Titulus.XII.
apoſtaſia inobediētie cum .ſ. ſponte contēnit precepta. Et de hac. iij. q. iiij. Alieni. Et talis infamisefficit̉ repellitur a teſtimonio ⁊ debꝫ excōicari. xi.q. iij. ſi aūt. 3º. recedere pōt quis a deo dimittēdofidē eius: ⁊ tunc ſimpl̓r ⁊ ex toto recedit. Et hec q̄ē apoſtaſia ꝑfidie ſimpliciter ⁊ abſolute dicit̉ apoſtaſia vt fuit Iulianus apoſtata: ⁊ de hac ſecūdaq. vij. Non pōt. Talis cū ſit hereticus eſt excōicatus: ⁊ idē de ipſo ſicut de alijs hereticis. Namrepellit̉ a dignitatibꝰ ⁊ alijs. Nota ẜm Rai. ꝙ illicum ſint fideles ⁊ mēte ipſam fidē teneāt: aliquētn̄ actum exteriorē faciunt infidelitatis: puta reuerentiā idolis: ſicut Salomon dijs ſuaꝝ vxorūlicet nō ſint apoſtate nec heretici tn̄ mortalit̓ peccant qͣꝫtūcunqꝫ ex metu hoc facerēt: qꝛ ẜm Aug.ſatius eſt mori fame qͣꝫ veſci idolotitꝭ. xxxij. q. iiijSicut ſatius. Sumere aūt xp̄ianum habitu infideliū ſi ex rōnabili cauſa fieret: puta ad ꝯfortandū fideles captos ⁊ hiꝰ: ſicut fecit beatus Sebaſtianus ſub clamide militari xp̄m abſcondens liceret ẜm Guil. Et hoc niſi eſſet inſtitutū aliquoddeterminatū ſignū ad dignoſcendum ꝓfeſſoresalicuius idolatrie: tūc .n. nō liceret. Item nota ẜmTho. vbi ſupra ꝙ qͣꝫuis ad eccl̓am nō ꝑtineat punire infideles qui nunqͣꝫ fidem ſuſceperūt vt iudeos ⁊ paganos: vn̄ non priuabat eos dominiotꝑali qd̓ prius habuiſſent: tn̄ ad eā ꝑtinet punireeos ꝗ iam fidē receperūt ⁊ dimittūt: vt apoſtatasqd̓ ⁊ facit. Un̄ qͣꝫcito aliꝗs denūciatur excōicat̉ꝰꝓpter apoſtaſiā abſoluunt̉ ſubditi eiꝰ a dominioeius ⁊ iuramēto fidelitatis. Iulianus aūt apoſtata qꝛ potens erat: ⁊ eccl̓a quo ad hoc nō habebatcōpeſcendi ptātem principes terrenos de facto:ideo tolerauit eū eccleſia: ⁊ fideles obediebāt inhis que nō erāt contra fidē: vt dicit Ambroſiusxi. q. iij. Iulianus. ⁊ hoc ad vitanduꝫ maius ſcandalum perſecutionis.¶ Capitulū ſeptimū de Inſidelitate in genere.Rōtexiſti me deus a ꝯuentu malignantiuꝫ a multitudine oꝑantiū iniquitatem: qꝛ exacuerūt vt gladiū linguas ſuas vt dicit glo. ſuper ti.pſalmi huius. lxviij. Hec verba ſūt totius xp̄i. i. ⁊capitis ⁊ mēbrorū eius que ſunt eccl̓a. Recogitans .n. xp̄s in paſſione ſua qūo iudei ꝯͣ eum ꝯuenerant ꝯſiliū faciendo malignātes ꝯͣ eum .i. maleigne inuidie ⁊ furoris moti: qūo multi et qͣſi oēsoꝑati ſunt iniꝗtatē ꝯtra eū iniuſte perſequētes ⁊mortē. ꝓcurates: qūo acuerant linguas ſuas addetrahendū: irridendū: ⁊ blaſfemandū: recognoſcit ſe in oībus habuiſſe ꝓtectionē a deo ⁊ defēſionē ⁊ deo regr̄atur. Et ex hoc fiduciam ſumensorat in principio pſalmi in futuꝝ ꝓtegi ⁊ liberari.Sic ⁊ corpus eiꝰ eccl̓a ab infidelibus p̄ſſa: ſicutin p̄teritū ſemꝑ a deo fuit ꝓtecta ⁊ defenſata ab
