ aſſertione fidei catholice ⁊ de liberatōne hūanigeneris qͣꝫ illud Zach. ix. Tu quoqꝫ ī ſanguine teſtītui .ſ. ꝯfirmatione effuſo ī paſſione eduxiſti vīctos.i. pr̄es ꝗ erāt vincti .i. detēti reatu culpe originalisa diabolo de lacu. ī quo nō erat aquā .i. limbo īferni. Si .n. meſſias nil aliud haberet facere niſi darelibertatē tꝑalē ⁊ bona terre vt ꝗd oꝑtebat īplere libros ꝓpharū promiſſiōibꝰ eiꝰ ꝗ tm̄ terreno tribueret vel et ſcīam q̄ eſt cōis bonis ⁊ malis. Cū viri nōſolū fideles ſꝫ ēt īfideles phī ꝯtēpſerint vt lutū terrena vt ꝗd tāto deſiderio flagitaſſēt ſcī patriarchehuiꝰ aduentū: iuxta illud. Rorate celi deſuper ⁊c̄.Iſa. xlv. ⁊ illud Aggei. ij. Ueniet deſideratis cūctisgentibꝰ ⁊c̄. niſi qꝛ credebāt ex dei reuelatōe ſaluteeternalē per ip̄m concedēdā n̄ tꝑalē. Et hoc eſt qd̓ait Pe. act. x. Huic .ſ. xp̄o ieſu oēs ꝓphete teſtimonium ꝑhibent remiſſionē peccatoꝝ accipere ꝑ nomēeiꝰ: ⁊ Iſa. liij. Dn̄s poſuit iniꝗtātes oīum nr̄m ſuꝑeū. Attritus eſt ꝓpter ſcelera nr̄a: cuiꝰ liuore ſanatiſumꝰ. Hāc veritatē fidei ꝯfirmauerūt ſctī īnumerimiracul̓. Ip̄i āt iudei poſtqͣꝫ ī xp̄ꝫ credere noluerūtnūqͣꝫ hūerunt ꝓph̓am vel miracula facientem: ſedpleni ſūt oībus vicijs..§. V.Exacuerunt quoqꝫ heretici linguas ſuaſ: vt gladiū ꝯͣ doctrinā ⁊ veritatēfidei. Qui etſi recipiūt ſcripturas noui ⁊ veteris teſtamēti: eas tn̄ ꝑuertūt falſo exponentes. Et lꝫ plurimi fuerūt varios īuenientes errores: tres ꝓ nūcſufficit ponere circa aīum nr̄m multū ꝑiculoſum.Aliꝗ qͣꝫtum ad īmortalitatē dixerūt aīam ip̄am cūcorꝑe mori. Alij qͣꝫtū ad arbitrij libertatē: alij qͣꝫtūad futuram miſeriā vel felicitatē: ⁊ hec oīa falſa.Quātū ad pͥmū aīam .ſ. hūamā mori cū corꝑe tāqͣꝫfalſiſſimū n̄ ſolū negat veritas fidei ⁊ ſacra ſcriptura dicens. Sap̄. v. Iuſti ī ꝑpetuū viuent .ſ. quo adaīam: ⁊ apud dn̄m eſt merces eorū: ⁊ Dan̄. xij. Euigilabūt de puluere terre: alij. in vitā eternā: alij inopprobriū: vt videāt ſcꝑ. Sꝫ ēt doctrine paganophōrū vt Ariſto. ⁊ Platōnis ꝗ fuerūt ſolēniores.Senece Tulij ⁊ poetaꝝ iudeoꝝ: ſarracenorū vt pꝫ īdoctrinis eoꝝ. Et de hoc ſupra ī pͥma parte ti. ij. de īmortalitate aīe. Btūs ēt Tho. ſcd̓o ꝯͣ gentiles. clxxviij. inducit plures rōnes: quarū tres faciliores ītellectui hic ponunt̉. Et pͥma eſt talis. Impoſſibileeſt appetitū naturalem eē fruſtra. Sed homo naturaliter appetit ꝑpetuo manere: qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ eē ēqd̓ ab hoībus oībus appetit̉: homo āt ꝑ ītellectumapprehendit eſſe n̄ ſolū vt nūc vt bruta aīalia ſed
