Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūVI.

qd̓ intelligit Io. an. bn̄ qn̄ ad hoc pͥmuꝫ iuramētu extēdebat̉ .ſ. ex ſua ītentōe: al̓s ſecꝰ. tenet̉ tn̄talis ad illud modū ſimplicis ꝓmiſſionis. Auttalis ītendit hoc iurare adhibēdo pͥmum iuramentū ad qd̓ poſtea ꝓmittit. Qd̓ pōt ītelligi dupliciter. Uno ītendat iurare pͥmum iuramentū ſicut ſpualē: vt qꝛ dicit iuro euāgeliū hiꝰ. ¶Scd̓o ītendat relaxatōem adpͥmum iuramētū expͥmere forma pͥoris iuramēti. q. d. iuro pͥmū iuramentū .i. ẜm formā exp̄ſſā in pͥmo iuramēto: tunc de nouo obligat̉ adiuramētū extendat̉ antiquū ad noua ꝓmiſſionē. video vbi reꝗͥrit notabil̓ exp̄ſſiorefert an̄ expͥmat noīatī an̄ relatōeꝫ ad alid̓ vtī ſn̄ia qn̄ iudex dicit ꝯdēno vel abſoluo ꝓut ī actis ꝯtinet̉. Et p̄cipue qꝛ deꝰ cui ſit iuramentū reſpicit ad mente ad ſormā v̓boꝝ. xiiij. q. v. ſi quidItꝭ notādū ꝗs iurat ẜuare ſtatuta cōitatis:vel alicuiꝰ collegij ſi ſunt abrogata ꝯtrariaꝫIſuetudinē ſit rōabilis p̄ſcripta vt ī. c. fi.ſue. non vr̄ obligatꝰ ad illa qꝛ hn̄t vim ſtatuti ar. ad hoc di. iiij. §. leges. vbi dr̄ leges īſtituūxipj. gant̉: firmant̉ aūt moribꝰ ptentitar ca qant̉. Nonnulle aūt per contrariāſuetudinem abrogate ſunt qd̓ ꝓbat̉. c. ſequen.§. VII.Quer it.11 Ivtrum poſſit peti reductio eius qd̓ arbitros eſt iudicatuꝫad arbitriū boni viri maxime vbi īteruenit iuramentū vel pena. Dicit ad hoc Ho. niſi arbitramentū eēt ꝯtra deū: caſu nullo ē ꝑendū: vtin. c. iulianus.. c. reſiſtit. xi. q. iij. debent ꝑtes arbitramentū obẜuare nec pn̄t ꝯtrauenire ſine metu pene vel ꝑiurij qͣſi ꝑtes voluerint ſe ī hoc ligare iuri ſuo ī hoc renunciare vt in. c. i.. ij. de pac. ꝑiculoſū. dicit forte iudex debeere obuiare īiꝗtati ex officio ſuoſatis ꝑſonaꝝ cāe qͣlitatibꝰ: exͣ tranſac. c. fi. Sꝫan valeat pactū ſeu renunciatio vt reductōi adarbitriū boni viri non ſit locus reſpectu oīs leſionis. Et ſi non valeat ex ſe ſolum: an firmet̉ iuramento vel pena. Ad qd̓ ſic rn̄det Nic. ſy. Aut ꝗsabn̄te ꝑte exͣ iudiciū renunciat petitioni huiusreductōis non vꝫ: qꝛ iurꝭ futuri renunciation̄tꝫ vt ī. l. i. C. de pac. de deci. c. ex multiplici. Authoc ſit ī iudicio vel exͣ ī pn̄tia ꝑtium. In ꝗbꝰ caſibꝰ tꝫ iuris futuri renunciatio: qꝛ hꝫ vim pactinon petendo: iuxͣ notata ī. d. l. i. C. de pac. Bar.Aut obligauit ſe pactum ꝗs ad non petendaꝫhāc reductōem: ſumꝰ ī caſu dubij nr̄i. Dy. de re.iur. ī regula. ſcienti li. vi. loquens ī ſimplici pactoaut renūciatōe tꝫ hoc non obſtāte poterit rōemagne leſionis petere reductōem hāc qꝛ id pepactū dꝫ ītelligi ſi vt bonꝰ vir fuerit arbitratꝰ ain. l. q̄rebat. ff. de īterlocu. Idem bar.. d. l. Etio an. in. regula Scienti. dicens ēt illud ꝓcedereſi īterueniſſet ibi iuramentū ſeu pena. iura-