ipſis ſic orat in futurū ꝓtegi ⁊ eripi de manu inimici ne p̄ualeat ꝯtra eaꝫ in filijs ⁊ membris ſuisUn̄ ⁊ dicit ꝓtexiſti ⁊cͣ. vbi tria notantur.Tertio pernitioſa locutio: ibi qꝛ exacuerunt vtgladium linguas ſuas.Quantum ad primummeliorem ⁊ fortiorē non pōt habere eccleſia ꝑtectorem qͣꝫ deuꝫ. Nam ẜm apl̓m Ro. viij. Si deꝑ nobis quis ꝯtra nos? q. d. nullus pōt p̄ualereEt Iob. xvij. Pone me iuxta te: ⁊ cuius vis manus pugnet contra me. Protegit autē deus ſideles non quidē vt non tribulētur: quinimmo ẜmapl̓m oēs qui pie volunt viuere in xp̄o neceſſe.vt ꝑſecutionē patiātur vel ab infidelibus vel malis fidelibus criminoſis exēplis ⁊ blanditijs vela demonibus vel a paſſionibus carnis. Sꝫ protegit ne ſuccūbat aīo a gr̄a ⁊ veritate recedentesIuxta illud Cantꝭ. viij. Multe aque .ſ. tētationū⁊ tribulationū non potuerūt extinguere charitatem. Quinīmo ſicut iſrahelite in egypto quantomagis opprimebātur a Pharaone: tanto magiscreſcebāt. Exo. i. Si fideles quāto magis oppreſſi ſunt a tyranis ⁊ ꝑſecutoribus tāto magis mutiplicati ſunt ⁊ roborati. Protexit autem ⁊ protegit deus eos triplici ſcuto.Primo beniuolentie internalis.Secundo patientie vniuerſalis.Tertio ſapientie veritatis.De .i. p̄s. v. Scuto bone volūtatis tue coronaſti eum. Cum enim odirent infideles fideles ⁊ ſūme perſequerētur econtra illi diligebant ⁊ querebant ſalutem eoꝝ. De. ij. ſcribit̉ Tren̄. iij. Dabiseis ſcutum laborem tuū: Conſiderantes .n. paſſonem dn̄i in qua maxime laborauit ꝓ eis aīabātur ad cōſtantiam. De. iij. ait p̄s. lxxxx. Scuto curcūdabit te veritas eius.Quantuꝫ ad ſecunduꝫDicit p̄s. xxi. in perſona chriſti. Conſiliū malignatium obſedit me. Eſt autem triplex conuentusinfidelium ſcilicet paganorum: iudeorum ⁊ hereticorū. Hi omnes malignantur id eſt malo igneire ⁊ inuidie affectabant ⁊ cupierūt nocere eccliſie. Qui vtiqꝫ multi ſunt plures quaꝫ fideles. Etomnes operantur iniquitatem: non ſolum in eoꝙ perſequūtur nocent fidelibus ⁊ occidunt: ſedetiam in his que faciunt in proteſtationem ſue fidei vel potius perfidie: et in hoc ꝙ errant in fidecōmittunt iniquitatē per excellentiam quia infidelitas eſt maximum peccatorum. At hoc ꝓbatb. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. x. ⁊ ſic. Cum omne peccatum conſiſtat formaliter in auerſione mentis a deo tantopeccatum ē grauius quanto per ipſū magis animus ſeꝑatur a deo: ꝑ infidelitatē autē hō maxīeelōgatur a deo: quia nec veram cognitōnem de