Titulus.XII.

eſt hereticus. Nā in alijs ꝯtrariū ſentiens non ēhereticus: ſicut ius n̄ pōt ſeꝑari ab vſu in rebusvſu conſūptibilibus: qd̓ determinauit ⁊ declarauit Ioannes. xxij. in extrauag. Ad cōditorē. Ubidicit ꝯtradicentes huic ſentētie eſſe cōtumaces⁊ rebelles eccl̓e non hereticos. Tertiū quod requirit̉ ad hereſim eſt ꝙ error ſit in illo ꝗ catholica veritatē eſt ꝓfeſſus. Si quis enim nunqͣꝫ eētꝓfeſſus fidē chriſtiana ⁊ male ſentiret de fide nōeſſet ꝓprie hereticus: ſꝫ ſimpl̓r infidelis vt iudeꝰ⁊ gentilis ꝗ foris ſunt. Un̄ dicit Aug. de ciui. deꝙ videns diabolus genus hūanū a cultura demonū liberari hereticos mouit ꝙ ſub vocabuloxp̄iano doctrine reſiſterēt xp̄iane. Oportꝫ gͦ ꝙ etror ſit in illo ꝗ ī baptiſmo ſuſcepit fidē xp̄iana adhoc vt ſit hereticus. ¶ Quartū qd̓ requirit̉ ē ꝙſit in eo ꝗ fidem ſuſcepit taliter error circa fidemꝙ aliquā veritatē de xp̄o cōfiteatur ꝑtinentē addiuinitatē vel humanitatē. Si enim nulla veritatem penitus de xp̄o confiteretur: magis proprieapoſtata qͣꝫ hereticus cenſeret̉. Et ſignāter dicopprie: qꝛ largē accipiēdo etiā hereticus dici pōtgrauius peccat qͣꝫ hē̓ticus: ⁊ grauiꝰ eēt puniendus ſi grauiꝰ puniri poſſet. Hereticus .n. aliquāveritatē d̓ xp̄o ꝯfitet. Apoſtata a fide nō: ſicut iulianus apoſtata: ⁊ ſic pn̄t diſtīgui hereticus ⁊ apoſtata: lꝫ aliqn̄ vnum ſumat̉ ꝓ alio. ¶ Quintū qd̓requirit̉ eſt vt quis talem errorē firmata volūtate ⁊ obſtinata eligat ⁊ ꝑtinaciter ſequat̉ opiniōesUn̄ ẜm Hiero. Hereſis ab electione eſt dicta. Etideo ẜm Aug. non ꝗ falſas opiniones gignit velſeꝗtur: ſed ꝗ ꝑtinaciter defendit hereticus ē cenſendus. vn̄ ſiquis non pertinaci malicia ſentiretaliquid ꝯtra fidē: ſꝫ ignorātia ꝑatus corrigi ſi qd̓ſentit falſū oſtenderet ſibr eſſe ꝯtra fidē vel ſacraſcripturā vel determinationē eccl̓e: talis nō eſſꝫhereticus: hoc dicit Aug. xxiiij. q. iij. Dixit apl̓us.Et iō ipſe Aug. dicebat. Errare potero: ſed hereticus n̄ ero: qꝛ .ſ. erat paratus corrigi cū ſibi fuiſſet oſtēſus error. Et iō ꝯſtat ꝙ quotidie īter doctores circa diuina ſunt varie opiniones ⁊ aliqn̄ꝯͣdictorie: ita ꝙ neceſſe ē alterā eſſe falſam: ⁊ tn̄nulla eaꝝ reputat̉ falſa dōec ꝑ eccl̓am altera ꝑsfuerit determinata: ar. xxiiij. q. iij. Qui in eccl̓ia.Sciendū tn̄ ꝙ ꝑtinacia nō eſt tm̄ iudicāda in exteriori actu: vtputa ꝙ ille ſolus reputet̉ ꝑtinaxin errore ꝗ verbis aut ſcriptura mōitus reſiſtit:īmo etiā videtur ille ꝑtinax ꝗ ꝯtra predicatam ineccl̓a veritatē latēter diu ꝑſiſtit: vel vſqꝫ ad mortem ꝑdurat: qꝛ talis nō videtur ꝑ ignorantiā ſedꝑ obſtinatā malitiā in tali errore tanto tꝑe ꝑſeueraſſe: ⁊ iō eccl̓a tales p̄ſumit hereticos. Et ex hispꝫ ꝙ opinio fraticellorū dicentiū xp̄m ⁊ apl̓os n̄habuiſſe aliꝗd etiā in cōmuni qͣꝫtuꝫ ad ius ⁊ dominiū eſt heretica: vt clare dicit Ioan. xxij. in extrauag. Cū inter nōnullos. Certū eſt .n. ꝙ xp̄s etapl̓i habuerunt aliꝗd qͣꝫtum ad vſū facti: ⁊ oppoſitū ꝑtinaciter aſſerere eſt hē̓ticū: qꝛ directe ꝯtra

