Titulus.IX.

non eſt debitū adipiſci d̓ſꝑatio talis non eēt peccatū v̓bi gr̄a. Si quis medicus deſꝑaret d̓ curatione alicuius infirmi: vel ſi ꝗs agricola deſparꝫſe fieri poſſe imperatorem: aut ſimplex clericꝰ papam: non peccant: ⁊ hoc ꝓpter īpoſſibilitatē cōſequendi talia. Sic ēt dānati ſi deſꝑarent ſe poſſeꝯſequi beatitudinem: vel veniam delictorū: deſperatio non īputat̉ eis ad culpaꝫ: qꝛ ſunt in ſtatudeſꝑandi ꝓpter īpoſſibilitatē reditꝰ ad beatitudinem: vn̄ dānatorū deſꝑatio non ē ēis ad culpamſed ꝑs dānatiōis. Sed qꝛ homo dū eſt viator natus ē ꝯſequi beatitudine ⁊ ē poſſibile adipiſci eſtimando ꝯͣrium .ſ. ꝙ non poſſit adipiſci eſt falſumeſtimare de deo ⁊ grauiſſimū peccatum d̓ſperationis. Tho. 2ª. 2ᵉ. q. xx. Un̄ dr̄ ī can̄. de pe. di. vij.leo papa. De nemine eſt deſperandū dum ē ī hoccorpore ꝯſtitutꝰ: qꝛ non nunqͣꝫ ꝯſilio maturiori ꝑficitur qd̓ diffidentiori etate differtur. De deſꝑantibus dicit p̄s. lxxvij. Non ſꝑauerunt in deo ſalutari ſuo. Ubi notandū ꝙ ē triplex deſperatio.Deſperatio glorie adipiſcēde.Oeſperatio venie ꝯſequende.Deſperatio miſerie euadēde.Quantum ad primumdr̄ iob. vij Deſperaui nequaqͣꝫ vltra viuaꝫ .ſ. vitagr̄e nec ꝑ ꝯn̄s vita glorie. Dum .n. ꝗs ꝑmanet ī d̓ſperatione non pōt ꝯſequi beatitudinem: ſꝫ pōt.libet qͣꝫtūcūqꝫ deſperauit in p̄teritum remoueredeſꝑatōem ⁊ ſic viuet: quod facere dꝫ: qꝛ vt dici.ij. Re. ij. ꝑiculoſa res eſt deſperatio: īmo ꝑiculoſius oībꝰ: ⁊ hoc triplici rōne.Primo rōne amiſſibilitatisScd̓o rōne inſanabilitatis.Tertio rōne inclinabilitatis.¶ Primū ſic on̄ditur. Illud ꝑ qd̓ tollitur ī bonisactibus ꝯſtantia: ꝑſenerantia: ⁊ ꝯfidentia: finis eſtꝑiculoſior ceteris. Sed ꝑ deſperatōem in rebꝰ laborioſis que ꝑtinēt ad vite perfectionem ꝑdit̉ cōſtātia ⁊ tollit̉ ꝑſeuerētia cui pͥncipal̓r merces reddit̉: ⁊ pͥuat ſe deſꝑans de ꝯfidentia. Finis ergo ꝑiculoſiſſimꝰ ē Sen̄. Tolle ſpē nemo victꝰ tentabitarma. Filij iſrl̓ cū audierunt ꝙ ī terra ꝓmiſſiōisſignante vitā eternā erant ciuitates fortiſſime ēhoīes robuſtiſſimi ẜm relaxationem exploratorqꝛ deſꝑauerunt poſſe adipiſci eā: iō ſunt ea pͥuatiī deſerto morientes. Soli Caleph ⁊ Ioſue qui indeo ſꝑauerunt illā ꝯſequi ex numeratis intrauerunt. Scd̓o hoc on̄dit̉ rōne inſanabilitatis. Sicut .n. morbus incurabilis eſt ꝑiculoſior curabiliita pctm̄ qd̓ nunqͣꝫ ſanat̉ vel raro morbo ſanabili: ſicut lepra paliſis ꝑiculoſiores morbi ſūt febrihꝰ ⁊ vulneribus: ſed tale ē viciuꝫ deſꝑationis .ſinſanabile. Dr̄. n. Iere. xxx. Inſanabilis fracturatua: peſſima plaga tua illius .ſ. ppl̓i ꝗ dixerat deſperaui. Et iterum Iere. xv. Plaga mea .ſ. deſꝑationis renuit curari. Quanuis .n. nullus eſtimaredꝫ ꝙ ſua oꝑa qͣꝫtūcūqꝫ ēt eximia: ſint ꝑ ſe ſufficiē

