Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capituluꝫ.VII.

reſuſcitare mortuū qd̓ natura pōt: ſic ſi totꝰdus deficeret: totū iterū face̓ poſſet. Sap̄. xij. Subeſt .n. tibi poſſe volueris. Un̄ Salomon eccl̓iaſtici. xviij. Qui viuit ī eternū: creauit oīa ſil̓. Creareat ē ex nihilo aliꝗd facere. Tertiꝰ fuit error ariſtotelicorū dicentiū mūdū habuiſſe pͥncipiū ſꝫ fuiſſe ab eterno: Quē errorē elidit ſpūs ſāctꝰ Moyſēdicēs Gen̄. i. In pͥncipio creauit deꝰ celū terra .i. īpͥncipio .ſ. tp̄is. Et ſi q̄ris qn̄ fuit illud pͥncipiū: dicitmagiſter ī hiſtorꝭ. ſcholaſticis: a pͥncipio mūdi vſqꝫ ad xp̄i natiuitatē fluxerūt āni. 5196. Dicit autemRabbi Moyſes his phīs poſuerūt mūdumeternū accidit ſic̄ puero: mox natꝰ poneret̉ ī īſulāvbi nullā vnqͣꝫ videret pregnātē mulierē vel pueꝝnaſci. Iſte talis ſi diceret̉ ſibi: qūo puer cōcipit̉ tp̄s morat̉ ī vtero matris: poſtea naſcit ī mundo: nullo vellet credere: ſꝫ videret̉ ſibi īpoſſibile qꝛ nūqͣꝫ vidit hoīem naſci vtiqꝫ ſtultus ꝓteruus durus eēt velit credere: qꝛ vidit tale ꝗd.Multa .n. ſūt videmꝰ: tn̄ credimꝰ. Sic illi ph̓iqꝛ viderūt exēplū ī aliqͣ creatura: ex toto de noro īcipiat: putauerunt res ſēꝑ ſic fuiſſe: ſtultos appellat apl̓s Ro. pͥmo: dicētes ſe ſapiētes:ſtulti facti ſūt. minꝰ errauerūt circa opꝰ creationis manichei heretici ponētes duo pͥncipia reruꝫUnū creatorē īuiſibiliū .ſ. deū. Aliū vtſibiliū .ſ. diabolū. Tertiꝰ error paganorū acuerūt līguas ſuas: vt gladiū fuit circa ꝓuidētia. Ubi ſciēdū ẜꝫ. b.Tho. ī pͥma ꝑte di. xxxix. q. ij. Plato vt dic̄ Greg.Nazanzenꝰ poſuit triplice ꝓuidentiā. Primū .ſ. deierga ſubſtātias ītelligibiles totū mūdū ad genera ſpēs cās vl̓es. Scd̓am āgelorū bonorū circares ſingulares generabiliū corruptibiliū: adforte fuit motꝰ dicere: qꝛ ip̄i angeli mouēt celos: exquo motu ſeꝗt̉ generatio corruptio īferiorum. Tertiā demoniorū circa res hūanas: ad forte motꝰ fuit: qꝛ oēs dij gentiū demōia: demōesdabāt reſpōſa illa idola de agendis: ſic videbāt̉hēre ꝓuidētiā hoīum. Sꝫ ſcuto ꝓtegit̉ veritatis reuelate eccl̓ia ad repellēdū talē errorē dicēte Iob.xxxiiij. Quē aliū ꝯſtituit ſuꝑ terrā: aut quē poſuitſuꝑ orbē terre: quē fabricatꝰ c? q. d. nullū. vt dicit Greg. ī moral̓. mūdū ip̄e oīpotens cōdidit gubernat. Et Aug. ci. d̓i. Prouidētia vtiqꝫ diuīa regna cōſtituūt̉ hūana. qūo ē poſſibile demōeshēre ꝓuidētiā hoīuꝫ curā: ꝗn̄ q̄rūt niſi eorū īteri malū: vt dr̄. xvi. q. ij. viſis. Hoīes qͦqꝫ virtuoſiſuꝑiores ſūt eis: vn̄ ip̄is ſubijciūt̉: vt pꝫ de. b. dn̄ico alijs. āt darēt reſpōſa demōes idola totūerat ad decipiēdū: vt pꝫ ī legenda. b. BartholomeiAngeli v̓o bōi ſūt gubernatores mūdi ſꝫ executores diuīe ꝓuidētie iuxta illud p̄s. 102. Bn̄dicitedn̄o oēs āgeli eiꝰ potentes virtute ⁊c̄. Exēplum dedn̄o tp̄ali ponit officialē ī ciuitate īponit ꝗd faciar: officialis vtiqꝫ talis dr̄ dn̄s: ſꝫ executor dn̄i.Quedā ergo ip̄e deꝰ ſe īmediate facit: q̄dā mediātibus āgelis alijs cāis ſcd̓arijs: vt corporibꝰ celeſtibꝰ alijs. Et hoc facit ex īpotentia ſꝫ ex maxīa ſua

