Capituluꝫ. II.

per dicto. c. Qui bona. xvij. q. i. Sed Pe. dē pal̓. negat ꝙ eꝗpolleat voto ſoleni ſꝫ tm̄ voto ſimplici: ⁊ ſꝫeſſet magis ex vi ſtatuti eccleſiaſtici qͣꝫ ex ip̄a eſſentia voti. Nō ergo ſecūdo ꝙ qꝛ ſolēnes doc. nō ſolū p̄dicti: ſꝫ ⁊ Io. an. ⁊ An. de bu. ⁊ alij dicūt ꝙ talisſuſceptio habitus habeat vim ſolēnis voti ideo tal̓īducendus eſt ad reuertendū ad illā de qua egreſſus eſt vel ad aliā religionem qꝛ obligat̉ in generereligioni. Ꝙ ſi nullo mō acꝗeſcit īducendus eſt adꝓcurādū diſpenſationeꝫ a papa: qꝛ ep̄s non poteſt⁊ cū hac diſpoſitione: ꝙ ſi obtinere n̄ pōt diſpenſationem: paratꝰ ſit votū īplere. Alias durāte ꝓpoſitonullo mō īplendi votū etiā ſi obtineret diſpenſationem non eēt ī ſtatu ſalutis. Obtenta aūt diſpenſatione de ꝯͣhendo mr̄imoniū nec peccat mortaliterꝯͣhendo nec etiā dirimendū matrimoniū etiā ſeq̄ndo opinionē illā .ſ. ꝙ illud habeat vī voti ex ſtatutoeccleſie ſiue ſimplex ſit illud ſiue ſolēne: ⁊ ī ſtatutꝭeccleſie papa hꝫ plenitudinem ptātis ī diſpenſādoSi aūt ꝯtrahat ⁊ ꝯſumat matrimoniū an̄ diſpēſatōem peccat mortaliter. Et ẜm illā opinionē q̄ dicitꝙ eſt ſolēne nullū eſt: vn̄ nec exigere nec reddere d̓bitū pōt niſi fornicarie alter tn̄ ꝗ neſcit excuſatur apeccato exigendo et reddendo: ſꝫ ſi ſciuiſſet cū contraxit peccaſſet mortaliter: etiā ſi illud eſſet votumſimplex: qꝛ cooꝑatur peccato alterius ẜm glo. ī decre. Un̄ petere dꝫ ille ꝗ habebat tale votū diſpenſationem expͥmendo plene caiū: ſꝫ an̄qͣꝫ obtineat reddat ⁊ non exigat. Ꝙ aūt dirimatur niſi eccl̓ia perſn̄iam illud declaret non dicereꝫ ſꝫ ſeq̄rer opinionem Pe. de palu .ſ. ꝙ ſit illud vt votū ſimplex ſi decōi ꝯſenſu velint manere vt frater ⁊ ſoror: vel īgredi religionem tutius eſſet. Uidi cū pl̓ibus ī hiꝰ caufuiſſe a papa diſpenſatū. Sed cū iſta ſolēnizatio voti ꝑ hūc modū ſit ex iure hūano n̄ naturali vl̓ diuno ſic̄ papa poteſt diſpenſare cū ordīato ī ſubdiaconatu .ſ. de ꝯtrahendo ẜm omnes: ita ⁊ cū iſto etiā tenendo opinionem illā .ſ. ꝙ cū ꝓfeſſo ſolēniter nonpoſtet papa diſpenſare: q̄ tn̄ opinio cōiter non tenetur qꝛ illa ſolēnitas non eſt ita eſſential̓ voto religionis ſic̄ illa q̄ fit aliomō. Si ergo diſpenſat̉ cū tali nō eſt condenādus. Nōͣ tertio ex eo ꝙ dr̄ ī diffinitione voti: ꝓmiſſio boni: ꝙ votū de re illicita nōtenet ſic̄ nec etiā iuramentū. xxij. q. iiij. in malis. etmagis placent deo ⁊ hiꝰ trāſgreſſores qͣꝫ obſeruatores: ſic̄ ꝗ voueret non comedere: non occidere ſuiinimicū ⁊ hiꝰ. ¶ Nō qͣrto ex eo ꝙ dr̄ meliores ꝙvotū de re minus bona non obligat votū: vn̄ ſi ꝗsvoueret intrare religioneꝫ nō valet votū. Nec ob.ꝙ votū ſic̄ ⁊ iuramentū de eo quod pōt ſeruari ſine detrimento ſalutis eterne eſt ſeruādū ẜꝫ decre.qꝛ hoc eſt verū ſi illud habuit tres comites .ſ. iudiciū iuſticiā ⁊ veritateꝫ. vel dicendū ꝙ detrimentuſalutis eſt non ſolū quod īterimit ſalutem ſed ⁊ qd̓īpedit perfectōem ſalutis. vel etiā dicendū ꝙ illudītelligitur qn̄ votum hꝫ manū ꝓpͥam ⁊ ſic non eſt īpropoſito cāu. Pro cuiꝰ maiori declaratōne noͣ ꝙqn̄ per votū directe ⁊ pͥncipaliter excluditur aliqd̓