ſimpl̓r. Conſeꝗtur ergo ꝑpetuitatem ẜm aīaꝫ quaeē ſimpl̓r: ⁊ ẜm oē tp̄s apprehendit. Secūda rō eſt.Faciens eſt honorabiliꝰ facto: vt etiā Ariſto. dicit.Sed ītellectus agens facit ītelligibilia actu: ſic̄ luxmaterialis facit colorem videri. Cū ergo ītelligibilia actu in qͣꝫtū hiꝰ ſint īcorruptibilia: multo fortiuſītellectus agens ꝗ eſt potentia aīe erit īcorruptibil̓ergo ⁊ hūana aīa cuius lumen ē ītellectus agēs eſtīcorruptibilis. Tertia rō eſt. Nulla forma corrūpit̉niſi ex actōe ꝯͣrij vel per corruptionē ſui ſubiecti:vel ꝑ defectū ſue cāe. Per actōem ꝗdem ꝯͣrij ſicutcalor deſtruit̉ ꝑ actōem frigidi ꝑactionem ſubiecti ſic̄ deſtructo oculo deſtruit̉ potentia viſiua. per d̓defectū aūt cāe ſicut lumē aeris deficiente potētiaſolis q̄ erat ip̄ius cā. Sed aīa hūana n̄ pōt corrumpi ꝑ actōeꝫ ꝯͣrij. Nō eſt .n. aliꝗd ei ꝯtrariū cuꝫ ꝑ ītellectū poſſibilē ip̄a ſit ꝯgnoſcitiua ⁊ ſuſceptiuā oīuꝫꝯtrariorū. Sil̓r nec ꝑ corruptionem ſubiecti ſui.Nā hūana aīa non eſt forma dependēs. a corꝑe ẜꝫſuū eē. Sil̓r aūt nec ꝑ deficientiā ſue cāe: qꝛ n̄ pōthabere aliquā cām niſi eternā. Et ſic nullo mō aīapōt corrūpi. Un̄ ꝙ dr̄ Eccleſiaſtes. iij. Unus ē interitꝰ hoīum ⁊ iumētoꝝ ⁊c̄. loꝗtur ibi Salomon in ꝑſona hereticoꝝ hiꝰ ꝗ reprobāt̉ in hoc. xxiiij. q. iij. c.pl̓t. Exacuerunt linguas ſuas qͣꝫtum ad libertateꝫai. Quidā .n. ſubtraxerūt aīe humane liberū arbitriū dicentes oēs hoīes oꝑari bonū vel malū ſecūdum ꝯſtellationem ſub qua natus ē nec poſſe al̓ragere niſi ad qd̓ īclīat illa ꝯſtellatō. Et hos vt hereticos peſſimos ꝯdēnat eccl̓ia: ⁊ dicūt̉ mathematicixxiiij. q. 3. c. penulti. ab his eccl̓ia ſcuto veritatis ꝓtegitur ⁊ conuincit. Nam cum liberūⁱ arbitriū ſitpotentia ad cuius actū ꝯcurrunt volūtas ⁊ ratio⁊ he potētie ſcꝫ volūtas ⁊ ratio non ſūt affixe organo corporeo vt ſenſitiue. corꝑa celeſtia non pn̄t habere influxū ⁊ ꝟtutē directe ſuꝑ eas: qꝛ ignobiliꝰnō agit in nobiliꝰ: ſꝫ ecōuerſo. Nobilior eſt āt aīaomni corpori celeſti: oꝑari aūt v̓tuoſe vel peccareꝓcedit a libero arbitrio: falſū ē ergo ꝙ cogat̉ a cōſtellatione. Unde ⁊ gētilis. Ptolomeus ait Uir ſapiens dn̄abitur aſtris .i. inclinationibꝰ malis qͣs ẜꝫſenſualitatē hēret a ꝯſtellationibꝰ. Nā ꝑ rōnem ⁊voluntatē pōt hō reprimere paſſiones inſurgētesin ſenſualitate. Exp̄ſſe hoc on̄dit̉ Eccl. xv. vbi dicit̉Deꝰ ab initio ꝯſtituit hoīem ⁊ reliquit eū in manuſui ꝯſilij poſuit an̄ eū malū ⁊ bonum ⁊c̄. ad qd̓cūqꝫvoluerit extēdit manū ſuū. ⁊ Gen̄. iiij. Sub te eritappetitꝰ eiꝰ .ſ. pctī ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. Alij ecōuerſolibero arbitrio nimiā libertatē attribuerūt aſſerētes homineꝫ ꝑ ſua naturalia poſſe ſaluari ⁊ gratiānō fore nccͣiam niſi ad cognoſcēdū qd̓ debebat fieri non aūt ad volēdū vl̓ faciendū bonum. Et hosꝯdēnat eccl̓ia qꝛ heretici ſunt ⁊ dicūt̉ pelagiani. xxiiij. q. 3. c. pl̓t. Cōtra qͦs al̓s. Ip̄e ꝯꝑat in nobis vele ⁊ ꝑficere. Et Ioā. xv. Sine me id ē ſine mee gr̄eadiutorio nihil poteſtis facere Rō hꝰ ē ẜm. b. Thoin. iiij. qꝛ cū premum gl̓ie ſit infinitum ⁊ v̓tus creature finita non pōt creatura ꝑſe agere opus quod