Titulus. XII.

ſuꝑſtitionis repudiande ſūt ẜꝫ Augu.xxvi. q. ij.Illud ⁊ ē mortale. Et ēt iinefficax ad acꝗrēdū ſcīaꝫ⁊ rō eſt qꝛ ⁊ ꝑ hiꝰ cū nō attēdat̉ acꝗſitio ſcīe ꝑ modū hōi ꝯnaturalē .ſ. adinueniēdo vel addiſcendo.ꝯn̄s eſt ꝙ iſte effectus expectet̉ vel a deo vel a diabolo. nō a deo pōt dici ꝙ expectet̉. qꝛ etſi aliꝗbꝰ deus dederit ſcīam ⁊ ſapientiam ꝑ infuſionē vt Salomoni ⁊ apt̓is. non hoc facit cū certa obſeruatōenec ꝗbuſcūqꝫ: ſed diuidit ſingulis ꝓut vult. i. Corī..xij. Si expectat̉ a diabolo acꝗſito ſcīe ꝑ hiꝰ. artem.Tūc cū acꝗſitio ſciētie fiatꝭ ꝑ illūiatōem intellectus⁊ ad demonē nō ꝑtineat intellectū illūinare ſequitur ꝙ nūqͣꝫ aliꝗs ꝑ demones ſciētiā acꝗſiuit. Qd̓ēt videt̉ dicere Prophirius ⁊ refert Aug. in. iiij. d̓ciuit. dei. Pn̄t tn̄ demones hoībus loquētes exprimere aliqͣ ſcīarū documēta. Sꝫ hoc nō q̄rit̉ ꝑ ar.9. XI.tem notoriā.De obſeruātia Per incātatōes ⁊ alique fiūt ad candū ſanitatē. Circa qd̓dicit Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxxxxvi. ꝙ ī his q̄ fiūt ad aliquoseffectus inducendos cōſiderandū eſt ſi illa hn̄t velputant̉ habere virtutē naturalē ad ꝓducēdū illoseffectus: ⁊ tūc nō erit ſuꝑſtitioſū nec illicitū vti talibus cāis. puta ſi ꝗs teneat ſuper ſe iaſpidem ꝓ reſtrictōe ſāguinis. ⁊ hiꝰ. Si aūt nō videat̉ ꝙ illa poſſint naturaliter illos effectus cāre ſed ꝑ adiūctōeꝫaliquorū caracterū vel nominū ignotorū vel alivane obſeruātie expectatur ille effectus: erit ſuperſtitioſū ⁊ illicitū. Un̄ Aug. dicit. Ad genꝰ ſuꝑſtitiōispertinēt oīa remedia q̄ medicorū diſciplina condēnat: ſiue in īcātatōibus: ſiue in ꝗbuſcūqꝫ votis: qͣscaracteres vocant. xxvi. q. ij. Illd̓. ⁊ noͣ ꝙ dic̄ Tho.ꝙ hoīes in hiꝰ obſeruatōnibus aliꝗd veri expertſint a cāu fuit. Sed poſtmodū cū hoīes hiꝰ. obẜuātijs aīum īplicant: multa per hiꝰ obſeruatōes eueniūt per deceptōem diaboli vt his obſeruātijs implicati curioſiores fiāt: ⁊ ſic multipliciter illaq̄ent̉.ẜm Aug. xxvi. q. v. Nec mirū. Et ſunt reliꝗe paganorū. Quāuis ergo ēt efficaciā hērent nō tn̄ lꝫ facere qꝛ ope demonum fiūt. xxvi. q. ij. Illud. colligeretn̄ medicinalē herbā cū ſymbolo vel or̄one dn̄icaex deuotōe ſine alia ſuperſtitione. ⁊ ea vti nō reprobat̉ vt. xxvi. q. v. n̄ liceat ẜm Rai. De īcarminatricibus dic̄. Guil. ꝙ ſi nil ſuꝑſtitioſū dicūt vel docēt vl̓faciūt. ſed tm̄ vtūt̉ licitis precibus ⁊ adiurationibꝰſicut per paſſionē ⁊ trucem xp̄i et hiꝰ non credo ꝙpeccent mortaliter niſi fecerīt hec poſt prohibitōeꝫeccleſie eis factā. Sed credo ꝙ ſunt prohibendi viri ⁊ mulieres a talibus: qꝛ multa inutilia ſolent admiſceri ⁊ ſuperſtitioſa: niſi forte ſit ſacerdos vel religioſus ⁊ diſcretus: aut ēt laicus excellentis vitequi fuſa oratione licita ſuper infirmū manū imponat. Sed ſi exemplo eorū timeatur ꝙ alij ſuꝑſtitioſi carminationis ſibi ſumāt abuſū forte etiam d̓berent a talibꝰ abſtinere iuxta illud. Ab oī ſpecie mala abſtinete vos: extra de vi. ⁊ hone. cleri. Cum abomni..§. XII.