tia ad ꝯn̄dum tm̄ p̄mium beatitudīs dꝫ tn̄ eſtimare ꝙ dei gr̄a ipſa ſociata ⁊ ſi mīma deꝰ ſua liberalitate facit ea eē digna: vn̄ Aug. Cum deꝰ coronatmerita nr̄a nō aliud p̄miat qͣꝫ munera ſua. Etſi ꝑua ⁊ qͣſi nulla oꝑa ī ſe quis videt bona adhdeſperare non dꝫ. ¶ Tertio on̄dit̉ pericl̓m eiꝰ rōeinclinabilitatis. Illud .n. peccatum per qd̓ heclinatur ad omne maluꝫ ⁊ retrahitur ab oī boeſt ꝑiculoſius ceteris: ſꝫ deſperatio eſt hiꝰ. Naſicut ꝑ ſpē hō reuocat̉ a malis ⁊ ꝓuocatur adbonum: ita ꝑ oppoſitū per deſperatōem reua bonis ⁊ ſine freno ꝓuocat̉ ad oīa mala. So.n. tales dicere ēt verbo: ex qͦ d̓beo ire ad īferneeamꝰ cū armis ⁊ eꝗs: vn̄ dr̄ ꝓuer. xxiiij. Si deraueris ī die lapſus: ī die anguſtie minuet̉ fotitudo tua .i. ſi deſꝑaueris ī tetatione vel ꝑſecutone vel ī die .ſ. cū pͥmo incipis dolere d̓ p̄cus: velmorte lapſus a ſpei fortitudine ⁊ firmitate quapͥus hūiſti: minuetur fortitudo tua .ſ. reſiſtendiabolo: vbi glo. dicit. Nihil execrabilius deſpetione quam qui hab̓uerit ⁊ ī generalibus huiꝰ vte laboribus ⁊ qd̓ peius ē in fidei certamine coſtantiā perdet.VSecunda deſperatio ēvenie ꝯn̄de peccatoꝝ. Sed falſa eſt iſta eſtimatioqꝛ contra oēs locutōes dei ī ſcripturis ⁊ doctiſctōꝝ: dicit n. dn̄s. Ezech. xviij. Nunꝗd volūt.mee mors īpij ⁊ non potiꝰ vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat? ⁊rum. In quacūqꝫ die ꝯuerſus fuerit pctōr ⁊ īinuerit: oīuꝫ iniꝗtatū eius n̄ recordabor .i. dutam. Et in euangelio chriſtus Math. ix. Non eſtopꝰ valentibꝰ medicꝰ ſed male hn̄tibus: qꝛ nō veni vocare iuſtos ſꝫ pctōres ad pn̄iam vt ꝑ hoc eisveniā dem. Hꝫ aūt talis deſperans d̓ venia falſeſtimatōem d̓ tribꝰ exa deum .ſ.De dei miſericordia.De dei omnipotentia.De ſui ꝓpͥa malicia.Primo ꝗdem deſperans d̓ venia falſo immo exſtimat ſalſiſſime d̓ deo .ſ. ꝙ non ſit miẜicors cumtn̄ dicat eccl̓a ꝙ ꝓpͥum eſt deo miſereri ſemper:parcere: īmo ꝓpͥe ꝓpͥuꝫ: qꝛ nullus pōt tollere miſeriam pctī que maxime ē ſuꝑ oēs alias niſi ſolꝰus: ſed nulla creatura ita de facili relaxat iniuras in eum factas penitentibus vt ipſe facit. Perpetrauit dauid tm̄ ſcelus quale fuit adulteriumaddendo ei ad occultādū malū ꝓditionē ⁊ occiſionē ſui fideliſſimi militis Urie: ex qua ſecuta eſinſultatio ⁊ blaſphematio contra deū ab inimicet tn̄ vt cognouit pctm̄ ſuum dicens Nathan ꝓphete eū arguenti: peccaui dn̄o. Subito ex paridei reſpondit Nathan. Et dn̄s tranſtulit peccattuū .ſ. ꝑcendo tibi. ij. Reg xij. Notandum eſt valde quod ait Chry. in li. de reꝑatione lapſi ad inſinuandā immenſam dei mīam: vnde nullus debeat deſperare qͣꝫtūcūqꝫ pctōr dūmodo ad pn̄ia:redeat. Talis mihi crede. Talis eſt erga homīes