mentū ẜm bar. hꝫ in ſe illā ꝯditōnem quā hēbatpactū p̄ambulū .ſ. venire ꝯtra ſi equū fuerit arbitratꝰ. Oꝑet̉ āt illud pactū ſeu renuciatio reſpectu modice leſionis. Et idē tꝫ. d. An. vr̄ qͣſi cōisopīo. Ln̄ Fede. p̄riū ſētit reſpectu cuiuſcūqꝫ leſiōis qn̄ ſ. pactū vl̓ renūciatio eēt iuramēto vallata niſi dolꝰ ex aīo ꝓcedat. Bal. dicit cōiter obſeruari non obſtate qͣcūqꝫ cautela v̓boruꝫ ꝓpterenormē leſionē pōt peti reductio ad arbitriū boni viri: qꝛ ē v̓iſil̓e arbitrator poſſet eos enormiter ledere. Ego dicerē aut deceptio vēit exꝓpoſito tūc reſpectu qͣꝫtecūqꝫ leſiōis pōt peti reductio ad arbitriū boni viri non obſtante qͦcūqꝫpacto: qꝛ ſicut exp̄ſſe non pōt renunciari dolꝰ futurꝰ: ita fortiꝰ tacite ſub īuoluto v̓boꝝ. Itē ſiarbitriū retractat̉ dolū: multo fortiꝰ arbitrame ī hoc vident̉ cōiter ꝯuenire doc. Et dr̄ interuenire dolꝰ ex ꝓpoſito qn̄ ſciēter odiū vl̓ frau vel gr̄am grauauit alterā ꝑtem. Aut deceptōvenit re ipſa ſꝫ ſine dolo arbitratoris: tūc ſi modice ledat ſit reductio: ēt ſi non ſit facta renūciatio. Si āt fuit facta renunciatio huiꝰ reductōistūc ſolū modice ſed ēt reſpectu magne qͣꝫtitatis leſionis pōt peti reductio iſta. Secꝰ reſpectu enormis vel maxime leſiōis qꝛ illud ſꝑ vr̄ exceptū. Ad ſcd̓ꝫ mēbrū. aūt ꝗs renūciat feu pac facit de non petēdo huiꝰ reductōem ēt p̄textumagne leſiōis: aut renūciat paciſcit̉ multuꝫ general̓r: vt .ſ. poſſit arbitrator alte baſſe ī totumvel ī ꝑtem auferre ab vna ꝑte dare alteri proutſibi videbit̉. Et ī pͥmo caſu ſi dolꝰ īteruenit expoſito poterit nihilominꝰ peti non obſtāte illa renunciatōe: qꝛ dolꝰ futurᶻ remitti non pōt. Autdeceptio venit re ipſa: ſic peti non pōt reductioreſpectu magne qͣꝫtitatis leſionis: qꝛ potuit parsex pacto ſibi p̄iudicare: vt ī regula. ſcienti. regiu. li. vi. Sꝫ reſpectu maxime enormis leſiōispōt peti reductio ex quo de tali non fuit exp̄ſſuꝫqꝛ renunciatio dꝫ trahi exͣ ītentionē agentꝭ: vtī. c. cum voluntate. de ſen. excō. Idē. d. Ant. pe.de ancha. Et dicit bal. magna quātitas vl̓ ꝑuadr̄ reſpectu ꝑſonaꝝ cāe. In ſcd̓o caſu tunc autp̄ceptū arbitratoris ē ꝯtra deū: ligat qͣꝫtūcūqꝫ ſit pena appoſita ẜm ho. bn̄ in. c. qui reſiſtit.xi. q. iij. Idem puto vbi ſit ꝯtra ius cōe remiſſibile ꝑtes vt in. c. ſi diligenti. de fo. compe. Auteſt contra ius priuatum ipſius ꝑtis. Et ſi deceptōveniat ex ꝓpoſito dolo arbitri pōt peti reductō rōem ſupradictam. Et hoc tenent Io. cal. io.an. bar. eſt cōe dictum. Aut interuenit ſin̄ dolo: valet ita non pōt peti reductio. Ita tenuitio. cal. io. an̄. hoc ſatis hic conſtat de renūciātꝭvel paciſcētis ītentione. Sꝫ tu aduerte latius qꝛaut ſumꝰ certi interuenit dolus. aut ſumusdubij. Et ī pͥmo caſu ſumꝰ certi tūc quāuisreſpectu enormiſſime leſiōis ẜꝫ pe. anch. poſſitpeti reductio: qꝛ paria ſūt dolū īteruenire ex propoſito: vel re ipſa. ff. de doli exceptio. l. ij. An̄ cōis