Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capituluꝫ II.

ſicut iura ad nihil reſtituendū obligant ꝯiugemmr̄imonio non ꝯſūato intrat religioneꝫ altero inſcio vel inuito: tn̄ ī multis ꝓpter fepe dānificat̉hec Pe. de pal. vbi ſupra.De tranſgreſſiōe votiNoͣ pͥmo tranſgreſſio volūtaria voti eſt mortale pctm̄ ẜm oēs. Un̄ decre. dicit ſolutio voti vſꝫadeo eſt neceſſaria: vt ſine ꝓpͥe ſalutis diſpēdio alicui non liceat reſilire: de vo. vo. redēp. c. lꝫ. Und̓ẜꝫ Zho. 2ᵉ. q. lxxxviij. grauiꝰ pctm̄ ē trāſgreſſio voti qͣꝫ trāſgreſſio iuramēti. votū īnitit̉ fidelitatiquā deo debemꝰ. Iuramētū v̓o reuerētie ip̄ius d̓ivn̄ magis obligatoriū eſt votū qͣꝫ iuramentū ceterꝭparibus: plus peccat agens ꝯtra votū qͣꝫ ꝯtra iuramentum. Sꝫ Io. neapol̓. dicit hoc veꝝ ī iuramento aſſertorio: ī ꝓmiſſorio aūt qͣꝫtū ad ea pertnent ad dei honoreꝫ grauiꝰ videt̉ periuriū: qꝛ taleramentū īcludit votū. Noͣ. ẜm Pe. de pal̓. clotiēs ꝗs frangit votū: totiens peccat mortalit tn̄ actus interior exterior iteret̉. Secꝰ ſi exterior tm̄: qꝛ pctm̄ per ſe ē in actu īteriori: vnde vultvno actu furari mechari vel plura furari. vnumpctm̄ cōmittit quo ad deū: lꝫ plura furet̉ quo ad iudiciū hoīum. Et hoc in voto negatiuo quo ꝗs vouet bibere vinū: ſecꝰ in affirmatiuo: vt ꝗs vouet ieiunare: tc̄ .n. totiēs peccat qͦtiēs comedit: ſꝫẜa vice. āt vice et deinceps: maxīe ſi non ī ꝯtēp ſꝫ quaſi non reputās ſibi poſſibile plus illa dieieiunare: ꝑatus ieiunare ſi iam fregiſſet: eēt ꝑatus ieiunare alia die integra pro illa. Sꝫ ī cōtēptūvt non fruſtra fregerit idē facturꝰ ſi fregiſſet: nectentōe ex integro al̓s ieiunādi tūc ſecus maxīe īto ſingulari ſecreto in quo non ē ſcādalū.ſecus eēt de illo ieiuniū eccl̓ie fregiſſet. Noninꝓpter liceret ei extra horā ꝯſuetā comedere intētione al̓s redimendi in ſcādalū alioꝝ. Pe. pal̓.Noͣ tertio ẜm eūdē di. xv. in. iiij. cum ꝗs vouetſi bibere vinū diſtinguendū videt̉: qꝛ aut vouitpetuū aūt certo die: ſi in ꝑpetuū: tūc totiēs peccat mortaliter: quotiens bibit vinū etiā ſi eadē dieEſt .n. obligatꝰ hora diei ad non bibendū vinumUn̄ quotiens bibit: totiens fac̄ contra ꝓmiſſū. Necpōt dici obl̓one vniꝰ diei fracta: obl̓o illiꝰ diei trꝭſeat ad aliā diem: qꝛ oēs dies erāt in obl̓one equaliter. Sꝫ ſi votū eſt tꝑale: tūc ſi dīe certa determinata puta die ſabbati: ſexta feria hiꝰ vouit: tūc prma vice illius diei bibēdo vinū peccat mortaliternon āt vice niſi ex ꝯtēptū faceret. Qn̄ .n. vouitbibere certo die: vouit bibere qualibet hora dieip̄ſuppoſito ī pͥori non hiberit: ſed qꝛ votū eiꝰ ẜm īterptatōem iuris ītelligit̉: ex quo vna hora vinumbibit ext obligatus ad bibēdū alia die ex tūc illa die ē plus obligatꝰ. Dat̉ ſuꝑ exēplū de īdulgentijs: qꝛ ſi ē phēnis: totiens ꝯſeꝗtur: quotiēs vadit ad eccl̓iam vbi poſita eſt ēt eadē diē. Si in certodie: tūc tm̄ ſel̓: vel al̓r qꝛ votum eſt tꝑale .i. de aliquo die: ſi determinat diem vt ſabbatū vel alium:

tē̄ totiēs qͦtiēs: tenet̉ .n. pꝰ pͥmā vicē adhuc ī reſiduodiei facere qd̓ pōt. Si determīat diē vnāputadiēī hebdomāda: tūc ſi vna die volebat votū īplereſel̓ vinū bibit: trāſfert̉ obl̓o ad alterū diē poſt tranſgreſſionē: nec frāgetur ẜa vice bibendo vinū. Pe.Itē vouit tenere virginitatē ſi ꝯtrahit mr̄imoniūꝯſumādo mr̄imoniū frāgit̉ votū: āt poſtea reddēdo debitū petēti exp̄ſſe vel īterp̄tatiue: ſꝫ exigēdo totiēs peccat mortaliter quotiēs exigit: qꝛ pōt dici ex quo ꝑdidit v̓ginitatē: trāſlata ſit ad alteram diē obl̓o eiꝰ: qꝛ tp̄e eqͣlit̓ tenebat̉: dꝫ ſoluere ſic̄ pͥmo vt ſaltē petat qd̓ ē ei liberū. Pe. Etqͣꝫuis diſpēſatio vl̓ ꝯmutatio voti ſit reẜuata dioceſanis tn̄ trāſgreſſio voti. cōiter ꝯfeſſores pn̄t.§. III.abſoluere ab hiꝰ peccato.De vtilitate uoti. Nota magis meritoriū ē facere aliqd̓ bonū ex voto qͣꝫſine voto ceteris ꝑibꝰ puta equali charitate: qd̓ꝓbat. b. Tho. 2ᵉ. q. lxxxviij. Et hoc habet̉ ſupra īī. §. i. hiꝰ. c. Et noͣ ꝓut dr̄ extra de vo. vo. redēp.§. Scripture. Reus fracti voti hētur: tp̄ale obſequiū ī ꝑpetuā noſcit̉ religiōis obſeruātiā cōmutare. Un̄ ẜm. b. Tho. in. iiij. di. xxxviij. deobligat̉ ꝗs īgreſſū religionis a votis factis in ſeculo. Qd̓ videt ītelligendū de votis ꝑſonalibꝰ realibꝰ: putade el̓ys fiendis vbi haberet facultatē. Intelligit̉ ētin calu ꝑſeueret. egrediens religioneꝫ an̄feſſionem ad vota pͥora remanet obligatꝰ: ar. adi. q. vij. pro remedio. Et ẜm aliquos vt dic̄ ideꝫTho. ex ip̄a vi voti religionis abſꝫ alia diſpenſatōeEt eſt: qꝛ introitū religionis morit̉ priori vite non tenet̉ ad ea fecit ī ſeculari vita. Et hocꝓpter ſingularitatem vitādā grauiꝰ eſt cōiteruiuentibꝰ: propter onꝰ religionis aſſūpte: quodſufficere videt̉. Alij tn̄ dicūt hoc fieri dꝫ auctoritate ſuꝑioris ip̄ius religionis. vn̄ declarare ſeu exponere dꝫ ip̄e vouit vota fecit ī ſeculo: ip̄e p̄latus penſatis ꝯditōibꝰ pͥme alijs circūſtātijs valetirritare ſeu diſpenſare vel cōmutare aūt illa dimittere ſeruare. Et noͣ ẜm Pe. de pal̓. ſi ꝗs peniteatdicit̉ voto al̓s facturꝰ: niſi qꝛ non vult votū frangere adhuc ē maius meritū: pͥmo ꝗdeꝫ: qꝛ ẜꝫ Ber.bona volūtas ſufficit ad meritum: vn̄ a pͥncipio qn̄vouit ſoluit: tm̄ meruit qͣꝫtū qn̄ ſine voto ſoluit. huic merito additū eſt meritum iuſticie: quovult ſoluere qd̓ promiſit. Scd̓o qꝛ lꝫ ſit triſticia ī vouit q̄dā volūtas: tn̄ ī ſoluendo qd̓ vouit et īvenerādo votū eſt volūtariꝰ. Tertio ēt videt̉demeretur ī vellet vouiſſe: qꝛ ſicut a pͥncipio tenebatur vouere: ita nec ex poſt facto tenet̉velle vouiſſe: lꝫ teneat̉ ſoluere vel dato penitereſit pctm̄: non proper hoc impedit̉ ꝗn vouendo bo mereat̉: hec Pe. Item qͣꝫto votum eſt ſolēnius:.§. IIII.tāto eſt maioris meriti.De obligatione uoti.votum aūt eſt de re de ſe illicita: aut de re licita. Si