.XII.Titulus

cramentis ſalutis anteqͣꝫ habeant vſū rōnis. Un̄de pueris antiquoꝝ dicitur ꝙ ſūt ſaluati in fideparentū. Et ideo nō īminet aliqd̓ ꝑiculum ipſisplatis ⁊ p̄dicatoribus ſi patiant illoꝝ ꝑuuli detrimentū ſalutis ꝓpter ſubtractionē ſacr̄oꝝ: ſed parentibꝰ eoꝝ ꝗ hoc non ꝓcurant. Idē Tho. Guil.dicit ꝙ non licet nutricibus iudeoꝝ ꝑuuloꝝ inuitis parentibus baptizare eos. Sed ſi in articulomortis hoc facerēt credit ꝙ nō peccarēt. Ex hieaūt que dicit. b. Tho. ⁊ p̄cipue. in prima rōne: videtur ſatis clare elici ꝙ qͣꝫuis baptizari tales .ſnō debeant inuitis parētibus: tn̄ ſi ꝯtrarium fiatrecipiūt v̓e baptiſmū: qd̓ mihi placet qͣꝫuis Pe.de pal̓. in. iiij. teneat ꝯtrariuꝫ: vt patet in 3ª ꝑte ti.de baptiſmo. Qui aūt ſuſceperint fidē ex infidelibus ſeu baptiſmū ſeꝑandi ſunt a parentibus: ⁊ſic intelligit glo. ibi ⁊ bn̄ illud. c. iudeoꝝ filios vefilias ne ꝑentū vltra inuoluātur erroribꝰ ab eoꝯſortio decernimꝰ ſeꝑari. xxviij. q. i. Ubi glo. perbaptiſmū .n. ſoluit̉ ius patrie ptātis: nec tn̄ priuabunt̉ illi paterna ſucceſſione: exͣ de iude. c. iudei.¶ Capitulū tertium de infidelitate iudeorū ⁊ ritibus ⁊ alioꝝ infidelium ⁊ de ꝑticipatione cū eis ⁊de exactionipus in eos: ⁊ de ſeruientibus eis.Rohibetur habitatio cuꝫ iudeis: ⁊ balneatio. Un̄. xxviij. q. i. dicit̉. Nullus eoꝝ qui in ſacroordine ſunt aūt laicus azima eoꝝ manducet autcū eis habitet: aut aliquē eorum in īfirmitatibꝰſuis vocet aūt medicinā ab eis ꝑcipiat: aut ſe cūeis in balneo lauet. Si quiſqͣꝫ hoc fecerit: ſi clericus ē deponatur: ſi laicus excōicetur. Et dicit ibiglo. niſi ſit miſſus ad p̄dicandum eis: extra de iudeis. Qd̓ ſit laudabile. Debent aūt puniri cōtrafacientes modo p̄dicto ẜm Rai. ſi poſtqͣꝫ fuerintadmoniti ſe nō abſtinent ab hiꝰ. Guil. tn̄ dicit ꝙin neceſſitate poſſunt emi ⁊ comedi azima iudeorū. Idem videtur ſentire Hug. de medicinalibꝰin caſu neceſſitatis cū .ſ. alius nō inuenitur ſufficiens medicus. Hoſt. etiam dicit ꝙ xp̄iani nō debent eſſe vt aſſidui intra domū iudei: nec tanqͣꝫfamuli: aut nutrices aut obſtetrices: al̓ ſi ip̄i xp̄iani nolunt diſcede̓ debent excōicari: exͣ de iudeisIudei. Sed extra domū poſſunt eis ſeruitia facere ⁊ pn̄t eſſe coloni eorū: extra eo. Multorum.Nota etiā ẜm Hoſti. ꝙ poſſunt xp̄iani hr̄e iudeos in ſeruos ⁊ emere: exͣ eo. ⁊ ſi iudeos. nō tn̄ debent cū eis morari: ita ꝙ habeāt eos tanqͣꝫ familiares. Iudei .n. vt dicit Io. ſunt difficiliores ad cōuertendū ⁊ ꝑitiores ad ſubuertendū qͣꝫ gentilesSi aūt voluerint fieri xp̄iani ſiue iudei ſiue gentiles: non poterunt dn̄i eoꝝ ꝓhibere. ar. xix. q. ij.due ſunt. Tn̄ ẜm Rai. ⁊ Tho. ꝑ baptiſmū nō liberantur a ſeruitute ſꝫ remaneat ſerui: qꝛ ſeruitusetiā introducta eſt d̓ iure diuino: ar. di. xxxv. Se