ſacrā ſcripturā. Certū ē ēt ꝙ nūc aſſere̓ ꝑtinacit̉ꝙ in rebus quas habuerūt xp̄s ⁊ apl̓i habuerūtvſum facti denudatū omni iure ē hereticū: alioqn̄ fuiſſet vſus nō iuſtus. Qd̓ patet ſic: qꝛ aſſerere ꝑtinaciter ꝯtra determinationē eccl̓e in his q̄ad fidē ⁊ ſalutē ꝑtinent ē hereticū: vt ſupra dictūē: ſed hodie ꝑ eccl̓am ē determinatū ꝙ xp̄s ⁊ apl̓iin rebus qͣs habuerūt n̄ potuerūt vſū nudū facrihr̄e denudatū omni iure: alioꝗn fuiſſet n̄ iuſtus:qd̓ de xp̄o ⁊ apl̓is nephas ē dicere: gͦ patet nuncilla opinionē eē hereticā. Sꝫ dubiū eſt an iſta alſertio ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i nihil habuerūt in cōi qͣꝫtumad iuſtū dn̄ium an̄ determinationē eccl̓e eēt hereticū. Poſſet .n. videri ꝙ nō: tū qꝛ dn̄s veſter.Io. xxij. dicit in dicta ꝯſtitutionē. Deinceps hēaīheretica dicta opinio ergo videt̉ ſupponere qd̓an̄ non erat. tū qꝛ iſtud n̄ erat contra aliqd̓ ꝯtentum exp̄ſſe in ſacra ſcriptura nec ꝯtra determinationē eccleſie: īmo prima facie determinatio eccleſie videbatur magis ad hoc declinare in decretali Exijt de ver. ſig. li. vi. Tū qꝛ licet hoc poſſet deduci ex ſcriptura aſſumēdo vnam ꝓpoſitionemque videbat̉ euidens .ſ. ꝙ vſus denudatus om̄iure eſt vſus nō iuſtus ⁊ aliam ꝓpoſitionem quehabetur in ſcriptura .ſ. ꝙ ipſi habuerūt iuſtū vſiTamen cōcluſio .ſ. ꝙ haberēt ius ⁊ dominiū nōnegabatur ꝓpter ꝓpoſitionem contentam in ſcriptura ſed ꝓpter aliam propoſitionem quam reputabant falſā que nō habet̉ ita elare ex ſcriptura .ſi. ꝙ vſus denudatus omni iure ſit nō iuſtusEt ideo ſicut negare iſtā n̄ videbat̉ hereticuꝫ: ſinec negare illaꝫ q̄ ſequebat̉ ex ea videbat̉ hereticum ante determinationē eccl̓e. Quicꝗd aūt ſide hoc certū eſt ꝙ nūc ē hereticū. Et ꝙ ſemꝑ illifuit falſum .ſ. ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i nihil habuerūt etiā incōmuni qͣꝫtum ad ius ⁊ dn̄ium. Circa illam conſtitutionē Exijt. de verbo. ſigni. li. vi. que fuit Nicolai pape qua dicitur ꝙ expropriatio omniunrerum in cōmuni ⁊ in particulari ꝓpter deumſancta ⁊ meritoria ⁊ ꝙ xp̄s ⁊ apoſtoli nil habaierunt in cōmuni qͣꝫtum ad dominiū. Dicunt aliꝙ ipſa eſt reuocata ꝑ ip̄am extrauagantē Ioannis. xxij. que incipit. Quia nōnunqͣꝫ. ⁊ ideo argimētum ſumptuꝫ ab illa decretali Exijt: in cōtrarium non cōcludit. Ueꝝ eſt ꝙ aliqͣ decretalis poteſt dici reuocata dupliciter. Uno mō tanqͣꝫ falſaſicut qn̄ determinatur exp̄ſſe eſſe falſum quod īilla decretali continebat̉. Et ſic dicunt ꝙ illa īcretalis exijt non eſt reuocata ꝑ illam Ioan. xjQuia nōnunqͣꝫ. Alio modo poteſt dici reuocata:quia dubia ſcilicet contenta in illa ſub dubio ruocātur: ⁊ ſic dicūt ꝙ fuit reuocata: quod declarāt ſic. Illa decretalis dicitur reuocata tanqͣꝫ dibia circa quaꝫ ⁊ contenta in ea contingit contrario opinari. Sꝫ ſic eſt de illa decret. exijt: vt patetper conſtꝭ. Quia nōnunqͣꝫ. ergo ē tanqͣꝫ dubia reuocata et per ꝯn̄s eius aucͣti non eſt neceſſarioſtanduꝫ. Sed iſta reſpōſio non euadit difficulta