De incantationibusvel aliorū aīaliū dicit Tho. ꝙ ſi hēat̉ reſpectus p̄ciſe ad verba ſacra ⁊ virtutē diuinā nō erit illicituſi nō īmiſcentur cū verbis ſacris aliq̄ vane obſeruatōes qꝛ tūc illicitū. Et noͣ ꝙ hi qui vtunt̉ hiꝰ īcātatiōibus vel breuibꝰ ſuperſtitioſis: etſi forte excuſentur a mortali: cuꝫ iſta faciūt ſimpliciter putādofore licita cū ibi non apparet manifeſte īuocatio demonū vel pactio cū demone vel adoratio creature: nec audierūt eē prohibita. Tn̄ illi qui audierūthiꝰ eſſe illicita ⁊ prohibita a predicatoribus vl̓ confeſſoribus vel a diſcretis perſonis: ⁊ eis vtunt̉ nōvidet̉ ꝙ poſſint excuſari a mortali cū ſint cōtra reuerentiā d̓tuini cultus ⁊ faciant ſciēter ar. viij. di. cconſuetudo. §. ignoſci. Et idem de cōſulentibus epermittentibus quorū ītereſt ꝓhibere. ij. q. i. NotūQuedā alie incantatōes fiūt ad nocumentū hoīuꝫ⁊ ꝙ aliquis paulatim cōſumatur: vel ꝙ non poſſit cognoſcere vxoreꝫ ⁊ hiꝰ: ⁊ he incantatōes dicūt̉maleficia ⁊ dicit Aug. ꝙ turbant mentes hominūminus cōfidentiū in deo: ⁊ ſine veneni hauſtu violentia tātum carminis interimunt. xxvi. q. v. Necmirū. Dicuntur etiā hi cōuertere hoīes maleficij:ſuis in beſtias: non tn̄ rei veritate ſed vel ludificatione demonū: vt faciant homines beſtias viderivel fictione poetica hec referunt̉. Tales aūt vltramortale ⁊ grauiſſimū ẜm leges morte puniūt̉: ẜncanones dꝫ eis negari cōio ac ēt eijci de pochijsēalijs modis puniri ẜm Rai..§. XIII.De obſeruantia circabreuia ⁊ adiurationes dicit Tho. 2ª 2ᵉ. q. lxxxx.cauendum ꝙ non reꝑiatur in eis aliꝗd horPrimo vt non ſit ibi aliquid pertinēs ad inucationē demonum: pr̄ ſic eſſet ſuꝑſtitioſum. ¶ Scundo vt non ꝯtineat nomina ignota: ne ſub ill̓ alquid lateat illicitum. Tertio ne aliquid falſitatꝭ cortineat: qꝛ ſic eius effectus n̄ poſſet expectari a deeꝗ non eſt teſtis falſitatis. Quarto cauendum ne cūverbis ſacris contineātur aliqua vana puta carcteres ſcripti ⁊ hiꝰ ſigna preter ſignum crucis.Quinto vt ſpes non ponat̉ in mō ſcribendiaut ligandi: puta ꝙ ſcribatur in carta virginevel in ortu ſolis: vel dum legit̉ euaugelium: vel ꝗoꝑꝫ ligari cum tot filis vel appendi ꝑ virgineꝫ homine: vel ꝙ nullus debet videre ⁊ hiꝰ vanitatibꝰque ad dei reuerentiā non ꝑtinent qꝛ illicita eēn⁊ ſuꝑſtitioſa: ar. xxvi. q. v. Non lꝫ. ⁊. q. ij. c. Illd̓. vdicit Aug. ꝙ ad ſuperſtitiōem pertinēt oēs ligre ⁊ remedia: que medicorum diſciplīa ꝯdemnatꝗbuſcūqꝫ rebꝰ ſuſpēdēdis atqꝫ ligādis. Dic̄ ēt Guiqd̓ illa breuia q̄ ꝯtinēt hiꝰ. Si ꝗs portauerit hic r̄peribit in igne vel aqua: non moriet̉ morte ſubit.nea: vel conſequet̉ tale bonum: talia ſunt reprobda: non portanda. Et peccant facientes: ⁊ vtentes⁊ conſulentes: ⁊ vendentes niſi forte fuerunt adeoſimplices ꝙ ignorantia debeat eos excuſare cūu