bonitate: qꝛ voluit illis dare cōicare ſil̓itudinemſue virtutis: vt .ſ. ſint cauſe ſꝫ ſecūdarie ad aliquoseffectꝰ: ſic̄ ip̄e ē pͥmaria oīum. Extendit̉ ergouidētia dei ad oīa maxīe ad actꝰ hūanos: qd̓ videtur negaſſe Tulliꝰ vt refert ip̄e. b. Tcho. ī pͥma partedi. xxxix. q. ij. In quoꝝ errātiū ꝑſone dicebat Boetiꝰ li. pͥmo ī mētro ꝗnto. O ſtelliteri conditor orbisoīa certo fine gubernās. Solos hoīuꝫ reſpuis actus. Ad qd̓ moti ſūt ad dicēdū ex eo videbāt bonis mala mal̓ hōa frequēter accidere videt̉bere ꝯtrariū. Sꝫ vt dr̄ Sap̄. xij. Tu aūt dn̄atorvirtutis dn̄e oīa traquillitate iudicas magna reuerētia diſponis nos. Et Pe. in can̄. Ip̄i eſtcura de nobis prouidēdo de oībꝰ neceſſarijs ad ſalutē. Quare aūt mali bona boni mala ſuſtineantvide aliquā rōnem de peni. di. tertia. Quid ergoPoſſent ēt plures alie rōnes īduci: ſꝫ cauſa breutatis hic dimitto..§. IIII.Exacuerunt iudei ut gladiū ad occidēdū aīas ſuis erroribꝰ īfidelitatis lincēti ī cōfeſſiōe ſue fidei ſocioꝝ. Tu es xp̄s filij deiviui. Rn̄dit xp̄s. Btūs es Symon bariona: qꝛ caro ſāguis reuelauit tibi: ſꝫ pr̄ meus ī īfra. Suꝑhāc petrā .i. cōfeſſionē fidei edificabo eccl̓iam meā porte īferi p̄ualebūt aduerſus .i. errores inſurgentes: e pct̄a. Math. xvi. Ubi on̄dit hāc verita cōfeſſiōis fidei a deo reuelatā: īfallibilē advitā beatitudinē ꝑductiuā. Errāt aūt multi circaxp̄m p̄cipue iudei ī tribꝰ: pͥmo qꝛ credunt xp̄ꝫmeſſiā ſuū verū deū. Scd̓o qꝛ credūt xp̄ꝫ ieſū fuiſſe meſſiā eis ꝓmiſſū. Tertio qꝛ credunt eterna ſꝫ tꝑ̄alia collaturū. Sed on̄ditur eis falſitas pͥme cōcluſionis ex multis auctoritatibus: qd̓vt veriſſimū credunt: vt illud p̄s. xliiij. vbi loquēsde meſſia xp̄o ait. Sedes tua deus ī ſeculum ſeculi: paulo poſt. Unxit te deus deꝰ tuus oleo leticiecōſortibus tuis. Appellat ergo deū ip̄m inunctū .i.meſtiā .ſ. īunctꝰ fuit quātū ad hūanitate aſſūptaꝫoleo gratie pleniſſime. Et bis ponit deū vngentemvt notet ꝑſonā pr̄is ſpūs ſācti. Ex auctoritate etiam Iſa. ix. apparet meſſiā deū hoīem: vbi ait.Paruulus natꝰ ē nobis: filiꝰ datus ē nobis: vocabit̉ nomē eius admirabilis d̓us ⁊c̄. Un̄ ī hoc qd̓dr̄: paruulus natꝰ ē nobis: on̄ditur eius hūanitas.In eo aūt qd̓ dr̄: vocabit̉ nomē eius d̓us: oſtenditeius diuinitatē. .n. dr̄ deus de hoīe puro ꝓpͥe.Sed vt cetera oīa multa ſūt dimittamus: p̄cipuead hoc facit quod habet̉ Hiere. xxiij. vꝫ. Ecce diesveniunt dicit dn̄s: ſuſcitabo Dauid germē iuſtuꝫEt hic apparet chriſti humāitas: qꝛ hec auctoritasſecūdū oēs expoſitores hebraicos intelligitur dechriſto ſecūdum litteram. Et ſeꝗtur in eadem ſerie textus. Et hoc eſt nomen quod vocabūt eum:dn̄s iuſtus noſter. Ubi īnuitur vera chriſti diuinitas: qꝛ vbi habemꝰ nos dn̄s iuſtus noſter: ī hebreo