bonū quod ꝑ ſe poſſit eſſe materia voti: nullū eſt:⁊ non obligat: lꝫ poſſit ſeruari cū ſalute. Sed quādo votū pͥncipaliter īcludit aliquod bonū qd̓ pōteſſe materia voti lꝫ illud bonū excludat ex ꝯſeq̄nti meliora bona: tn̄ ligat. Unde ſi ꝗs voueat ſe intraturū ⁊ ꝑſeueraturū in religione laxiori lꝫ ex hͦ melior viā p̄cludat: qꝛ tn̄ religio ꝓmiſſa eſt ſufficiensmateria voti reſpectu ſeculi lꝫ non reſpectu aliarūreligionuꝫ perfectioꝝ valet ⁊ tenet. Et eiſdem dicēdum eſt de iuramento. Item ſi ꝗs iuret vel voueat intrare hāc religionem ſi quaꝫ intrat valet qꝛ n̄per hoc pͥncipaliter excludunt̉ alie ſꝫ p̓ncipaliter īcludunt̉ iſta ⁊ ſi non pure tn̄ ſub ꝯditione .ſ. ſi velitintrare aliquā ſꝫ ſi ꝑmitteret ſe nullā aliā intratuꝫ⁊ non ꝓmitteret iſta intrare nec pure nec ſub cōditione non valeret ⁊ peccaret ſic vouens vel iurās⁊ inducēs ad hoc. Noͣ ꝗnto ꝙ ꝓmiſſio q̄ ſit ī votofit deo p̓ncipaliter ⁊ finaliter lꝫ fiat aliqn̄ in manuhoīs: vnde ſi aliquis ꝑmittit alicui. ꝙ ītrabit religionem: non illi ſꝫ deo facta eſt obligatio: vnde d̓i eſtremittere non illius. Item ſi aliꝗs ꝓmittit intrarereligionem ad reꝗſitōem alicuiꝰ illo non reꝗrenteintrare non tenet: ſꝫ illo mortuo: videt̉ ꝙ tenet̉ niſi per modum ꝯditōis dixerit: ſi me reꝗſierit ⁊c̄.Sed ſi dixerit promitto ītrare qn̄cunqꝫ me reꝗſieris videt̉ promiſſio ī diem: vn̄ illo mortuo nō plushꝫ dilationem: qꝛ non expectat̉ reꝗſitio. Item promiſſio homini facta metu mortis ſue vel filij n̄ obligat cum effectu. Sed promiſſio facta deo etiā metu mortis ſic: qꝛ deus iuſte mortem infert: nec tenetur non inferre nec intentataꝫ ab alio propulſare:vnde ſicut ſi promitterem dare alicui vt me liberaret a morte in caſu in quo non tenet̉ puta medicoobligarer: ſic ꝗ ꝓmittit deo. ff. qd̓ metꝰ cā. l. iij. Noͣſexto ꝙ reꝗrit̉ deliberatio .ſ. ad ſe obligandū: vnd̓dr̄ deliberatione ⁊c̄. qꝛ votum ſubitū non obligatad peccatū perfectū: nec ad bonū perfectum. Uotaaūt q̄ fiunt a mulieribꝰ in partu vel ī īfirmitate velviroꝝ in ꝗbuſcunqꝫ anguſtijs ꝓprijs vel ſuoꝝ autturbatione: ſi habuerit tales intentionem obligādi ſe deo cogitantes etiā de cauſa q̄ mouebit eosad vouendū .ſ. infirmitate vel periculo: ⁊ de fine .ſ.euaſione periculi propter quod euitādū vouebattenenda ſunt. Idem Aho. Si autem dubitant vtrūintenderint ſe obligare tutius eſt ꝙ īpleāt ẜꝫ Tho.Item noͣ ꝙ ꝗ iratus patri vel magiſtro vel bn̄ potatꝰ vouet vl̓ iurat ītrare religionem ꝙ n̄ tenet: qꝛquod calore iracūdie ſit pron̄ facto haberi dꝫ: qd̓veꝝ eſt ſi ſic ſit ſubito ꝙ n̄ feciſſet per deliberatōeꝫ⁊ ſniam rōis qͥ non reꝗͥrit magnā moraꝫ tp̄is. Sedqn̄ ſciens ꝗd iurat vel vouet: hoc agit tenet̉ niſi cūeo diſpenſetur rōne minꝰ plene deliberationis.Sicut etiā ꝗ calore concupiſcentie īflāmatꝰ aūt bn̄potatꝰ n̄ tn̄ ebrius iurat vxorem ducere cōpellit̉ eāducere niſi oīo ebriꝰ eſſet. Confirmat̉ quod dictuꝫeſt ꝑ ſeq̄ntem rationem. Sic̄ .n. reꝗrit̉ deliberatioad votum: ſic ad peccatum mortale: ⁊ tn̄ lꝫ iratꝰ autpotatꝰ occidat hoīem excuſat̉ a tanto ſꝫ non a toto-