Titulus .IX.

chriſti morte non ſoluatur. Ad tollendā iſtam deſperatiōem d̓ ſpe venie qua ⁊ aliqn̄ iuſti tanguntur multū vꝫ cōſideratio vite eoꝝ ꝗ d̓ maximitpctīs reuertentes ad pn̄iam veniā ꝯfecuti funt.Unde Ber. dicit. Propter manſuetudinem queī te p̄dicat̉ currimꝰ poſt te dn̄e Ieſu: audientes ꝙnon ſpernis pauꝑem pctōrem non horreas. Nōhorruiſti ꝯfitentē latronem: non lachrymantempeccatricē: non ſupplicantē cananeā non dep̄henſā in adulterio: non ſedētē in theloneo: nō ſupplicantē publicanū: non lachrymantē diſcipulū: nōꝑſecutore diſcipulorū: non īpios crucifixores tuos. In odore vnguētoꝝ tuoꝝ .i. haꝝ miſeratiōumcurrimus canti .i..§. III.Tertia deſperatio ē miſerie euadende. Sed vt dr̄ Eccl̓. ij. Reſpicite filijnationes hoīum ⁊ videte qꝛ uullus ſꝑauit in domino ⁊ derelictꝰ ē. Eſt āt triplex miſeria de qͣ ꝗsdeſꝑat ſe poſſe euadere.Miſeria pene tꝑalis.Miſeria culpe criminalis.Miſeria anguſtie mētalis.¶ Quantū ad pͥmum cū ꝗs ē in magna infirmitate vel pauꝑtate vel ꝑſecutōe nunqͣꝫ ſe dꝫ deſꝑre d̓ adiutorio dei: ſed faciēdo qd̓ in ſe ē: ⁊ reſiduum cōmittere deo ſꝑando ꝙ de faciet quod eritmagis expediens: ⁊ cum credet ſe ſuccūbere tūcliberabitur .i. Macha. ij. inquit Mathatias. Quiſꝑant in dn̄o non infirmant. ⁊ Iſa. xl. Qui ſꝑant īdn̄o mutabūt fortitudinē: current ⁊ non laborabunt: volabūt ⁊ non deficiēt. Sic abrahaꝫ cumegypto ſuſtinuit picl̓m vite ſue vel violatōis vxris ſecit qd̓ potuit ẜm prudentiā humanaꝫ ⁊ reſiduū deo cōmiſit in quē ſꝑauit: nec euꝫ fides auſpes feſellit vt dicit Aug. qꝛ ⁊ vitā non ꝑdidit excautela qͣ vſus ē ſin̄ pctō: ⁊ pudicitiā vxoris dn̄sꝯſeruauit Gen̄. xij. Sic ⁊ Iacob timens ſr̄em ſuum Eſau: cum reuerteret d̓ meſopotamia p̄miſitmunera ad placandū: diuiſit familiā ī plures pates ne ſil̓ oēs poſſet ꝑdere ⁊ ſerocitatē cordis illius dimiſit deo emoliendā Gen̄ xxxiij. Eic dauiocū fuiſſꝫ obſeſſus a Saule cū exercitu ſuo ī qͣdācaſtro ⁊ deſparet euadere venit nunciꝰ ad reuocandū Saulē: qꝛ philiſtei irruꝑant ſuꝑ terrā iſrꝑꝑ qd̓ dimiſit obſidione ⁊ Pauid euaſit. j. Re. xxvij. Non ergo deſꝑandū ē d̓ dei adiutorio ēt ī teporalibꝰ ſed ꝯfidendū. Quantū ad ſcd̓ꝫ d̓ſꝑāꝗdam non vtiqꝫ veniā d̓ cōmiſſis ſed de abſtinētia in futuꝝ ab eis: ⁊ vpterea aliqn̄ non ꝯfitētureſtimantes ſe nō poſſe cauere vt vicia carnis ethiꝰ. Sꝫ vt dr̄ ſap̄. viij. Sapīa vincit malicīaꝫ. Nōpōt ꝗs gr̄am hr̄e in taꝫ ꝑuo gradu qn ſufficia adreſiſtendū oī tentatōi ẜm Tho. ſi ꝗs voluerit agere qd̓ in ſe ē: vn̄ Amb. ſuꝑ Lu. Uide qͣꝫ bonus deus ⁊ facilis indulgere pctīs: non ſolum ablatamreſtituit .ſ. mutitate Zacharie ſed ēt inſuꝑata concedit. Ille .n. dudū mutus .ſ. Zacharias ꝓphetat.

