Titulus.XI.
2ª. 2ᵉ. q. lxxxviij. qd̓ ꝓbat ipſe triplici rōe. Primoꝗdem: qꝛ vouere ē actꝰ latrie ſiue religiōis q̄ v̓tꝰē nobiliſſima int̓ morales v̓tutes. Quanto aūt v̓tus ē nobilior tanto actꝰ eiꝰ ē melior ⁊ magis meritoriꝰ: vn̄ actꝰ inferioris v̓tutis ē melior ⁊ magꝭmeritoriꝰ ex hoc ꝙ īꝑat̉ a ſuꝑiori v̓tute cꝰ actꝰ ſitꝑ īꝑium ſicut actꝰ fidei vel ſpei eſt melior ſi īꝑat̉ acharitate. Et iō actꝰ moraliū puta ieiunare qd̓ eſtactꝰ abſtīentie ⁊ ꝯtīere qd̓ ē actꝰ caſtitatꝭ ⁊ dare elemoſynā qd̓ ē actꝰ al̓n lib̓alitatꝭ ſt̓ meliora ⁊ magmeritoria ſi fiant ex voto qͣꝫ ſine voto: qꝛ ſic iatinēt ad cultū diuinū qͣſi q̄dā dei ſacrificia. Und̓Aug. ī li. d̓ virgi. Neqꝫ ipſa v̓gītas qꝛ virgītas ē:ſꝫ qꝛ deo dedicata ē honorat̉ quā vouet ⁊ ẜuat?tinētia pietatꝭ. Scd̓o qꝛ ille ꝗ vouet aliꝗd ⁊ facitplꝰ ſe deo ſubijcit qͣꝫ ille ꝗ ſoluꝫ facit. ſubijcit .n. ſedeo n̄ ſolū qͣꝫtū ad actū illud faciendū qd̓ vouetſꝫ ēt qͦ ad ptātē: qꝛ de cet̓o n̄ pōt aliud facere .ſ. deiure. Qd̓ et ꝓbat Anſelmꝰ ī li. de ſil̓itudībus exēplū ponens de duobꝰ ẜuis vniꝰ dn̄i qͦrū ꝗlꝫ habꝫarborē fructiſerā: puta ficū ī orto ſuo ꝓducentēgr̄oſos fructꝰ. Et alt̓ ꝗdē dictoꝝ ſeruoꝝ fructꝰ ſuearboris ānuatī dn̄o ſuo elargit̉. Aliꝰ at̄ eidē dn̄odonat arborē cū fructibus. Nā claꝝ ē ꝙ opus illiꝰ ꝗ dat arborē cū fructibꝰ dꝫ eē magis gratumdn̄o qͣꝫ illius ꝗ tm̄ donat fructꝰ ceteris ꝑibus exeo ꝙ plus dat: ⁊ ꝗ plus dat plꝰ meret̉ acciꝑe. Tertio qꝛ ꝑ votū īmobl̓r voluntas firmat̉ ī bonū. Fecere āt aliꝗd ex volūtate firmata ī bonū ꝑtīet adꝑfectōem v̓tuiꝭ vt on̄dit ph̓s ī. ij. ethi. Sic̄ ēt peccare ex mēte obſtīata in malū aggrauat pctm̄. Etqꝛ ncc̄itas adīplendi illud n̄ ē ncc̄itas coactōis q̄cāt inuolūtariū: ⁊ deuotōem excludit ⁊ meritumſꝫ ē nccͣitās ſpōte aſſūpta ꝑ ꝓpoſituꝫ īmutabilisvolūtatis iō n̄ tollit̉ vel minuitur meritū ſꝫ confirmat voluntatē ⁊ auget deuotōem. Sicut ēt nōpoſſe peccare nō diminuit libertatē: ita ⁊ nccͣitasfirmate volūtatis ī bonū non diminuit libertatēvt pꝫ de beatꝭ ⁊ hiꝰ: ē nccͣitas voti hn̄s aliquā ſil̓itudine cū ꝯfirmatōe beatoꝝ. Un̄ Aug. ī epl̓a. Felix nccͣitas īꝗt q̄ in meliora ꝯpellit. Exhortamurat ad vouendū exemplis beatoꝝ ſeu ſctōrū veteris ⁊ noui teſtī. Nā ⁊ iacob votū vouit dn̄o. d. Sidn̄s fuerit mecū ⁊ cuſtodierit me in via iſta ī quaego ābulo ⁊cͣ. erit mihi dn̄s ī deū: ⁊ cūctoꝝ qͥdderit mihi decimas offerā. Ge. xxviij. qd̓ ītelligi pōẜm. h. Tho. ꝙ vouerit ſe hr̄e dn̄m in deū ꝑ ſpaleꝫcultū ad quē non tenebat̉: ſicut ꝑ decimarū oblatōem ⁊ alia hiꝰ q̄ ibi ſubdunt̉. Dauid ēt ait. Uotum voui deo Iacob. Apl̓i ēt ẜm. b. Tho. vbi. sͣ. ītelligunt̉ vouiſſe ꝑtinētia ad ꝑfectōis ſtatum qn̄xp̄m relictis oībꝰ ſt̓ ſecuti Aug. ēt dic̄ d̓ virgīe deimr̄e ſic. Beata maria ꝓpoſuit ſe conſeruaturaꝫvotū virginitatis īcorde ſed ip̄m votū virgītatisnon exp̄ſſit ore: poſtqͣꝫ vero filiū genuit: qd̓ cordconceꝑat ſil̓ cum viro labijs exp̄ſſit: ⁊ vterqꝫ ī viginitate ꝑmanſit. xxvij. q. ij. §. i. Et multi quotidiefideles ꝑ vota recipiunt a dn̄o multas gr̄as ſani
