Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XI.

ꝗn ſit mortale ex quo ſic fuit exͣ ſe ꝗn ſciret qd̓ faceret lꝫ ſtatī poſtea peniteat nollet feciſſe: qꝛ ſtatim penitentē de peccato bene arguit illud nonſit ſactū ex hītu ſꝫ arguit ſit factu ex electōnelꝫ paſſiōe turbāte iudiciū rōnis. Illa ergo deliberatio tp̄is vel etatis ſufficeret ad obligandū diabolo per pctm̄ mortale ſufficit ab obligandū deo pervotū Tho. 2ᵉ. q. lxxxviij. dicit tria cōcurrere aceēntiam voti .ſ. deliberationē ꝓpoſitū volūtatismiſſionē deo: etiā ſolo corde fieri pōt. Expreſſioaūt per v̓ba ē ad bn̄. Et glo. ſuꝑ. c. lr̄aturaꝫ exͣ devo. vo. redē. dicit īteruenit ītentio obligādi ſe non ē obligatꝰ. NNō ſeptīo vt dic̄ Tho. ī qd̓libet. iij. ſi ꝗs ex certa aliqua hora īpediret aliquē ītrare religionē poſſet aliqn̄ excuſari a peccato. Sꝫ ꝗs īpediat hominē ne vnqͣꝫ poſſit intrarereligione eſt ſpūi ſācto reſiſtere: qꝛ ꝓpoſitū intrādireligionē eſt a ſpū fācto. xix. q. i. Due. Un̄ non ſoluꝫparentibꝰ ſed oībus alijs inducētibus ad iurāduꝫvel vouēduꝫ ſe intraturos religionem eſt pctm̄mortale: oīa Pe. de pal. in qͣrto. di. xxxviij. Dicitēt Pe. pal̓. ille impedit votū impleri ab aliode ingreſſu religionis ſi licite hoc facit vt pr̄ ꝓpterneceſſitatem vel vt traheret ad meliorē religionēvel ꝓpter ſuū ꝓfectū ſpūalē peccat nec tenet̉ adaliquā emendā: ſi aūt illicite tūc non ſufficit vt tantam inſtantiā faciat de reducendo quantā fecit inretrahendo ſed equalentem: vel ſe loco eius reddere dꝫ ſicut ſi ſuo conſilio ſurtū factū eſt aliasſiendū: liberat̉ fure monēdo de reſtitutōe ſꝫ tenetur de ſuo eꝗpollēs reddere. Quidā tn̄ ītelligunthoc vt Scotꝰ qn̄ fuiſſet religionē īgreſſus .ſ. tenet̉ ſi pōt illū reduce̓ queꝫ eduxit: nec aliū equalenteꝫ tc̄ ip̄e tenet̉ ītrare ſi pōt.De diuiſiōe uoti. Notaẜm magiſtrū ſn̄iarū ī qͣrto. Rai. q. i. qͣꝫuis alio ordine ponat. Hoſt. votoꝝ aliud cōe ſeu neceſſitatis. aliud ſingulare ſeu volūtatis. Uotū cōe neceſitatis qd̓ īpropͥe dr̄ votū ē de his ſūt neceſſariaad ſalutē ad ꝗs alias tenet̉. Et ſic iſto ꝓmiſſio fit ī baptiſmo de credēdo diabolo abrenūciando large dr̄ votū: ī hiꝰ. pōt vnꝰ alium obligareignorātē vt patrinꝰ puerū quē tenet ad baptiſmuꝫenet̉ .n. baptizatus cogitur ſeruare fidē in aduta etate quā eo patrinus ꝓmiſit. Et hiꝰ. votū cōeqn̄ ē ꝓpͥum exp̄ſſum ſꝫ ſolū ritꝰ ſuſceptiuꝰ ſacramēti: ſicut in baptiſmo trāſgreſſio eiꝰ videt̉ eſſealia ſpēs peccati ſꝫ circūſtātia aggrauās peccatumEode .n. genere .ſ. peccati plus peccat fidelis qͣꝫ infidelis. Sed ſi ē votū cōe exp̄ſſū per modū ꝓpͥe ſingularis obligatōis tūc mutat ſpēꝫ: vt ſi ꝗs voueatvel iuret āplius fornicari: ſolū peccat peccatoluxurie fornicādo ſed ēt peccato ꝑiurij vel fractionis voti: ẜm doc. circūſtātia aggrauās ſe īex ſuppoſitione pͥmi īportat deformitatē mutat ſpeciē vel addit nouā ſpēm peccati. Fractio aūt votide ſe hꝫ deformitate: qꝛ et ī re ad quā ꝗs alias