xto. Et ꝑ ius gētiū di. i. ius gentiū. Et ꝑ ius canonicū approbata. xij. q. ij. Eccleſiā. ẜm Hoſ. ⁊ Goſ.Et addit Rai. ꝙ vbi de bona ꝯſuetudine nō ſolent xp̄iani eſſe ſerui ꝯſulendū ē dn̄o ꝙ in remiſſionē peccatoꝝ ſuoꝝ manumittat vel ſalteꝫ pecunia mēdicata vel ſeruitio ad tp̄s p̄ſtito ſe redimaxij. q. ij. Cum redēptor. Sꝫ qꝛ hoc ꝯſiliū eſt ⁊ piūſiquis ꝯtrariū faciat .ſ. retinendo talē ꝯuerſū acfidem in ſeruitutē vel etiā alteri vēdēdo nō credo ꝙ peccet: quia qd̓ non eſt ꝓhibitū intelligitureſſe ꝯceſſuꝫ: ar. xiij. q. ij. Ebron. §. ſe. in fi. ſed hocreꝑitur ꝓhibitu. Hoc etiā aſſerit dn̄s Ioan. do.in li. qui dicitur lucula noctis.A quibus iudei ſūt prohibendi inter xp̄ianos cōuerſantes. Primo ẜmRai. ne habeant aliqua officia publica ne occaſionē habeant ſeuiendi in eos: vt di. liiij. Nulla. etxvij. q. iiij. Conſtituit. Ꝙ ſi iudeus talia officiaſuſceperit debet ei denegari xp̄ianorū cōio dōeoquicquid accepit ex tali officio ꝑ ꝓuidentiā diocęſani ꝯuertat in vſus pauperū ⁊ ipſe officiuꝫ dimittat. Itē nullus fidelis pōt aliꝗd cōgregationiudeoꝝ vel iudeo vel pagano in teſtamēto requere: ⁊ ſi fecerit etiā poſt mortē iudicat̉ anama: vt. xxiiij. q. ij. ſane. Et intelligendū videt̉ niſlegaret ad ſubueniendū magne neceſſitati. Itennō debēt ꝑmitti iudei nouas erigere ſynagogasſed veteres reficere dumodo ampliores vel p̄ciſiores nō faciāt ſolito. Et ritus ⁊ ſolēnitates ſuasſunt ꝑmittēdi facere: exͣ eo. ꝯſuluit. Itē in dieblamētationis ⁊ dn̄ice paſſionis n̄ debēt in publicum ꝓdire: exͣ eo. in nōnullis. Qd̓ etiā in die ꝑraſceuē nō debēt hr̄e hoſtia vel feneſtras aꝑtaextra eo. Quia ſuꝑ his. Itē cogēdi ſunt tales hbitum deferre ꝯtinue ꝙ ab alijs manifeſte diſtinguant̉: extra eo. In nōnullis. Item cogēdi ſūt addecimas p̄diales ꝑſoluēdas: extra de deci. de terris. Itē cogendi ſūt xp̄ianos teſtes reciꝑe ꝯtra ſeſed iudeꝰ nō pōt ferre teſtimoniū cōtra xp̄ianumextra de teſti. c. iudei. Itē iudeis ꝑmittit̉ agerecōuenire apud iudices nr̄os ⁊ nō apud ſenioreoꝝ. Arbitrū pn̄t eligere etiā iudeū cuius ſnīanexequat̉ ordinarius. C. e. ti. Iudei. Itē in ſabbatis ſuis nō debēt trahi ad iudicia. Nec ipſi aliostrahāt. Sꝫ nec in alijs feſtiuitatibꝰ ſuis debēt tubari. Nec ſepulchra eorū obtentu forte pecunieeſſodi: vt. C. e. ti. Die ſabbati: extra eo. Sicut iud̓iPro maiori declaratione eius qd̓ dictū ē in p̄cedenti. §. in pͥn. Nota ẜm. b. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. x. artiꝙ dn̄ium ⁊ p̄latio infideliū ſuꝑ fideles pōt duciter cōſiderari. Uno mō qͣꝫtum ad dn̄ium ⁊ p̄lationē de nouo inſtituendā ⁊ hoc nullo mō debeꝑmitti. hoc .n. cederet in ſcandalū ⁊ ꝑiculū fideiDe facili .n. illi ꝗ ſubijciunt̉ iuriſditiōi alioꝝ īmutari pn̄t ab eis ꝗbus ſubſūt vt ſequātur eoꝝ imperiū niſi illi ſubditi ſint magne v̓tutis. Similietiā infideles contēnerēt fide ſi fideliū defectus