tatū ſui ⁊ aliorum ⁊ plura hiꝰ. Expedit ergo vouere: nec eſt ꝑiculoſū ex natura facti ſed ex culpa p̄facientis ⁊ lꝫ meliꝰ ſit non vouere qͣꝫ vouere ⁊miſſa non reddere meliꝰ tn̄ ē vouere qͣꝫ n̄ vouerEt iō rōe ꝑiculi .ſ. non faciēdi nō dꝫ dimitti emuſio voti ſicut nec ēt debent dimitti alia bona prꝑicl̓m ſuꝑbie vel inanis gl̓e q̄ in̄ pn̄t exurgere p̄qd̓ dr̄ ꝗ ventū obſeruat nunqͣꝫ ſeīat eccl̓. xi. i. nunqͣꝫ bn̄ oꝑat̉ ſi timet .ſ. ſibi ſuꝑuenire ventū ſuꝑbicvel īanis glorie.Quantuꝫ ad ſecunduꝫ.ſ. ncc̄itatōem adīplendi votū factū. nota cū dicitreddite qd̓ ē imꝑatiui mōi: ⁊ qd̓ īperat̉ dicit Iro. ncc̄e ē fieri. Quā igr̄ vouete ſit exhortatorireddite tn̄ ē p̄ceptoriū: ſic dicit glo. ibi .ſ. ꝙ reddere .i. votū implere ē ncc̄itatis. Idē ēt ꝯfirmat Inno. in. c. magne. de vo. ⁊ vo. re. qd̓ intell̓r niſi ī voto diſpenſent̉ vel cōmutet̉ vel irritet̉ ꝑ eū ꝗ pōvel ipſe nulloꝰ īplere poſſit ſicut vouens ieſi grauiter īfirmet̉ ⁊cͣ. Et qꝛ omittere ncc̄ia ad ſalutē fieri non pōt ſine mortali ex quo voti īpletōeſt ncc̄itatis vt dictū ē ſeꝗtur ꝙ tranſgreſſio eiusaduertēter ſine cā rōabili facta ſit mortale. Paēt hoc ex eo ꝙ fractio voti ẜm. b. Tho. vbi. sͣ. artiij. ē quedā ſp̄es infidelitatis cū n̄ ſoluit ea q̄ deoꝓmiſit: ſicut ad fidelitatē hoīs ꝑtinet vt ſoluat ꝓmiſſa. vn̄ Gre. inꝗt. Si bone fidei ꝯtractꝰ ſoletter hoīes nulla rōne diſſolui: qͣꝫto magis iſta ꝑlicitatio quā cū deo pepigit .ſ. ꝑ votū ſolui ſine vdicta non poterit. xxvij. q. i. viduas. Diero. ēt aꝙ vouentibus v̓ginitate n̄ ſolū nubere ſed vellmaria ī pͥn. cāe illius. Reddite gͦ ſi vouiſtis iuxillud. p̄s. Reddam tibi vota mea q̄ diſtin. l. m. EEccle. v. inꝗt Salomō. Siꝗd vouiſti deo ne mreris reddere. diſplicet .n. eī infidelis ⁊ ſtultamiſſio vbi notatur ꝙ ſit reddēdū: ⁊ quō .ſ. tripter ꝑ qd̓libꝫ hoꝝ omiſſū offēdit̉ deꝰ circa votufactū. Primo reddite cū debita acceleratōne ilne morerꝭ. Secūdo reddite cū ꝑfecta ſolutōe ibdiſplicꝫ .n. ei īfidel̓ Tertio reddite cū recta diſetione ibi ſtulta ꝓmiſſio. ¶ Quantū ad pͥmū cūfac̄ votuꝫ ſi ſtatuit ſibi tp̄s īfra qd̓ illud dēat īpleueniēte termīo illd̓ ſoluere dꝫ niſi īpoſſibilitaseū excuſaret. Si aūt ſimplicit̓ ſine tꝑis determitione: tenet̉ qͣꝫcitius pōt cōmode adīplere. Si tifeciſſet votuꝫ ſub cōditōe aliqua: puta ſi recipiagr̄aꝫ qua petijt vt ſanitatē ⁊ huiꝰ tenet̉ obſerire īpleta cōditōe qͣꝫcitius pōt. Et iō dic̄ Salone morerꝭ reddere: nec .n. dꝫ tardare vouēs vltraqͣꝫ intēdit ſe obligare. Dicit. n. Deute. xxiij. Cū votu voueris dn̄o deo tuo: n̄ tardabis redde̓: qꝛ reꝗret illud dominus deus tuus: ⁊ ſi moratus firis reputabitur tibi in peccatum. Datur tamē ettp̄s ad arbitrium boni viri ad diſponendum derebus ẜm materiā voti ẜm Tho. ⁊ Giil. q. ſ. Ibo