tenet̉. Idē Tho. Un̄ votū ſingulare facit de peccato pctm̄: ergo cōe mutat ſpem factā .ſ. moduꝫſingularis obligatōis. Uotū vero ſingulare voluntatis ē de his ſūt ſuꝑerogatōis ad ꝗs alias tenet̉: in hiꝰ votis pōt vnꝰ aliū obligare niſi cōſentiat: vn̄ mater qn̄cūqꝫ voueat puero infumo ieiunet tenet̉ ieiunare niſi cōſentiat cumhabeat ltīmā etatē. Filius ēt quē pater poſuit in religione ad ānos diſcretōis venerit niſi cōſenſerit pōt exire. Et ſic loꝗtur canō. xx. q. i. Sicut qui.Subdiuidit̉ aūt iſtud: qꝛ voti ſingularis alid̓ ſinplex: aliud ſolēne. Uoti aūt ſolēnis aliud ē qd̓ ſolēnizat̉ profeſſionem approbate religiōis. Alid̓ qd̓ſolēnizat̉ ſuſceptōem ſacri ordinis .ſ. ſubdiacōatus ſupra. De his aget̉ īfra in tertia ꝑte. Omne ātvotū qd̓ eſt ſolēne eſt ſimplex ſiue illud fiat publce ſiue pͥuatim ſiue ore ſiue tātū corde. Uoti autēſimplicis aliud cōſiſtit ī faciēdo vt ꝗs vouet orare ire ad ſāctū Iacobū hiꝰ. Aliud ī non faciendovt ꝗs vouet ꝯͣhere matrimoniū. Ex quo ē dubiū vtrū ſic vouet poſt mr̄imoniū ꝯͣctu poſſit debitū petere: qꝛ ſi ſimpl̓r vouiſſet caſtitatē non poſſet. Et aliud videt̉ vouere caſtitatē: aliud vouereꝯͣhere mr̄imoniū: qꝛ ſecūdus .ſ. vouens non ꝯͣherefornicādo frāgit votū. Primꝰ econtra qꝛvnū vouet qd̓ īplicat̉ ī illo. Et qd̓cūqꝫ hoaliud ē conditionatū: vt ꝗs vouet ieiunare ſi liberet̉ ab īfirmitate: tale tenet̉ īplere adueniēteeditionē aliter. Aliud abſolutū: vt ſimplicitvouet aliꝗd facturū vel facturꝝ ſine aliqͣ conditione vel ſine aliqua determinatōe tꝑis: tūc tenet̉ad ſtatī qn̄ cōmode pōt īplere: vn̄ vouit ītrarligionē tenet̉ ſtatī ītrare qn̄ cōmode pōt: nec ſuſfic ītret in fine vite: qꝛ qn̄ ſic vouit .ſ. ītrare religio reſiduū vite ſue d̓o dedicauit: ſicut vouet qto die: illa die tenetur: ſicut ſi aliꝗs ꝓmiſit ꝯtrahre quadā: non ſufficit ſemel ꝯtrahere an̄ moriqꝛ ad hoc ſit matrimoniū: vt ſil̓ ꝯuiuāt. Si aūtmiſit dare pro deo aliꝗd hiꝰ videt̉ ſufficiat h.ſcl̓ facere an̄ mortē: niſi alia pactuꝫ reformet: q promiſit aliꝗd ſine die: lꝫ ſtatiꝫ teneat̉: tn̄ ad ſitim: nec qn̄ pͥmo pōt comode: niſi ab illo cui promiſit reꝗratur: ſed pōt reqri qͣꝫcito cōmode pōt ſoluere: ex tūc ē in mora. aūt dicat ſcriptura ex oredei prodiēs. Si ꝗd vouiſti deo moreris reddereergo deꝰ īterpellat ī voto: ſic qͣꝫcitius pōt recelit̓ dꝫ votū qd̓ ſecit īplere: qꝛ quotiens deꝰ ei admemoriā reducit ip̄m votū poſſibilitatem congruitatē tūc īplēdi: ip̄m īterpellabat: ī mora corſtituit. Iteꝫ noͣ tal̓ .ſ. vouit ītrare religionē dremanere ī ſeculo vel differre ꝓpter debita hꝫſcribēdo vel oꝑando lucret̉ ad ſoluēdū: qꝛ ꝓfitēdocedit bonis: hoc ſufficit: vn̄ talis nec ī religiōe tonet̉ oꝑari manibꝰ ad ſoluendū: ſicut nec ī ſeculo teSed ſi bona ſua ſufficiūt ad hoc dꝫ illi cui ꝓmiſitſolui intereē: īmo et videt̉ nec ad īter teneret̉