Hec .n. gr̄a dei maxima qn̄ qui eū negauerat cōfitet̉ Nemo ergo diffidat nemo veterū conſciꝰ delictoꝝ eterna d̓ſperꝫ. Sed Ho. ⁊ Rai. in ſum. ſuisꝯtra iſtā deſꝑatōem docent tria remedia: pͥmuꝫ ēmortis ꝯſideratio que oīa mundana on̄dit ⁊ vana ⁊ tranſitoria: vnde ⁊ eccl̓aſtes. xi. Si multꝭ annis vixerit hō ⁊ in oībus his letꝰ fuerit memīſſetn̄ dꝫ tenebroſi tꝑis .ſ. mortis ⁊ dierum malorumꝗ cum venerint vanitatis arguent̉ p̄terita. Et cūmors īcerta ſit ⁊ d̓ puncto in punctū poſſit hoīrapere: deo non dꝫ deſꝑare futuris tentationibſe non poſſe reſiſtere: qꝛ forte non amplius habbit morte ſuꝑueniente. ¶ Scd̓m ē debilitatio hſtis. Debilitatur .n. per confeſſionē ⁊ ex ſę del̓eſt cum ꝗs ē in gr̄a Iſa. lj. Dicunt hoī demonIncuruare vt tranſeamus. q. d. non poſſum.tranſire ad hītandum in te ꝑ peccatū niſi volitarie inclines te ad aſſētiendū nobis Chryſo. jbilis ē hoſtis quinon vincit niſi volentem. N⁊ in gregē porcorū intrare n̄ valuerunt niſi pͥmſi a chriſto Math. viij. Nec tētare Iob ⁊ affiniſi ln̄iati a deo Iob. i. De multis legimꝰ mapctōribus ⁊ multos quotidie cernimꝰ qui lōtꝑe ſteterunt inuoluti ī magnis ſceleribus ꝗ couerſi ad pn̄iam reſtiterunt oītentationi: nec vlirecidiuauerunt ſed effecti ſunt magni ſancti.cut Aug. Cyprianus Pelagia Thebaides ⁊ aliIac. iiij. Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet a vobis. Letium eſt fortitudo hoīs penitentis q̄ prouenitēex quatuor. Primo ex diſpoſitiōe peccati ⁊ſequent̓ ex leticia ſpuali ꝓuer. xvii. Animusdens etatem floridam facit: vnde ⁊ forte ad bedum. Sp̄s triſtis exiccat oſſa. Sicut āt peccaex remorſu triſticiā: ita d̓poſitio eiꝰ ꝑ pn̄rat leticiam ſpualē. Et gaudiū dn̄i fortidr̄ Neemie. viij. ¶ Scd̓ꝫ qd̓ facit penitentē foeſt armatura ſpualis vt ꝯtritio elemoſyna: or̄o ieiūium. epheſi. vi. Induite vos armaturam dei vtpoſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli. Tum ē ex ſocietate exercitus oīum iuſtorū ⁊ arlorū. Efficitur .n. ꝑticeps vere penitens oīum bonorum que fiunt a iuſtis: ſꝫ illud p̄s. cxviij. Participem me fac deus oīum timentiū te ⁊ cōſtoditiū mandata tua. q. d. ſac me bonum cur gr̄a tua⁊ ipſa mediante ero oīuꝫ bonorū ꝑticeps: q̄ ſocietas bonoꝝ ſimul bellantiū contra demones firata fuit Iudith. xv. vbi dicitur ꝙ aſſyrij nonunati in fugam ibant p̄cipites ⁊ occidebantur.Filij aūt iſrahel vno agmine ꝑſequentes debelabant omnes quos īuenire potuiſſent. Quatum eſt illuminatio ⁊ protectio dei p̄s. xxvi. Dn̄illuminatio mea ⁊ ſalus mea quem timebo. q. dnullum. Dn̄s ꝓtector vite mee. Et Iob. lj. Liberame ⁊ pone me iuxta te: ⁊ cuius vis manꝰ pugnecontra me. Ro. viij. Si pro nobis deijs: quis catra nos .ſ. poterit preualere: certe nullus. Cū erghoſtis ſit multipliciter debilitatus et penitensmultipliciter roboratus non debet deſperare de